Miasto ryb

Dnf.

Dnf.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

O tym, że nie ważne kto wygrał, ważne kto liczył głosy.
Bardzo mi ta książka przypominała powieści Hanny Kowalewskiej, zwłaszcza te z cyklu o Zawrociu. Mamy tu do czynienia z podobnym, nieco poetyckim stylem, a także z pod pewnymi względami podobną fabułą. Główną bohaterką jest kobieta po ciężkich życiowych przejściach, która zamieszkuje w domu na prowincji odziedziczonym po babci, a otaczają ją różnego kalibru intryganci i typy spod ciemnej gwiazdy, którzy non stop ciskają jej kłody pod nogi. Poza tym obie te książki stanowią swego rodzaju pomost pomiędzy literaturą wysoką a rozrywkową.
Książka jest bardzo wielowątkowa. Najwięcej miejsca zajmuje opis pseudokampanii prezydenckiej i sposobów zwalczania opozycji (muszę przyznać, że trochę tu podziwiam odwagę autorki),ale są też i inne rzeczy - zaginione skarby, bezwzględni biznesmeni, tajemnicze śmierci, trochę historii i miejscowego folkloru oraz, moim zdaniem nie do końca potrzebnie, nieco metafizyki.

O tym, że nie ważne kto wygrał, ważne kto liczył głosy.
Bardzo mi ta książka przypominała powieści Hanny Kowalewskiej, zwłaszcza te z cyklu o Zawrociu. Mamy tu do czynienia z podobnym, nieco poetyckim stylem, a także z pod pewnymi względami podobną fabułą. Główną bohaterką jest kobieta po ciężkich życiowych przejściach, która zamieszkuje w domu na prowincji odziedziczonym...

Piękna, poruszająca historia.
Obraz Białorusi przedstawiony na kartach książki prezentuje się wręcz przejmująco.

Piękna, poruszająca historia.
Obraz Białorusi przedstawiony na kartach książki prezentuje się wręcz przejmująco.

Naprawdę piękna i mocno poruszająca książka.

Naprawdę piękna i mocno poruszająca książka.

.

.

Starym zwyczajem wybierając się do nowego kraju biorę ze sobą pochodzące stamtąd książki. Zatem po kupnie biletów kolejowych do Grodna i zapakowaniu pozycji Swietłany Aleksijewicz postanowiłem przeczytać coś jeszcze białoruskiego. Niestety biblioteki – zarówno domowa, jak i publiczna w tym zakresie prezentowały się słabo. Nie było w nich nawet najlepszych pozycji Wasyla Bykowa (Wasila Bykaua). Ale z radością stwierdziłem, że w jednej z wypożyczalni jest reklamowana jako kryminał powieść Natalki Babiny „Miasto ryb”. Do tego jeszcze napisana w oryginale po białorusku.
Żeby odstraszyć fanów klasycznych kryminałów i zaoszczędzić im czasu od razu uprzedzę – ta książka ma niewiele wspólnego i z Agathą Christie i popularnymi ostatnio skandynawskimi autorami. Ale polecam pozostałym. To fantastyczna (rozgrywająca się za panowania następcy Łukaszenki, o podobnym stylu rządzenia) opowieść z wątkiem korupcyjnym, sensacyjnym, politycznym, obyczajowym a nawet historyczno-magicznym. Hindusi do swoich filmów, łączących te elementy używają określenia „masala”, odnoszącego się do mieszanki ziół używanych w sosach. Do tego jeszcze akcja rozgrywa się w precyzyjnie opisanym realnym świecie, we wsi na południowym zachodzie Białorusi, u styku z granicami Polski i Ukrainy. Postacie są niejednowymiarowe, ciekawie zarysowane, a bohaterka jest osobą całkowicie spoza mainstreamu, chociażby z powodu wieku, zawodu i drogi życiowej. Pisarze z kręgu pop-kultury tworząc swoich bohaterów, takich osób nie przewidują nawet do ról drugoplanowych. Inaczej niż twórcy chcący osiągnąć coś więcej poza sukcesem ekonomicznym.
Powieść zaskakuje zarówno pomysłem fabuły, jak i dodatkowymi, zawartymi w niej konceptami. Jak magiczne wizje Brześcia z przeszłości, zarówno przedwojennej, jak i z okresu Rzeczpospolitej Obojga Narodów. A i wydarzenia z tamtego okresu miały – jak się okazuje – wpływ na rozwój akcji. Fabuła rozwija się, mają miejsce różne interesujące wydarzenia, a sytuacja jest zmienna. Ciekawe jest też zakończenie – w białorusko-wschodnioeuropejskim wariancie stylu masala. Zdecydowanie warto przeczytać.

Starym zwyczajem wybierając się do nowego kraju biorę ze sobą pochodzące stamtąd książki. Zatem po kupnie biletów kolejowych do Grodna i zapakowaniu pozycji Swietłany Aleksijewicz postanowiłem przeczytać coś jeszcze białoruskiego. Niestety biblioteki – zarówno domowa, jak i publiczna w tym zakresie prezentowały się słabo. Nie było w nich nawet najlepszych pozycji Wasyla...

Autorka rodem ze słowiańskiej Białorusi, czyli u osób, którym nawet gody cietrzewi kojarzą się z polityką, może mieć nielekko, ale w moim przypadku takiej zależności nie dostrzegam. Polityką się interesuje, a mimo tego, "Miasto ryb" Natalki Babiny to jedna z moich ulubionych przeczytanych książek. Nie tylko dlatego, że mieszkam w okolicy gdzie toczy się akcja...
...oczywiście mieszkam po słusznej stronie Bugu, czyli po lewej.
Co mnie w powieści zachwyca, chociaż zachwycać raczej nie powinno?
Fabuła, bezpretensjonalna narracja, sielsko-anielski klimat.
A jeżeli komuś przypadły do gustu białoruskie klimaty, to polecam (mogą być problemy, bo wydana w 2004 roku) antologię opowiadań białoruskich zatytułowaną "Białoruś. Kraina otoczona wysokimi górami".
Niektóre opowiadania (na przykład o Łaźniołku, duchu zamieszkującym miejskie łaźnie) rewelacyjne.

Autorka rodem ze słowiańskiej Białorusi, czyli u osób, którym nawet gody cietrzewi kojarzą się z polityką, może mieć nielekko, ale w moim przypadku takiej zależności nie dostrzegam. Polityką się interesuje, a mimo tego, "Miasto ryb" Natalki Babiny to jedna z moich ulubionych przeczytanych książek. Nie tylko dlatego, że mieszkam w okolicy gdzie toczy się...

Niestety, ale nie mój klimat.
Początek jeszcze ok, ale z każdą kolejną stronę coraz mniej mnie interesowała.

Niestety, ale nie mój klimat.
Początek jeszcze ok, ale z każdą kolejną stronę coraz mniej mnie interesowała.

Zaskakująca i piękna książka. Wspaniała wyobraźnia. Białoruś. Pogranicze polsko - ukraińsko - białoruskie. Okolice Brześcia. Poznajemy mieszkańców maleńkiej wioski Dobratycze. Główne bohaterki to siostry bliźniaczki Ała i Uljana. Ktoś morduje ich babcię Makrynię. Badając kto był mordercą i jaki miał motyw poznajemy realia życia na Białorusi: sielskie maleńkie wioski, dawne kołchozy, współczesnych brutalnych gangsterów, prodemokratyczną opozycję i rządzącą przy pomocy przemocy dyktaturę. Ała dzięki swojej zdolności pokazuje przeszłość Białorusi z czasów związków z Polską nawet wybiega w przyszłość, żeby pokazać jak może wyglądać kraj po upadku dyktatury.

Zaskakująca i piękna książka. Wspaniała wyobraźnia. Białoruś. Pogranicze polsko - ukraińsko - białoruskie. Okolice Brześcia. Poznajemy mieszkańców maleńkiej wioski Dobratycze. Główne bohaterki to siostry bliźniaczki Ała i Uljana. Ktoś morduje ich babcię Makrynię. Badając kto był mordercą i jaki miał motyw poznajemy realia życia na Białorusi: sielskie maleńkie wioski, dawne...