W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich

📖 W książce „W co grają ludzie” Eric Berne analizuje gry psychologiczne jako powtarzalne wzorce ukrytych transakcji w relacjach międzyludzkich, odróżniając je od prostych interakcji, rytuałów i rozrywek.
Przedstawia strukturę osobowości z perspektywy stanów ego: Rodzica, Dorosłego i Dziecka, wyjaśniając, jak te stany wpływają na komunikację i powstawanie transakcji komplementarnych i skrzyżowanych.
Omawia różne rodzaje gier, ich motywy, korzyści psychologiczne i społeczne, a także antytezy, czyli sposoby na przerwanie destrukcyjnych schematów.
Autor bada genezy gier w dzieciństwie i ich wpływ na los człowieka, oferując wgląd w dynamikę relacji i możliwości osiągnięcia autonomii poprzez uwolnienie się od nieświadomych wzorców.

Jeśli jeszcze nie czytaliście tej książki 📖, czas nadrobić zaległości. To właśnie dzięki takim lekturom stajemy się wewnętrznie bogatsi, bardziej świadomi i lepiej zorientowani w świecie społecznym – naturalnym środowisku człowieka.

Słowem, kanon myśli psychologicznej.

Więcej o książce „W co grają ludzie” 👇
https://pzc.innelektury.pl/w-co-graja-ludzie-eric-berne/

📖 W książce „W co grają ludzie” Eric Berne analizuje gry psychologiczne jako powtarzalne wzorce ukrytych transakcji w relacjach międzyludzkich, odróżniając je od prostych interakcji, rytuałów i rozrywek.
Przedstawia strukturę osobowości z perspektywy stanów ego: Rodzica, Dorosłego i Dziecka, wyjaśniając, jak te stany wpływają na komunikację i powstawanie transakcji...

W tej niepozornej i krótkiej książce znajduje się zgrabnie przeprowadzona demaskacja aktorów występujących na scenie życia. Autor poczynając od przybliżenia czytelnikowi pojęcia głodu bodźców oraz deprywacji emocjonalnej i sensorycznej, przechodzi do opisu strukturalizowania (programowania) czasu, a od tego już wprost do analizy strukturalnej gier w których naprzemiennie tańczą ze sobą trzy stany ego: Rodzic, Dorosły i Dziecko. Grą autor nazywa serię komplementarnych, ukrytych transakcji prowadzących do dobrze określonego, dającego się przewidzieć wyniku, który zawsze ma wydźwięk dramatyczny, albowiem każda gra jest w swoim założeniu nieuczciwa. Jako że graczem pozostajemy we wczesnym dzieciństwie, gry stają się dla nas elementem scenariusza lub nieświadomego planu życiowego i decydują o jego powodzeniu. Berne nie pozostawia jednak czytelnika z tak tragiczną konstatacją, przekonując, że istnieje osiągnięcie autonomii, które wyzwala od absurdalności tego teatru pozorów, a wiedzie poprzez odzyskanie trzech zdolności: świadomości, spontaniczności oraz intymności. Jednkaże, z uwagi na to, iż większość ludzi akceptuje swój udział w społecznym kuriozum, szukając dla siebie rozwiązania w popularnych technikach wspólnotowego działania, takich jak „bycie razem”, Berne stwierdza, że nadzieja na wyzwolenie pozostaje jedynie dla poszczególnych przedstawicieli gatunku ludzkiego, a ocenę tego stanu rzeczy pozostawia czytelnikowi.

W tej niepozornej i krótkiej książce znajduje się zgrabnie przeprowadzona demaskacja aktorów występujących na scenie życia. Autor poczynając od przybliżenia czytelnikowi pojęcia głodu bodźców oraz deprywacji emocjonalnej i sensorycznej, przechodzi do opisu strukturalizowania (programowania) czasu, a od tego już wprost do analizy strukturalnej gier w których naprzemiennie...

Zamysł był dobry, ale coś poszło nie tak. Nie jest to pozycja, którą będę polecać.

Zamysł był dobry, ale coś poszło nie tak. Nie jest to pozycja, którą będę polecać.

Jest to kolejna klasyczna w tym momencie lektura psychologiczna. Nadal aktualna, a przy tym bardzo ciekawa (jak wszystko, co dotyczy człowieka;). Autor opisuje analizę transakcyjną (pochyla się nad kategoriami: Dorosłego, Rodzica i Dziecka jako naszymi wewnętrznymi strukturami tak bardzo "aktywnymi" w procesie m.in. komunikacji;). Zwraca uwagę na wiele nieświadomych gier (w tym najciekawszych według mnie tych małżeńskich, np. "Gdyby nie Ty";). Autor jest niezwykłym obserwatorem i interpretatorem zachowań ludzkich, a poczynione przez niego obserwacje są zaskakujące, poruszające i niestety;) trafne.

Jest to kolejna klasyczna w tym momencie lektura psychologiczna. Nadal aktualna, a przy tym bardzo ciekawa (jak wszystko, co dotyczy człowieka;). Autor opisuje analizę transakcyjną (pochyla się nad kategoriami: Dorosłego, Rodzica i Dziecka jako naszymi wewnętrznymi strukturami tak bardzo "aktywnymi" w procesie m.in. komunikacji;). Zwraca uwagę na wiele nieświadomych gier (w...

Nie spotkałem jeszcze nigdy książki, która w tak małej objętości miała zawarte aż tyle wartościowych treści co pozycja „W co grają ludzie” Erica Berne. Berne w krótkim i skondensowany sposób przedstawia istotę relacji międzyludzkich. Robi to w jasny i przejrzysty sposób a wnioski, które narzucają się same są zarówno fascynujące jak i przerażające. Berne jest pewien, że relacjami międzyludzkimi rządzą ściśle określone wzorce. Są one powtarzalne i w zasadzie niezmienne. Ta powtarzalność może frapować swoją uniwersalnością odbierając jednostce ludzkiej wyjątkowość i wolną wolę. Czy tak jest na pewno czy to może podobieństwa w procesu socjalizacji? Odpowiedź jest zawarta w książce, mimo że jest mocno ukryta. Analizę transakcyjną Berne rozbiera na czynniki pierwsze poruszając takie tematy jak:-> głaskanie, ale nie tylko przez kontakt fizyczny-> wchodzenie w rolę Rodzica, Dorosłego i Dziecka-> stany ego jako zjawisko fizjologiczne-> transakcje międzyludzkie i ich wpływ na komunikację-> rytuał jako ciąg prostych transakcji zaprogramowanych społecznie-> znaczenie rozrywek i gier w analizie transakcyjnejhttps://www.instagram.com/biznes_na_stronach/

Nie spotkałem jeszcze nigdy książki, która w tak małej objętości miała zawarte aż tyle wartościowych treści co pozycja „W co grają ludzie” Erica Berne. Berne w krótkim i skondensowany sposób przedstawia istotę relacji międzyludzkich. Robi to w jasny i przejrzysty sposób a wnioski, które narzucają się same są zarówno fascynujące jak i przerażające. Berne jest pewien, że...

Gra według Erica Berne, to nic innego jak dzisiejsza manipulacja. Korzenie każdej gry tkwią w dzieciństwie.Ciekawie przedstawione mechanizmy, jak w sposób nieświadomy, intuicyjny człowiek wybiera swoich graczy.
Skoro zgodnie z teorią Erica Berne każda gra jest nieuczciwa i wszyscy biorą w niej udział, to brak w społeczeństwie ludzi autentycznych i szlachetnych. Wszyscy stosują pułapki i sztuczki, innym słowem manipulują ludźmi. Na usprawiedliwienie podaje, że większość z nich czyni to nieświadomie.
Książka wymaga oswojenia się z nieco archaicznymi zwrotami i dopasowania ich do języka współczesnej psychologii.

Gra według Erica Berne, to nic innego jak dzisiejsza manipulacja. Korzenie każdej gry tkwią w dzieciństwie.Ciekawie przedstawione mechanizmy, jak w sposób nieświadomy, intuicyjny człowiek wybiera swoich graczy.
Skoro zgodnie z teorią Erica Berne każda gra jest nieuczciwa i wszyscy biorą w niej udział, to brak w społeczeństwie ludzi autentycznych i szlachetnych. Wszyscy...

Nie spotkałem jeszcze nigdy książki, która w tak małej objętości miała zawarte aż tyle wartościowych treści co pozycja „W co grają ludzie” Erica Berne. Berne w krótkim i skondensowany sposób przedstawia istotę relacji międzyludzkich. Robi to w jasny i przejrzysty sposób a wnioski, które narzucają się same są zarówno fascynujące jak i przerażające. Berne jest pewien, że relacjami międzyludzkimi rządzą ściśle określone wzorce. Są one powtarzalne i w zasadzie niezmienne. Ta powtarzalność może frapować swoją uniwersalnością odbierając jednostce ludzkiej wyjątkowość i wolną wolę. Czy tak jest na pewno czy to może podobieństwa w procesu socjalizacji? Odpowiedź jest zawarta w książce, mimo że jest mocno ukryta. Analizę transakcyjną Berne rozbiera na czynniki pierwsze poruszając takie tematy jak:
-> głaskanie, ale nie tylko przez kontakt fizyczny
-> wchodzenie w rolę Rodzica, Dorosłego i Dziecka
-> stany ego jako zjawisko fizjologiczne
-> transakcje międzyludzkie i ich wpływ na komunikację
-> rytuał jako ciąg prostych transakcji zaprogramowanych społecznie
-> znaczenie rozrywek i gier w analizie transakcyjnej

https://www.instagram.com/biznes_na_stronach/

Nie spotkałem jeszcze nigdy książki, która w tak małej objętości miała zawarte aż tyle wartościowych treści co pozycja „W co grają ludzie” Erica Berne. Berne w krótkim i skondensowany sposób przedstawia istotę relacji międzyludzkich. Robi to w jasny i przejrzysty sposób a wnioski, które narzucają się same są zarówno fascynujące jak i przerażające. Berne jest pewien, że...

Pozycja obowiazkowa na studiach socjologicznych. Odkrywa scenariusze gier w zwiazkach, na imprezach itp. Zrozumienie charakteru gier pozwala lepiej zrozumiec siebie i innych.

Pozycja obowiazkowa na studiach socjologicznych. Odkrywa scenariusze gier w zwiazkach, na imprezach itp. Zrozumienie charakteru gier pozwala lepiej zrozumiec siebie i innych.

bardzo dobre, polecam

bardzo dobre, polecam

Świetna, po prostu świetna. Nie mam nic do dodania. Jedna z najważniejszych książek jakie przeczytałam.

Świetna, po prostu świetna. Nie mam nic do dodania. Jedna z najważniejszych książek jakie przeczytałam.