Finlandia budzi skojarzenia z surową naturą, północnym klimatem, sportami zimowymi, Nokią, zorzą polarną, miasteczkiem Rovaniemi – siedzibą Świętego Mikołaja - a może jeszcze z Laponią i sauną, nazywaną fińską łaźnią. Kultura i historia tego kraju są już znacznie mniej znane i popularne. Dla mnie również, do czego muszę się przyznać, pozostawały przez wiele lat niewiadomą i gdyby jeszcze niedawno zapytano mnie o przedstawicieli fińskiej kultury, to potrafiłabym wymienić tylko jedną pisarkę - oczywiście chodzi o Tove Jansson - jednego kompozytora Jeana Sibeliusa i jego najsłynniejszy koncert skrzypcowy i to chyba byłoby niestety wszystko, co jeszcze w niedalekiej przeszłości wiedziałam na temat tego nordyckiego kraju. Nordyckiego, bo Finlandia tylko pod względem kulturowym zaliczana jest do krajów skandynawskich - geograficznie już nim nie jest. Właśnie z powodu tego kulturowo-historycznego, a więc skandynawskiego powinowactwa, „Niebo w kolorze siarki” współczesnego fińskiego pisarza Kjella Westö, przetłumaczone przez tłumaczkę znaną choćby z przekładów książek Majgull Axelsson - Katarzynę Tubylewicz - wydano w ubiegłym roku w Serii Dzieł Pisarzy Skandynawskich. Kultowa seria z charakterystycznym niebieskim okrętem na białym tle, obecnym na każdej okładce, została wznowiona przez Wydawnictwo Poznańskie w 2018 r. i poza dobrze rozpoznawanymi tytułami, jak: „Pożegnanie z Afryką” Karen Blixen i „Szarady” Knuta Hamsuna, ukazały się w niej powieści Roya Jacobsena - „Białe morze”, „Niewidzialni”, „Oczy z Rigela”, „Tylko matka”, Carla Froda Tillera - „Początki”, Helgi Flatland - „Współczesna rodzina” czy Jonasa T. Bengtssona - „Życie Sus” i jeszcze wiele innych dzieł klasycznej oraz współczesnej literatury skandynawskiej.
Kjell Westö urodził się w Finlandii w latach 60., a pisze w języku szwedzkim. Należy do grupy około 6% obywateli posługujących się tym jednym z dwóch, obok fińskiego, języków urzędowych. „Niebo w kolorze siarki” to powieść oparta na wspomnieniach z dzieciństwa, młodości i okresu dorosłości obecnego 60-latka. Rozpoczyna się niczym niezły dreszczowiec, ale żeby doprowadzić czytelnika do rozwikłania przyczyn niebezpiecznej i zagadkowej sytuacji, w której znalazł się pewnego dnia główny bohater - pisarz, a miało to miejsce w eleganckim mieszkaniu na jednym z modnych osiedli Helsinek w XXI wieku, autor powraca do jego dzieciństwa w latach 60. i rozpoczyna opowieść od wakacyjnych wspomnień. Finowie, tak jak Szwedzi i Norwegowie, bardzo lubią odpoczywać w bliskim kontakcie z naturą, co przy olbrzymiej ilości jezior, lasów i jednocześnie najniższym stopniu zaludnienia w Europie, nie jest trudne. Do dziś większość rodzin dysponuje małymi domkami bez wygód, ale oczywiście z obowiązkową sauną, położonymi nad wodą, z dala od cywilizacji. Rodzice naszego bohatera – przedstawiciele uboższej części tzw. klasy średniej - dzierżawili taki właśnie skromny domek nad jeziorem, w którym spędzali wakacje. To właśnie tam, jako 10-latek w 1969 r., bohater poznał Alexa - rówieśnika z położonej w pobliżu posiadłości, należącej do zamożnego klanu przedsiębiorców, która w niczym nie przypominała prostych warunków życia jego własnej rodziny. Łącząca ich przyjaźń i wieloletni zagmatwany związek ze Stellą – młodszą siostrą Alexa - wokół tych tematów krążą wspomnienia snute przez bohatera-narratora. Nie są to jednak wyłącznie sielankowe obrazy z dzieciństwa i młodości. Fascynacja Alexem - przyjacielem - wydaje się być jednostronna, a sam Alex pokazany jest jako niejednoznaczna i intrygująca, choć raczej negatywna postać, już w wieku dziecięcym przejawiająca cechy pozbawionego empatii manipulanta, upajającego się wpływem, jaki udaje mu się wywierać na kolegów. Główny bohater zdaje sobie z tego sprawę, a poznając bliżej rodzinę swojego przyjaciela, potrafi nawet dobrze zdiagnozować przyczyny takiego zachowania, i równocześnie przez wiele lat pozostaje pod urokiem jego skomplikowanej osobowości. W powieści Kjella Westö znajdziemy zresztą jeszcze wiele takich świetnie wykreowanych, charakterystycznych postaci jak Alex, począwszy od kolegów ze wspólnej „paczki”: samotnika Kristera czy brutalnego osiłka Jana-Rogera, po ich kolejne dziewczyny i kobiety, a na dzieciach, rodzicach i dziadkach kończąc. Kilka dekad z życia bohaterów powieści pokazane jest na tle znanych wszystkim wydarzeń politycznych i społecznych z historii europejskiej, które wpływały również na fińską rzeczywistość. Te elementy są tylko bardzo delikatnie wprowadzonym przez autora dopełnieniem, pozwalającym lepiej umieścić w czasie przebieg wydarzeń.
To świetna lektura, nie bez powodu zaliczona do Serii Dzieł Pisarzy Skandynawskich. Powieść jest z pewnością pełnowymiarowa, bezpretensjonalna, a w swojej szczerości oryginalna, dająca nie tylko świadectwo życia jednostek, ale całego pokolenia Finów urodzonych w latach 60. Dla mnie, kolejny dowód na to, że współczesna literatura skandynawska, to nie tylko stereotypowy „nordic noir”, za którym nie wszyscy przepadają, ale literatura pełna emocji, którą mogę polecić każdemu z przekonaniem, że zapewni skłaniającą do refleksji rozrywkę i nie znudzi czytelnika. Chętnie sięgnę po kolejne książki ze skandynawskiej serii, nie tylko te napisane przez pisarzy współczesnych, a poza już wydanymi jest wiele takich, które nie doczekały się jeszcze polskiego tłumaczenia, jak choćby inne powieści i zbiory opowiadań Kjella Westö.
Patronat LC
Patronat LC
Szukamy ofert...
1425 
1425 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Bękart ze Stambułu
Jedna z moich ulubionych książek Elif Shafak - wciąga i daje emocje jak najlepsza powieść, w tle rysuje burzliwą historię regionu i klimat Stambułu. I oczywiście, jak zwykle u Shafak, w niezwykle satysfakcjonujący sposób wiąże ze sobą pozornie niepowiązane wątki.
Jedna z moich ulubionych książek Elif Shafak - wciąga i daje emocje jak najlepsza powieść, w tle rysuje burzliwą historię regionu i klimat Stambułu. I oczywiście, jak zwykle u Shafak, w niezwykle satysfakcjonujący sposób wiąże ze sobą pozornie niepowiązane wątki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo przyjemnie się czyta, autorka znakomicie oddaje, malując słowami charakter miasta, jego smak, zapach i atmosferę. W historii przeplatają się emocje od miłości do nienawiści, z bardzo cienką granicą między nimi, pokazując intensywność relacji w przedstawionych historiach rodzin. Barwne postacie, stanowiące mieszankę wybuchową pod jednym dachem, a jednocześnie wywołujące u czytelnika dużą sympatię i chęć znalezienia się pod tym dachem choć przez chwilę. Wielowątkowość która w zaskakujący, ale płynny sposób się łączy i przeplata. Chętnie sięgnę do innych książej tej autorki
Bardzo przyjemnie się czyta, autorka znakomicie oddaje, malując słowami charakter miasta, jego smak, zapach i atmosferę. W historii przeplatają się emocje od miłości do nienawiści, z bardzo cienką granicą między nimi, pokazując intensywność relacji w przedstawionych historiach rodzin. Barwne postacie, stanowiące mieszankę wybuchową pod jednym dachem, a jednocześnie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDałabym 10 punktów, gdyby nie ta niespodzianka na koniec. Z bajki zrobiła się gorzka bajka.
Książka mnie pochłonęła. Nie jest to arcydzieło literatury, ale świetna powieść, saga dwóch rodzin, których losy gdzieś tam się stykają: tureckiej i ormiańskiej.
Lubię czytać takie powieści, które pozwalają poznać inne kultury i ważne wydarzenia w dziejach ludzkości (ludobójstwo Ormian, o którym ledwo coś tam wcześniej słyszałam).
Chętnie przeczytam inne powieści tej amerykańsko-tureckiej pisarki.
Dałabym 10 punktów, gdyby nie ta niespodzianka na koniec. Z bajki zrobiła się gorzka bajka.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka mnie pochłonęła. Nie jest to arcydzieło literatury, ale świetna powieść, saga dwóch rodzin, których losy gdzieś tam się stykają: tureckiej i ormiańskiej.
Lubię czytać takie powieści, które pozwalają poznać inne kultury i ważne wydarzenia w dziejach ludzkości (ludobójstwo...
To była moja pierwsza książka tej autorki. Książka pochłonęła mnie bez reszty, wspaniała. Od tego czasu przeczytałam kilka kolejnych książek Elif Shafak i mój zachwyt jest niezmienny.
Polecam jak najbardziej.
To była moja pierwsza książka tej autorki. Książka pochłonęła mnie bez reszty, wspaniała. Od tego czasu przeczytałam kilka kolejnych książek Elif Shafak i mój zachwyt jest niezmienny.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam jak najbardziej.
Bardzo polubiłem Elif Shafak i wysoko sobie cenię jej twórczość. Nie inaczej jest w przypadku „Bękarta ze Stambułu”. To kolejna jej powieść, która uderza bogactwem języka, orientalnego smaku potraw kuchni zarówno tureckiej jak i ormiańskiej i wyjątkowej treści.
Ta powieść jest o kobietach i ich roli w przekształcającym się tureckim społeczeństwie. O tym, co musiały (i muszą wciąż) złego doświadczać ze strony uprzywilejowanych mężczyzn, i jak niewiele znaczy ich krzywda, którą muszą znosić każdego dnia.
To w końcu opowieść o bolesnej historii Turków i Ormian i ich wzajemnej nienawiści, która doprowadziła do wielkiej tragedii.
„Bękart ze Stambułu” to bardzo pouczająca powieść z nieoczywistym zakończeniem, którą polecam z wielką przyjemnością.
Bardzo polubiłem Elif Shafak i wysoko sobie cenię jej twórczość. Nie inaczej jest w przypadku „Bękarta ze Stambułu”. To kolejna jej powieść, która uderza bogactwem języka, orientalnego smaku potraw kuchni zarówno tureckiej jak i ormiańskiej i wyjątkowej treści.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa powieść jest o kobietach i ich roli w przekształcającym się tureckim społeczeństwie. O tym, co musiały (i...
Sięgnęłam po tę książkę przed podróżą do Turcji, żeby poznać bliżej ten kraj. I pod tym względem książka spisała się znakomicie. Stambuł opisany barwnie, sugestywnie. Pięknie ukazana wielokulturowość ale też rozkrok między wschodem a zachodem, liberalizmem i konserwatyzmem, patriarchatem i feminizmem. Tu nie ma prostych schematów. Trzonem książki jest trudna historia Turków i Ormian, gdzie jedni nie chcą wiedzieć i pamiętać, drudzy nie chcą zapomnieć i wybaczyć. W całej tej plątaninie dwie nastolatki próbują odnaleźć i zrozumieć siebie nawzajem. I byłaby to piękna opowieść o szukaniu tożsamości, otwartości i wybaczaniu, gdyby nie zakończenie... Wątek Mustafy totalnie zburzył mi ten przekaz i jakoś nie umiem go sobie ułożyć. Bo zamiast przebaczenia i pojednania mamy bezsensowną śmierć, która niczego nie naprawia, za to krzywdzi kolejnych ludzi. Dla mnie to piękna książka, która nie powinna mieć ostatniego rozdziału.
No i edytor na trzy z dwoma - "wróciły na tapetę"???!
Sięgnęłam po tę książkę przed podróżą do Turcji, żeby poznać bliżej ten kraj. I pod tym względem książka spisała się znakomicie. Stambuł opisany barwnie, sugestywnie. Pięknie ukazana wielokulturowość ale też rozkrok między wschodem a zachodem, liberalizmem i konserwatyzmem, patriarchatem i feminizmem. Tu nie ma prostych schematów. Trzonem książki jest trudna historia Turków...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoja trzecia książka tej pisarki i chyba oceniłabym wyżej gdyby była pierwszą w czytaniu. Powieść z pogromem Ormian w tle.
Nawet nieuświadomiona przeszłość ma wpływ na życie. ,,Życie jest jednym wielkim zbiegiem okoliczności, ale czasem potrzeba aż dżinna, żeby to zgłębić.''
Książka o smakach, potrawach, zwyczajach ale także o sile kobiet.
Moja trzecia książka tej pisarki i chyba oceniłabym wyżej gdyby była pierwszą w czytaniu. Powieść z pogromem Ormian w tle.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNawet nieuświadomiona przeszłość ma wpływ na życie. ,,Życie jest jednym wielkim zbiegiem okoliczności, ale czasem potrzeba aż dżinna, żeby to zgłębić.''
Książka o smakach, potrawach, zwyczajach ale także o sile kobiet.
Ciekawa, barwna, mocna, wyrazista. Dotyka bardzo bolesnych i wstydliwych tematów z historii narodów i osobistych przeżyć jednostek. Ukazuje oblicze współczesnej Turcji. Niejednolitej, niedookreślonej, i europejskiej i azjatyckiej zarazem, gdzie opresyjny patriarchat na każdym niemal kroku zderza się z totalnym liberalizmem, a ateizm z dewocją. A wszystkich i wszystko łączy kuchnia, będąca ewidentnym skarbem tego kraju. Ciekawe postacie kobiece, zawiłości historii narodowych i relacji rodzinnych, krwawe odpryski dawnych okrucieństw, nieustannie jątrzące się nigdy niewygojone rany, trochę baśni, odrobina magii. W sumie bardzo udana całość.
Ciekawa, barwna, mocna, wyrazista. Dotyka bardzo bolesnych i wstydliwych tematów z historii narodów i osobistych przeżyć jednostek. Ukazuje oblicze współczesnej Turcji. Niejednolitej, niedookreślonej, i europejskiej i azjatyckiej zarazem, gdzie opresyjny patriarchat na każdym niemal kroku zderza się z totalnym liberalizmem, a ateizm z dewocją. A wszystkich i wszystko łączy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka bardzo mi się podobała. Opowieść o kobietach, o historii, o kulturze i o ...kuchni. Cudownie skonstruowana historia dwóch rodzin- tureckiej i ormiańsko-amerykańskiej. Poruszane są tutaj wątki historyczne-trudne i tragiczne stosunki turecko-ormiańskie. I zadane jest pytanie: czy przeszłość powinna wpływać na teraźniejszość? Czy da się tylko żyć przeszłością? Młoda Amerykanka ormiańskiego pochodzenia chce wiedzieć wszystko o swojej rodzinie. Młoda Turczynka, nie znająca ojca, odcina się od swoich korzeni. Która droga jest lepsza? Autorka ukazuje nam wspaniałe portrety różnych kobiet. Zwariowane ciotki z Turcji- wszystkie silne, potrafiące żyć bez mężczyzn. I tak różnorodne. Muzułmanka, wieszczka rozmawiająca z dżinami, nauczycielka, schizofreniczka, właścicielka salonu tatuażu. Ormiańska babcia, która przeszła piekło, ale w końcu zaznała spokoju w dalekiej Ameryce. I Amerykanka, która urodziła dziecko Ormianinowi, ale żyła z Turkiem . Same sprzeczności. Do tego jeszcze dochodzi historia przemocy i gwałtu.
Ale wszystko to godzi i rozwiązuje kuchnia. Która jest podobna dla obu narodów, która spaja smakami i zapachami.
Książka bardzo mi się podobała. Opowieść o kobietach, o historii, o kulturze i o ...kuchni. Cudownie skonstruowana historia dwóch rodzin- tureckiej i ormiańsko-amerykańskiej. Poruszane są tutaj wątki historyczne-trudne i tragiczne stosunki turecko-ormiańskie. I zadane jest pytanie: czy przeszłość powinna wpływać na teraźniejszość? Czy da się tylko żyć przeszłością? Młoda...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoim zdaniem najlepsza powieść autorki! Polecam!
Moim zdaniem najlepsza powieść autorki! Polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to