Clementine

Nie zawsze moja opinia pokrywa się z opinią większości czytelników, ale i tak za każdym razem zaskakuje mnie, gdy powieść z niezwykle wysoką średnią ocen, dla mnie okazuje się w jakimś stopniu rozczarowująca. A niestety, jest to dokładnie przypadek „Dearest Clementine” Lex Martin. To taka klasyczna historia miłosna New Adult osadzona w realiach akademickich, gdzie ona ma problemy z zaangażowaniem w relacje ze względu na trudne doświadczenia z przeszłości, a on stara się zmienić jej podejście w tym temacie. I nie byłoby w tym nic złego - zdarzało mi się już w przeszłości zachwycić tego rodzaju opowieściami, ale czegoś tu jednak zabrakło. Mam wrażenie, że Lex Martin nigdy nie udało się sprawić żebym do końca uwierzyła w przedstawioną relację - trudno pozbyć się wrażenia że czasami w tej historii brakuje jakiś fragmentów, które uczyniłyby całość bardziej wiarygodną (i nie chodzi mi tylko o wątek romantyczny, ale także np. konflikt głównej bohaterki z jej rodziną). W niektóre dialogi wkrada się jakaś sztuczność, a wszystko to co miało stanowić jakieś ciekawe uzupełnienie głównej fabuły (choćby wątek debiutanckiej powieści Clem, czy swego rodzaju wątek „kryminalny”) jest dosyć mocno przewidywalne. Nie wspominając już o tym, że odniosłam wrażenie, że autorka niekiedy wycofuje się ze swoich decyzji (choćby kreacja postaci pierwszego chłopaka głównej bohaterki). Być może gdyby nie te pozytywne opinie na które natrafiłam przed lekturą, zasiadałabym do tej historii z niższymi oczekiwaniami i koniec końców bawiła się ciut lepiej. Czy polecam? Raczej nie.

Nie zawsze moja opinia pokrywa się z opinią większości czytelników, ale i tak za każdym razem zaskakuje mnie, gdy powieść z niezwykle wysoką średnią ocen, dla mnie okazuje się w jakimś stopniu rozczarowująca. A niestety, jest to dokładnie przypadek „Dearest Clementine” Lex Martin. To taka klasyczna historia miłosna New Adult osadzona w realiach akademickich, gdzie ona ma...

Przyjemnie się czytało.

Przyjemnie się czytało.

Clementine to książka, w której znajdziemy nie tylko wątek miłosny, lecz również pewną zagadkę kryminalną.

Clementine to książka, w której znajdziemy nie tylko wątek miłosny, lecz również pewną zagadkę kryminalną.

Troche nudna, ale może być. Nie jest to niestety jak dla mnie poziom, który prezentuje Lex Martin. Nie podobało mi się to, że książka była napisała tylko z jednej perspektywy, a główną bohaterka była czasami trochę irytująca. Za mało romansu i za bardzo nie dało się odczuć chemii między bohaterami.

Troche nudna, ale może być. Nie jest to niestety jak dla mnie poziom, który prezentuje Lex Martin. Nie podobało mi się to, że książka była napisała tylko z jednej perspektywy, a główną bohaterka była czasami trochę irytująca. Za mało romansu i za bardzo nie dało się odczuć chemii między bohaterami.

Dearest. Clementine *****

Zdefiniujmy co składa się na ‘cudowność’ tej książki:
silna postać kobieca
romans studencki
gitarzysta
trudna przeszłość
zagadki, dochodzenie w sprawie zaginięcia
slow burn
happy end
kolejne tomy o przyjaciołach

Dearest. Clementine opowiada o 21-letniej dziewczynie o tymże imieniu, która emocjonalnie została skrzywdzona przez bliskich. Jej trudna przeszłość to nie tylko nieszczęśliwy ‘idealny’ licealny związek, zdrada chłopaka i przyjaciółki, ale również odwrócenie się rodziców i napaść wykładowcy. Po tych wydarzeniach optymistyczna, radosna dziewczyna straciła błysk w oku oraz chęci do poznawania ludzi. Od lat nie spotykała się z facetem a ci, którzy są jedynymi bliskimi jej sercu, to przyjaciele poznani przypadkiem. Sytuacja zmienia się, gdy osoba jak i cięty język Clementine wystarczająco odpychający co interesujący zaciekawia nowego gitarzystę zespołu chłopaka jej współlokatorki.

Zdecydowanie zostałam fanką delikatnych, studenckich romansów. Życie, emocje, zabawa - one właśnie powinny określać tego typu książki. Clementine skradła moje serce już podczas konfrontacji z żartownisiem w sklepie (fragment na grafice :D). Jej humor, zaciętość i charakter to ‘coś’ za co ją pokochacie. Pomimo sytuacji, w której postawiło ją życie świetnie sobie radzi a co najważniejsze - rozwija się i pokonuje bariery. Bardzo inspirująca postać, która swoje traumy przeobraziła w sukces.
Jeśli chodzi o głównego bohatera to Gavin Murphy znajdzie się na waszej liście książkowych mężów. To w jaki sposób został przedstawiony bardzo, ale to bardzo podwyższy wasze oczekiwania co do zachowania chłopaków względem ich sympatii. Romantyczny, urzekający, troskliwy, ale z psotnym chłopięcym urokiem, który rozkochuje fanki jego głosu i gry na gitarze. Nie muszę więcej pisać - pokochacie go !

Zgodnie z tym co wymieniłam wcześniej, znajduje się tu również wątek zaginięcia. Jest to dość trafne wtrącenie w całe to cukierkowe przedstawienie, gdyż nadaje głębi krzywdzie jaka przydarzyła się Clementine ze strony jej wykładowcy. Nie chodzi tu tę właśnie dziewczynę, lecz inną studentkę, ale sprawy są bardzo powiązane, przez co przypadkowo cały idealny związek Gavina i Clementine stanie pod znakiem zapytania. Całość staje się jeszcze bardziej interesująca, gdy dowiesz się co było przyczyną całego ciągu wydarzeń z tymże profesorem.

Nieczęsto sięgam po książki, które nie są aktualnym hitem, tylko skrywaną od lat perłą. Gdyby nie polecenie nie wiem czy sama odnalazłabym Clementine i zdecydowała się ją przeczytać. Bardzo się jednak cieszę, że mogłam zapoznać się z historią tej pary a was zapewniam, że mimo nieciekawej okładki i tytułu, ‘Clementine. Dearest’ to coś więcej niż studencki romans z idealnym chłopakiem - to twój następny Must Read.

Dearest. Clementine *****

Zdefiniujmy co składa się na ‘cudowność’ tej książki:
silna postać kobieca
romans studencki
gitarzysta
trudna przeszłość
zagadki, dochodzenie w sprawie zaginięcia
slow burn
happy end
kolejne tomy o przyjaciołach

Dearest. Clementine opowiada o 21-letniej dziewczynie o tymże imieniu, która emocjonalnie została skrzywdzona przez bliskich. Jej trudna...

Książka na prawdę bardzo przeciętna. Trafiłam na nią, ponieważ była polecana dla fanów Coleen Hoover. Cóż do Hoover bardzo daleko... ciężko mi było dobrać do końca. Dla wymagających czytelników nie polecam.

Książka na prawdę bardzo przeciętna. Trafiłam na nią, ponieważ była polecana dla fanów Coleen Hoover. Cóż do Hoover bardzo daleko... ciężko mi było dobrać do końca. Dla wymagających czytelników nie polecam.

Książka jest z gatunku romansu, jednak było w nim coś co przyciągnęło moją uwagę i mogłam ją skończyć na raz. "Dearest Clementine" to historia dziewczyny, która musiała borykać się z różnymi problemami takimi jak wyrodna matka, serce złamane młodzieńczą miłością, czy napaść seksualna ze strony jej wykładowcy. Clementine zdawała sobie sprawę, że musi na nowo nauczyć się kochać, co upewniło ją w tym borykając się problemami związanymi z pojawieniem się przystojnego opiekuna pierwszaków, imieniem Gavin.
Ta książa była cudownym romansem, ze szczyptą kryminalnej zagadki, która tylko dodawała uroku i oryginalności powieści.
W tej książce bardzo spodobała mi się główna bohaterka Clemetine, która była bardzo żywiołową oraz odważną kobietą (bo powiedzmy szczerze jakim cudem nie czuła się skrępowana odmawiając tylu chłopakom? Ja na jej miejscu czułabym się niemniej niż skrępowana!).
Pomijając fakt, że ciążka była naprawdę przyjemną lekturą na wieczór nie mogłabym przemilczeć faktu iż na początku powieści nie potrafiłam się odnaleźć w tekście, jednak nie martwcie się na szczęście minęło to szybko i od razu zaczynałam zakochiwać się w historii Clementine.
Daję tej książce 8/10 i polecam! <3

Książka jest z gatunku romansu, jednak było w nim coś co przyciągnęło moją uwagę i mogłam ją skończyć na raz. "Dearest Clementine" to historia dziewczyny, która musiała borykać się z różnymi problemami takimi jak wyrodna matka, serce złamane młodzieńczą miłością, czy napaść seksualna ze strony jej wykładowcy. Clementine zdawała sobie sprawę, że musi na nowo nauczyć się...

Sięgnęłam dziś po książkę, która zwykła być jedną z moich ulubionych podczas studiów - Dearest Clementine. Ostatnimi czasy nie czytam w ogóle książek z gatunku New Adult z prostego powodu - wyrosłam z nich. Lubię utożsamiać się z bohaterami, kiedy zagłębiam się w nowej lekturze. Potrzebuję rozumieć, co nimi kieruje, ich rozterki, niepewności... I, owszem, potrafię sięgnąć pamięcią do czasów, kiedy sama byłam "młodą dorosłą" i z tego punktu widzenia wczuć się w bohaterkę, ale to już nie jest to samo. Brzmię jak zramolała staruszka, podczas gdy nawet nie mam trzydziestki, ale, niestety, New Adult to faza życia, z której wyrasta się dosyć szybko i później zwyczajnie trudno jest powiedzieć, że podjęlibyśmy dokładnie takie same decyzje, mimo że rozumiemy ich umotywowanie... W każdym razie, grunt w tym, że New Adult to obecnie dla mnie problematyczna sfera romansu. Dearest Clementine natomiast bardzo ładnie wpisuje się w ramy New Adult, więc - mimo że kiedyś należała do moich ulubionych - miałam pewne trudności z pełnym zaangażowaniem się w historię. Jednak pomimo tego, nie straciła w moich oczach - po prostu spojrzałam na nią z innej perspektywy. I muszę powiedzieć, że wciąż jest to bardzo dobra książka - nawet dla "zramolałej staruszki" :)
Clementine musiała zmierzyć się w życiu z wieloma trudnościami, mimo młodego wieku. Z tego powodu ucierpiało jej zdrowie psychiczne i naprawdę trudno się temu dziwić (swoją drogą bardzo pozytywnie odebrałam, jak jasno powiedziane jest, że dziewczyna korzysta z psychoterapii i zażywa leki uspokajające - ludzie naprawdę powinni uzmysłowić sobie, że zupełnie normalnym jest potrzebować pomocy pod względem emocjonalnym...). Mimo tego jednak nie brak jej odwagi i chociaż widać, jak wiele ją to kosztuje, potrafi stawić czoła przeciwnościom, które wyrastają na jej drodze. Gavin, z drugiej strony, wydaje się być dokładnie kimś takim, kogo Clementine potrzebuje. Kurczę, chłopak jest tak idealny, że sama bym do niego wzdychała, gdyby był starszy ^^ Okazuje jej pełne zrozumienie, nie naciska, by się przed nim bardziej otworzyła, jest cierpliwy... Cała ta szarada z jego rudowłosą eks była dosyć naciągana, ale, cóż, każde New Adult ma taki moment pod koniec, kiedy zaufanie głównej bohaterki zostanie zawiedzione, ale wszystko okazuje się nieporozumieniem, para znów pada sobie w ramiona i mamy happy end - to jak niepisana reguła tego gatunku.
Jestem zadowolona, że zdecydowałam się na ten mały powrót do przeszłości. Ciekawa jestem, czy inne moje ukochane książki sprzed lat również okażą się dobrą lekturą dla obecnej mnie :)

Sięgnęłam dziś po książkę, która zwykła być jedną z moich ulubionych podczas studiów - Dearest Clementine. Ostatnimi czasy nie czytam w ogóle książek z gatunku New Adult z prostego powodu - wyrosłam z nich. Lubię utożsamiać się z bohaterami, kiedy zagłębiam się w nowej lekturze. Potrzebuję rozumieć, co nimi kieruje, ich rozterki, niepewności... I, owszem, potrafię sięgnąć...

Clementine to młoda dziewczyna po przejściach. Matka praktycznie wyrzuciła ją ze swojego życia, a chłopak zdradza ją z jej przyjaciółką. Na studiach nie jest wcale lepiej - jeden z wykładowców stalkuje ją, po czym dostaje zakaz zbliżania się. Dziewczyna zbudowała wokół siebie ogromny mur, ba, można wręcz powiedzieć ze jest to bunkier ochronny przed emocjami i uczuciami. Tylko ze w jej życiu po za przyjaciółkami pojawia się przystojny i sympatyczny Gavin. Chłopak cegiełka po cegiełce stara się pozbyć muru i pobić serce dziewczyny.

Przestałam sobie opinie na temat tej książki i o chryste nie rozumiem czemu są takie słabe. Ludzie czepiają się że dziewczyna ma taki, a nie inny charakter, a z Gavina robią pantofla. Ja natomiast uważam te książkę za naprawdę dobrą. Autorka naprawdę świetnie pokazuje jaki mętlik w głowie może mieć tak skrzywdzona psychicznie dziewczyna. Pokazuje też, jak w pewnym sensie powinien zachować się facet który jest nią szczerze zainteresowany. Kurczę, szczerze - spotykanie się z kimś to nie zawsze jest piękne i proste. Autorka pokazała, że seks nie jest wszystkim i właśnie moim zdaniem Gavin jest pod tym względem mega dojrzały - widzi z czym mierzy się Clem, mimo to nie poddaje się i ma odpowiednie podejście. Naprawdę po większym zastanowieniu charakter postaci ma sens. Osobiście naprawdę polecam te książkę.

Clementine to młoda dziewczyna po przejściach. Matka praktycznie wyrzuciła ją ze swojego życia, a chłopak zdradza ją z jej przyjaciółką. Na studiach nie jest wcale lepiej - jeden z wykładowców stalkuje ją, po czym dostaje zakaz zbliżania się. Dziewczyna zbudowała wokół siebie ogromny mur, ba, można wręcz powiedzieć ze jest to bunkier ochronny przed emocjami i uczuciami....

hmm .. Ocena jako całość książki. Za pomysł, opisanie historii, wątek ala kryminalny. Jeżeli mówimy o dogłębnej ocenie, to cóż .. z pewnoscią była by niższa. Nie wiem dlaczego ale przez cały czas miałam wrażenie, ze coś mi umyka, że czegoś nie dostrzega. Fajna główna bohaterka, która posiada cięty język, sexowny facet i pociąg między nimi. Ale wydaje mi się, że autorka nie do końca oddała ich relacje. Czegoś mi tam brakowało, jakiegoś pazura z jego strony. Zdecydowanie Gavin był takim trochę pantoflarzem ? Taki idealny chłopczyk bez osobowości, obchodzący się z Clem jak z porcelanową lalką. No bo kurczę, jak dziewczyna się przed nim rozbiera i daje mu stanowczo odpowiedź, że tego chce a on cały czas "możemy zaczekać, nie chce naciskać" no to ręce mi opadają. Bierz ją chłopie i pokaż na co Cię stać a nie takie ciepłe kluchy. To moja ocena jego postaci. Każda z nas woli innego faceta i zdecydowanie, gdyby trafił na mnie to po mimo jego mega przystojnego wyglądu, który wynika z opisu jego postaci, cóż .. nic by nie wskórał.
Jeżeli mówimy o przebiegu historii .
Początek- zmęczyłam, chciałam zobaczyć jak się to dalej rozwinie. Clem jako bohaterka o ostrym języku, twarda sztuka, która ustawia każdego napotkanego faceta (ok, jak najbardziej jestem za),ze swoją mroczną historią oraz brakiem wsparcia rodziców. Z biegiem przeczytanych stron coraz bardziej mnie irytowała, zmiana z twardej babki na rozemocjonowaną, zakochaną idiotkę. Jeżeli mówimy o wątku psychicznego profesorka - cały czas czekałam aż wkroczy do akcji prócz zabawy w głuche telefony; jakoś bardziej jej zagrozi . A tu wątek się skończył na jego aresztowaniu i słuch zaginął.
Duużo niepotrzebnie zaczynanych wątków pobocznych, które nic nie wniosły a jedynie mam wrażenie zostały dodane po to by były i nic więcej.

hmm .. Ocena jako całość książki. Za pomysł, opisanie historii, wątek ala kryminalny. Jeżeli mówimy o dogłębnej ocenie, to cóż .. z pewnoscią była by niższa. Nie wiem dlaczego ale przez cały czas miałam wrażenie, ze coś mi umyka, że czegoś nie dostrzega. Fajna główna bohaterka, która posiada cięty język, sexowny facet i pociąg między nimi. Ale wydaje mi się, że autorka nie...