Sekret zegarmistrza

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/10/03/sekret-zegarmistrza-renata-kosin/

https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/10/03/sekret-zegarmistrza-renata-kosin/

Lena żyje w dworku odziedziczonym po dziadkach. Podczas remontu odkrywa w starym piecu mundur (jak się okazuje rosyjski) z czasów powstania styczniowego i dziennik. Dziennik jest jednak zamoczony i ciężko odkryć jego treść. W poszukiwaniu odpowiedzi trafia nawet do Francji. Okazuje się, że przodkowie Leny oprócz dwóch braci, których historię i rodzinę zna Lena mieli młodszego brata Kajtena. Podczas powstania starsi bracia i ojciec byli na froncie, natomiast najmłodszy syn został w domu z matką. W pewnym momencie Rosjanie napadli na dworek i ograbili go. Jeden z nich został dłużej i skrzywdził matkę. Kajetan w odwecie go napadł. Wtedy wrócili bracia i zakopali Rosjanina w lesie, gdzie później stanął głaz pod który chodziła się modlić babcia Leny. Z przestępstwa narodziła się Emilia. Rodzina mówiła na wsi, że ojciec wrócił na trochę do domu, mimo, iż zginął od razu w walce. Dzięki temu mało kto wiedział co spotkało rodzinę. Kajetan poszedł do zakonu, ponieważ nie mógł poradzić sobie z tym co zrobił, chociaż nie wiadomo czy to on czy bracia zabili Rosjanina. Emilia urodziła się głuchoniema i miała opiekunkę Janinę. Emilia została bardzo młodo wydana za mąż, jednak jej mąż szybko zmarł. Wyszła za mąż za Francuza i wyprowadziła się do Francji. Gdy była stara wróciła do Polski, jednak wtedy dowiedziała się prawdy o swoim poczęciu. Jedna z sąsiadem mówiła przy niej, nie wiedząc, że dziewczyna czyta z ruchu warg. Emilia wzburzona wróciła do Francji. Jej rodzina z Francji myślała, że Emilia przywiozła do Polski cenny skarb i dlatego chciała dotrzeć do dworku.

Lena żyje w dworku odziedziczonym po dziadkach. Podczas remontu odkrywa w starym piecu mundur (jak się okazuje rosyjski) z czasów powstania styczniowego i dziennik. Dziennik jest jednak zamoczony i ciężko odkryć jego treść. W poszukiwaniu odpowiedzi trafia nawet do Francji. Okazuje się, że przodkowie Leny oprócz dwóch braci, których historię i rodzinę zna Lena mieli...

Zdecydowanie historia rodziny Leny, a właściwie Heleny Gajko wpisuje się w typowe dla Renaty Kosin opowieści. Zagadka sięgającą do minionych pokoleń.to.chyna cechą charakterystyczna dla jej serii o Śmiałowskich. Mimo braku założenia budowa fabuły, czytałam "Sekret zegarmistrza" z nieukrywaną przyjemnością.

Zdecydowanie historia rodziny Leny, a właściwie Heleny Gajko wpisuje się w typowe dla Renaty Kosin opowieści. Zagadka sięgającą do minionych pokoleń.to.chyna cechą charakterystyczna dla jej serii o Śmiałowskich. Mimo braku założenia budowa fabuły, czytałam "Sekret zegarmistrza" z nieukrywaną przyjemnością.

Książka jest nudna i bardzo się dłuży. Główna bohaterka jest naiwna, bezbarwna i bez życia. Początek wciągający, ale im dalej w las, tym nudniej.

Książka jest nudna i bardzo się dłuży. Główna bohaterka jest naiwna, bezbarwna i bez życia. Początek wciągający, ale im dalej w las, tym nudniej.

W moje ręce od pewnego czasu wpadają książki, gdzie jest mowa o odnawianiu starych domów albo budowaniu i tworzenia swojego miejsca na ziemi od początku. Nie inaczej było tym razem, a to za sprawą „Sekretu zegarmistrza” Renaty Kosin.

Lena mieszka w bardzo starym dworku w Bujanach na Podlasiu. Posiadłość tę kobieta odziedziczyła po swoich przodkach. Potrzebny jest tam generalny remont. Lena jest żoną i matką dorosłej już córki – Kseni.

Podczas remontu domu nasza główna bohaterka i jej córka odkrywają wiele sekretów, które dopiero po wielu latach wychodzą na światło dzienne. I tak na przykład w starym kaflowym piecu przez lata ukryty był dziennik z 1884 roku, którego autorką jest tajemnicza Emilie de Fleury. Co ma wspólnego z Leną i jej rodziną? Do kogo tak naprawdę należy zabytkowy zegarek z inicjałami J.B.? Z każdym dniem podobnych pytań rodzi się coraz więcej.

Plusem tej książki na pewno jest to, że autorka trzymała czytelników w napięciu. Pozwalała abyśmy wraz z bohaterami odkrywali tajemnice, które mnożyły się jak grzyby po deszczu. Na początku akcja toczy się nieśpiesznie, ale w pewnym momencie całość nabiera tempa.
Nie tylko wydarzeń jest bardzo dużo, niejasności, ale także pojawia się coraz więcej postaci. I właśnie dla mnie minusem tej pozycji jest to, że Renata Kosin wprowadza tak wielu bohaterów, że w podczas lektury, gdy się w nią zagłębiamy bardziej, trudno połapać się kto właściwie jest kim, jakie są pokrewieństwa między poszczególnymi osobami. Przynajmniej ja miałam takie odczucia.

Mimo tej dość znaczącej wady „Sekret zegarmistrz” podobał mi się i wciągnął mnie, bo chciałam dowiedzieć się co wydarzy się dalej, jak potoczą się losy Leny, Kseni i innych wykreowanych postaci.

Książkę polecam wszystkim, którzy lubią w literaturze sekrety, motyw różny zawiłości rodzinnych. Jeśli jesteście fanami powolnie płynącej fabuły, to ten tytuł jest z pewnością dla Was.

Lojalnie uprzedzam tylko, że należy tę historię czytać dość uważnie, bo w przeciwnym razie szybko się pogubicie, a potem trudno Wam będzie połączyć fakty.
Myślę, że to doskonała pozycja na długie, jesienne wieczory, które nadchodzą.

W moje ręce od pewnego czasu wpadają książki, gdzie jest mowa o odnawianiu starych domów albo budowaniu i tworzenia swojego miejsca na ziemi od początku. Nie inaczej było tym razem, a to za sprawą „Sekretu zegarmistrza” Renaty Kosin.

Lena mieszka w bardzo starym dworku w Bujanach na Podlasiu. Posiadłość tę kobieta odziedziczyła po swoich przodkach. Potrzebny jest tam...

Byłem w Drohiczynie i Kruszynianach

Byłem w Drohiczynie i Kruszynianach

Najbardziej interesujący wątek książki to produkcja biżuterii z elementami zegarków. To chyba jedyna pozytywny wątek związany z bohaterką. Poza tym bohaterka nie wzbudziła mojej sympatii, Nastawiona jest wyłącznie na siebie i swoje potrzeby, Żyje w swojej przeszłości zamiast skupić się na teraźniejszości, W starym domu nie ma miejsca dla jej męża i jej córki. Czy zrozumie, że nie można żyć wyłącznie przeszłością i że liczą się nie tylko jej potrzeby.

Najbardziej interesujący wątek książki to produkcja biżuterii z elementami zegarków. To chyba jedyna pozytywny wątek związany z bohaterką. Poza tym bohaterka nie wzbudziła mojej sympatii, Nastawiona jest wyłącznie na siebie i swoje potrzeby, Żyje w swojej przeszłości zamiast skupić się na teraźniejszości, W starym domu nie ma miejsca dla jej męża i jej córki. Czy zrozumie,...

Były momenty, że książka mnie zainteresowała , bo historia pudełka z zegarkami zdawała się zapowiadać coś niesamowitego... Przygotowałam się na interesującą podróż , którą zapowiadał opis wydawcy, a tymczasem zbyt szczegółowo przedstawiane koligacje rodzinne zaczęły mnie nudzić.
Poznałam tajemnicę zegarmistrza, treść pamiętnika Emilii, ale raczej nie będę kontynuowała "znajomości" z Leną, Ksenią, Natalią i Honoratą (?)
Chociaż nie wiadomo, co zrobię, gdy wpadnie mi w oko drugi tom - "Tatarka":)

Były momenty, że książka mnie zainteresowała , bo historia pudełka z zegarkami zdawała się zapowiadać coś niesamowitego... Przygotowałam się na interesującą podróż , którą zapowiadał opis wydawcy, a tymczasem zbyt szczegółowo przedstawiane koligacje rodzinne zaczęły mnie nudzić.
Poznałam tajemnicę zegarmistrza, treść pamiętnika Emilii, ale raczej nie będę kontynuowała...

Podobała mi się ta historia i jestem zainteresowana kontynuowaniem serii. Największą wadą było dla mnie to, że nie polubiłam się z główną bohaterką. Niektóre jej zachowania mnie irytowały.

Książka daje trochę do myślenia. Bardzo często ludzie skupiają się na swoich przodkach. Kim byli, co robili i osiągnęli. Często próbujemy podbijać poczucie własnej wartości tym, co osiągnęli nasi przodkowie. Nie twierdzę, że powinno się zapominać o przodkach, ale często za bardzo się na nich skupiamy. Ich już nie ma i nigdy nie wrócą. Czy nie lepiej zamiast skupiać się tyle na próbach zadowolenia przodków, skupić się na próbie zadowolenia naszych potomków? Stworzenia dla nich lepszego świata!

Podobała mi się ta historia i jestem zainteresowana kontynuowaniem serii. Największą wadą było dla mnie to, że nie polubiłam się z główną bohaterką. Niektóre jej zachowania mnie irytowały.

Książka daje trochę do myślenia. Bardzo często ludzie skupiają się na swoich przodkach. Kim byli, co robili i osiągnęli. Często próbujemy podbijać poczucie własnej wartości tym, co...