Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin

Okładka książki Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin autora Jung Chang, 8373593667
Okładka książki Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin
Jung Chang Wydawnictwo: Albatros literatura piękna
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Data wydania:
2006-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2006-01-01
Język:
polski
ISBN:
8373593667
Średnia ocen

8,4 8,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin



książek na półce przeczytane 672 napisanych opinii 419

Oceny książki Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin

Średnia ocen
8,4 / 10
13 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin

avatar
27
11

Na półkach:

Mimo objętości, czyta się fantastycznie. Bardzo lekko napisana, poruszająca historia trzech kobiet, pokazująca Chiny czasów Mao. W bardzo interesujący sposób pokazuje tamtejsze realia, bez przesadnie historycznego tonu. 10/10

Mimo objętości, czyta się fantastycznie. Bardzo lekko napisana, poruszająca historia trzech kobiet, pokazująca Chiny czasów Mao. W bardzo interesujący sposób pokazuje tamtejsze realia, bez przesadnie historycznego tonu. 10/10

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
304
55

Na półkach:

Sięgnęłam po tę książkę z lekką obawą, bo przerażała mnie jej objętość, ale wsiąkłam totalnie już po paru stronach. To nie jest suchy podręcznik do historii, tylko niesamowicie intymna i bolesna opowieść o trzech pokoleniach kobiet, które próbują po prostu przetrwać w zmieniających się Chinach. Najbardziej uderzyło mnie to, jak wielka polityka potrafi brutalnie wejść z butami w prywatne życie i zmienić je w piekło, a mimo to bohaterki zachowują jakąś niewiarygodną godność.

Sięgnęłam po tę książkę z lekką obawą, bo przerażała mnie jej objętość, ale wsiąkłam totalnie już po paru stronach. To nie jest suchy podręcznik do historii, tylko niesamowicie intymna i bolesna opowieść o trzech pokoleniach kobiet, które próbują po prostu przetrwać w zmieniających się Chinach. Najbardziej uderzyło mnie to, jak wielka polityka potrafi brutalnie wejść z...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1396
403

Na półkach: , , ,

Jestem pokoleniem, które jeszcze pamięta komunę w Polsce, Absurdy na każdym kroku, cenzurę i 1 majowe chorągiewki, towarzystwa przyjaźni polsko= radzieckiej. Ale komunizm chiński i reżim Mao to inny wiat i wymiar. Widziany oczyma zindoktrynowanego dziecka po dojrzewanie to krytycznej oceny.
Inne Chiny niż te które widziałam ubiegłego lata, takie jak w epilogu Dzikich Łabędzi ....bogatsze, bardziej otwarte ale i takie trochę na pokaz ...

Jestem pokoleniem, które jeszcze pamięta komunę w Polsce, Absurdy na każdym kroku, cenzurę i 1 majowe chorągiewki, towarzystwa przyjaźni polsko= radzieckiej. Ale komunizm chiński i reżim Mao to inny wiat i wymiar. Widziany oczyma zindoktrynowanego dziecka po dojrzewanie to krytycznej oceny.
Inne Chiny niż te które widziałam ubiegłego lata, takie jak w epilogu Dzikich...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

5152 użytkowników ma tytuł Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin na półkach głównych
  • 3 051
  • 1 995
  • 106
704 użytkowników ma tytuł Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin na półkach dodatkowych
  • 475
  • 102
  • 48
  • 32
  • 18
  • 15
  • 14

Inne książki autora

Jung Chang
Jung Chang
Jung Chang (张戎) to brytyjska pisarka chińskiego pochodzenia. Urodziła się w rodzinie chińskich komunistów, ale wkrótce jej ojciec popadł w niełaskę Komunistycznej Partii Chin i wraz z matką został zesłany do obozu pracy. Sama Jung Chang została Czerwonogwardzistką. W 1978r. wyjechała na studia do Wielkiej Brytanii. W roku 1982 jako pierwsza osoba pochodząca z Chińskiej Republiki Ludowej uzyskała stopień doktora (Ph.D.) brytyjskiego uniwersytetu. Posiada doktoraty honorowe uniwersytetów Buckingham, York, Warwick oraz Open University. Obecnie Jung Chang mieszka w Londynie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Córka nastawiacza kości Amy Tan
Córka nastawiacza kości
Amy Tan
Fabuła płynie w tej powieści powoli, niespiesznie odkrywamy przeszłość głównej bohaterki Ruth, która pomimo anglosaskiego imienia jest pochodzenia chińskiego. Ruth urodziła się w Stanach Zjednoczonych. Wspomnienia z jej dzieciństwa i młodości w San Francisco przeplatają się z historią jej matki Lu Ling. Cała opowieść rodzinna jest skoncentrowana przede wszystkim na kobietach, na ich odwadze, determinacji, talentach i tajemnicach. Dla mnie najciekawsze historie zaczynają się w drugiej części tej książki. Wtedy właśnie przenosimy się do Chin z początku ubiegłego wieku. Poznajemy kobiety, które posiadły niezwykłą sztukę wyrabiania pałeczek tuszu. Pracują w swoim domu znajdującym się w wiosce niedaleko stolicy kraju. Mężczyźni prowadzą sklep z tym tuszem w Pekinie. W historie rodzinne wplecione są chińskie wierzenia i obrzędy. Dyskretnie przewija się trochę wiary w magię. Autorka wciąga nas w ten niezwykły świat, który bywa okrutny, ale odwaga i upór dzielnych kobiet zostają w końcu wynagrodzone. Ruth jest prawnuczką słynnego na całą okolicę nastawiacza kości. Historię swojej rodziny poznaje za pośrednictwem notatek sporządzonych przez matkę w języku chińskim. Chce ona koniecznie ocalić od zapomnienia swoje wspomnienia i historię rodziny. Wie, że czasu jest mało, bo zaczyna mieć pierwsze objawy choroby Alzheimera. Jej córka Ruth nie zna chińskich znaków, więc wynajmuje tłumacza, który przekłada zapiski jej matki na język angielski. To właśnie dzięki tym zapiskom ożywiają postacie z dawnych lat, duchy przodków oraz świat, który przeminął na zawsze. Dzięki wspomnieniom zapisanym przez matkę, Ruth poznaje nie tylko historię swojej rodziny, ale zaczyna rozumieć swoją matkę, która zawsze sprawiała wrażenie kobiety dziwnej, tkwiącej w matni dawnych zabobonów pomimo życia przez wiele lat w Stanach. Jako dziecko Ruth czasem wstydziła się swojej matki, co wynikało z licznych nieporozumień. W końcu Ruth poznając historię rodziny, poznaje lepiej siebie. Dzięki lekturze tych notatek w jej życiu następuje przełom. Zmienia zawód z redaktora i sama zaczyna pisać pod swoim nazwiskiem. Ma poczucie obowiązku w stosunku do babci, której nigdy nie poznała, w stosunku do matki, do swojego męża i jego córek z poprzedniego małżeństwa i również samej siebie. Mimo, że nie jest to powieść stricte historyczna, ani przygodowa, to z zainteresowaniem poznawałam historię Ruth, jej matki Lu Ling wraz z elementami szeroko rozumianej chińskiej kultury.
Gosia_7 - awatar Gosia_7
ocenił na74 lata temu
Czerwona Azalia Anchee Min
Czerwona Azalia
Anchee Min
Zupełnie nie pamiętałam, że Czerwona Azalia to książka z wątkami autobiograficznymi, a do tego, że zaczyna się tak grubo. Po raz pierwszy czytałam ją bardzo dawno temu i później tak sobie stała na półce. Przyszedł jednak czas, żeby poszła do kogoś innego, zarządziłam więc pożegnalny reread pamiętając jedynie, że bardzo mi się podobała i chwytała za serce. Tym razem miałam podobne odczucia, jak za pierwszym razem. Anchee Min pisze bardzo ładnie, na dodatek jeszcze są te autobiograficzne wątki. Ale od początku. Autorka wykorzystuje prawdziwe wydarzenia ze swojego życia, żeby osadzić opowieść w czasach Rewolucji Kulturowej w Chinach. To lata ‘60 i ‘70. Ona była młoda, a Chiny mielił okrutny reżim Mao. Przypuszczam, że opisy tego, jak wyglądało jej dzieciństwo i młodość na farmie są w gruncie rzeczy prawdziwe. 🌹 Komunistyczna rzeczywistość Autorka wywodzi się z rodziny inteligentów, w tamtych czasach dyskryminowanej. Ona, jako najstarsza z rodzeństwa musiała się najbardziej starać. Nie było łatwo, bo sześciolatka opiekująca się pięcioletnią siostrą i trzyletnim bratem nie ma łatwego życia. Odbierała ich z przedszkola, gotowała im, ogarniała dom i kładła ich spać…. Później nie było lepiej. Trafiła na farmę (coś a’la nasze PGRy) niedaleko morza, z nieurodzajną, zasoloną ziemią, było gorąco i nic nie chciało rosnąć. Mimo to indoktrynacja trzymała się w niej silnie i dziewczyna wciąż wierzyła w ustrój i partię. Spędziła tam kilka ciężkich lat, aż zdarzył się cud i została wybrana do roli Czerwonej Azalii – filmu o bohaterach komunizmu. 🌹 Czerwona Azalia W międzyczasie dziewczyna dojrzewa emocjonalnie, zaczyna potrzebować czegoś więcej niż myśli przewodnich Mao. Targają nią emocje, które nie mają szans ujścia w imię oddania partii. Wtedy opadają jej ideologiczne klapki z oczu. Nie da się żyć tylko dla kraju, szczególnie, że strach przed władzą i jej pożądanie wyzwala z ludzi najgorsze emocje i czyni z nich bezwzględnych okrutników. Życie na farmie przypomina poruszanie się w labiryncie ze żmijami. Nie lepiej jest zresztą później, gdy trafia na kurs aktorski. Tam także ideologia i pożądanie władzy tworzy z ludzi potwory. A ona musi sobie z nimi jakoś radzić. Wszędzie znajdą się ludzie-bestie, silniejsi, które czerpią przyjemność z niszczenia i łamania innych w imię chorych ambicji. Nie trzeba było dużo żeby im podpaść. Wystarczyło nieodpowiednie spojrzenie. W świecie, gdzie wszyscy mają źle, możliwość sprawienia, żeby inni mieli jeszcze gorzej, jest kusząca. Wszędzie znajdzie się też miejsce dla miłości mimo wszystko, która pokonuje wszelkie trudności. 🌹 Przerażająca siła indoktrynacji Czerwona Azalia jest trudną historią, bo czuć w niej prawdę. Zapewne nie wszystko w książce faktycznie się wydarzyło. Przypuszczam, że autorka wypełniła kamienie milowe swojej biografii fikcją, m.in. historią romansu z inną kobietą, czy Zwierzchnikiem odpowiedzialnym za produkcję filmowe. Choć być może nawet faktycznie jest to prawda, bo zasadniczo wszystko brzmi wiarygodnie. Nie ma to jednak znaczenia, bo kupuję tę historię w całości, nawet jeśli pewne szczegóły nie miały miejsca. Najbardziej w tej książce uderzyły mnie brutalne realia życia. Straszne to wszystko było. Straszny okres w Chinach, przerażająca siła indoktrynacji, kompletnie bezsensowne postępowanie władzy i oczywiście nierówności ogromne. Bieda, głód i rządy silniejszego. Warto było wrócić do tej historii, bo niesie ze sobą wiele emocji.
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na83 miesiące temu
Księgarz z Kabulu Åsne Seierstad
Księgarz z Kabulu
Åsne Seierstad
Autorką tej książki jest Åsne Seierstad, norweska dziennikarka, która mieszkała w Kabulu, w domu tytułowego księgarza – Sultana Khana. Dzięki temu mogła z bliska obserwować codzienność, relacje rodzinne oraz obowiązujące w Afganistanie normy społeczne i kulturowe. Główny bohater jest wielkim. Główny bohater jest wielkim miłośnikiem literatury, przez lata ryzykował życie, chroniąc książki zakazane przez talibów. To z pewnością jego atut, ale ma też swoje wady – jest bardzo surowym patriarchą, bezwzględnie podporządkowującym sobie kobiety w rodzinie. ⭐️„Księgarz z Kabulu” to reportaż literacki, który ukazuje życie afgańskiej rodziny tuż po upadku rządów talibów. Autorka przedstawia sprzeczną naturę głównego bohatera, nie oceniając jej wprost, lecz pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do własnych refleksji. Kładzie nacisk na sytuację kobiet w Afganistanie, przybliżając losy żon, sióstr i córek Sultana, które pozbawione są prawa do samodzielnych decyzji, edukacji i wolności osobistej. Aranżowane małżeństwa, życie w ciągłym lęku i podporządkowanie mężczyznom to codzienność, z którą muszą się zmagać. To książka ważna i poruszająca, zmuszająca do refleksji nad pojęciem wolności, prawami kobiet oraz różnicami kulturowymi. Momentami jest przygnębiająca, ale warto po nią sięgnąć, aby poszerzyć swoją wiedzę o świecie i innej kulturze. ⭐️Jeśli lubisz reportaże, interesujesz się problematyką społeczną oraz kulturą Bliskiego Wschodu, albo po prostu jesteś ciekawy świata, nie tylko tego pięknego, widzianego przez pryzmat kolorowych zdjęć na Instagramie, to gorąco polecam tę pozycję. Po więcej książkowych polecajek zapraszam na mój Instagram/Bookstagram - lukasz_czyta
lukasz_czyta - awatar lukasz_czyta
oceniła na73 miesiące temu
Cesarzowa Orchidea Anchee Min
Cesarzowa Orchidea
Anchee Min
Niektóre książki doceniam dopiero po przeczytaniu do końca. Tak właśnie było z dziełem Anchee Min pt. Cesarzowa Orchidea. Autorka opowiada w niej historię prawdziwej postaci – XIX wiecznej cesarzowej chińskiej – Xiaoqin Xian Cixi. Cixi zapisała się w dziejach raczej jako osoba bezlitosna, żądna władzy, przekonana o własnej wyższości i nieomylności (źródło: Wiki). Anchee Min postanowiła wykorzystać formę powieści, żeby spróbować pokazać tę postać od nieco innej strony – ludzkiej. Opisuje więc młodą dziewczynę, która nieco przypadkiem, wydobywa się z nędzy finansowej zostając nałożnicą cesarza. Niestety z tą pozycją wiązała się konieczność ponoszenia wielu wyrzeczeń i unikania zagrożeń, na co właśnie próbuje zwrócić uwagę Min. ⛩️ Próba samotności Nałożnica, w książce opisana jako jedna z siedmiu żon cesarza, do tego ta mniej ważna, spędza dni samotnie, w oczekiwaniu na władcę. Jednak on rzadko albo nigdy jej nie odwiedza. Młoda kobieta cierpi więc w odosobnieniu, zamknięta w złotej klatce pośród dwulicowej służby. Oprócz samotności zmagać się musi także z zazdrością do innych nałożnic, z pałacowymi intrygami, swoją młodością oraz niezaspokojoną potrzebą miłości i dotyku. Po pewnym czasie Orchidei udaje się jednak wejść w łaski cesarza, zwyczajnie przekupując głównego eunucha. Rodzi władcy dziecko – upragnionego syna, który daje jej przepustkę do stania się nie tylko nałożnicą, ale także jego prawą ręką. Żądzę władzy Cixi Anchee Min tłumaczy instynktami: przetrwania oraz desperacką matczyną próbą ochrony małego syna przed pałacowymi grami o tron. Przegrana oznaczałaby śmierć. Nic dziwnego więc, że Orchidea musiała być twarda. W czasach gdy kobiety były tylko pięknymi dodatkami i nie znaczyły nic, ta, która chciała z władzy uczynić ochronę przed skrytobójstwem, musiała być o wiele bardziej bezwzględna niż mężczyźni. ⛩️ Portret kobiety rządzącej Nie wiem na ile to subiektywne przeczucie, a na ile fakty, ale mam wrażenie, że kobietom, które zapisały się w historii często przypina się łatkę osób zimnych, bezwzględnych, żądnych władzy, dla samej władzy (np. Thatcher). Albo ich zasługi dyskredytuje się podkreślając np. życie prywatne (caryca Katarzyna II). Facetom tak się nie dostaje, nawet jeśli nie prowadzają się prosto. Doceniam więc, że książka Cesarzowa Orchidea próbuje pokazać nam nieco inną twarz kobiety na szczycie. Motywacje bohaterki są prawdopodobne, nawet jeśli nie wszystkie elementy historii Anchee Min są zgodne z faktografią. Pisarka podkreśla głównie emocje i decyzje młodej matki, ambitnej dziewczyny chcącej żyć i cieszyć się życiem. Cieszę się, że ta książka próbowała zastanowić się nad tym, co Orchideą powodowało, nawet jeśli czyny były równie bezwzględne, co mężczyzn. ⛩️ Odrobinę nużąca Mimo to opowieść Min zaczęłam doceniać dopiero pod koniec, bo choć sama historia fascynuje, to w tej formie jest zaskakująco jednostajna. Losy Cesarzowej Chin mnie ciekawiły, ale mało emocjonowały. Wszystkie silniejsze emocje były wyblakłe, jak słońce przebijające się przez papierową ścianę. Faktycznie, jak mówi opis na okładce, styl opowieści może przypominać ten Goldena z Wyznań gejszy, czyli historii snutej przez główną bohaterkę, ale jakby z boku. Po latach opisywane wydarzenia są lekko już przykurzone, przetrawione i pozbawione ekscytacji. Nie zmienia to jednak faktu, że całościowo książka jest niezła i warta przeczytania. Zarówno forma powieści oraz pomysł na wytłumaczenie motywacji tej kobiety są ciekawym sposobem na poznanie fragmentu historii Chin i cesarzowej Cixi.
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na72 lata temu
Kroniki portowe Annie Proulx
Kroniki portowe
Annie Proulx
Kroniki Portowe to opowieść o paraliżującej przemocy okresu dzieciństwa i adolescencji, która znajduje swój dalszy ciąg w dorosłości… chyba, że zaczerpniemy wiatru w żagle znad oceanu. Bohaterem jest trzydziestoparoletni Quoyle - samotny mężczyzna o gołębim sercu i podciętych skrzydłach. Nie bez powodu naiwnie zakochuje się w pozbawionej empatii uwodzicielce, która kompulsywnie uprawia miłość z różnymi panami. Konieczna żałoba po szkodliwej miłości prowokuje go do walki o siebie i dwie córki, skończenia z idealizacją partnerki, a zwłaszcza wyruszenia w drogę ku odbudowie zachwianej tożsamości. Zaczyna ją od przeprowadzki na Nową Fundlandię, skąd wyrastają rodzinne korzenie. Tam razem z ciotką i dziewczynkami próbuje budować nową codzienność. Życie na kanadyjskiej wyspie wymaga aktywności i zaangażowania w życie społeczne oraz nauki nowego zawodu dziennikarza lokalnej gazety. A co najważniejsze, opieki nad córkami. Trudno nie ulec kojącej aurze ojcowskiej bliskości, która sprawia, że całość narracji nabiera wyjątkowo przejmującego oblicza. Annie Proulx snuje stosunkowo sugestywną, a zarazem estetycznie i narracyjnie precyzyjną historię mężczyzny wyplątującego się z opresyjnych sieci rodzinno-romantycznej przeszłości. Prowadzi nas przez uwewnętrznione węzły w głębinach męskiej psychiki, które bohater mniej lub bardziej świadomie próbuje rozplątywać - drobiazgowo piękny, także w tym ujęciu, jest projekt graficzny książki.
Michał_10 - awatar Michał_10
ocenił na82 miesiące temu

Cytaty z książki Dzikie łabędzie: Trzy córy Chin

Więcej
Jung Chang Dzikie łabędzie. Trzy córki Chin Zobacz więcej
Jung Chang Dzikie łabędzie. Trzy córki Chin Zobacz więcej
Jung Chang Dzikie łabędzie. Trzy córki Chin Zobacz więcej
Więcej