Pomnik Cesarzowej Achai - Tom II

W drugim tomie autor rzuca nas w rywalizację starych wrogów Achaji i ich sprzymierzeńców oraz nowych niesamowitych bohaterów, ciekawy pomysł z naszą marynarką wojenną, dla fanów Ziemiańskiego obowiązkowe

W drugim tomie autor rzuca nas w rywalizację starych wrogów Achaji i ich sprzymierzeńców oraz nowych niesamowitych bohaterów, ciekawy pomysł z naszą marynarką wojenną, dla fanów Ziemiańskiego obowiązkowe

NOWY BIAFRA

Chwila przerwy, parę lektur, które musiałem albo miałem ochotę zaliczyć no i jestem. Wróciłem do „Pomnika Cesarzowej Achai” i najpierw myślałem, że jeszcze dobrze pamiętam jedynkę, ale zacząłem czytać i… Dobra, albo ja czegoś nie pamiętam, albo jednak nie ten tom wziąłem. Ale pamiętałem. I ten wziąłem. Po prostu Ziemiański wziął i ciepnął bohaterów – a zwłaszcza Shen – w nieoczekiwane miejsce i musimy odnajdywać się tu z nimi, jak odnajdywać się z nimi musi ten świat. Fajnie to wyszło, w sumie jak zawsze, bo nawet jak autor coś tam naciąganego czy nieprzekonującego wciśnie – a i tu mu się to zdarza, choćby wątek z penicyliną – jego książki mają w sobie zadziorny, wyluzowany urok i są przyjemnie pisane. No i taki właśnie jest ten tom, drugi „Pomnika”, a piąty już ze świata „Achai”.

Akcja dzieje się krótko po poprzednim tomie. Tomaszewski i reszta jego ekipy – polskich żołnierzy ze świata za Górami Pierścienia, którzy trafili do świata „Achai” – powoli odnajduje się w nowej rzeczywistości. Dzięki wyleczeniu ugryzionego przez węża człowieka, zyskują sławę i znaczenie i tak trafiają na dwór, gdzie mają uleczyć syna władcy. Syna, który umiera i nawet oni nie mają lekarstwa na jego przypadłość? A może jednak?
Tymczasem Shen trafia do więzienia – jednego z najgorszych, do jakiego mogła trafić. Takiego, z którego się nie wychodzi. Zaawansowany wojskowy sprzęt, który ma przy sobie zwraca uwagę Randa, asystenta cesarzowej, który próbuje dowiedzieć się prawdy o dziewczynie i tym, dlaczego właściwie jest skazana. Czyżby ktoś chciał ją tu ukryć? A jeśli tak, to dlaczego? Co takiego ona i jej oddział odkryły? Jaką misję wypełniły, tracąc życie? I jaki sekret skrywa ten jeden, poszukiwany przez wszystkich, pomnik cesarzowej Achai? Pytań przybywa, a sytuacja na dworze komplikuje się i…

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2026/01/pomnik-cesarzowej-achai-tom-2-andrzej.html

NOWY BIAFRA

Chwila przerwy, parę lektur, które musiałem albo miałem ochotę zaliczyć no i jestem. Wróciłem do „Pomnika Cesarzowej Achai” i najpierw myślałem, że jeszcze dobrze pamiętam jedynkę, ale zacząłem czytać i… Dobra, albo ja czegoś nie pamiętam, albo jednak nie ten tom wziąłem. Ale pamiętałem. I ten wziąłem. Po prostu Ziemiański wziął i ciepnął bohaterów – a...

Nie gwiazdkuję, bo zupełnie nie wciągnął mnie ten tom i na ten moment słuchanie porzucam. Smutno mi, bo pierwsza trylogia była wspaniała. Tutaj jednak nie umiałam się wkręcić. Mam szczerą nadzieję, że do tej książki wrócę i bardzo chciałabym się z nią polubić.

Nie gwiazdkuję, bo zupełnie nie wciągnął mnie ten tom i na ten moment słuchanie porzucam. Smutno mi, bo pierwsza trylogia była wspaniała. Tutaj jednak nie umiałam się wkręcić. Mam szczerą nadzieję, że do tej książki wrócę i bardzo chciałabym się z nią polubić.

Seria trzyma poziom, książkę przeczytałem (wysluchałem) z zadowoloeniem. Co mi lekko zgrzytnęło? Trochę rozjeżdają się motywacje pewnych bohaterów. Na przykład dochodzi nowa frakcja, organizacji szpiegowsko-wywrotowej Randa. Tylko nie wiadomo, skąd ona ma fundusze na działaność - a to ważna sprawa. I dwa, motywacja dla działaności wywrotowej jest też mało realistyczna, w stylu - "o cholera, zrobiłem sobie wrogów w innej organizacji, dybią na moje życie - co robimy? Rewolucję". No... eee... aha... poważnie? Poważnie. Trochę nie dopracował Ziemiański tego wątku, trzeba na to zmróżyć oczy. Reszta ok, aczkolwiek jeszcze bym się czepiał jak zrobiono to przejście pomiędzy północa i południem - atomówkami? A z co promieniewaniem? Znowu na coś trzeba przymknąć oczy, choc tu w zasadzie tak mało jest wyjaśnione, że może coś to rozjaśni póżniej. No nic. Reszta wątków, postaci, tajemnic, akcji, super.

Seria trzyma poziom, książkę przeczytałem (wysluchałem) z zadowoloeniem. Co mi lekko zgrzytnęło? Trochę rozjeżdają się motywacje pewnych bohaterów. Na przykład dochodzi nowa frakcja, organizacji szpiegowsko-wywrotowej Randa. Tylko nie wiadomo, skąd ona ma fundusze na działaność - a to ważna sprawa. I dwa, motywacja dla działaności wywrotowej jest też mało realistyczna, w...

Historia nabiera rozbiegu :)

Historia nabiera rozbiegu :)

Dużo się dzieje - interesująca koncepcja świata :) podoba mi się bardzo.

Dużo się dzieje - interesująca koncepcja świata :) podoba mi się bardzo.

Kto czyta całość od początku tak jak ja to z pewnością fajnie się przewraca każdą ze stron.

Kto czyta całość od początku tak jak ja to z pewnością fajnie się przewraca każdą ze stron.

Kontynuacja jedynki, zanurzamy się w pracy kolejnych wywiadów, patrzymy jak pracują i przeciągają sznurki między sobą.
Patrzymy jak przenikają się dwie różne cywilacje, jak żołnierze odkrywają nowe sposoby walki i zaczynają zdobywać pewność siebie, bo przestają być tylko mięsem do walki.
Wątek Shen się rozwija.
Wartka, ciekawa akcja, tajemnice, odkrywamy zasłonę Ziemców i Zakonu.

Kontynuacja jedynki, zanurzamy się w pracy kolejnych wywiadów, patrzymy jak pracują i przeciągają sznurki między sobą.
Patrzymy jak przenikają się dwie różne cywilacje, jak żołnierze odkrywają nowe sposoby walki i zaczynają zdobywać pewność siebie, bo przestają być tylko mięsem do walki.
Wątek Shen się rozwija.
Wartka, ciekawa akcja, tajemnice, odkrywamy zasłonę Ziemców i...

O, tym razem nie ma wielkiego, zaskakującego zakończenia. Ale we wszystkich wątkach dzieją się bardzo ciekawe rzeczy i aż bardzo chce się poznawać historię dalej. Wreszcie pozytywnie zaczęła się rozwijać sytuacja Shen, w porównaniu do pierwszej części. Bardzo emocjonuje praca wywiadów, a także rozwoje nowych w cesarstwie broni i taktyk nowych form walki. No ale najbardziej uderzają czytelnika elementy ukazujące się pod koniec - odnośnie teorii o Ziemcach (jak wydaje się to, jeśli dobrze to odczytałem),no i z historii Zakonu…

O, tym razem nie ma wielkiego, zaskakującego zakończenia. Ale we wszystkich wątkach dzieją się bardzo ciekawe rzeczy i aż bardzo chce się poznawać historię dalej. Wreszcie pozytywnie zaczęła się rozwijać sytuacja Shen, w porównaniu do pierwszej części. Bardzo emocjonuje praca wywiadów, a także rozwoje nowych w cesarstwie broni i taktyk nowych form walki. No ale najbardziej...

Zadziwiło strasznie jak w tej części została potraktowana Shen, tak zupełnie znienacka i dziwnie w porównaniu z pierwszym tomem. Akcja rozwija się bardzo ciekawe, wciągająco. Dziwny trochę zabieg, że Polska, nowoczesna, cywilizacja się pojawia, ale jednak z czasów kiedy są wiatrakowca, dwupłatowce, dopiero co pojawia się herbata w torebkach czy penicylina. To trochę też w sumie zaskakujący zabieg, że druga półkula nie jest „z czasów współczesnych”. I znów ciekawe zakończenie, niespodziewane że znowu z inżynierami. Chociaż to akurat „zasługa” podzielenia tomu na dwie części, a nie zakończenie drugiego tomu pozostawione przez autora.

Zadziwiło strasznie jak w tej części została potraktowana Shen, tak zupełnie znienacka i dziwnie w porównaniu z pierwszym tomem. Akcja rozwija się bardzo ciekawe, wciągająco. Dziwny trochę zabieg, że Polska, nowoczesna, cywilizacja się pojawia, ale jednak z czasów kiedy są wiatrakowca, dwupłatowce, dopiero co pojawia się herbata w torebkach czy penicylina. To trochę też w...