nie wiem co ma wspólnego z kapitalizmem i jego krytyką (co jest podkreślane w każdym opisie i blurbie), ale czyta się to świetnie.

nie wiem co ma wspólnego z kapitalizmem i jego krytyką (co jest podkreślane w każdym opisie i blurbie), ale czyta się to świetnie.

świetna. a narastające tempo pod koniec i nieuchronne zbliżanie się do jakiegoś punktu kulminacyjnego fantastyczne.

świetna. a narastające tempo pod koniec i nieuchronne zbliżanie się do jakiegoś punktu kulminacyjnego fantastyczne.

kopalnia inspiracji. wszyscy, którzy wierzą albo raczej chcą uwierzyć w społeczną solidarność, powinni przeczytać.

kopalnia inspiracji. wszyscy, którzy wierzą albo raczej chcą uwierzyć w społeczną solidarność, powinni przeczytać.

czyta się szybko i łatwo, pytanie tylko - po co? ja akurat na spotkanie klubu książki, inaczej bym po nią sama nigdy nie sięgnęła. książka jest dla mnie zbyt - zbyt urocza; zbyt dowcipna; zbyt dokładnie taka, żeby stać się bestsellerem. rozwiązanie zagadki bardzo słabe. generalnie takie "muah". ale jak ktoś lubi lekkie czytadła na plażę, to idealna.

czyta się szybko i łatwo, pytanie tylko - po co? ja akurat na spotkanie klubu książki, inaczej bym po nią sama nigdy nie sięgnęła. książka jest dla mnie zbyt - zbyt urocza; zbyt dowcipna; zbyt dokładnie taka, żeby stać się bestsellerem. rozwiązanie zagadki bardzo słabe. generalnie takie "muah". ale jak ktoś lubi lekkie czytadła na plażę, to idealna.

fascynująca na tak wielu poziomach. nie dziwię się, że stała się hitem. można ją czytać jako książkę o rasizmie, o toksycznej relacji, o przemyśle literackim itd.

fascynująca na tak wielu poziomach. nie dziwię się, że stała się hitem. można ją czytać jako książkę o rasizmie, o toksycznej relacji, o przemyśle literackim itd.

uwielbiam. od razu wskakuje do kategorii "ulubione".

uwielbiam. od razu wskakuje do kategorii "ulubione".

matko jedyna, dawno mnie żadna książka tak nie zmęczyła i nie zirytowała. po pierwsze, jest strasznie egzaltowana, co drugie zdanie brzmi jakby było pisane z myślą o wpisaniu go później do pamietniczka i złotych myśli. w żadną z postaci nie byłam w stanie uwierzyć, bo wypowiadane przez nie zdania to głównie metafory i przypowieści, ale takie najsłabszego kalibru. po drugie, nagromadzenie elementów łączących wszystkie trzy historie ze sobą jest tak kolosalne i tak tanie, że w pewnym momencie miałam ochotę zacząć krzyczeć "JUŻ TO WIEM!!" (najgorsza kropla wody i płatek śniegu, no myślałam, że nie wytrzymam). po trzecie, mam wrażenie, że czasem niektóre zdania są napisane tylko po to, żeby je napisać, bo dobrze brzmią w tym momencie, ale nie są spójne z treścią książki. np o tym, że dni Arthura w wydawnictwie to były jego najszczęśliwsze dni w życiu, ale o tym miał się przekonać jak już dawno minęły... (kill me). no nie wiem, z tego co czytam to chyba jednak najszczęśliwszy był w Iraku szukając zaginionego fragmentu. albo imię Zaleekhah - że to pomysł jej mamy, pomimo tego, że ich drzewo genealogiczne osadzone było w Anglii, ale że korzenie ich przodków wywodzą się z Mezopotamii, więc żeby oddać im hołd. a pół książki później możemy przeczytać że ta mama przyjechała do Anglii z Iraku jako dorosła kobieta!
w każdym razie - nie polecam absolutnie. zostało mi jeszcze 90 stron i przemęczę się żeby zobaczyć, do czego to wszystko zmierzało (bo póki co nie wiem).

matko jedyna, dawno mnie żadna książka tak nie zmęczyła i nie zirytowała. po pierwsze, jest strasznie egzaltowana, co drugie zdanie brzmi jakby było pisane z myślą o wpisaniu go później do pamietniczka i złotych myśli. w żadną z postaci nie byłam w stanie uwierzyć, bo wypowiadane przez nie zdania to głównie metafory i przypowieści, ale takie najsłabszego kalibru. po drugie,...