"Tylko My na zawsze" to dalsza część opowieści o Becce i Jasonie. Głównie bohaterowie dorastają na naszych oczach, a ich życie przynosi nowe problemy, z którymi muszą się zmierzyć. Wyjątkowo wciągająca seria, którą warto przeczytać bez względu na to w jakim jesteście wieku ;)

"Tylko My na zawsze" to dalsza część opowieści o Becce i Jasonie. Głównie bohaterowie dorastają na naszych oczach, a ich życie przynosi nowe problemy, z którymi muszą się zmierzyć. Wyjątkowo wciągająca seria, którą warto przeczytać bez względu na to w jakim jesteście wieku ;)

"Tylko MY" to kolejna książka, która wpadła mi w ręce zupełnie przypadkowo. Przyznam szczerze, że nigdy wcześniej nie słyszałam o tej serii. Książki poleżały trochę na półce i w końcu nadszedł czas aby sięgnąć po tę serię. Nie spodziewałam się zbyt wiele ... ot kolejna lekka lektura z kategorii "książki młodzieżowe". Czytając pierwsze strony stwierdziłam, że chyba nie jest to książka dla mnie. Ot kolejna opowieść o nastolatkach ... czytałam jednak dalej. I dość szybko zmieniłam zdanie o tej książce ... owszem opowiada o młodych ludziach, ale w sposób nieco bardziej ambitny. Ich problemami nie są bowiem pieniądze, modne ciuchy i gadżety. Wilder wprowadza nas w świat zwyczajnych młodych ludzi, którym życie nie szczędziło poważnych problemów. W książce możemy przeczytać o problemach z rodzicami, o przemocy w rodzinie, o narkotykach, o śmierci przyjaciela i wielu innych problemach, których na pewno nie można nazwać banalnymi. Myślę, że tę serię mogłabym polecić z czystym sumieniem nie tylko nastolatkom, ale również bardziej dojrzałym czytelnikom.

"Tylko MY" to kolejna książka, która wpadła mi w ręce zupełnie przypadkowo. Przyznam szczerze, że nigdy wcześniej nie słyszałam o tej serii. Książki poleżały trochę na półce i w końcu nadszedł czas aby sięgnąć po tę serię. Nie spodziewałam się zbyt wiele ... ot kolejna lekka lektura z kategorii "książki młodzieżowe". Czytając pierwsze strony stwierdziłam, że chyba nie jest...

Kilka minut temu skończyłam czytać "Anielską" i postanowiłam napisać tę krótką recenzję pod wpływem świeżutkich emocji, jakie wywołała u mnie ta lektura.
O ile "Nieziemska" nie była według mnie nieziemska, o tyle "Anielska" faktycznie okazała się anielska. Chcę przez to powiedzieć, że druga część tej serii jest zdecydowanie lepsza. Fabuła jest lepiej skonstruowana a akcja znacznie bardziej dynamiczna. Nie chciałaby spojlerować, więc zdradzę tylko, że pewne wątki w tej książce mnie zaskoczyły, a kilka nawet wzruszyło.

Pozwolę sobie jeszcze przytoczyć krótki fragment, który wyjątkowo mi się spodobał ... "Otworzyłam przed nim serce. Poczułam w sobie to, co czuł on. Kocha mnie tak bardzo, że ten pocałunek, który sprawia wrażenie pożegnania, dobił go do reszty. Nigdy nie chciał pozwolić mi odejść. Chciał o mnie walczyć. Wszystko krzyczało w nim, że powinien walczyć, ale nie wiedział jak. I pomyślał, że może najczystszy wyraz miłości to puścić mnie wolno."

Kilka minut temu skończyłam czytać "Anielską" i postanowiłam napisać tę krótką recenzję pod wpływem świeżutkich emocji, jakie wywołała u mnie ta lektura.
O ile "Nieziemska" nie była według mnie nieziemska, o tyle "Anielska" faktycznie okazała się anielska. Chcę przez to powiedzieć, że druga część tej serii jest zdecydowanie lepsza. Fabuła jest lepiej skonstruowana a akcja...

"Nieziemska" i "Anielska" to książki, które trafiły w moje ręce zupełnie przypadkowo. Trochę poleżały na półce i w końcu nadszedł czas aby je przeczytać. Hmm... przyznam szczerze, że podeszłam do tej lektury dość luźno, spodziewałam się kolejnej "bajecznej" historii tak typowej dla wielu książek z kręgu literatury młodzieżowej. "Nieziemska" nie zrobiła na mnie jakiegoś szczególnego wrażenia, ot kolejne lekkie czytadło, które fajnie czasami pochłonąć dla relaksu. Jednak w miarę czytania zaczęłam doceniać tę pozycję, zwłaszcza kiedy doszłam do drugiej części, która moim zdaniem jest zdecydowanie lepsza...

"Nieziemska" i "Anielska" to książki, które trafiły w moje ręce zupełnie przypadkowo. Trochę poleżały na półce i w końcu nadszedł czas aby je przeczytać. Hmm... przyznam szczerze, że podeszłam do tej lektury dość luźno, spodziewałam się kolejnej "bajecznej" historii tak typowej dla wielu książek z kręgu literatury młodzieżowej. "Nieziemska" nie zrobiła na mnie jakiegoś...

Świetna biografia Marii Stuart - jedna z lepszych, które miałam okazję przeczytać. Dużo szczegółów i faktów, które przedstawione są w bardzo przystępny sposób :) Polecam

Świetna biografia Marii Stuart - jedna z lepszych, które miałam okazję przeczytać. Dużo szczegółów i faktów, które przedstawione są w bardzo przystępny sposób :) Polecam

Ciekawa pozycja, która powinna zainteresować miłośników szeroko pojętej historii ;) Co więcej ... wydaje mi się, że książka powinna również trafić w gusta osób lubiących poznawać kulisy życia znanych postaci.
Autor dość wnikliwie opisuje związki kilku znamienitych osobistości, m.in. miłości Zygmunta Krasińskiego do Delfiny Potockiej, Fryderyka Chopina do George Sand, a także mniej może znaną lecz niezwykle przejmującą historię narzeczeństwa Artura Grottgera i Wandy Monne.

Ciekawa pozycja, która powinna zainteresować miłośników szeroko pojętej historii ;) Co więcej ... wydaje mi się, że książka powinna również trafić w gusta osób lubiących poznawać kulisy życia znanych postaci.
Autor dość wnikliwie opisuje związki kilku znamienitych osobistości, m.in. miłości Zygmunta Krasińskiego do Delfiny Potockiej, Fryderyka Chopina do George Sand, a...

"Szatańskie włosy" to nieco mniej udany horror Mastertona, aczkolwiek każdy fan tego autora powinien przeczytać tą pozycję. Sam pomysł z owymi tytułowymi włosami uważam za intrygujący i oryginalny. Niestety sprawa wygląda nieco gorzej jak trzeba przejść do oceny końcowej całej książki. Biorąc pod uwagę fakt, iż jest dość cienka, można by ją potraktować w kategorii nieco przeciągniętego opowiadania.
Zgodzę się z moimi przedmówcami, iż faktycznie tym razem Masterton się zbytnio nie napracował. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że autor miał niezły pomysł, ale zabrakło mu czasu aby go rozbudować i dopracować.

PODSUMOWANIE:
Temat: fajny,
Akcja: przewidywalna i mało rozbudowana
Postacie: skonstruowane nieco powierzchownie
Nastrój napięcia i grozy: brak
Ocena końcowa: 6/10
(bądź co bądź to jednak jeden z moich ulubionych autorów ;))

"Szatańskie włosy" to nieco mniej udany horror Mastertona, aczkolwiek każdy fan tego autora powinien przeczytać tą pozycję. Sam pomysł z owymi tytułowymi włosami uważam za intrygujący i oryginalny. Niestety sprawa wygląda nieco gorzej jak trzeba przejść do oceny końcowej całej książki. Biorąc pod uwagę fakt, iż jest dość cienka, można by ją potraktować w kategorii nieco...

"Pod burką" opisało i oceniło już wiele osób, więc daruję sobie streszczanie fabuły oraz opisywanie głównej postaci i środowiska, w którym przyszło żyć tej Afgance.
Książkę polecę z czystym sumieniem każdemu, kto interesuje się losem kobiet, Afganistanem, islamem i tego typu zagadnieniami.
Historia sama w sobie ciekawa, bohaterka wzbudza sympatię a nawet podziw, jednak mnie osobiście brakowało w tej pozycji "tego czegoś" co trudno jednoznacznie nazwać. Przeczytałam i nie żałuję, ale drugi raz nie sięgnę po tę pozycję.

"Pod burką" opisało i oceniło już wiele osób, więc daruję sobie streszczanie fabuły oraz opisywanie głównej postaci i środowiska, w którym przyszło żyć tej Afgance.
Książkę polecę z czystym sumieniem każdemu, kto interesuje się losem kobiet, Afganistanem, islamem i tego typu zagadnieniami.
Historia sama w sobie ciekawa, bohaterka wzbudza sympatię a nawet podziw, jednak...

Małgorzata de Valois była kobietą, której zachowanie było wyjątkowo skandaliczne jak na owe czasy, a i dzisiaj pewnie znalazłoby się wielu ludzi piętnujących jej postępowanie.
Córka króla Francji Henryka II, siostra kolejnych królów Franciszka II, Karola IX i Henryka III oraz żona późniejszego króla Henryka IV Burbona. Samo pochodzenie sprawia, że postać ta wydaje się być bardzo interesująca.
Historię życia królowej Margot znałam już wcześniej, więc sięgając po jej pamiętniki chciałam skonfrontować posiadaną wiedzę z jej osobistą relacją. I przyznam, że bardzo się rozczarowałam. Pamiętniki jako takie stanowią przyjemną lekturę, jednak są strasznie stronnicze. Autorka spisując swoje wspomnienia stara się za wszelką cenę ukazać siebie w dobrym świetle. Niemal całkowicie przemilcza czasy swojej burzliwej młodości i pomija informacje na temat swoich licznych kochanków. Czytając jej pamiętniki poznałam zupełnie nową osobę, która prowadziła całkiem przyzwoity żywot. Niestety ów obraz całkowicie nie przystaje do powszechnie znanego wizerunku królowej Margot :(
Osobiście lekturę "Pamiętników" poleciłabym raczej komuś kto już wcześniej miał okazję poznać historię Małgorzaty de Valois z innego źródła.

Małgorzata de Valois była kobietą, której zachowanie było wyjątkowo skandaliczne jak na owe czasy, a i dzisiaj pewnie znalazłoby się wielu ludzi piętnujących jej postępowanie.
Córka króla Francji Henryka II, siostra kolejnych królów Franciszka II, Karola IX i Henryka III oraz żona późniejszego króla Henryka IV Burbona. Samo pochodzenie sprawia, że postać ta wydaje się być...

10/10 - cóż można więcej napisać o tej książce.
Klasyka - genialna analiza psychologiczna umysłu mordercy!!!

10/10 - cóż można więcej napisać o tej książce.
Klasyka - genialna analiza psychologiczna umysłu mordercy!!!

Przyznam szczerze, że sięgnęłam po tą książkę licząc, iż jest to lektura z kategorii łatwa i przyjemna. Założyłam, że jest to kolejny typowy lekki romans historyczny, którego fabuła ulokowana jest w epoce elżbietańskiej. No i tym razem się pomyliłam, ponieważ książka "Mój wróg, królowa" nie do końca jest taka jaka wydaje się na początku.
Victoria Holt tym razem opowiada nam historię pewnego trójkąta miłosnego, który faktycznie miał miejsce w XVI-wiecznej Anglii. Głównymi bohaterami powieści są: Elżbieta Tudor - córka Henryka IV i Anny Boleyn, znana bardziej jako królowa Anglii Elżbieta I, Robert Dudley - szlachcic, najbardziej wpływowy faworyt na dworze angielskim, przyjaciel królowej, a być może również jej kochanek oraz Letycja Knolls - dwórka królowej Elżbiety, kochanka Dudleya a potem jego druga (trzecia) żona.
Vicotora Holt pisząc tą książkę zastosowała dość ciekawy zabieg, przedstawiając czytelnikom historię znajomości Elżbiety I i lorda Leicestera z perspektywy jego żono Letycji. W trakcie czytania tej książki zaskoczyło mnie to, że autorka wcale nie skupia się na romansie Dudleya i jego przyszłej małżonki - choć trzeba przyznać, że jest on istotnym elementem fabuły. Według mnie jest to całkiem niezła biografia Elżbiety I w wersji dla żółtodziobów. Vicotora Holt bardzo skrupulatnie zabrała się do pisania tej powieści - ilość faktów historycznych w niej zawarta wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. W zasadzie nie wiele w tej książce jest miejsca na fikcję, co prawda autorka dopowiada małe co nieco od siebie, ale czyni to głównie w miejscach gdzie historia milczy. Szczególne wrażenie wywarł na mnie opis wizyty królowej w zamku Kenilworth. Wolter Scott opisał to wydarzenie w jednej ze swoich książek i przyznam, że opis zawarty w "Mój wróg, królowa" wcale mu nie ustępuje, baaa... nawet czyta się go o wiele przyjemniej.
Polecam tą książkę szczególnie miłośnikom historii, Elżbiety I i wszystkiego co związane z szeroko pojętą epoką elżbietańską. "Mój wróg, królowa" to na pewno nie jest typowe romansidło, raczej niezła książka "historyczna".

Przyznam szczerze, że sięgnęłam po tą książkę licząc, iż jest to lektura z kategorii łatwa i przyjemna. Założyłam, że jest to kolejny typowy lekki romans historyczny, którego fabuła ulokowana jest w epoce elżbietańskiej. No i tym razem się pomyliłam, ponieważ książka "Mój wróg, królowa" nie do końca jest taka jaka wydaje się na początku.
Victoria Holt tym razem opowiada...

"Kod Estery" przeczytałam kilka tygodni temu i z czystym sumieniem mogę polecić tą książkę. Oszczędzę Wam i sobie kolejnego streszczania fabuły, bo kilka osób zrobiło to już przede mną. Napiszę jedynie, że dziennikarskie śledztwo przeprowadzone przez jednego z autorów wydaje się być dość rzetelną robotą. Ponadto książka napisana jest bardzo przystępnym językiem, w związku z czym czyta się ją jednym tchem.

"Kod Estery" przeczytałam kilka tygodni temu i z czystym sumieniem mogę polecić tą książkę. Oszczędzę Wam i sobie kolejnego streszczania fabuły, bo kilka osób zrobiło to już przede mną. Napiszę jedynie, że dziennikarskie śledztwo przeprowadzone przez jednego z autorów wydaje się być dość rzetelną robotą. Ponadto książka napisana jest bardzo przystępnym językiem, w związku z...

Skusiła mnie Mona Lisa na okładce i pierwsze zdanie z opisu książki: "Oparta na faktach niezwykła historia największej w dziejach kradzieży dzieł sztuki". Pełna zapału sięgnęłam po tą pozycję licząc na ekscytującą lekturę. Niestety już po kilku pierwszych stronach czułam się zawiedziona. Książka zupełnie nie trafiła w mój gust.
Fabuła jest co prawda interesującą, historia kradzieży najsłynniejszego obrazu Leonarda da Vinci bardzo mnie zaciekawiła, postacie są całkiem nieźle skonstruowane, a psychologiczna przemiana głównego bohatera jest przedstawiona z wielką dbałością o szczegóły. Niestety pomimo tych plusów przebrnęłam przez tą książkę w pewnych bólach. Autor stosuje kilka zabiegów literackich, które nadają lekturze wybitnie ciężki charakter. Ciągła zmiana perspektywy narracji i chronologii przedstawianych wydarzeń mnie osobiście wymęczyła. Udało mi się przeczytać tą książkę do końca ale na pewno już nigdy do niej nie wrócę.

Skusiła mnie Mona Lisa na okładce i pierwsze zdanie z opisu książki: "Oparta na faktach niezwykła historia największej w dziejach kradzieży dzieł sztuki". Pełna zapału sięgnęłam po tą pozycję licząc na ekscytującą lekturę. Niestety już po kilku pierwszych stronach czułam się zawiedziona. Książka zupełnie nie trafiła w mój gust.
Fabuła jest co prawda interesującą, historia...

Czytałam tą książkę wiele lat tamu i nadal dobrze ją pamiętam. Treść zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Chętnie przeczytałabym tą książkę raz jeszcze - niestety nie posiadam jej w swojej prywatnej biblioteczce.

Czytałam tą książkę wiele lat tamu i nadal dobrze ją pamiętam. Treść zrobiła na mnie piorunujące wrażenie. Chętnie przeczytałabym tą książkę raz jeszcze - niestety nie posiadam jej w swojej prywatnej biblioteczce.

Wywiad rzeka ... idealny tytuł dla tej książki :)

Wywiad rzeka ... idealny tytuł dla tej książki :)

Dzienniki geniusza mnie zmęczyły .. dotarłam mniej więcej do półmetka książki i się poddałam ... może kiedyś do tego wrócę.

Dzienniki geniusza mnie zmęczyły .. dotarłam mniej więcej do półmetka książki i się poddałam ... może kiedyś do tego wrócę.

Kupiłam oba tomy cyklu "Czas aniołów" licząc na dobrą lekturę. Pomysł był całkiem niezły - płatny zabójca wykonujący zlecenia dla anioła - brzmiało to intrygująco. Jednakże tym razem Anne Rice bardzo mnie rozczarowała :(
Czytając pierwsze strony już byłam znudzona, ale ciągle łudziłam się, że być może dalej jednak coś cię rozkręci. Niestety ... niby akcja się rozwija ... niby dzieje się dużo ...ale jednak na każdej kartce wieje nudą. Słaby styl, kiepsko skonstruowane postacie, brak jakiegokolwiek napięcia. Oba tomy są tak słabe, że czytając je miałam wrażenie, że ten cykl nie wyszedł spod pióra Anny Rice.

Kupiłam oba tomy cyklu "Czas aniołów" licząc na dobrą lekturę. Pomysł był całkiem niezły - płatny zabójca wykonujący zlecenia dla anioła - brzmiało to intrygująco. Jednakże tym razem Anne Rice bardzo mnie rozczarowała :(
Czytając pierwsze strony już byłam znudzona, ale ciągle łudziłam się, że być może dalej jednak coś cię rozkręci. Niestety ... niby akcja się rozwija ......

Kupiłam oba tomy cyklu "Czas aniołów" licząc na dobrą lekturę. Pomysł na "Pokutę" był całkiem niezły - płatny zabójca wykonujący zlecenia dla anioła - brzmiało to intrygująco. Jednakże tym razem Anne Rice bardzo mnie rozczarowała :(
Czytając pierwsze strony już byłam znudzona, ale ciągle łudziłam się, że być może dalej jednak coś cię rozkręci. Niestety ... niby akcja się rozwija ... niby dzieje się dużo ...ale jednak na każdej kartce wieje nudą. Słaby styl, kiepsko skonstruowane postacie, brak jakiegokolwiek napięcia. Oba tomy są tak słabe, że czytając je miałam wrażenie, że ten cykl nie wyszedł spod pióra Anny Rice.

Kupiłam oba tomy cyklu "Czas aniołów" licząc na dobrą lekturę. Pomysł na "Pokutę" był całkiem niezły - płatny zabójca wykonujący zlecenia dla anioła - brzmiało to intrygująco. Jednakże tym razem Anne Rice bardzo mnie rozczarowała :(
Czytając pierwsze strony już byłam znudzona, ale ciągle łudziłam się, że być może dalej jednak coś cię rozkręci. Niestety ... niby akcja się...

Wydaje mi się, że na temat książek Bidwella nie trzeba wiele pisać bo one świetnie potrafią się obronić same. Wystarczy przeczytać jedną z nich aby od razu zarazić się "miłością" do historii.
W moim przypadku "Najcenniejszy klejnot" to była pierwsza książka Bidwella, którą przeczytałam - tym bardziej mam do niej ogromny sentyment.

Wydaje mi się, że na temat książek Bidwella nie trzeba wiele pisać bo one świetnie potrafią się obronić same. Wystarczy przeczytać jedną z nich aby od razu zarazić się "miłością" do historii.
W moim przypadku "Najcenniejszy klejnot" to była pierwsza książka Bidwella, którą przeczytałam - tym bardziej mam do niej ogromny sentyment.

Najlepsza biografia Marii Stuart - przynajmniej spośród tych, które dane mi było przeczytać. Zweig pisze rzeczowo i dość wnikliwie przybliża nam zarówno epokę jak i postać samej królowej. Warto przy tym zaznaczyć, że tą biografię czyta się z niezwykłą łatwością.

Najlepsza biografia Marii Stuart - przynajmniej spośród tych, które dane mi było przeczytać. Zweig pisze rzeczowo i dość wnikliwie przybliża nam zarówno epokę jak i postać samej królowej. Warto przy tym zaznaczyć, że tą biografię czyta się z niezwykłą łatwością.