Słynna powieść Fiodora Dostojewskiego, opowiadająca o losach byłego studenta Rodiona Raskolnikowa, który postanawia zamordować i obrabować bogatą lichwiarkę.
Pomysł na tę powieść narodził się w czasie, kiedy sam autor przebywał na katordze. Zainteresował się wtedy psychologią współwięźniów, wśród których byli i tacy, którzy zostali skazani za morderstwo.
Bohater powieści, 23-letni były student prawa jest półsierotą, ma jednak kochająca rodzinę. Jego matka i siostra darzą go głęboką miłością i wspierają finansowo.
Jednak bohater, zbuntowany przeciw porządkowi świata, decyduje się popełnić morderstwo. Jest przekonany, że jako jednostka wybitna, ma prawo zabijać, gdyż geniusz usprawiedliwia wszystkie zbrodnie na „zwykłych” ludziach. Morderstwo ma stać się rodzajem sprawdzianu jego odwagi. Choć jednocześnie bezpośrednia pobudką tego czynu jest zła sytuacja finansowa Raskolnikowa…
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zbrodnia i kara
Historia ciekawa, ale... przydługa...
Historia ciekawa, ale... przydługa...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedna z niewielu lektur szkolnych szczerze przeczytana z zaciekawieniem. Ponowne podejście po 20 latach pozwala na szersze spojrzenie na poszczególne postacie i nową interpretacje powieści. Jedna z najbardziej pesymistycznych książek z którą miałem do czynienia, gdzie niemalże wszyscy bohaterowie (może poza Razumichinem) doznają wewnętrznych rozterek i borykają się z niełatwą prozą życia. Z jednej strony jest to rasowy kryminał, gdzie przez kolejne strony czeka się na rozwiązanie fabuły. Z drugiej zaś można odnieść wrażenie, że wszyscy bohaterowie mają wobec Raskolnikowa niekończące się pokłady cierpliwości mimo jego kolejnych epitetów wobec bliskich. Klasyk klasyków, który pięknie ukazuje wewnętrzne rozterki i walkę z wyrzutami sumienia.
Jedna z niewielu lektur szkolnych szczerze przeczytana z zaciekawieniem. Ponowne podejście po 20 latach pozwala na szersze spojrzenie na poszczególne postacie i nową interpretacje powieści. Jedna z najbardziej pesymistycznych książek z którą miałem do czynienia, gdzie niemalże wszyscy bohaterowie (może poza Razumichinem) doznają wewnętrznych rozterek i borykają się z...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKlasyka broni się sama!
Klasyka broni się sama!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrudno oceniać klasykę, bo należałoby oddać sprawiedliwość czasom, w którym powstała. Dziś trudno nie uznać tej książki za rozwleczoną. Pewnie gdyby trafiła do wydawcy, powiedziałby - proszę wywalić co najmniej sto stron. Nie zmęczyłam jej w liceum, mimo że np. Mistrza i Małgorzatę połknęłam migiem, w dodatku byłam raczej z tych czytających lektury. Dziś rozumiem, czemu :))) Jako stara koza, zainteresowana Rosją i problemami społecznymi - doceniłam tę lekturę. Problemy Petersburga tamtych czasów, biedę, dylematy. Nadal jednak uważam, że zmuszanie nastolatków do czytania tej pozycji jest po prostu pozbawione sensu. Podobało mi się niebanalne nakreślenie zatracania się w szaleństwie, postaci Raskolnikowa, Razumichina, Swidrygajły i Porfirego Piotrowicza - bardzo ciekawe. Ale akcja wlokła się boleśnie i mnóstwo scen nie wnosiło tu niczego szczególnego. Czuć, że ta opowieść była pisana jako „serial” do gazety.
Trudno oceniać klasykę, bo należałoby oddać sprawiedliwość czasom, w którym powstała. Dziś trudno nie uznać tej książki za rozwleczoną. Pewnie gdyby trafiła do wydawcy, powiedziałby - proszę wywalić co najmniej sto stron. Nie zmęczyłam jej w liceum, mimo że np. Mistrza i Małgorzatę połknęłam migiem, w dodatku byłam raczej z tych czytających lektury. Dziś rozumiem, czemu...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWejście w umysł przestępcy. Takiego - ku kontrastowi - z dobrym sercem. Przez wiele psychologicznych zabiegów oraz nieco przestarzały język może się wydawać, że ciężko się w nią wgryźć. Po przeczytaniu całości zostawia jednak czytelnika ze szczęką na ziemi. Warto przebić się przez te nudniejsze fragmenty, by w pełni uzyskać obraz przedstawionych postaci. Dodatkowym atutem jest przedstawienie życia w tamtych czasach w Rosji - wiernie odwzorowane, co można znaleźć w adnotacjach w tej wersji książki (pojawiają się konkretne nazwy ulic, kilka ilustracji z Petersburga). Najlepsza lektura, jaką czytałem.
Wejście w umysł przestępcy. Takiego - ku kontrastowi - z dobrym sercem. Przez wiele psychologicznych zabiegów oraz nieco przestarzały język może się wydawać, że ciężko się w nią wgryźć. Po przeczytaniu całości zostawia jednak czytelnika ze szczęką na ziemi. Warto przebić się przez te nudniejsze fragmenty, by w pełni uzyskać obraz przedstawionych postaci. Dodatkowym atutem...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tooh raskolnikow what a man you are
oh raskolnikow what a man you are
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJakże inaczej przyswaja się to dzieło będąc dorosłym człowiekiem. Książka absolutnie wybitna. Czytając ją nie czyta się o Raskolnikowie, tylko wręcz siedzi się w jego głowie.
Jakże inaczej przyswaja się to dzieło będąc dorosłym człowiekiem. Książka absolutnie wybitna. Czytając ją nie czyta się o Raskolnikowie, tylko wręcz siedzi się w jego głowie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toRozmawiajmy częściej o Swidrygajłowie
Rozmawiajmy częściej o Swidrygajłowie
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytana po raz drugi, fenomenalna, życiowa i wciąż aktualna powieść.Profil psychologiczny bohaterów naprawdę dociera do czytelnika, a w szczególności oczywiście Raskolnikowa - jego wewnętrzne rozdarcie i taka walka z własnym sumieniem...wszystko jest przedstawione w sposób przepiękny i dokładny co naprawdę potrafi dotknąć.
Przeczytana po raz drugi, fenomenalna, życiowa i wciąż aktualna powieść.Profil psychologiczny bohaterów naprawdę dociera do czytelnika, a w szczególności oczywiście Raskolnikowa - jego wewnętrzne rozdarcie i taka walka z własnym sumieniem...wszystko jest przedstawione w sposób przepiękny i dokładny co naprawdę potrafi dotknąć.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajlepsza lektura, którą czytałam kiedykolwiek.
Najlepsza lektura, którą czytałam kiedykolwiek.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to