Najsłabsza książka autora. Większość tekstu w ogóle nie traktuje o tytułowej kurii, bardzo dużo mamy za to powielania jakichś niedorzecznych stereotypów na temat mieszkańców Poznania czy Krakowa. Dodatkowy minus za wprost obrażanie Poznaniaków i Poznania, autor mnie tym autentycznie zszokował, co ma purpuracki piernik do wiatraka?

Najsłabsza książka autora. Większość tekstu w ogóle nie traktuje o tytułowej kurii, bardzo dużo mamy za to powielania jakichś niedorzecznych stereotypów na temat mieszkańców Poznania czy Krakowa. Dodatkowy minus za wprost obrażanie Poznaniaków i Poznania, autor mnie tym autentycznie zszokował, co ma purpuracki piernik do wiatraka?

Książka jest po prostu zbiorem podcastów autora.

Książka jest po prostu zbiorem podcastów autora.

Ann Rule napisała w posłowiu do swojej książki "Bestia obok mnie", że Ted był miernotą. I myślę że nigdzie nie wybrzmiało to tak dobrze, jak w zapisie rozmów przeprowadzonych przez Michauda i Ayneswortha. Tekst jest dość ciężki do przyswojenia, bo jest w zasadzie suchym zapisem taśm i w moim odczuciu, gdyby był krótszy, z powodzeniem mógłby stanowić aneks do "Ostatniego żywego świadka". Nie zmienia to faktu, że byłby to aneks niezbędny, bo dopiero tutaj, z jego własnych słów, tak otwarcie wybijają cynizm, arogancja i brak chęci wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny. To zapis stanu umysłu postaci, która od wielu doczekała się sporego podziwu, a była po prostu miernotą, której ciężko współczuć czy jakkolwiek z nią sympatyzować.

Ann Rule napisała w posłowiu do swojej książki "Bestia obok mnie", że Ted był miernotą. I myślę że nigdzie nie wybrzmiało to tak dobrze, jak w zapisie rozmów przeprowadzonych przez Michauda i Ayneswortha. Tekst jest dość ciężki do przyswojenia, bo jest w zasadzie suchym zapisem taśm i w moim odczuciu, gdyby był krótszy, z powodzeniem mógłby stanowić aneks do...