Profil użytkownika: Konrad_Kozak

Parafrazując jednego z poczytnych polskich pisarzy "Marni ludzie często tworzyli arcydzieła; sport nie musi brać ślubu z przyzwoitością, żeby wykuwać jakość klasy olimpijskiej"

Parafrazując jednego z poczytnych polskich pisarzy "Marni ludzie często tworzyli arcydzieła; sport nie musi brać ślubu z przyzwoitością, żeby wykuwać jakość klasy olimpijskiej"

o czym ta książka?

o czym ta książka?

Ewidentne nawiązania do realnych postaci przeszkadzały mi w odbiorze, ponieważ autor odnosi się do ich powierzchowności, reszta to jego fantasmagorie, które czynią postaci nierealne lub groteskowe. Odnosiłem wrażenie, że każda z nich jest jednakowo płaska, cyniczna, pozbawiona głebszych uczuć, jakiegokolwiek kompasu moralnego oraz własnych przekonań. Oczywiście, nie wierzę w krystaliczną uczciwość i ideowość polityków, dziennikarzy i magnatów medialnych. Mam jednak wrażenie, że autor zbudował cały świat przedstawiony z szemranych typów, szumowin, gamoni, nieudaczników, cynicznych kombinatorów, kłamców i manipulatorów.
O ile pierwsze sto stron jest dość obiecujące, gdyż intryga zawiązuje się bardzo ciekawie, a postać reportera i jego perypetie pozwala mieć nadzieję na ciekawą kontynuację, o tyle dalej wszystko grzęźnie w smętnych przemyśleniach bohaterów. Niemal każdy z nich jest conajmniej odpychający, a ich przemyślenia i pompatycznie wypowiadane mądrości o władzy to pierdoły lub co najwyżej wyświechtane komunały. Mniej więcej od połowy powieści wydarzenia toczą się na tyle absurdalnie , a postacie stają się tak komiczno-tragiczne, że robi się to niestrawne i męczące.

Muszę też wspomnieć o podstawowym błędzie w konstrukcji fabuły, który bardzo przeszkadzał mi w odbiorze. Jakub Zulczyk założył, że opublikowanie w dniu wyborów skandalicznych faktów o życiu osobistym kandydata na Prezydenta oraz o wykorzystaniu aparatu władzy do ich tuszowania może mieć decydujący wpływ na ich wynik. Ostatnie wybory prezydenckie brutalnie zweryfikowały tę hipotezę. Kawalerkę Pana Jerzego wałkowano co najmniej miesiąc, a rzekome sutenerstwo w hotelu grand ostatnie dwa tygodnie przed drugą turą i oczekiwanych efektów to nie przyniosło.
Założenie, że polskie społeczeństwo miałoby zawahać sie nad urną z powodu ujawnienia łóżkowych perypetii, nieślubnych dzieci, operacji tuszowania tych faktów jest zwyczajnie nietrafiony, a ostatnia kampania prezydencka to potwierdziła.

Co więcej, absolutnie nie wierzę, ze w obecnej polityce kadnydat z taką przeszłością zostałby pozytywnie zweryfikowany jako kandydat na Prezydenta. Życiorysy polityków są skrupulatnie weryfikowane w każdej liczącej się partii w zachodnich demokracjach. Związki pozamałzeńskie, nieślubne dzieci oraz wiele innych szczegółów nie da sìę w dzisiejszych czasach ukryć. Kandydat z podobną przeszłością zostałby skreślony w przedbiegach i dlatego też trudno było mi uwierzyć i zaangażować się w tą historię.

Pomimo, że "Kandydat" nie przypadł mi do gustu, a "informacja zwrotna" czy "Ślepnąc od świateł" nie olśniły, muszę przyznać, że Jakub Żulczyk ma niewątpliwy talent pisarski i umie opowiadać. Uważam, że w tych powieściach jest za dużo hiperboli, wszechobecnej degrengolady społeczeństwa i systemu, demonizowania postaci i zjawisk oroz moralizatorstwa i wyświechtanych komunałów wypowiadanych przez bohaterów.

Po kokejną książkę tego autora sięgnę na pewno.

Ewidentne nawiązania do realnych postaci przeszkadzały mi w odbiorze, ponieważ autor odnosi się do ich powierzchowności, reszta to jego fantasmagorie, które czynią postaci nierealne lub groteskowe. Odnosiłem wrażenie, że każda z nich jest jednakowo płaska, cyniczna, pozbawiona głebszych uczuć, jakiegokolwiek kompasu moralnego oraz własnych przekonań. Oczywiście, nie wierzę...