Przeszliśmy długą drogę jako społeczeństwo. Na codzień rzadko spotykamy się z biedą, w zasadzie nie wiemy już co to słowo znaczy. Niemal każdy z nas ma dach nad głową, środki wystarczające do egzystencji i co włożyć do gara. Nawet jeśli to niewiele to w skali ludzkiej histori to życie w luksusie. Na dnie to historia skrajnej biedy, w czasach gdy życie ludzkie nie było warto dużo więcej niż zwierzęcia gospodarczego. Taka lektura uświadamia nam ile osiągnęliśmy jako społeczeństwo.

Uwielbiam pióro Erica Blair’a, jest takie lekkie, swobodne a jednocześnie pełne emocji i wyszukane.

Historia opisana w książce to historia tułaczki, nie ma tu błyskotliwych bohaterów czy niespodziewanych zwrotów akcji. Jest po prostu życie. A w zasadzie walka o to by przeżyć każdy dzień, by mieć co zjeść, zasnąć tym razem pod dachem…

Przeszliśmy długą drogę jako społeczeństwo. Na codzień rzadko spotykamy się z biedą, w zasadzie nie wiemy już co to słowo znaczy. Niemal każdy z nas ma dach nad głową, środki wystarczające do egzystencji i co włożyć do gara. Nawet jeśli to niewiele to w skali ludzkiej histori to życie w lu...

Rozwiń

Zwiń