Świetna! Żałuję, że tak długo ją odkładałam, bo wydaje mi się że jest jeszcze lepsza niż pierwsza część!

Świetna! Żałuję, że tak długo ją odkładałam, bo wydaje mi się że jest jeszcze lepsza niż pierwsza część!

To najlepsza biografia (nie tylko sportowa) jaką kiedykolwiek czytałam. Mimo ogromu faktów, wydarzeń, postaci nie da się jej odłożyć, bo jest tak dobrze napisana.
Gdyby dziennikarstwo było zawsze tak rzetelne świat byłby piękniejszy. 👏

To najlepsza biografia (nie tylko sportowa) jaką kiedykolwiek czytałam. Mimo ogromu faktów, wydarzeń, postaci nie da się jej odłożyć, bo jest tak dobrze napisana.
Gdyby dziennikarstwo było zawsze tak rzetelne świat byłby piękniejszy. 👏

Nareszcie trafiłam na książkę, której nie da się odłożyć.

Nareszcie trafiłam na książkę, której nie da się odłożyć.

„Pacjentka” ma świetny punkt wyjścia, czyli pomysł na fabułę. Niestety im bliżej końca, tym bardziej miałam wrażenie, że historia traci logikę. Finał, choć zaskakujący, wydaje się napisany na kolanie i nie pasuje do sposobu, w jaki opowiedziano wcześniejsze wydarzenia.
Według mnie każdy dobry thriller psychologiczny charakteryzuje się tym, że przez całą książkę napięcie rośnie, a każde odkrycie sprawia, że wszystko zaczyna układać się w spójną całość. Tutaj niestety finał bardziej burzy tę konstrukcję, niż ją domyka.

„Pacjentka” ma świetny punkt wyjścia, czyli pomysł na fabułę. Niestety im bliżej końca, tym bardziej miałam wrażenie, że historia traci logikę. Finał, choć zaskakujący, wydaje się napisany na kolanie i nie pasuje do sposobu, w jaki opowiedziano wcześniejsze wydarzenia.
Według mnie każdy dobry thriller psychologiczny charakteryzuje się tym, że przez całą książkę napięcie...

No moje trzecie i zdecydowanie najbardziej rozczarowujące spotkanie z książką G. Musso.
Jak zawsze czytało się ekspresowo ale zabrakło mi klimatu i przez cały czas, a zwłaszcza w drugiej połowie nie opuszczała mnie myśl „ta historia się nie trzyma kupy”. Zakończenie ma zaskakujący moment dlatego oceniam na 5, bo reszta to maksymalnie 4/10.

No moje trzecie i zdecydowanie najbardziej rozczarowujące spotkanie z książką G. Musso.
Jak zawsze czytało się ekspresowo ale zabrakło mi klimatu i przez cały czas, a zwłaszcza w drugiej połowie nie opuszczała mnie myśl „ta historia się nie trzyma kupy”. Zakończenie ma zaskakujący moment dlatego oceniam na 5, bo reszta to maksymalnie 4/10.

Świetny pomysł na fabułę.
Dobrze napisana, szybko się czyta, zakończenie zaskakujące…
Jedyne co mi się nie spodobało to duża liczba powtórzeń oczywistych rzeczy, które już poznaliśmy, jednak może chodziło autorce o to aby bardziej się wczuć w codzienność bohaterki.

Warto przeczytać.

Świetny pomysł na fabułę.
Dobrze napisana, szybko się czyta, zakończenie zaskakujące…
Jedyne co mi się nie spodobało to duża liczba powtórzeń oczywistych rzeczy, które już poznaliśmy, jednak może chodziło autorce o to aby bardziej się wczuć w codzienność bohaterki.

Warto przeczytać.

Przede wszystkim książka mogłaby być krótsza o pierwszych 100 stron.
Jeśli chodzi o fabułę to od mniej więcej 40% książki przewidziałam co będzie dalej i jak się skończy całą historia. Z tą autorką mam taki problem, że zakończenia albo są absurdalne jak w „Nie Kłam” albo przewidywalne jak tutaj. Mimo to pisze na tyle dobrze, że czyta się szybko i jest to całkiem fajna odskocznia na jesienny długi wieczór.

Przede wszystkim książka mogłaby być krótsza o pierwszych 100 stron.
Jeśli chodzi o fabułę to od mniej więcej 40% książki przewidziałam co będzie dalej i jak się skończy całą historia. Z tą autorką mam taki problem, że zakończenia albo są absurdalne jak w „Nie Kłam” albo przewidywalne jak tutaj. Mimo to pisze na tyle dobrze, że czyta się szybko i jest to całkiem fajna...

Książka wciąga od pierwszych stron, czyta się ją bardzo szybko i ciężko odłożyć. Sam pomysł z domem i nagraniami w ukrytym pokoju jest świetny i buduje klimat tajemnicy. Autorka potrafi podsycać ciekawość, sprawiając, że cały czas układa się własne teorie. Niestety zakończenie wypada słabiej – choć zaskakujące, wydaje się nieco „grubymi nićmi szyte” i mniej przemyślane niż reszta historii dlatego tylko 5*.

Książka wciąga od pierwszych stron, czyta się ją bardzo szybko i ciężko odłożyć. Sam pomysł z domem i nagraniami w ukrytym pokoju jest świetny i buduje klimat tajemnicy. Autorka potrafi podsycać ciekawość, sprawiając, że cały czas układa się własne teorie. Niestety zakończenie wypada słabiej – choć zaskakujące, wydaje się nieco „grubymi nićmi szyte” i mniej przemyślane niż...

5 gwiazdek i to tylko ze względu na bezbłędnego Osicę. Panie Mróz jeśli to Pan czytasz odetnij tego biednego Forsta od przeszłości albo chociaż niech fabuła nie będzie ciągnięta na siłę wokół niej i średnio co 10-20 stron powracająca do bohaterów, głównie tej konkretnie jednej w co raz mniej wyszukany sposób….

5 gwiazdek i to tylko ze względu na bezbłędnego Osicę. Panie Mróz jeśli to Pan czytasz odetnij tego biednego Forsta od przeszłości albo chociaż niech fabuła nie będzie ciągnięta na siłę wokół niej i średnio co 10-20 stron powracająca do bohaterów, głównie tej konkretnie jednej w co raz mniej wyszukany sposób….

Nieoczywiste zakończenie, świetnie napisane dialogi i jak zawsze, a może nawet bardziej niż zwykle ;) doskonała rozrywka podczas ich czytania.
Wielki plus za to, że całość akcji toczy się w Polsce, i to w przeważającej części w Tatrach czyli bez tego absurdalnego skręcania w Skandynawię, Hiszpanie, Rosję czy inne odległe kraje 😃

Nieoczywiste zakończenie, świetnie napisane dialogi i jak zawsze, a może nawet bardziej niż zwykle ;) doskonała rozrywka podczas ich czytania.
Wielki plus za to, że całość akcji toczy się w Polsce, i to w przeważającej części w Tatrach czyli bez tego absurdalnego skręcania w Skandynawię, Hiszpanie, Rosję czy inne odległe kraje 😃

Dobrze się czyta ale wielokrotnie w trakcie miałam wrażenie, że trochę za bardzo autora poniosło.

Dobrze się czyta ale wielokrotnie w trakcie miałam wrażenie, że trochę za bardzo autora poniosło.