Profil użytkownika: Mirek

Początek seri - Malowany Człowiek, była świetny. Nie mogłem się doczekać kiedy wezmę w rękę następny tom. Niestety im dalej w las tym gorzej. Przedstawiony świat zaczął się walić. Jawił jako niespójny i nieprzystający do tego wcześnie ukazanego. Przykładowo przedstawiono dokładnie realia jakie rządziły Krasją, były to zasady, które tworzyły oblicze tej naci od wieków. System był patriarchalny. Kobiety miały bardzo ograniczone prawa lub wcale. Trochę na wzór muzułmański. Wtem kobiety się emancypowały i w walce stały lepsze od mężczyzn (walka był sensem życia mężczyzn, uczyli się jej już jako dzieci). Podobnie było w wioskach i miastach zielonych krain. Zastanawiałem dlaczego tak się stało, czy to może brak pomysłu? Autor sam odpowiedział na to pytanie na jednym ze spotkań autorskich, na którym byłem. Zapytany o woke i język inkluzywny stwierdził, że rzeczywiście stosuje to w swoich książkach. Na pytanie dlaczego, odrzekł, że o tym się teraz mówi, jest to istotne i on czuje potrzebę, że też tak robić. Nie mam nic przeciwko, ale zdaje się, że tu było to wymuszone. Szkoda, ba powieść na tym straciła. Zastanawia mnie, czy Brett naprawdę tego chciał, czy był po prostu zaszczuty przez środowiska queer, woke, gender itp., które są bardzo napastliwe i wbrew temu co mówią, pełne nienawiści. Ostatni tom zawiódł na całej linii i stąd tak niska ocena. Poprzednie części oceniłem wysoko. Sumarycznie cały cykl jest ciekawy i warto przeczytać.

Początek seri - Malowany Człowiek, była świetny. Nie mogłem się doczekać kiedy wezmę w rękę następny tom. Niestety im dalej w las tym gorzej. Przedstawiony świat zaczął się walić. Jawił jako niespójny i nieprzystający do tego wcześnie ukazanego. Przykładowo przedstawiono dokładnie realia jakie rządziły Krasją, były to zasady, które tworzyły oblicze tej naci od wieków....

Autorka czerpie z Manna garściami. Można nawet odnieść wrażenie, że tworzy swoją wersje "Czarodziejskiej Góry". Nawet gdyby była tak dobra jak on - nie mówię, że nie jest, nie mi to oceniać - to nie jest to dobre posunięcie. Niemniej dobrze mi się czytało. Nie rozumiem tylko po co na końcu tłumaczy się z poglądów bohaterów w książce. Są dwie opcje, jedna, że chce podkreślić mizoginistyczne poglądy w minionych wiekach, również wśród uznanych twórców. Trochę wątpię, bo było by to bardzo płytkie i nawet. trochę obrażało inteligencję czytelników. Druga opcja to, że chce zapobiec klasyfikowaniu książki jako mizoginistycznej, seksistowskiej, antykobiecej itp. Druga opcja wydaje się bardziej logiczna, zwłaszcza, że cenzurowanie książek, wpisywanie ich na listę zakazanych ostatnio stało się "modne". Pominąwszy ten niesmaczny kęs na końcu to bardzo polecam.

Autorka czerpie z Manna garściami. Można nawet odnieść wrażenie, że tworzy swoją wersje "Czarodziejskiej Góry". Nawet gdyby była tak dobra jak on - nie mówię, że nie jest, nie mi to oceniać - to nie jest to dobre posunięcie. Niemniej dobrze mi się czytało. Nie rozumiem tylko po co na końcu tłumaczy się z poglądów bohaterów w książce. Są dwie opcje, jedna, że chce podkreślić...

Arcydzieło to słowo, które w kontekście tej książki pojawia się wielokrotnie. Ja również się pod tym podpisuje i tak ją określam. Można by dużo pisać o treści książki, jej konstrukcji, języku i wyrażać swój zachwyt ale większość została już powiedziana i nie będę tego powielał. Jak każda pozycja tej klasy - nie ma ich dużo - znajdą się osoby, które określą tę powieść jako najgorszą z jaką się zetknęli. Komentarze o takim zabarwieniu są i tu obecne. Ciekawe to jest ale tak chyba jest w życiu, że to co niezwykłe budzi skrajne emocje. Będąc przy temacie komentarzy jeden z nich utkwił mi w pamięci. Otóż czytelnik wyrażał żal, że nie będzie mu już dane przeczytać tej książki po raz pierwszy. Piękne zdanie, które w sposób głęboki i całościowy określa wrażenia odbiorcy. Zastanawiam się do jakich tytułów bym go użył. Trochę ich jest ale na razie ograniczę się do jednej pozycji - "Czarodziejska Góra".

Arcydzieło to słowo, które w kontekście tej książki pojawia się wielokrotnie. Ja również się pod tym podpisuje i tak ją określam. Można by dużo pisać o treści książki, jej konstrukcji, języku i wyrażać swój zachwyt ale większość została już powiedziana i nie będę tego powielał. Jak każda pozycja tej klasy - nie ma ich dużo - znajdą się osoby, które określą tę powieść jako...