Profil użytkownika: skowronek

Nie dziwi mnie dość niska ocena tej książki, ponieważ widzę to zwłaszcza w mediach społecznościowych że jest duży opór przed pewnymi wydawało by się prostymi faktami i obrona patriarchatu za wszelką cenę. Książka mówi o narzuconych normach społecznych, tak mocno zakorzenionych w nas że ciężko nam przejść obojętnie wobec kogoś kto tych norm nie akceptuje i stara się żyć po swojemu. Historie są tu nie równe i można się czepiać szczegółów, ale patrząc od strony wartości przekazu jest to ciekawa propozycja, która pięknie pokazuje jak kobietom koduje się już od dzieciństwa uległość, podległość i chęć spełniania oczekiwań innych. Z tego co widziałam w komentarzach najbardziej bulwersuje tu opowieść Roszpunki i jej włosów pod pachami. I może bym użyła innego słownictwa, ale nadal podstawowym problemem jest tu różne kryteria oceny mężczyzn i kobiet i fakt dopasowania się do kulturowej normy piękna. Ciekawe że obecna moda na wąsy i brody, które same w sobie są siedliskiem brudu i bakterii nikogo tak nie bulwersuje jak kobieta która nie chce golić pach. Podsumowując ja się podczas czytania świetnie bawiłam. Jest napisana w humorystyczny lekki sposób, ale nie stroni od dość fachowego języka co dodatkowo daje ciekawy efekt.

Nie dziwi mnie dość niska ocena tej książki, ponieważ widzę to zwłaszcza w mediach społecznościowych że jest duży opór przed pewnymi wydawało by się prostymi faktami i obrona patriarchatu za wszelką cenę. Książka mówi o narzuconych normach społecznych, tak mocno zakorzenionych w nas że ciężko nam przejść obojętnie wobec kogoś kto tych norm nie akceptuje i stara się żyć po...

Ciekawa propozycja, która za pewne dla wielu osób będzie się wydawać mało zrozumiała. Myślę, że zwłaszcza dla mężczyzn będzie to trudna pozycja, bo jest to wgląd w psychikę kobiety i to kobiety sfrustrowanej swoim życiem i przekazywanym schematem z pokolenia na pokolenie w którym kobiety nie są równe mężczyznom i nie umieją przerwać tego zaczarowanego kręgu nawet w XXIw, gdzie wydawało by się że takie sprawy to dzieje przeszłości. Zdecydowanie wiele wątków feministycznych, ale nie podanych wprost. Poruszenie tematów tabu jak frustracja jaką może nieść macierzyństwo i całkowite niezrozumienie męża na tą sytuację. Taki standard który widać na każdym forum poruszającym problemy wielu kobiet gdzie panowie którzy się tam zapuszczają albo je bagatelizują i wyśmiewają, albo stwierdzają kuriozalnie że dyskryminowani są mężczyźni. Drugim ważnym wątkiem który próbuje wyjaśnić tą sytuację jest wpływ przeszłości na teraźniejszość i bezsilność wobec próby zmian. Łączenie przeszłości nawet tej nieznanej z tym kim jesteśmy obecnie i dokąd zmierzamy. Trochę filozoficznych rozważań. Kilka historii i wiele wątków łączących się w całość. Na minus przeskoki czasowe wstecz w ramach jednej historiami co robiło nieco chaosu. Cała reszta całkiem przyzwoita choć nie jest to łatwa lektura. Trzeba trochę wytężyć umysł i sięgnąć do swoich pokładów empatii lub po prostu być w pewnym etapie życia żeby lepiej zrozumieć. Ten kto się nastawia na typowy kryminał czy odkrywanie jakiś wielkich tajemnic z przeszłości może czuć się rozczarowany. Praca głównej bohaterki i tajemnica jaką musi odkryć jest pretekstem do pokazania jej problemów wewnętrznych i ciężaru jaki muszą na swoich barkach nosić kobiety przez pokolenia.

Ciekawa propozycja, która za pewne dla wielu osób będzie się wydawać mało zrozumiała. Myślę, że zwłaszcza dla mężczyzn będzie to trudna pozycja, bo jest to wgląd w psychikę kobiety i to kobiety sfrustrowanej swoim życiem i przekazywanym schematem z pokolenia na pokolenie w którym kobiety nie są równe mężczyznom i nie umieją przerwać tego zaczarowanego kręgu nawet w XXIw,...

Książka dobra i na pewno warta przeczytania choć brakuje w niej kilku ważnych rzeczy. Jest też trochę chaotyczna więc ważne rzeczy przeplatają się z anegdotami więc trzeba uważnie czytać. Z plusów to najważniejsze, że znając argumenty różnych stron można sobie poukładać trochę swoje sprawy światopoglądowe. Dla mnie najistotniejsza sprawa która była w tej kwestii wypowiedziana to, to że aborcja nie może być metodą antykoncepcyjną. Jednak zabrakło mi kilku spraw. Najważniejsza to informacja prawna czego kobieta ma prawo oczekiwać od lekarza oraz jakie procedury medyczne są refundowane. Mam też wrażenie że zabrakło pokazania strony pacjentek. Zdaję sobie sprawę, że to dość śliski temat i pewnie dla tego był pominięty ale niestety jako matka dziecka niepełnosprawnego zdiagnozowanego prenatalnie mogłabym napisać książkę o zaniechaniach w kwestiach medycznych. Książka czasami się o nie ociera ale pokazuje to bardziej jako margines postępowania a jest raczej niechlubnym standardem. Choćby fakt że dostać się do szpitala można praktycznie tylko jeśli umówisz się na wizytę prywatną do lekarza pracującego na oddziale, czy fakt, że kobieta po diagnozie zostaje praktycznie pozostawiona sobie. Dowiaduje się, że jej dziecko będzie ciężko niepełnosprawne i koniec wizyty bo za drzwiami mamy kolejną pacjentkę. W książce któryś lekarz powiedział, że teraz pacjenci są wyedukowani i pytają o zbyt dużo, a z moich doświadczeń wynika że w szpitalu, (a byłam w kilkunastu) nie ma czasu dla pacjentki i jeśli lekarz poświęci na wyjaśnienie czego kol wiek pół minuty to ma się szczęście bo zazwyczaj nie ma nawet tego więc nie ma co się dziwić że pacjenci szukają odpowiedzi na swoje pytania u innych źródeł. Wartościowym dodatkiem do książki była by lista ośrodków medycznych NFZ w których można szukać pomocy z danym problemem, bo wbrew pozorom nawet w największych miastach jest problem z prowadzeniem ciąży obarczonej ryzykiem lub z podejrzeniem wad u płodu. O leczeniu czy nawet diagnozie w łonie matki nie wspomnę bo z mojego doświadczenia ginekolodzy nie chcą tego robić wolą to przekazać pediatrom po narodzinach dziecka. Problem w tym że są choroby które jeśli nie poda się leków tuż po urodzeniu dziecka (czasami to są minuty) mogą później nie działać wcale a dziecko nie ma szansy na w miarę normalne funkcjonowanie i będzie funkcjonować wegetetywnie. Przy tym warto dodać czego w książce zabrakło, że ginekolodzy niechętnie kierują na badania do specjalistycznych ośrodków medycznych jeśli ich szpitale nie mają umowy między sobą lub lekarz nie ma umowy z NFZ (bo za takie badanie musi zapłacić sam), a prywatnie w Polsce pewnych procedur się nie da zrobić. Takich rzeczy niestety kobiety dowiadują się przez własne doświadczenie.

Książka dobra i na pewno warta przeczytania choć brakuje w niej kilku ważnych rzeczy. Jest też trochę chaotyczna więc ważne rzeczy przeplatają się z anegdotami więc trzeba uważnie czytać. Z plusów to najważniejsze, że znając argumenty różnych stron można sobie poukładać trochę swoje sprawy światopoglądowe. Dla mnie najistotniejsza sprawa która była w tej kwestii...