Drżyjcie zombiaki, ufoki i krwiopijcy! Miejcie się na baczności wszyscy ci, którzy trzymają z Bardackim plemieniem! Biada tym, którzy zakłócają spokój jedynego słusznego bimbrownika Rzeczypospolitej, egzorcysty- amatora, strażnika Wojsławickich włości. Bo kto Wędrowycza nachodzi, ten sam sobie szkodzi!

Kolejny tom przygód najgenialszego dziadygi rodzimej literatury fantastycznej za mną. Jak zawsze wyruszyłam w podróż razem z Jakubem Wędrowyczem, poczciwym Semenem, ciamajdowatymi policjantami Birskim i Nowickim, a przewodnikiem po alternatywnej rzeczywistości Wojsławic i okolic był mój najukochańszy Grzegorz Pawlak. Nie wyobrażam sobie innego obcowania z treścią przygód bimbrownika-egzorcysty, jak właśnie książka czytana przez Pana Pawlaka. To, co robi on z odjechanymi przygodami stworzonymi przez Andrzeja Pilipiuka jest godne Nobla w dziedzinie literatury ;).

Jak to bywa z opowiadaniami o Wędrowyczu (a przynajmniej tak jest w moim przypadku), zawsze dostaję solidną dawkę rozrywki, śmiechu i co najważniejsze, relaksu. Wędrowycz to najlepszy antydepresant, którego nie sposób przedawkować. Podobnie jak w poprzednich zbiorach opowiadań, tak też i w przypadku „Konana Destylatora” Jakub i spółka nie pozwala się nudzić. Absurd goni absurd, odkrywamy nowe światy równoległe, walczymy z zombiakami, wampirami, podróżujemy niczym rasowi Stalkerzy po zamkniętej strefie Czarnobyla, a nawet poznajemy największy sekret Semena… Wszystko to i wiele, wiele więcej czeka na czytelników godnych wrażeń na kartach „Konana Destylatora”.

Uwaga! Grozi bólem brzucha powodowanym przez zakwasy!

Dla mnie jest to jeden z lepszych zbiorów opowiadań o przygodach Jakuba. Z pewnością jeszcze do niego wrócę, bo często sięgam po poprzednie tomy z cyklu po to, by jeszcze raz oderwać się od szarej rzeczywistości i przenieść do Wojsławic, gdzie grasuje pocieszny obdartus uzbrojony w łańcuch krowiak.

Drżyjcie zombiaki, ufoki i krwiopijcy! Miejcie się na baczności wszyscy ci, którzy trzymają z Bardackim plemieniem! Biada tym, którzy zakłócają spokój jedynego słusznego bimbrownika Rzeczypospolitej, egzorcysty- amatora, strażnika Wojsławickich włości. Bo kto Wędrowycza nachodzi, ten sam sobie szkodzi!

Kolejny tom przygód najgenialszego dziadygi rodzimej literatury...

Jak to bywa z Wędrowyczem, podczas lektury opowiadań towarzyszyła mi solidna dawka śmiechu i absurdu. Lektura idealna na długie jesienne wieczory. Polecam!

Jak to bywa z Wędrowyczem, podczas lektury opowiadań towarzyszyła mi solidna dawka śmiechu i absurdu. Lektura idealna na długie jesienne wieczory. Polecam!

Jak zawsze u Pilipiuka absurd goni absurd, Wędrowycz nastawia zacier na bimber walcząc jednocześnie z Bardakami i resztą świata. Ponownie podczas lektury opowiadań o Jakubie ubawiłam się przednio, zapomniałam o problemach a i droga do pracy wydawała się mniej dłużyć. Nie będę się zbytnio rozpisywać, zatem w iście żołnierskich słowach:było świetnie. Jakub Wędrowycz i reszta rządzą! ;)

Jak zawsze u Pilipiuka absurd goni absurd, Wędrowycz nastawia zacier na bimber walcząc jednocześnie z Bardakami i resztą świata. Ponownie podczas lektury opowiadań o Jakubie ubawiłam się przednio, zapomniałam o problemach a i droga do pracy wydawała się mniej dłużyć. Nie będę się zbytnio rozpisywać, zatem w iście żołnierskich słowach:było świetnie. Jakub Wędrowycz i reszta...

Jak zawsze płakałam ze śmiechu podczas słuchania kolejnego tomu przygód uwielbianego przez moją skromną osobę Jakuba Wędrowycza (z rewelacyjnym Grzegorzem Pawlakiem). I chyba nie jestem w stanie przestać wielbić Piplipiuka za tą postać. Już tradycją stało się zarywanie nocy by poznać kolejne opowiadania pełne absurdu, humoru a nawet psychodelicznych zwrotów akcji. I za to uwielbiam ten cykl! W moim przypadku niezmiennie sprawdza się dewiza: mniejsza o to jak kiepski jest dzień, Wędrowycz jest dobry na wszystko. Mimo że to kolejny tom wcale mi się nie znudziło. A wręcz przeciwnie, chcę więcej :)

Jak zawsze płakałam ze śmiechu podczas słuchania kolejnego tomu przygód uwielbianego przez moją skromną osobę Jakuba Wędrowycza (z rewelacyjnym Grzegorzem Pawlakiem). I chyba nie jestem w stanie przestać wielbić Piplipiuka za tą postać. Już tradycją stało się zarywanie nocy by poznać kolejne opowiadania pełne absurdu, humoru a nawet psychodelicznych zwrotów akcji. I za to...

Takiego Pilipiuka uwielbiam! Ekscentryczny Jakub Wędrowycz stał się jednym z moich ulubionych bohaterów współczesnej literatury. Mimo iż jest to kolejny tom opowiadań o jego przygodach, ani trochę nie stracił ze swojej świeżości i pomysłowości. Wręcz przeciwnie: im starszy tym lepszy, niczym wino lub dobry bimberek ;). Ponownie dzięki Wędrowyczowi ubawiłam się przednio i zapomniałam o troskach dnia codziennego. Zdecydowanie czekam na więcej! :)

Takiego Pilipiuka uwielbiam! Ekscentryczny Jakub Wędrowycz stał się jednym z moich ulubionych bohaterów współczesnej literatury. Mimo iż jest to kolejny tom opowiadań o jego przygodach, ani trochę nie stracił ze swojej świeżości i pomysłowości. Wręcz przeciwnie: im starszy tym lepszy, niczym wino lub dobry bimberek ;). Ponownie dzięki Wędrowyczowi ubawiłam się przednio i...

Kolejny tom opowiadań o Jakubie Wędrowyczu dostarczył mi ogromnej dawki rozrywki i bawił niemal do łez. Uwielbiam Pilipiuka w takim wydaniu :). Kolejny raz sprawił, że zapomniałam o problemach "prozy życia" i bez reszty zatraciłam się w szalonych przygodach egzorcysty oraz jego kompanów. Udowodnił też, że historia wcale nie jest taka, jaką nam się wydaje a Titanic wcale nie zatonął z powodu góry lodowej ;). Za to najbardziej kocham przygody Wędrowycza. Absurd ponad wszystko :).

Kolejny tom opowiadań o Jakubie Wędrowyczu dostarczył mi ogromnej dawki rozrywki i bawił niemal do łez. Uwielbiam Pilipiuka w takim wydaniu :). Kolejny raz sprawił, że zapomniałam o problemach "prozy życia" i bez reszty zatraciłam się w szalonych przygodach egzorcysty oraz jego kompanów. Udowodnił też, że historia wcale nie jest taka, jaką nam się wydaje a Titanic wcale nie...

Uwielbiam Jakuba Wędrowycza! Postać jest tak jaskrawa, tak dobrze napisana, że nie da się nie darzyć jej choć odrobiną sympatii. Dziarski staruszek udowadnia, iż niemożliwe jest możliwe, a to co ewidentnie jest niemożliwe, może udać się całkiem przez przypadek. Opowiadania są cudowną odskocznią na jesienną chandrę. Moja ocena to 8/10.

Uwielbiam Jakuba Wędrowycza! Postać jest tak jaskrawa, tak dobrze napisana, że nie da się nie darzyć jej choć odrobiną sympatii. Dziarski staruszek udowadnia, iż niemożliwe jest możliwe, a to co ewidentnie jest niemożliwe, może udać się całkiem przez przypadek. Opowiadania są cudowną odskocznią na jesienną chandrę. Moja ocena to 8/10.

Cóż za niesamowita dawka humoru! Moje pierwsze spotkanie z zupełnie nietuzinkowym domorosłym egzorcystą, bimbrownikiem, kłusownikiem, postrachem okolicznych wsi, utrapieniem milicji ect. Mimo wszystkich wad sędziwy Jakub Wędrowycz skradł me serce i skutecznie poprawiał nadszarpnięty pogodą nastrój. Z pewnością sięgnę po kolejne opowiadania z cyklu. Andrzej Pilipiuk jest kolejnym polskim autorem, który udowodnił, że nasza fantastyka ma się bardzo dobrze a odrobina wyobraźni i chęci może zdziałać cuda. Panie Pilipiuk, czapki z głów!

Cóż za niesamowita dawka humoru! Moje pierwsze spotkanie z zupełnie nietuzinkowym domorosłym egzorcystą, bimbrownikiem, kłusownikiem, postrachem okolicznych wsi, utrapieniem milicji ect. Mimo wszystkich wad sędziwy Jakub Wędrowycz skradł me serce i skutecznie poprawiał nadszarpnięty pogodą nastrój. Z pewnością sięgnę po kolejne opowiadania z cyklu. Andrzej Pilipiuk jest...