Pani Białys, uważam, jest genialna w swojej prostocie. Mogłoby się wydawać - a tam kolejny kryminał, ale kurza stopa, jaki?! I Bondys, toż to mój najukochańszy bohater literacki♥️ kolejna część nie zawodzi, tylko zmusza nieludzko do czekania na następną.

Pani Białys, uważam, jest genialna w swojej prostocie. Mogłoby się wydawać - a tam kolejny kryminał, ale kurza stopa, jaki?! I Bondys, toż to mój najukochańszy bohater literacki♥️ kolejna część nie zawodzi, tylko zmusza nieludzko do czekania na następną.

Pani Białys mnie nie zawiodła. Ta jej lekkość w pisaniu. Trzymanie czytelnika w napięciu to jest majstersztyk. Uważam, że ta pisarka idzie na jakość nie na ilość, choć z drugiej strony czekam z niecierpliwością na kolejne książki!

Pani Białys mnie nie zawiodła. Ta jej lekkość w pisaniu. Trzymanie czytelnika w napięciu to jest majstersztyk. Uważam, że ta pisarka idzie na jakość nie na ilość, choć z drugiej strony czekam z niecierpliwością na kolejne książki!

Książka rewelacyjna. Uważam że pani Hanna jest świetną pisarką kryminalną. Ta część serii o Bondysie jest fenomenalna. Trzyma w napięciu nie jest oczywista wzrusza w w niektórych fragmentach. Oby tak dalej jestem zachwycona!!!

Książka rewelacyjna. Uważam że pani Hanna jest świetną pisarką kryminalną. Ta część serii o Bondysie jest fenomenalna. Trzyma w napięciu nie jest oczywista wzrusza w w niektórych fragmentach. Oby tak dalej jestem zachwycona!!!

Jestem zachwycona książką. Zaskoczyła mnie niesłychanie. Znając Panią Kasię z mediów miałam całkiem inne podejście do tej lektury (kategoria: śmieszkowanie) Gdy zaczęłam ją czytać dostałam po pysku nieprawdopodobną szczerością i obnażeniem się z najintymniejszych momentów jej życia. Jest to dla mnie pozycja obowiązkowa i na pewno jeszcze nieraz do niej wrócę ). Polecam ją każdemu, kto potrafi przyznać się do błędu i uświadomić sobie wiele rzeczy, których doświadczamy w życiu. Pani Kasia jest świetną obserwatorką życia i bardzo odważną i mądra kobietą, która mimo lęków odważyła się mówić o rzeczach o których my myślimy, ale boimy się powiedzieć.

Jestem zachwycona książką. Zaskoczyła mnie niesłychanie. Znając Panią Kasię z mediów miałam całkiem inne podejście do tej lektury (kategoria: śmieszkowanie) Gdy zaczęłam ją czytać dostałam po pysku nieprawdopodobną szczerością i obnażeniem się z najintymniejszych momentów jej życia. Jest to dla mnie pozycja obowiązkowa i na pewno jeszcze nieraz do niej wrócę ). Polecam ją...

Hmmm patrząc na opinie innych, jestem trochę zaskoczona. Sięgając po tę książkę nie spodziewałam się się jakiejś literatury wyższej. Jeśli bym takową chciała przeczytać to sięgnęłabym po Mickiewicza... Ta książka ma być lekka, łatwa i nie wymagająca i dla mnie taka była. Nie sądzę by należałoby ją zestawiać z jakimiś klasykami. Uważam, że do każdej książki powinno podchodzić się indywidualnie. Jak dla mnie jest to czytadło, które świetnie relaksuje i nie zmusza do myślenia w momencie, gdy masz gorszy dzień.

Hmmm patrząc na opinie innych, jestem trochę zaskoczona. Sięgając po tę książkę nie spodziewałam się się jakiejś literatury wyższej. Jeśli bym takową chciała przeczytać to sięgnęłabym po Mickiewicza... Ta książka ma być lekka, łatwa i nie wymagająca i dla mnie taka była. Nie sądzę by należałoby ją zestawiać z jakimiś klasykami. Uważam, że do każdej książki powinno...

Jestem wielką fanką Schmitta, lecz ta książka mnie nie porwała. Jest refleksyjna zresztą jak większość książek tego autora, ale tu niestety nie trafiła do mnie. Odniosłam wrażenie, że kilka wątków jest po prostu ucięte.

Jestem wielką fanką Schmitta, lecz ta książka mnie nie porwała. Jest refleksyjna zresztą jak większość książek tego autora, ale tu niestety nie trafiła do mnie. Odniosłam wrażenie, że kilka wątków jest po prostu ucięte.

W moim odczuciu jest to piękna a zarazem smutna i pełna refleksji książka, która opowiada o rodzinie z wyjątkowym chłopcem z pewnym zaburzeniem Autorka nie mówi wprost jakie to zaburzenie, ale każdy kto miał kontakt z dziećmi z zespołem Aspergera od razu rozpozna z czym boryka się Giler. Polecalm przeczytać tę książkę dorosłym oraz dzieciom. Dorosłym, aby mieli świadomość, że nie ma sensu pędzić za rzeczami mało istotnymi, a należy poświęcić czas przede wszystkim tym których się kocha. Dzieciom, aby wiedziały, że są wśród nich dzieci "inne" niekoniecznie gorsze czy dziwne po prostu inne, które należy szanować i nie utrudniać im życia.

W moim odczuciu jest to piękna a zarazem smutna i pełna refleksji książka, która opowiada o rodzinie z wyjątkowym chłopcem z pewnym zaburzeniem Autorka nie mówi wprost jakie to zaburzenie, ale każdy kto miał kontakt z dziećmi z zespołem Aspergera od razu rozpozna z czym boryka się Giler. Polecalm przeczytać tę książkę dorosłym oraz dzieciom. Dorosłym, aby mieli świadomość,...

Książka, którą należy przeczytać dwa razy. Za pierwszym razem, gdy nienawidzisz szkoły i program narzucił ci tę lekturę, wtedy niewiele z niej zrozumiesz. A następnym razem, kiedy jesteś dorosłym, który ma jakiś bagaż doświadczeń i otwarty umysł oraz umiejętność wyciągania wniosków, wtedy pojmiesz tragizm ukazany w książce (oczywiście jeśli nie żyłeś w czasach komunistycznych). Takie jest moje zdanie. Uważam, że wykorzystanie konkretnych zwierząt do przedstawienia problemu jaki jest poruszony w książce jest genialny.

Książka, którą należy przeczytać dwa razy. Za pierwszym razem, gdy nienawidzisz szkoły i program narzucił ci tę lekturę, wtedy niewiele z niej zrozumiesz. A następnym razem, kiedy jesteś dorosłym, który ma jakiś bagaż doświadczeń i otwarty umysł oraz umiejętność wyciągania wniosków, wtedy pojmiesz tragizm ukazany w książce (oczywiście jeśli nie żyłeś w czasach...

Książkę dobrze się czyta, aczkolwiek nie jest wybitna. Temat bardzo ciekawy, który można rozwinąć. Niestety uważam, że jest napisana trochę po łebkach. Czytając ją musiałam się wspierać informacjami z internetu. Jest to książka, która tak naprawdę liznęła tematykę lęków znanych Polaków. Ona jedynie może zachęcić do sięgnięcia po biografię danej osoby.

Książkę dobrze się czyta, aczkolwiek nie jest wybitna. Temat bardzo ciekawy, który można rozwinąć. Niestety uważam, że jest napisana trochę po łebkach. Czytając ją musiałam się wspierać informacjami z internetu. Jest to książka, która tak naprawdę liznęła tematykę lęków znanych Polaków. Ona jedynie może zachęcić do sięgnięcia po biografię danej osoby.

Tę książkę przeczytałam nie dlatego, że mi ją polecano, nie dlatego, że ją reklamowano tylko dlatego, że stała sobie taka samotna w biblioteczce mojej mamy. Powiem tak, bardzo mi się podobała dlatego, że lubię książki tego typu. Trzymające w napięciu, pisane w formie pamiętnika i przedstawiające jakieś jedno wydarzenie z perspektywy kilku osób. Jedyny minus jest taki, że w połowie już wiedziałam kto komu krzywdę zrobił. Polecam na jesienne wieczory.

Tę książkę przeczytałam nie dlatego, że mi ją polecano, nie dlatego, że ją reklamowano tylko dlatego, że stała sobie taka samotna w biblioteczce mojej mamy. Powiem tak, bardzo mi się podobała dlatego, że lubię książki tego typu. Trzymające w napięciu, pisane w formie pamiętnika i przedstawiające jakieś jedno wydarzenie z perspektywy kilku osób. Jedyny minus jest taki, że w...

Jako, że jestem już chyba za stara na takie książki, mimo wszystko muszę przyznać, że z dużą przyjemnością ją przeczytałam. Jest to jak najbardziej książka skierowana do młodzieży. Co więcej, nie jest to typowa powieść dla młodych. Porusza kwestię, z którą wielu młodych ludzi się boryka. Mianowicie chodzi o nieśmiałość, która w dzisiejszych czasach niestety jest postrzegana jako coś dziwacznego. Media społecznościowe zalewają nas tłumem pewnych siebie influencerów, a gdzie miejsce dla nieśmiałych ludzi, którzy mają niekiedy więcej do zaoferowania? "Zeszyt do historii" to książka bardzo przyjemna. Nie wulgarna! Co niestety w wielu książkach tego typu mamy do czynienia z wulgarnym obrazem młodzieży - nie tu. Najbardziej podoba mi się ukazanie młodej osoby, nie jako dziewczyny, która przechodzi trudny czas, buntuje się i ma do wszystkich pretensje, tylko dojrzałej jak na swój wiek kobiety, która ma świadomość problemu z jakim się boryka.

Jako, że jestem już chyba za stara na takie książki, mimo wszystko muszę przyznać, że z dużą przyjemnością ją przeczytałam. Jest to jak najbardziej książka skierowana do młodzieży. Co więcej, nie jest to typowa powieść dla młodych. Porusza kwestię, z którą wielu młodych ludzi się boryka. Mianowicie chodzi o nieśmiałość, która w dzisiejszych czasach niestety jest postrzegana...

Zbiór sentencji, mądrości życiowych. Jak jestem fanką twórczości Schmitta to ta książka mnie trochę męczyła, ze względu na dużą ilość aforyzmów. Pozycja moralizatorska. Co za dużo to niezdrowo. Takie jest moje zdanie.

Zbiór sentencji, mądrości życiowych. Jak jestem fanką twórczości Schmitta to ta książka mnie trochę męczyła, ze względu na dużą ilość aforyzmów. Pozycja moralizatorska. Co za dużo to niezdrowo. Takie jest moje zdanie.

Szkoda czasu, moim skromnym zdaniem. Owszem, chciałam się troszkę "odmóżdżyć" we wakacje ale to chyba nie w tę stronę. Nudna i taka bezpłciowa. Może jestem już za "stara" na taki typ pisania, choć podejrzewam, że będą osoby zachwycone tą pozycją;)) mnie nie porwało.

Szkoda czasu, moim skromnym zdaniem. Owszem, chciałam się troszkę "odmóżdżyć" we wakacje ale to chyba nie w tę stronę. Nudna i taka bezpłciowa. Może jestem już za "stara" na taki typ pisania, choć podejrzewam, że będą osoby zachwycone tą pozycją;)) mnie nie porwało.

Sprawdziłam z ciekawości wcześniejsze opinie i coś mi się wydaje, że nie należę do tego grona zachwyconych kobiet tą książką. W trakcie czytania tak się denerwowałam, że miałam ochotę Tinie zrobić to samo co jej "najdroższy". Czytałam wiele tego typu książek ale ta przeszła ludzkie pojęcie. Wiem, że większość powie: ta książka jest ku przestrodze. Ale na litość boską?! Sądzę, że jest tu poruszona kwestia nie znęcania się nad kobietą itp. tylko kwestia głupoty kobiet. Pytanie za 100pkt i toster: kto przy zdrowych zmysłach zgodziłby się na takie traktowanie?

Sprawdziłam z ciekawości wcześniejsze opinie i coś mi się wydaje, że nie należę do tego grona zachwyconych kobiet tą książką. W trakcie czytania tak się denerwowałam, że miałam ochotę Tinie zrobić to samo co jej "najdroższy". Czytałam wiele tego typu książek ale ta przeszła ludzkie pojęcie. Wiem, że większość powie: ta książka jest ku przestrodze. Ale na litość boską?!...

Barańczak...hmmm, wydaje mi się, że jest to trudny poeta, który może być w jakiś sposób niezrozumiany. Na pewno jednorazowe przeczytanie wierszy tego poety może wywołać tzw. WHAT?! Natomiast po głębszej analizie nabierają jego wiersze sensu.
W "Chirurgicznej precyzji" najbardziej podobał mi się wiersz pt: "Alba lodówkowa", piękny wiersz o miłości;)

Barańczak...hmmm, wydaje mi się, że jest to trudny poeta, który może być w jakiś sposób niezrozumiany. Na pewno jednorazowe przeczytanie wierszy tego poety może wywołać tzw. WHAT?! Natomiast po głębszej analizie nabierają jego wiersze sensu.
W "Chirurgicznej precyzji" najbardziej podobał mi się wiersz pt: "Alba lodówkowa", piękny wiersz o miłości;)

Proszę, nie mówmy że to lektura szkolna:) bo nikt tego nie przeczyta.
Książka jest REWELACYJNA! czytałam ją w podstawówce i niewiele z niej zrozumiałam, ale poruszyła mnie do łez. Teraz na studiach czytałam ją jeszcze raz, zrozumiałam i również płakałam jak głupia przy zakończeniu. Polecam każdemu, kto ma choć odrobinę wrażliwości i chce wrócić myślami do okresu dzieciństwa.

Proszę, nie mówmy że to lektura szkolna:) bo nikt tego nie przeczyta.
Książka jest REWELACYJNA! czytałam ją w podstawówce i niewiele z niej zrozumiałam, ale poruszyła mnie do łez. Teraz na studiach czytałam ją jeszcze raz, zrozumiałam i również płakałam jak głupia przy zakończeniu. Polecam każdemu, kto ma choć odrobinę wrażliwości i chce wrócić myślami do okresu dzieciństwa.

Mogę zostać zlinczowana z powodu mojej opinii, zdaję sobie z tego sprawę, ale powiem krótko: jak dla mnie "Pod mocnym Aniołem" to pijaki bełkot. Sądzę, żeby móc się wypowiedzieć kompetentnie, musiałabym wiedzieć czym tak naprawdę jest alkoholizm, a najlepiej mieć doświadczenia podobne jak główny bohater. Czy polecam? Nie wiem, może są zwolennicy tego typu pisania o przeżyciach alkoholowych

Mogę zostać zlinczowana z powodu mojej opinii, zdaję sobie z tego sprawę, ale powiem krótko: jak dla mnie "Pod mocnym Aniołem" to pijaki bełkot. Sądzę, żeby móc się wypowiedzieć kompetentnie, musiałabym wiedzieć czym tak naprawdę jest alkoholizm, a najlepiej mieć doświadczenia podobne jak główny bohater. Czy polecam? Nie wiem, może są zwolennicy tego typu pisania o...

Hmmmm nie wiem jak Wy ale nie mogę się przekonać do Masłowskiej. Może nie rozumiem jej sposobu pisania, ale wiem jedno nie jestem jej zwolenniczką. Jeżeli chodzi o samą książkę to jak dla mnie takie (powiem kolokwialnie) flaki z olejem. Chaos i nic konkretnego nie wnosi.
To, że Masłowska jest nagradzana, to nie znaczy, że jest świetna (tak sądzę). Książki nie polecam, szkoda czasu...

Hmmmm nie wiem jak Wy ale nie mogę się przekonać do Masłowskiej. Może nie rozumiem jej sposobu pisania, ale wiem jedno nie jestem jej zwolenniczką. Jeżeli chodzi o samą książkę to jak dla mnie takie (powiem kolokwialnie) flaki z olejem. Chaos i nic konkretnego nie wnosi.
To, że Masłowska jest nagradzana, to nie znaczy, że jest świetna (tak sądzę). Książki nie polecam,...

Po lekturze tej książki, jestem zauroczona talentem Różewicza. Jak dla mnie jest ona rewelacyjna. Mężczyzna który pisze o miłości do kobiety swojego życia, którą jest jego matka. Wzruszająca i chwytająca za serce opowieść o tym jak ważna jest rodzicielka. Książka nie jest tradycyjna. Ni to proza ni poezja, aczkolwiek posiada to wszystko. Jak dla mnie jest to album rodzinny poświęcony matce. Po przeczytaniu książki miałam taką refleksję: kiedy to ja powiedziałam mamie, że ją kocham?

Szczerze polecam:) tylko proszę się liczyć z tym, że mogą polecieć łzy podczas lektury.

Po lekturze tej książki, jestem zauroczona talentem Różewicza. Jak dla mnie jest ona rewelacyjna. Mężczyzna który pisze o miłości do kobiety swojego życia, którą jest jego matka. Wzruszająca i chwytająca za serce opowieść o tym jak ważna jest rodzicielka. Książka nie jest tradycyjna. Ni to proza ni poezja, aczkolwiek posiada to wszystko. Jak dla mnie jest to album rodzinny...

Schmitt mile mnie zaskoczył. Na samym początku nie byłam przekonana co do tych opowiadań, jednak po dalszej lekturze przekonywałam się bardziej. Przyznam się, że niewiele z początku rozumiałam dopiero notka od autora odpowiedziała na moje pytania. Książkę polecam. Świetny klimat i jak zwykle Schmitt chce nam coś przekazać, coś mądrego i ważnego.

Schmitt mile mnie zaskoczył. Na samym początku nie byłam przekonana co do tych opowiadań, jednak po dalszej lekturze przekonywałam się bardziej. Przyznam się, że niewiele z początku rozumiałam dopiero notka od autora odpowiedziała na moje pytania. Książkę polecam. Świetny klimat i jak zwykle Schmitt chce nam coś przekazać, coś mądrego i ważnego.