Świetna mini powieści, która w swojej krótkiej formie daje wiele do myślenia i zarazem pobudza instynkty. Polecam

Świetna mini powieści, która w swojej krótkiej formie daje wiele do myślenia i zarazem pobudza instynkty. Polecam

Mam problem z tą książką liczyłem na dobrą powieść postapokaliptyczną, a dostałem nudną i mało strawna powieść o przeciętnej fabule. Trochę autora ratuje umieszczenie wątku demonicznego i elementów współczności jak metro , technologia i komputeryzacja .
To jednak wszystko, co można dobrego napisać, bo sama akcja i walki z demonami są pozbawione dynamiki i cały potencjał został zmarnowany. Nieciekawe są też dialogi, które są sztuczne i napisane jakby na siłę by coś pobudziło akcje w książce, ale to się jednak nie udało.
Moim zdaniem autor powiennien więcej czasu poświęcić na skonstruowanie akcji i nadać bohaterom Alarowi, Kondarowi i Walerii więcej osobowości.
Strata czasu, bo mimo iż do końca ufacie, że coś się zacznie rozczarowanie trwa do samego zakończenia, które też pozostawia wiele do życzenia.
Trudno mi nawet opisać co chciał przekazać autor wxswojej powieści,bo zbyt wiele wątków się że sobą nie łączyło i zanim skupić się na pogłębieniu tematu Pierwszego najstarszego warownika , którego historia sięga ponad 450 lat wstecz . Fabuła potoczyła się opisując przeżycia egzystencjalne Alaryka, kory nie miał nic ciekawego do powiedzenia.
Szczerze moim zdaniem szkoda czasu na tą powieści.

Mam problem z tą książką liczyłem na dobrą powieść postapokaliptyczną, a dostałem nudną i mało strawna powieść o przeciętnej fabule. Trochę autora ratuje umieszczenie wątku demonicznego i elementów współczności jak metro , technologia i komputeryzacja .
To jednak wszystko, co można dobrego napisać, bo sama akcja i walki z demonami są pozbawione dynamiki i cały potencjał...

Historia opisana przez autora wydaje sie na pozór prosta i mało interesującą, o czym świadczą przynajmniej opinie na znanym portalu czytelniczym . Moim zdaniem to krzywdząca opinia, bo jeśli nie chcemy się pochylić by wysłuchać opowieść do końca to mozemy ją oceniać po przeczytaniu jej w połowie .
Ta konkretna historia jest kryminałem, który angażuje czytelnika i sprawia, że coraz bardziej brniemy w matnię, która coraz mocniej oplata nas .
To trochę tak jak z pajeczą siecią im mocniej się próbujemy uwolnić tym bardziej jesteśmy uwikłani w daną sytuację. Rodzina Rossów wydaje się szczęśliwa i bogata reprezentująca klasę średnią niczego im nie brakuje prócz szczerości, która w niej dobrem skąpo wydzielanym . To też okaże się zguba i pochłonie więcej ofiar. Nie zdradzając wątku przekonajcie się jak wiele ma do zaoferowania i jak bardzo poczujecie się bezradni . Nie zawiedziecie się .

Historia opisana przez autora wydaje sie na pozór prosta i mało interesującą, o czym świadczą przynajmniej opinie na znanym portalu czytelniczym . Moim zdaniem to krzywdząca opinia, bo jeśli nie chcemy się pochylić by wysłuchać opowieść do końca to mozemy ją oceniać po przeczytaniu jej w połowie .
Ta konkretna historia jest kryminałem, który angażuje czytelnika i sprawia,...

Kryminały z kraju kwitnącej Wiśni nie są dobrze znane na rynku wydawniczym. Jednak to powieści , która może wydawać się bardzo przewidywalna i nudna. Sam nie oparłem się wrażeniu , że w pewnym momencie chciałem odłożyć słuchanie audiobooka i zająć się innymi zaległymi ksiazkami. To byłby duży błąd,bo wbrew pozorom fabuła powieści nie jest nudna ani sztampowa. Główny bohater podinspektor Saeki podczas lektury wbija nas w fotel , gdy słyszymy jego wyobcowanie na tragedię zaginionych dziewczynek, które giną bez wieści. Opisane struktury społeczne japońskiej tkanki narodowej . Ludzie życzliwi, ufni i pozbawieni spostrzegania każdego człowieka jako potencjalnego zagrożenia. Samo to, że ukazana jest bezradność policji, która postawiona przed faktem zaginięć pochylają się nad ludźmi pogrązonymi w smutku, ale nie do końca wczuwają się w potrzeby innych ludzi. Kryminał jest wielobarwny i mocno utwierdzony w relacjach z ludźmi rodzicami, dzieci czy miedzy mężem i żona. W finale następuje nagły zwrot akcji główny bohater, którego podejrzewamy o to, że wyjaśni sprawę okazuje się sprawca nieszczęść . Dużo rolę odgrywa też wątek sekt, które w japońskiej społeczności jest ważnym elementem i w samej fabule ogrywa ważną rolę. Autor zastosował świetne i nowe techniki, które ujmją i pozwalają wczuć się w rolę obserwatora i swiadka wydarzeń rozgrywanych w powieści m Serdecznie polecam warto się zainteresować i poświęci czas tej powieści.

Kryminały z kraju kwitnącej Wiśni nie są dobrze znane na rynku wydawniczym. Jednak to powieści , która może wydawać się bardzo przewidywalna i nudna. Sam nie oparłem się wrażeniu , że w pewnym momencie chciałem odłożyć słuchanie audiobooka i zająć się innymi zaległymi ksiazkami. To byłby duży błąd,bo wbrew pozorom fabuła powieści nie jest nudna ani sztampowa. Główny bohater...

Komisarz Bernard Gross to nietuzinkowy i tajemniczy bohater wykreowany przez autora tak wiarygodnie, że czytać lub słuchając go w zależności od dostępności książki można wyczuć emocje, które komisarz odczuwa do siebie, żony, syna i Malwiny Lemańskiej dokładnie wctej kolejności ze względu hierarchię od najważniejszej do mniej ważnej .
W roku śledztwa jest on w stanie ksuoic się na rozwiązywaniu zawiłych zagadek kryminalnych radząc sobie jednocześnie że złożoną i pogmatwaną osobowością samotnego wilka, który musi żyć wśród pogubionych i lękliwych owieczek. Struktura powiesić tak absorbuje, że nie można oderwać się zwłaszcza, że Bernard jest tak ludzi , ma podobne problemy i przemyślenia. Można współczuć głównemu bohaterowi jego dylematów miłosnych. Podziwiam go za jego odwagę i nieprzejednana postawę względem przełożonych. Zwłaszcza można nauczyć się od niego szanowania swojej godności osobistej by nikt nie odważył się napluć nam w twarz wmawiając, że pada deszcz. Uważam, że zespół Komisarz Bernard Gross, apusrant sztabowa Skalska vel Skałka i Judyta Judycka to team policyjnych hartów gończych ,ktorego można byłoby pozazdrości w kazdym mieście . Książka wart przeczytania i zapoznania się z całą serią . Polecam

Komisarz Bernard Gross to nietuzinkowy i tajemniczy bohater wykreowany przez autora tak wiarygodnie, że czytać lub słuchając go w zależności od dostępności książki można wyczuć emocje, które komisarz odczuwa do siebie, żony, syna i Malwiny Lemańskiej dokładnie wctej kolejności ze względu hierarchię od najważniejszej do mniej ważnej .
W roku śledztwa jest on w stanie ksuoic...

Zmierzyłem się z kolejną powieścią Roberta Małeckiego, którego jako autora kryminałów nie znałem póki nie przesluchałem książki Wstyd i się zaczęło. Wsiąkłem w świat, który jest zupełnie inaczej skonruowany niż typowe kryminały. Mniej mroczny, bez szczegółów bestialskich zbrodni. Jest za to dużo dylematów moralnych postaci i ich prób konfrontacji z próbkami,k rore wydają się nie do rozwiązania .
We wspomnianej książę Wstyd to miłość do człowieka, który jest kryptogejem. W cyklu o komisarzu Bernardzie Grossie to próba zrozumienia jak funkcjonować w sytuacji, gdy jego żona jest w stanie śpiączki . Nadal Bernard nie jest w stanie porozumieć się ze swoim synem, dochodzi wątek Malwiny Lemańskiej, z którą Bernard myśli ułożyć sobie życie . Główny bohater jest pogrążony w marazmie i mimo to, żewie co powinien zrobić nie umie podjąć decyzji. Bardzo polubilem ten cykl i z pewnością sięgnę po kolejny tytuł czego wam polecam,bo to wartka akcja, która jest rozlożona w czasie i dzięki temu można dłużej się cieszyć lekturą za co jestem wdzięczny autorowi. Spektakularny finał i wyjaśnienie sprawy, który trudno wydedukować podczas czytania. Bernard Gross to nowa świetlista postać na rynku literackim, która jeszcze nie raz Was zaskoczy. Już nie mogę się doczekać.

Zmierzyłem się z kolejną powieścią Roberta Małeckiego, którego jako autora kryminałów nie znałem póki nie przesluchałem książki Wstyd i się zaczęło. Wsiąkłem w świat, który jest zupełnie inaczej skonruowany niż typowe kryminały. Mniej mroczny, bez szczegółów bestialskich zbrodni. Jest za to dużo dylematów moralnych postaci i ich prób konfrontacji z próbkami,k rore wydają...