Jestem Kazu. Japończyk w Polsce

Tytuł: 'Jestem Kazu. Japończyk w Polsce'
Autor: Kazutaka Sasaki
Wydawnictwo: Kirin
Data wydania: 27 listopada 2017
ISBN9788362945658
Liczba stron:238

Kiedy w zapowiedziach przeczytalam o planach wydania tej książki, szczerze sie ucieszylam i z miejsca mnie ona zaciekawila. Jako fanka kultury japonskiej regularnie przegladam księgarnie w poszukiwaniu nowych ksiazek poswieconych mojemu hobby, i nie raz natykalam sie na ksiazki Polakow, ktorzy po spedzeniu tygodnia wakacji w tym kraju, przezywali 'gleboka przemianę wewnętrzną' oraz 'duchowe oświecenie'. No i rzecz jasna pisali o swej podróży książkę. Najczęściej bezwartosciowa i pelna bzdur nt japonskiego zycia. Uznalam, ze odwrocenie tego procesu, tj. opisanie dziwacznej Polski oczami Japończyka, bedzie na pewno pozycja przynajmniej interesującą. Sama fabula? Jest rok 2011, dziewietnastoletni Kazu przyjezdza pierwszy raz do Polski pod wplywem chwilowego impulsu. I zderza sie z polska rzeczywistością.
Forma, w jakiej ksiazka jest pisana przypomina nieco strumien świadomości, a momentami swobodna rozmowe przy piwie. Zabieg jest na pewno bardzo ciekawy, sprawia wrażenie osobistej rozmowy z autorem, jednak calosc wypada nieco chaotycznie. Mimo, ze opowieść toczy sie w porzadku chronologicznym, to jednak taka forma ujęcia tresci sprawia, że z poczatku ciężko się ja czyta. Momentami same dialogi i przemyślenia sa pozbawione kontekstu, wystepuja jako krótka notka skupiajaca sie na tu i teraz, bez poczatku i konca. Po pewnym czasie przyzwyczailam sie do tej formy, ale z poczatku bylam zaskoczona, ze dany watek urywa się zupełnie, by juz nigdy nie byc przywolanym. Nie wiem w jakim jezyku powiesc byla pisana przez autora. A bardzo mnie to ciekawi, bo momentami razi sztywnosc jezyka. Trudno mi to opisac, ale albo Kazu pisał ja po polsku zgodnie ze swoimi umiejetnosciami (chapeau bas, ale jednak nie jest to jezyk literacki do jakiego przywyklismy, nawet w swobodnych pamietnikach) albo byla ona tlumaczona z japonskiego. Stawiam jednak na to pierwsze. Mimo wspomnianych wyzej kwestii, książkę czyta sie bardzo szybko, i trudno sie od niej oderwac.
Przygody naszego bohatera sa zabawne, wiec nie raz chichotalam nad ksiazka. Choc pewnie z racji roznicy wieku, co troche myslalam 'jaki on lekkomyslny', 'ze tez sie nie bal', 'nie wolno chodzic do obcych domow, obcych ludzi' itp., itd. Kazu poznajemy w momencie kiedy przyjeżdża z Berlina do Polski, i postanowia udać się na uniwersytet, by tam wziąć udział w zajęciach prowadzonych dla studentów japonistyki. Cała historia jest tak naprawdę zapisem rozmów i spotkań Kazu z Polakami, oraz różnych dziwnych historii które mu się przytrafiają w wyniku międzykulturowych roznic i jezykowych nieporozumien. Niestety nie zawsze milych, takich jak na przykład bycie kilkukrotnie okradzionym, nie tylko zresztą w Polsce, ale także w Berlinie. Kazu nie poprzestaje na jednej wizycie w Polsce, wraca by poznac ja i nas Polakow lepiej. Jego spostrzeżenia sa zabawne, momentami bardzo trafnie oddaja nasze narodowe przywary, choc autor zdecydowanie nie krytykuje, ani nie wytyka. Czesciej zwyczajnie dziwi sie pewnym kwestiom. Nie da się ukryć, że przemyslenia na temat tłoczenia się Polaków do Polskiego Busa sa niezwykle trafne, mnie rowniez wielokrotnie to frapowalo. Niestety, Polacy zachowuja sie tak nie tylko w Polsce, i nie tylko w Polskim Busie, więc pchanie sie to chyba jednak nasza narodowa przywara i hobby.
Bardzo polecam Wam te zabawną, ciepła i sympatyczna powieść o nas samych. Fani Japonii znajda w niej wiele rozsadnych informacji o swoim ukochanym kraju, reszta mama nadzieje spojrzy na swoich rodaków zyczliwymi oczami Kazu.

Tytuł: 'Jestem Kazu. Japończyk w Polsce'
Autor: Kazutaka Sasaki
Wydawnictwo: Kirin
Data wydania: 27 listopada 2017
ISBN9788362945658
Liczba stron:238

Kiedy w zapowiedziach przeczytalam o planach wydania tej książki, szczerze sie ucieszylam i z miejsca mnie ona zaciekawila. Jako fanka kultury japonskiej regularnie przegladam księgarnie w poszukiwaniu nowych ksiazek...