Czerwona apokalipsa

Bardzo przegadana powieść po raz kolejny z bardzo papierowymi i jednowymiarowymi bohaterami.

Bardzo przegadana powieść po raz kolejny z bardzo papierowymi i jednowymiarowymi bohaterami.

W reklamie pisze się o "Czerwonej apokalipsie" , że to "kolejna mocna powieść Vladimira Wolffa".
Oczywiście, ten gatunek, zwany future war fiction" nie jest w Polsce szczególnie mocno eksploatowany więc i konkurencja raczej niewielka. A zapotrzebowanie jest bo taka literatura ma też swoich fanów.
Ja jednak napisałbym o tej książce: kolejna słaba powieść Vladimira Wolffa.
I nie rozwijałbym tematu. Tzn. nie pastwiłbym się nad autorem ponieważ bardzo szanuję trud układania słów w zdania, zdań w fabułe...

W reklamie pisze się o "Czerwonej apokalipsie" , że to "kolejna mocna powieść Vladimira Wolffa".
Oczywiście, ten gatunek, zwany future war fiction" nie jest w Polsce szczególnie mocno eksploatowany więc i konkurencja raczej niewielka. A zapotrzebowanie jest bo taka literatura ma też swoich fanów.
Ja jednak napisałbym o tej książce: kolejna słaba powieść Vladimira Wolffa. ...

Drugim tom zupełnie mnie nie porwał. Przegadana opowieść, która tylko w znikomych fragmentach przeplatana jest wartką akcją. Poza tym przez cały czas miałem wrażenie, że autor jest politycznie zaangażowany i powiela przekaz pewnego ugrupowania. Przypadek?
Niemniej jednak sięgam po kolejny tom

Drugim tom zupełnie mnie nie porwał. Przegadana opowieść, która tylko w znikomych fragmentach przeplatana jest wartką akcją. Poza tym przez cały czas miałem wrażenie, że autor jest politycznie zaangażowany i powiela przekaz pewnego ugrupowania. Przypadek?
Niemniej jednak sięgam po kolejny tom

Tym razem nie będę się czepiała trudności języka polskiego - nie było źle. Ta książka jest bardzo dobra. Czytałam z zapartym tchem. Podoba mi się pomysł "użycia" prawdziwych polityków jako bohaterów drugiego planu. Dreszczyk emocji - a właściwie całkiem duży dreszcz budzi realizm wydarzeń. I choć te opisane w książce nie wydarzyły się, to zdolność przewidywania autora jest aż zatrważająca.

Tym razem nie będę się czepiała trudności języka polskiego - nie było źle. Ta książka jest bardzo dobra. Czytałam z zapartym tchem. Podoba mi się pomysł "użycia" prawdziwych polityków jako bohaterów drugiego planu. Dreszczyk emocji - a właściwie całkiem duży dreszcz budzi realizm wydarzeń. I choć te opisane w książce nie wydarzyły się, to zdolność przewidywania autora jest...

Daję ocenę 6/10. Jeden punkt urywam za to, iż nie jest to kontynuacja tomu pierwszego.
Fabularnie, wymyślone jest fajnie, wciągająco.

Daję ocenę 6/10. Jeden punkt urywam za to, iż nie jest to kontynuacja tomu pierwszego.
Fabularnie, wymyślone jest fajnie, wciągająco.

Wyjątkowo trafna diagnoza relacji Polsko-Ukraińskich. Gorąco polecam.

Wyjątkowo trafna diagnoza relacji Polsko-Ukraińskich. Gorąco polecam.

w zakończeniu brakło tzw. pie*dolnięcia, ale poza tym świetnie się czytało. nawet nie zauważyłam, kiedy przeszłam do kolejnej części i zapomniałam skrobnąć kilku słów...

w zakończeniu brakło tzw. pie*dolnięcia, ale poza tym świetnie się czytało. nawet nie zauważyłam, kiedy przeszłam do kolejnej części i zapomniałam skrobnąć kilku słów...

"Czerwona Apokalipsa" to drugi tom cyklu "Stalowa kurtyna", którego głównym bohaterem jest Andrzej Wirski. Tym razem akcja przenosi nas na Ukrainę, gdzie rosyjski wywiad wojskowy prowadzi bardzo śmiałe działania mające na celu kompletną destabilizację państwa i zakończenie rządów proeuropejskich czy inaczej, demokratycznych. A GRU nie przebiera w środkach. Nawet zamach na samego prezydenta nie jest przeszkodą, liczne prowokacje, manipulacje, zamieszki i podburzanie ludności prorosyjskiej są na porządku dziennym. Ostatecznie próba zabicia Hillary Clinton, która przyjeżdża do Kijowa w ramach solidarności z sojusznikiem doprowadza do chaosu. Wojna domowa wisi na włosku.

W trakcie lektury byłem zaskoczony tym, jak wiele rzeczy autor przewidział. Książka napisana w 2010 roku nie jest klonem wydarzeń, jakie się rozegrały na Ukrainie w 2014, ale sporo, naprawdę sporo rzeczy już się wydarzyło. Wojna hybrydowa, zielone ludziki, zamieszki w Kijowie i aneksja Krymu. Brzmi znajomo. Z dzisiejszej perspektywy nie jest to już taka fikcja. I chociaż minęło już kilka lat, tam ciągle trwa konflikt.

Sytuacja polityczna Ukrainy nie jest do pozazdroszczenia. Na wschodzie panuje atmosfera prorosyjska, na zachodzie ludzie ciągną do Europy, a gdzieś pomiędzy tym wszystkim są nacjonaliści, którzy walczą i z jednymi i z drugimi. Autor konflikt rozciągnął dosyć szeroko, co kończy się ostatecznie misją stabilizacyjną. Nawet sami Rosjanie nie przewidzieli wszystkich konsekwencji swoich działań i chcąc ratować sytuację, postanowili użyć tytułowej "czerwonej apokalipsy".

W całym tym zamieszaniu znalazł się nasz bohater, Andrzej Wirski. I tak samo jak w "Stalowej kurtynie" tutaj również jego przygody nie są na pierwszym planie. Chociaż tutaj ma trochę więcej, niż tylko swoje pięć minut.

Mimo, iż jest to kontynuacja cyklu, w książce pojawia się tylko kilka wzmianek o wydarzeniach z poprzedniej części. Jej nieznajomość nie wpływa na całość. Jednak brakowało mi tutaj choćby jednego rozdziału, który opisałby wydarzenia zaraz po wojnie z Białorusią i odbudowę kraju oraz armii. I jako kontynuacja cyklu byłoby nawet wskazane. Jest też zdecydowanie mniej terminologii wojskowej i samej walki, a więcej polityki co czyni z książki porządne political fiction.

Nie podobało mi się urywanie niektórych wydarzeń. Często opisywany watek ciekawie się rozwijał, lecz rozdział się kończy i w następnym dowiadujemy się już o skutkach poprzedniego. Również wątek ukraińskich nacjonalistów, którzy przyczyniają się do wciągnięcia nas w "interwencje" (dzięki temu Unia i NATO mają czystsze ręce) i wplątanie we wszystko UPA i historycznych zaszłości trochę mi nie pasował. I nie chodzi tu o jakąkolwiek poprawność polityczną. Po prostu mam wrażenie, że jest to wciśnięte trochę na siłę, jednak prawdopodobne.

Książkę mogę polecić wszystkim miłośnikom akcji i politycznych zawirowań. Na pewno sięgnę po kolejną część cyklu. Wielowątkowość, intrygi wywiadowcze, walka o wpływy i konflikty zbrojne. Tego u Vladimira Wolffa na pewno nie zabraknie. A przecież wiele z tych rzeczy mogło się jeszcze wydarzyć w 2014 roku.

"Czerwona Apokalipsa" to drugi tom cyklu "Stalowa kurtyna", którego głównym bohaterem jest Andrzej Wirski. Tym razem akcja przenosi nas na Ukrainę, gdzie rosyjski wywiad wojskowy prowadzi bardzo śmiałe działania mające na celu kompletną destabilizację państwa i zakończenie rządów proeuropejskich czy inaczej, demokratycznych. A GRU nie przebiera w środkach. Nawet zamach na...

generalnie trzyma poziom pierwszej części - dokładne ale zarazem nie nudne opisy, ciekawa fabuła, niestety akcja trochę wolno się toczy a samo zakończenie jest przewidywalne - w ogóle nie zaskakuje czytelnika, a autor ewidentnie dał znać, że to nie ostatnia książka cyklu. na plus to stosunkowo mało nawiązań do pierwszej części i można przeczytać jako samodzielną pozycję - nic się w sumie nie straci.

generalnie trzyma poziom pierwszej części - dokładne ale zarazem nie nudne opisy, ciekawa fabuła, niestety akcja trochę wolno się toczy a samo zakończenie jest przewidywalne - w ogóle nie zaskakuje czytelnika, a autor ewidentnie dał znać, że to nie ostatnia książka cyklu. na plus to stosunkowo mało nawiązań do pierwszej części i można przeczytać jako samodzielną pozycję -...

tylko temat dobry i momenty, a tak ogólnie to rzemieślniczo napisana

tylko temat dobry i momenty, a tak ogólnie to rzemieślniczo napisana