Porwać króla

Od pierwszego polskiego wydania minęło 27 lat, ale dobrze się czytało mimo, iż nie jestem fanem historii.

Od pierwszego polskiego wydania minęło 27 lat, ale dobrze się czytało mimo, iż nie jestem fanem historii.

Niemcy przygotowują się do operacji Lew Morski , Hitler czeka by po udanej kampanii triumfalnie wjechać do Londynu . Jak przekonać Brytyjczyków do poparcia nazizmu ? Jest taki człowiek w Portugalii .... Kolejna świetna powieść w realiach II wojny światowej, w stylu Niemcy byli tak blisko . Czyta się dobrze , więc biorę z półki kolejna powieść Higginsa i liczę na dobrą opowiesc

Niemcy przygotowują się do operacji Lew Morski , Hitler czeka by po udanej kampanii triumfalnie wjechać do Londynu . Jak przekonać Brytyjczyków do poparcia nazizmu ? Jest taki człowiek w Portugalii .... Kolejna świetna powieść w realiach II wojny światowej, w stylu Niemcy byli tak blisko . Czyta się dobrze , więc biorę z półki kolejna powieść Higginsa i liczę na dobrą opowiesc

Nie należę do szczególnych fanów Jacka Higginsa, którego uważam raczej za średniej klasy twórcę b-klasowych, sensacyjnych czytadeł, ale "Porwać króla" można uznać za pozycję ze wszech miar udaną. Zauważyłem zresztą, iż Higgins naprawdę dobrze czuje w pozycjach, które można zakwalifikować do kategorii "fikcji historycznej" rozgrywającej się w realiach II wojny światowej, gdzie prawda historyczna jest osnową wątków sensacyjnych. Tak jest w przypadku jego najbardziej udanej pozycji: "Orzeł wylądował", również "Porwać króla" niewiele odstaje od tego ideału.
Mamy tu zatem katalog "bohaterów" stanowiących czołówkę aparatu bezpieczeństwa III Rzeszy (Himmler, Haydrich, Schellenberg, Canaris) i rzeczywiste tło historyczne (objęcie gubernatorstwa Wysp Bahama przez księcia Windsoru u progu bitwy o Anglię). Reszta to zgrabnie wpleciona fikcja z bohaterami, których da się polubić i sprawna sensacja z wszelkimi schematami klasycznymi dla tego gatunku: sprawna akcja, intryga, tajemnica i na końcu dobro zwycięża. Naprawdę miła lektura, otwarta na czytelnika, bez fabularnych mielizn. Porządne 6/10.
PS: Zastanawia mnie jeszcze dość odważne postawienie przez Higginsa tezy, przewijającej się przez karty książki, polegającej na odbrązowieniu księcia Windsoru. Nie ma ona raczej podstaw historycznych (Edwarda VIII nazywano nazistowskim królem),ale wydaje mi się, że autor - zapewne przez sympatię dla ex-króla - miał w ramach kreacji literackiej pełne prawo do stworzenia takiej fabuły.

Nie należę do szczególnych fanów Jacka Higginsa, którego uważam raczej za średniej klasy twórcę b-klasowych, sensacyjnych czytadeł, ale "Porwać króla" można uznać za pozycję ze wszech miar udaną. Zauważyłem zresztą, iż Higgins naprawdę dobrze czuje w pozycjach, które można zakwalifikować do kategorii "fikcji historycznej" rozgrywającej się w realiach II wojny światowej,...