Thraxas Mag

Rozumiem zamysł, ale rzecz zupełnie nie dla mnie. Odłożyłem po kilkudziesięciu stronach.

Rozumiem zamysł, ale rzecz zupełnie nie dla mnie. Odłożyłem po kilkudziesięciu stronach.

Trochę nad wyrawz - rywal Pratchetta. Jak już to dążący do ideału Terry'ego. Niektóre wątki grubymi nićmi szyte. Plus za różnice rasowe, za uprzedzenie, ciekawy system magiczny i ten powiew starożytności.

Trochę nad wyrawz - rywal Pratchetta. Jak już to dążący do ideału Terry'ego. Niektóre wątki grubymi nićmi szyte. Plus za różnice rasowe, za uprzedzenie, ciekawy system magiczny i ten powiew starożytności.

Porównanie Martina Scotta do Pratchetta jest całkowicie nietrafione i krzywdzące dla obu autorów. Thraxas to zupełnie inny styl. Przygody Thraxasa są jak jedna wielka komedia sytuacyjna. Główny bohater akurat fartem albo niefartem znajduje się w miejscu i czasie gdzie dzieje się całe zamieszanie. Książka jest lekka i szybko się czyta, może nie powoduje wybuchów śmiechu ale można się przy niej dobrze bawić i rozerwać po ciężkim dniu.

Porównanie Martina Scotta do Pratchetta jest całkowicie nietrafione i krzywdzące dla obu autorów. Thraxas to zupełnie inny styl. Przygody Thraxasa są jak jedna wielka komedia sytuacyjna. Główny bohater akurat fartem albo niefartem znajduje się w miejscu i czasie gdzie dzieje się całe zamieszanie. Książka jest lekka i szybko się czyta, może nie powoduje wybuchów śmiechu ale...

Ksiazka świetna, z humorem łatwo się czyta jak każdą część. Przyjemnie opisaną świat, ciekawe opisy działające na wyobraźnię. Jak komuś podobają się takie klimaty to zachęcam do przeczytania.

Ksiazka świetna, z humorem łatwo się czyta jak każdą część. Przyjemnie opisaną świat, ciekawe opisy działające na wyobraźnię. Jak komuś podobają się takie klimaty to zachęcam do przeczytania.

Przeczytałem z 2 razy :) Za każdym razem równie ciekawa ;). Z łatwością i przyjemnością można przenieść się wyobraźnią w świat wykreowany przez autora.

Przeczytałem z 2 razy :) Za każdym razem równie ciekawa ;). Z łatwością i przyjemnością można przenieść się wyobraźnią w świat wykreowany przez autora.

Jak dla mnie bomba, wciagająca do samego końca!

Jak dla mnie bomba, wciagająca do samego końca!

Z okładki się dowiedziałem, że Scott to Rywal Terry'ego Pratchetta. Z kanonu Sapkowskiego, że to jakaś wybitna pozycja w dziejach gatunku. I po przeczytaniu tak sobie myślę: że, kurde, co? Wydawcę jeszcze rozumiem, ale panie Andrzeju, pan tak na poważnie, czy jaja sobie z nas robi?

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2020/05/martin-scott-thraxas-mag.html

Z okładki się dowiedziałem, że Scott to Rywal Terry'ego Pratchetta. Z kanonu Sapkowskiego, że to jakaś wybitna pozycja w dziejach gatunku. I po przeczytaniu tak sobie myślę: że, kurde, co? Wydawcę jeszcze rozumiem, ale panie Andrzeju, pan tak na poważnie, czy jaja sobie z nas robi?

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2020/05/martin-scott-thraxas-mag.html

Seria o Thraxasie, prywatnym detektywie, jest jedną z tych, do których lubię często wracać. Tak było i tym razem. Chciałem przeczytać coś lekkiego, gwarantującego świetną rozrywkę. I nie zawiodłem się.

Główny bohater ma "Czterdzieści trzy lata, nadwagę i upodobanie do długotrwałych popijaw...". Dodatkowo ma niezwykły talent do częstego pakowania się w kłopoty, lubi hazard i ciągle brakuje mu pieniędzy. Jednocześnie jest najtańszym detektywem w Turai, które jest jednym z wielu państw-miast. Często pomaga mu Makri, "...osobliwe połączenie człowieka, Elfa i Orka...". Jest świetną wojowniczką i nieraz ratuje naszego detektywa z opresji (a takie okazje zdarzają się dosyć często).

W tej części Thraxas ma za zadanie odzyskać listy miłosne samej następczyni tronu. Prosta z pozoru sprawa komplikuje się już na początku i pociąga za sobą kolejne przygody.

Książkę czyta się lekko, bohaterowie wzbudzają sympatię od samego początku i nie sposób ich nie polubić. Jest intryga, wątek kryminalny, charakterystyczne postacie, a całość jest utrzymana w humorystycznym klimacie. Niejednokrotnie uśmiechnąłem się podczas lektury i miałem ochotę zamówić sobie "radość mistrza cechu".

Seria o Thraxasie, prywatnym detektywie, jest jedną z tych, do których lubię często wracać. Tak było i tym razem. Chciałem przeczytać coś lekkiego, gwarantującego świetną rozrywkę. I nie zawiodłem się.

Główny bohater ma "Czterdzieści trzy lata, nadwagę i upodobanie do długotrwałych popijaw...". Dodatkowo ma niezwykły talent do częstego pakowania się w kłopoty, lubi hazard...

Kolejna fajna historia zniszczona manierą pisania. Czyta się totot niemal jak scenariusz, zero polotu i nie będę dociekał czy to jest wina autora czy tłumacza, zwyczajnie nie jestem w stanie ogarnąć tego zlepku zdań.

Kolejna fajna historia zniszczona manierą pisania. Czyta się totot niemal jak scenariusz, zero polotu i nie będę dociekał czy to jest wina autora czy tłumacza, zwyczajnie nie jestem w stanie ogarnąć tego zlepku zdań.

Przyjemna literatura rozrywkowa dla fanów przygodówek z wątkiem kryminalno - magicznym. Co prawda TEN detektyw jest przeciwieństwem innego znanego z literatury równie pękatego i inteligentnego ale za to mugolskiego detektywa belgijskiego pochodzenia. Thraxasa polubiłam od pierwszych stron. Opój, grubas, niechluj, leniwiec z zadatkami na cynicznego psychopatę:),a proszę ze strony na stronę coraz bardziej urokliwy.
No i towarzystwo w jakim się obraza yeż niczego sobie.
Wątek kryminalny obecny, rozsądnie dozowany, podobnie jak magiczne miejsca, ludzie i rekwizyty.
Lekturka urokliwie i nostalgicznie śmieszna.

Przyjemna literatura rozrywkowa dla fanów przygodówek z wątkiem kryminalno - magicznym. Co prawda TEN detektyw jest przeciwieństwem innego znanego z literatury równie pękatego i inteligentnego ale za to mugolskiego detektywa belgijskiego pochodzenia. Thraxasa polubiłam od pierwszych stron. Opój, grubas, niechluj, leniwiec z zadatkami na cynicznego psychopatę:),a proszę ze...