Terry Pratchett
Brytyjski pisarz fantasy i science fiction, najbardziej znany jako autor cyklu Świat Dysku. Inne jego dzieła to m.in. Trylogia Johnny’ego Maxwella i Trylogia Nomów. Współpracował także przy adaptacjach swojej twórczości na potrzeby sztuk teatralnych i gier komputerowych.
Jego pierwsza powieść Dywan została opublikowana w 1971. Pierwsza książka z serii Świat Dysku – Kolor magii – ukazała się w 1983 i od tego momentu autor kończył średnio dwie książki rocznie.
Książki Pratchetta były w latach 90. najlepiej sprzedającymi się książkami w Wielkiej Brytanii. Do lutego 2007 roku sprzedał na całym świecie ok. 50 milionów książek, a jego dzieła zostały przetłumaczone na 33 języki. Obecnie jest drugim najchętniej czytanym pisarzem w Wielkiej Brytanii, a w USA siódmym najchętniej czytanym pisarzem niepochodzącym ze Stanów Zjednoczonych.
Terry Pratchett w 1998 „za zasługi dla literatury” został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie Officer. Jego powieść Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie zdobyła w 2001 nagrodę Carnegie Medal za najlepszą książkę dla dzieci. Książki Pratchetta są często określane jako „kultowe”. W 2008 otrzymał tytuł honorowy Sir.
Terry Pratchett urodził się w 1948 w Beaconsfield, jako syn Davida i Eileen Pratchett z Hay-on-Wye. Jego wczesne zainteresowania obejmowały m.in. astronomię, zbierał karty herbaty Brooke Bond o kosmosie, posiadał teleskop i pragnął zostać astronomem, nie miał jednak wystarczających zdolności matematycznych. Ta pasja spowodowała, że zainteresował się brytyjską i amerykańską prozą science fiction, co z kolei doprowadziło go do uczestnictwa w konwentach science fiction od około 1963/1964. Przestał w nich brać udział parę lat później, gdy dostał pierwszą pracę. Początkowo czytał prace H.G. Wellsa i Arthura Conana Doyle’a i „każdą książkę, którą powinno się przeczytać”.
W wieku 13 lat Pratchett opublikował w gazetce szkolnej swoje pierwsze opowiadanie – The Hades Business. Pierwsza komercyjna publikacja jego pracy nastąpiła, gdy miał 15 lat.
W wieku 17 lat Pratchett opuścił szkołę i zaczął pracować jako dziennikarz Bucks Free Press. W tym czasie ukończył także kurs dziennikarstwa.
Około 1968 roku, podczas swojej pracy jako dziennikarz, Pratchett przeprowadzał wywiad z Peterem Banderem van Durenem, współdyrektorem niewielkiego wydawnictwa. Podczas spotkania Pratchett wspomniał, że napisał powieść Dywan. Bander van Duren i jego partner biznesowy, Colin Smythe, opublikowali książkę ilustrowaną obrazami autorstwa pisarza w 1971 roku. Powieść otrzymała kilka bardzo dobrych recenzji. Kolejnymi dziełami Pratchetta były książki science fiction Ciemna strona Słońca i Warstwy wszechświata, opublikowane w 1976 i 1981 roku.
Po kilku zmianach miejsca pracy, w 1983 roku Pratchett zatrudnił się jako rzecznik prasowy w Central Electricity Generating Board (CEGB – Centralnego Zarządu Elektroenergetyki),w oddziale, na obszarze którego znajdowały się trzy elektrownie jądrowe. Pisarz żartował później, że wybrał idealny moment na rozpoczęcie tej kariery – tuż po wypadku w elektrowni jądrowej Three Mile Island w Pensylwanii. Mówił także, że napisałby książkę o doświadczeniach z tej pracy, gdyby uważał, że ktokolwiek mu uwierzy.
Pierwsza powieść ze Świata Dysku – Kolor magii – została wydana w 1983 roku przez Colina Smythe’a (w twardej oprawie) i przez wydawnictwo New English Library (w miękkiej oprawie). Prawa do wydań w miękkiej oprawie zostały wkrótce odkupione przez wydawnictwo Transworld, które publikuje książki Pratchetta do dziś. Pratchett zdobył popularność po tym, jak program Woman’s Hour nadawany w BBC Radio 4 wyemitował sześcioodcinkowy serial radiowy na podstawie Koloru magii. Stał się bardziej znany po wydaniu jego kolejnej powieści Blask fantastyczny w 1986 roku. W późniejszym czasie prawa do wersji w twardej oprawie zostały wykupione przez duże wydawnictwo Victor Gollancz, które publikuje Pratchetta do dziś, a Smythe został agentem literackim pisarza. Pratchett był pierwszym pisarzem fantasy wydawanym przez Gollancza. Okładki do obu tych książek namalował Josh Kirby, co zapoczątkowało wieloletnią współpracę obu artystów trwającą aż do śmierci malarza w 2001 roku.
Pratchett rzucił pracę w CEGB w 1987 roku po publikacji czwartej powieści ze Świata Dysku – Morta, by całkowicie skupić się na pisarstwie. Sprzedaż jego powieści szybko wzrastała i wiele książek jego autorstwa okupowało szczyty list bestsellerów. Według „The Times” Pratchett był najlepiej sprzedającym się autorem z Wielkiej Brytanii w 1996. Niektóre jego książki były wydawane przez Doubleday, inne przez Transworld. Obecnie w USA Pratchett jest publikowany przez HarperCollins.
Według raportu Bookseller’s Pocket Yearbook z 2005, w 2003 Pratchett zdobył 3,4% rynku wydawniczego fantastyki w twardych oprawach, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych egzemplarzy i 3,8% jeśli chodzi o ich wartość, co dało mu drugie miejsce po J.K. Rowling (odpowiednio 6% i 5,6%),podczas gdy na rynku książek z miękką oprawą Pratchett zajmuje piąte miejsce z 1,2% w liczbie i 1,3% w wartości sprzedanych książek (po Jamesie Pattersonie (1,9% i 1,7%),Alexandrze McCall Smisie, Johnie Grishamie i Tolkienie). W Wielkiej Brytanii jego książki sprzedają się w 2,5 miliona egzemplarzy rocznie.
W 1968 Terry Pratchett poślubił Lyn. W roku 1970 przeprowadzili się do Rowberrow w hrabstwie Somerset, a w 1976 roku urodziła się tam ich córka Rhianna. W 1993 r. rodzina przeniosła się na południowy zachód do Salisbury w hrabstwie Wiltshire, gdzie żyli do śmierci pisarza.
Rhianna Pratchett jest dziennikarką i „przypadkową kolekcjonerką kotów”, napisała także opowiadanie fantasy pod tytułem Child of Chaos, rozpowszechniane wraz z grą cRPG Beyond Divinity. Pracowała też przy scenariuszach do kilku gier, m.in. Mirror’s Edge, Heavenly Sword i Overlord. Jest członkiem Writers’ Guild of Great Britain.
Pratchett opisywał swoje sposoby spędzania wolnego czasu jako pisanie, spacery, komputery, życie.
Terry Pratchett był także znany ze swojego zamiłowania do noszenia czarnych kapeluszy. Jako dziecko chciał zostać astronomem i zrealizował to marzenie, budując obserwatorium astronomiczne w swoim ogrodzie. Pratchett był ateistą i stronnikiem British Humanist Association; był jednym z sygnatariuszy listu otwartego, który sprzeciwiał się nadawaniu honorów państwowych wizycie papieża Benedykta XVI w Wielkiej Brytanii.
31 lipca 2005 Pratchett skrytykował reportaże mediów o autorce Harry’ego Pottera J.K. Rowling, stwierdzając, iż niektórzy pracownicy mediów wydają się myśleć, że wywyższanie J.K. Rowling może być osiągnięte jedynie kosztem innych pisarzy. Jednakże nigdy nie wypowiedział się negatywnie o samych książkach tej pisarki.
Zainteresowanie Pratchetta orangutanami, którego przejawem jest jedna z najpopularniejszych postaci ze Świata Dysku, Bibliotekarz, było związane z pracą pisarza jako zarządcy w Orangutan Foundation UK. Jego działalność obejmowała wizytę na Borneo, gdzie w 1995 wraz z ekipą telewizyjną z Channel 4, kręcącą epizod programu „Jungle Quest”, obserwował orangutany w ich naturalnym środowisku. Podążając za przykładem Pratchetta, grupy fanowskie, takie jak the Discworld Conventions, uznały Orangutan Foundation za preferowaną organizację dobroczynną.
Zobacz stronę autora
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Kolor magii
Długo zwlekałem z wejściem w Świat Dysku, ale „Kolor magii” szybko mnie kupił. Absurdalny humor, szalone przygody i świetny, nieporadny Rincewind robią robotę. Lekka, błyskotliwa satyra – żałuję, że tak późno zacząłem.
Długo zwlekałem z wejściem w Świat Dysku, ale „Kolor magii” szybko mnie kupił. Absurdalny humor, szalone przygody i świetny, nieporadny Rincewind robią robotę. Lekka, błyskotliwa satyra – żałuję, że tak późno zacząłem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSam nie wiem dlaczego tak długo zwlekałem z podjęciem Świata Dysku, ale jak w końcu ten dzień nadszedł to było jak objawienie. Humor jakim autor operuje w swojej książce wprost idealnie wpasowuje się w moje ramy. Dodając do tego porywające przygody zawarte na jej stronach, pozycja skradła moje serce od pierwszych stron. To na pewno nie koniec mojej podróży po Świecie Dysku i aż się micha cieszy, że powstało tyle książek o tej tematyce.
Sam nie wiem dlaczego tak długo zwlekałem z podjęciem Świata Dysku, ale jak w końcu ten dzień nadszedł to było jak objawienie. Humor jakim autor operuje w swojej książce wprost idealnie wpasowuje się w moje ramy. Dodając do tego porywające przygody zawarte na jej stronach, pozycja skradła moje serce od pierwszych stron. To na pewno nie koniec mojej podróży po Świecie Dysku...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzez pierwsze 50 stron nie wiedziałam, skąd fenomen Prachetta, ale czym dalej w las tym więcej dowodów. Nie sądziłam, że wyjdzie z tego komedia fantasy.
Przez pierwsze 50 stron nie wiedziałam, skąd fenomen Prachetta, ale czym dalej w las tym więcej dowodów. Nie sądziłam, że wyjdzie z tego komedia fantasy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKocham Terrego Pratchetta!
Kocham Terrego Pratchetta!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWlasnie przeczytalem. Nie wiem czy mam prawo oceniac gdyz jestem 45 letnim pierdzielem a ksiazka (byc moze caly cykl) skierowana jest dla mlodszego czytelnika. Mimo tego niuansu bawilem sie swietnie i polknelem ksiazke w jeden dzien. Fabula jest ciekawa i chwilami wrecz absurdalna. Trzeba miec spora wyobraznie aby nakreslic sobie przygody opisywane przez Pratchetta. Reasumujac dalem rade, ksiazka mi sie spodobala i urzeklo mnie zakonczenie. Nie jestem pewien ale chyba zabiore sie za Swiat Dysku na powaznie, w koncu sciagnalem na kindle 41 ksiazek :D Pozdrawiam.
Wlasnie przeczytalem. Nie wiem czy mam prawo oceniac gdyz jestem 45 letnim pierdzielem a ksiazka (byc moze caly cykl) skierowana jest dla mlodszego czytelnika. Mimo tego niuansu bawilem sie swietnie i polknelem ksiazke w jeden dzien. Fabula jest ciekawa i chwilami wrecz absurdalna. Trzeba miec spora wyobraznie aby nakreslic sobie przygody opisywane przez Pratchetta....
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOdbyłam właśnie podróż przez magiczny, budowany z wielką konserwacją Świat Dysku. Uniwersum widziane oczami pogubioego maga Rincewinda i pierwszego turysty Dwukwiata. Powieść "Kolor magii", jest jedną z pierwszych książek cyklu. Czyta się ją dosyć trudno, ale powinna być obowiązkowa dla fanów Terrego Pratchetta. To właśnie w niej widać wybitność wyobraźni autora.
Tym początkującym proponuję zacząć od serii z czarownicami.
Odbyłam właśnie podróż przez magiczny, budowany z wielką konserwacją Świat Dysku. Uniwersum widziane oczami pogubioego maga Rincewinda i pierwszego turysty Dwukwiata. Powieść "Kolor magii", jest jedną z pierwszych książek cyklu. Czyta się ją dosyć trudno, ale powinna być obowiązkowa dla fanów Terrego Pratchetta. To właśnie w niej widać wybitność wyobraźni autora.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTym...
Zajęła mi ta krótka książeczka niepomiernie dużo czasu względem tego, ile rzeczywiście trzeba do jej lektury, co stanowi pewną alegorię tego, ile lat zajęło mi świadome zebranie się do Świata Dysku ogólnie (jakieś piętnaście).
Generalnie wiem, że obecnie panuje konsensus, by nie zaczynać od dwóch pierwszych tomów, ponieważ są dosyć niekanoniczne w stosunku do reszty, ale jako że osobiście o świecie Pratchetta nie wiem praktycznie nic poza faktem, że ma tragicznie brzydkie okładki książek, podchodziłam bez żadnych oczekiwań i bawiłam się doskonale. Trochę lepiej na samym początku, gdy Rincewind oprowadzał Dwukwiata po mieście, ale nigdy na tyle źle by się nudzić czy czekać na koniec. Dużo się śmiałam na głos, i to tak, że aż musiałam przerywać, by odetchnąć, i postać Rincewinda wynagrodziła mi brak znaczących postaci kobiecych, który mnie generalnie odstraszał od książek Pratchetta jakoś najbardziej, bo o nich słyszałam dużo mniej niż o męskich, a ja generalnie mam problem z angażowaniem się emocjonalnie, kiedy autorzy każą mi śledzić samych panów.
Jako że fabuła jest dosyć umowna i polega na dekonstrukcji schematów, które w momencie pisania tej książki dominowały gatunek, to właśnie na to chciałabym też zwrócić uwagę. Bo osobiście raczej omijam szerokim łukiem fantastykę lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, z niezliczonymi klonami Conana Barbarzyńcy, no ale moi rodzice to Gen X, także mam dosyć spore pojęcie o schematach tamtej epoki, dlatego myślę że byłem w stanie wyłapać dosyć sporo smaczków dodających lekturze przyjemności. Z drugiej strony odnoszę wrażenie, że to mocne zakorzenienie w elemencie, który popkulturalnie stracił niemal cały swój impakt, może być jednym z głównych powodów, czemu "Kolor Magii" raczej się obecnie odradza jako początek przygody z Pratchettem.
No ale że ja zawsze mam inaczej to bardzo to doceniłam.
Zajęła mi ta krótka książeczka niepomiernie dużo czasu względem tego, ile rzeczywiście trzeba do jej lektury, co stanowi pewną alegorię tego, ile lat zajęło mi świadome zebranie się do Świata Dysku ogólnie (jakieś piętnaście).
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toGeneralnie wiem, że obecnie panuje konsensus, by nie zaczynać od dwóch pierwszych tomów, ponieważ są dosyć niekanoniczne w stosunku do reszty, ale...
Moje pierwsze zetknięcie z szaleństwem abstrakcji Świata Dysku. Osobiście uważam, że książka jest niedokończona, a uzupełnia ją kolejny tom "Blask Fantastyczny". ALE... wolę krótkie książeczki kieszonkowe, niż wielkie kobyły, więc wybaczam autorowi 🥴 Oto wielki SPOILER: Rincewind niedojda i nieuk ratuje świat. Koniec SPOILERA. Swoją drogą, utożsamiałem się z nim 🧙, choć ratowanie świata jeszcze przede mną 🤣 Książka dynamiczna w akcję i liczne zmiany sytuacji. Dla początkującego czytelnika może wydawać się przytłaczająca, niedorzeczna, lub niezrozumiała. Ale od czegoś trzeba zacząć.
Moje pierwsze zetknięcie z szaleństwem abstrakcji Świata Dysku. Osobiście uważam, że książka jest niedokończona, a uzupełnia ją kolejny tom "Blask Fantastyczny". ALE... wolę krótkie książeczki kieszonkowe, niż wielkie kobyły, więc wybaczam autorowi 🥴 Oto wielki SPOILER: Rincewind niedojda i nieuk ratuje świat. Koniec SPOILERA. Swoją drogą, utożsamiałem się z nim 🧙, choć...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNudna trochę. Fabuła i postacie takie sobie. Zakończenie z dupy.
Nudna trochę. Fabuła i postacie takie sobie. Zakończenie z dupy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoje pierwsze spotkanie z Prachettem, do tej pory tylko mijałam Świat Dysku w bibliotece i nigdy akurat nie było pierwszego tomu. Przyjemnie się czyta, humor jest rzeczą względną, ale bohaterów oceniam jako bardzo udanych i to dla nich się przewraca kolejne strony. Jednak końcówka... ten skok w science fiction zupełnie wybił mnie z rytmu. Przez to trochę nie wiem czego się spodziewać po reszcie książek w serii, chociaż na pewno kiedyś jeszcze po nie sięgnę.
Moje pierwsze spotkanie z Prachettem, do tej pory tylko mijałam Świat Dysku w bibliotece i nigdy akurat nie było pierwszego tomu. Przyjemnie się czyta, humor jest rzeczą względną, ale bohaterów oceniam jako bardzo udanych i to dla nich się przewraca kolejne strony. Jednak końcówka... ten skok w science fiction zupełnie wybił mnie z rytmu. Przez to trochę nie wiem czego się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to