Under Locke

Zapata, specjalizująca się w bardzo, ale to bardzo powolnych slow-burnach, tym razem zerwała ze schematem i dała czytelnikom parę, która ma nieco (ale tylko nieco) szybsze tempo.

Możliwe, że właśnie to sprawiło, że tak wielu czytelnikom "Under Locke" niezbyt się spodobało. Całkiem możliwe.

Z pewnością jednak wiem, co mnie od tej powieści odrzucało, co sprawiało, że przedzierałam się przez fabułę przez ponad pół roku. Otóż, bohaterowie są absolutnie odrzucający, a chemii między nimi nie ma. Jestem w stanie przeżyć brak fabuły (typowo dla Zapaty, dzieje się niewiele, ale ma to swój urok),ale niech, kurczę, mam jakikolwiek powód, by kibicować bohaterom, by się zeszli.

Tymczasem tego nie ma. Jasne, Zapata ma swój typ bohaterów (on - silny, zamknięty w sobie gbur; ona - pogodna, w trudnej sytuacji),ale zazwyczaj dało się ich lubić. Tu doprowadzone zostało to do ekstremum. Dex jest głównie odpychającym szowinistą, zaś postać Iris sprowadza się do robienia z niej ofiary i użalania się nad sobą (nie ma rozdziału, by Iris nie spędziła choć ćwierci, rozpamiętując jak to ciężkie i okrutne jest jej życie),więc trudno powiedzieć coś więcej o ich charakterze.

Do tego polskie tłumaczenie (Aleksandra Chowaniec) brzmi wyjątkowo niezręcznie i odrzucająco, szczególnie w scenach zbliżeń.

Póki co - najgorsza powieść Zapaty, jaką czytałam.

Zapata, specjalizująca się w bardzo, ale to bardzo powolnych slow-burnach, tym razem zerwała ze schematem i dała czytelnikom parę, która ma nieco (ale tylko nieco) szybsze tempo.

Możliwe, że właśnie to sprawiło, że tak wielu czytelnikom "Under Locke" niezbyt się spodobało. Całkiem możliwe.

Z pewnością jednak wiem, co mnie od tej powieści odrzucało, co sprawiało, że...

Zupełnie inna niż reszta książek Zapaty. Niezła, ale stanowczo najsłabsza z tych, które do tej pory przeczytałam.

Zupełnie inna niż reszta książek Zapaty. Niezła, ale stanowczo najsłabsza z tych, które do tej pory przeczytałam.

Zapata słynie ze swoich slow burnów, ale to chyba jej najmniej "slow" książka - bohaterowie pocałowali się już na początku drugiej połowy książki, a nie jak zazwyczaj, w ostatnich rozdziałach 600-stronnicowej powieści.
Niestety to też książka Zapaty, która najmniej mi się podobała. Ale ponownie trochę zwalę winę na kompletnie nie mój klimat - gangi, porachunki, przemoc. Główny bohater nie panuje nad swoimi nerwami i nie podobało mi się romantyzowanie takiego toksycznego zachowania.

Zapata słynie ze swoich slow burnów, ale to chyba jej najmniej "slow" książka - bohaterowie pocałowali się już na początku drugiej połowy książki, a nie jak zazwyczaj, w ostatnich rozdziałach 600-stronnicowej powieści.
Niestety to też książka Zapaty, która najmniej mi się podobała. Ale ponownie trochę zwalę winę na kompletnie nie mój klimat - gangi, porachunki, przemoc....

„Czasem każdemu zajmuje dużo czasu, żeby zrozumieć, co ma przed sobą”

Iris - emocjonalna menadżerka studia oraz Dex - humorzasty właściciel studia tatuażu.

Iris przenosi się do Austin i zaczyna pracę u przyjaciela brata - Dexa, który na dodatek jest członkiem klubu motocyklowego. Pomimo niesamowitej chemii, Dex zachowuje się jak dupek i Iris już po kilku dniach chce zrezygnować.

Iris jest małostkowa, ale też stara się nie ulegać innym. Od dziecka wszyscy ją chronili przed gangiem, do którego także należał jej ojciec, ale kobieta szybko staje się częścią tej społeczności.

Dex jest lojalny i niecierpliwy. Aktualnie stara się ujarzmić swoją oschłość, ale przez wybuchowy temperament nie zawsze panuje nad tym, co mówi. Zależy mu na Iris i na swój sposób okazywał jej troskę, nawet jeśli czasem przejawiał toksyczne zachowania. Potrafił się jednak uczyć na błędach.

Obydwoje starali się wypracować przyjemną rutynę i naprawić pierwsze złe wrażenie. Iris przez długi czas chowała urazę do Dexa i wypominała mu jego zachowanie, choć wielokrotnie ją przeprosił. Momentami byłam zmęczona jej dziecinnym zachowaniem.

Miałam czasem wrażenie, że autorka na siłę chciała ukazać przepaść między Dexem, a Irys i tym, jak ona jest we wszystkim niedoświadczona, a on prowadzi ją za rękę w każdej swerze.

Podobało mi się za to, jak Dex akceptował Iris - jej blizny, suchy humor i brak doświadczenia. Starał się jej pokazać, że wszyscy ją lubią za to, jaka jest. Uwielbiam też, że Dex był tym, który zrobił pierwszy tatuaż i piercing Iris.

Dobrze, że Iris nabrała odwagi i czuła się sobą w towarzystwie ludzi ze studia i motocyklistów. Chociaż czasem jej i Dexa czyny pozostawiały wiele do życzenia, pasowali do siebie idealnie. Lubiłam te momenty, w których powierzali sobie sekrety i otwierali się na problemy rodzinne.

Książka ukazuje, jakie stereotypy panują na temat ludzi z tatuażami, czy motocyklistami i je obala. Większość tych osób była wartościowymi ludźmi ceniącymi rodzinę i działającymi legalnie. Ciekawie było też zobaczyć porachunki między gangami.

Dex i Iris znaczyli dla siebie najwięcej.

ig: hidrancebookland

„Czasem każdemu zajmuje dużo czasu, żeby zrozumieć, co ma przed sobą”

Iris - emocjonalna menadżerka studia oraz Dex - humorzasty właściciel studia tatuażu.

Iris przenosi się do Austin i zaczyna pracę u przyjaciela brata - Dexa, który na dodatek jest członkiem klubu motocyklowego. Pomimo niesamowitej chemii, Dex zachowuje się jak dupek i Iris już po kilku dniach chce...

Podchodziłam do tej książki jak pies do jeża. Widziałam więcej negatywnych niż pozytywnych opinii, ale jako fanka twórczości Mariany Zapaty nie mogłam jej sobie odmówić. I muszę przyznać, że mimo wszystko bawiłam się świetnie - może to zasługa formy audiobooka, ale historia wciągnęła mnie od pierwszych rozdziałów.

Zgadzam się z opiniami, że reakcje i zachowania głównej bohaterki bywały przesadzone. Potrafiła rozdmuchać aferę z jednego zasłyszanego słowa, zupełnie wyrwanego z kontekstu. 

Bardzo spodobał mi się klimat studia tatuażu i klubu motocyklowego.

Dex to kolejny typowy dla Zapaty gbur, który pod maską bucowatości skrywa prawdziwego słodziaka. Standardowo też pojawił się wątek skomplikowanych relacji rodzinnych.

Największym zaskoczeniem było dla mnie to, jak spicy okazała się ta książka. Zazwyczaj u Zapaty moment zbliżenia następuje dopiero pod koniec, a tutaj takich scen było całkiem sporo.

Najbardziej irytował mnie jednak sposób, w jaki Dex od początku zwracał się do Iris: „mała”, „skarbie”, „kotku”, „kochanie”. Może przy czytaniu nie zwróciłabym na to aż takiej uwagi, ale w audiobooku te słowa wybrzmiewało tak często, że momentami miałam już dość.

Podchodziłam do tej książki jak pies do jeża. Widziałam więcej negatywnych niż pozytywnych opinii, ale jako fanka twórczości Mariany Zapaty nie mogłam jej sobie odmówić. I muszę przyznać, że mimo wszystko bawiłam się świetnie - może to zasługa formy audiobooka, ale historia wciągnęła mnie od pierwszych rozdziałów.

Zgadzam się z opiniami, że reakcje i zachowania głównej...

Wiesz ja należę do niemałych fanek kilku książek Marii Zapaty, a jedną z nich jest Od Lukova z Miłością, i do kolejnych książek tej autorki podchodzę zawsze z ogromną radością i otwartością. Tak też było i tym razem.

Under Locke to jedna z tych historii w których zdecydowanie ubolewałam że nie ma drugiej strony. Strony Dexa, ponieważ cała narracja jest od strony Iris, to niezwykle ciekawe pomyśleć co się działo w tej gburowatej głowie Dexa w czasie tych nieprzyjemnych ataków, a co się pojawiało po nich.

Under Locke, to historia Iris, która po wielu latach (nie z własnej chęci, a z ostatniej deski ratunku) wraca do swojego rodzinnego miasta Austin i tam nieskutecznie przez jakiś czas szuka pracy. Aż w końcu ta zła passa się przerywa. Jej brat znajduje jej pracę u znajomego w studiu tatuażu. W studiu który prowadzi Dex Locke, człowiek nerwowy, odpalający się, stanowczy i należący do gangu. Gangu który ma swoją mroczną historię. Problemy zaczynają się pojawiać kiedy do miasta wraca ojciec Iris, dla którego dobre intencje, jest niczym zasłyszana w dziecięcych czasach legenda, którą ludzie powtarzają, on sam też coś gdzieś słyszał, ale nie doświadczył. Dex mimo swojego wisielczego charakteru opiekuje się Iris. A co z tego wychodzi?

Wiesz ja należę do niemałych fanek kilku książek Marii Zapaty, a jedną z nich jest Od Lukova z Miłością, i do kolejnych książek tej autorki podchodzę zawsze z ogromną radością i otwartością. Tak też było i tym razem.

Under Locke to jedna z tych historii w których zdecydowanie ubolewałam że nie ma drugiej strony. Strony Dexa, ponieważ cała narracja jest od strony Iris, to...

Motocykle, studio tatuażu wprowadzało nas w mroczne zakamarki Austin i stanowiło tło dla wydarzeń. Mamy tu dość ciekawe motywy slow-burn, przyjaciel brata, grumpy&sunshine, a także szef&pracownica, a sama historia jest mocno skomplikowana i rozbudowana.

Relacja bohaterów od pierwszych stron rozwijała się powoli, ale jednocześnie bardzo gwałtownie. Ta dwójka od razu nie darzyła siebie sympatią, ale momentami zaczynało się między nimi układać i nagle bum. Z czasem te wybuchy i nagłe zmiany zaczęły być rzadsze, a bohaterowie zaczęli siebie lepiej nawzajem poznawać i rozumieć.

Iris to bardzo skomplikowana postać, jednocześnie ją rozumiałam i nie rozumiałam. Dziewczyna miała za sobą naprawdę paskudną przeszłość, a życie jej nie rozpieszczało. Przez co była zamknięta w sobie, ale z czasem zaczęła się zmieniać. Jednak często nie mogłam nadążyć za jej tokiem myślenia i jej spontanicznych działań. Była trochę taką szarą myszką i z kłami. Jej szef bądź wasza wysokość Dex miał niesamowicie wybuchowy temperament i ciągle gubiłam się w jego humorkach. Niemniej jednak okazał się cudownym facetem, na którego zawsze można było liczyć.

Książka mi się podobała i bardzo przyjemnie się ją czytało. Fabuła została tutaj genialnie rozpisana, a główni bohaterowie, choć nietypowi dodawali tej historii pazura. Dla mnie jedynym minusem w tej historii były zbliżenia pomiędzy głównymi bohaterami, bo dla mnie stanowiły one taki niesmak. Poza tym reszta mi się podobała, więc pomimo to mogę wam ją polecić!

Książka +18.

Motocykle, studio tatuażu wprowadzało nas w mroczne zakamarki Austin i stanowiło tło dla wydarzeń. Mamy tu dość ciekawe motywy slow-burn, przyjaciel brata, grumpy&sunshine, a także szef&pracownica, a sama historia jest mocno skomplikowana i rozbudowana.

Relacja bohaterów od pierwszych stron rozwijała się powoli, ale jednocześnie bardzo gwałtownie. Ta dwójka od razu nie...

Ech niestety książka musiała swoje odstać... a przyznam szczerze, ze to był błąd, ze musiała tyle czekać 🙈 historia petarda, bohaterowie nic dodać nic ująć.

Ech niestety książka musiała swoje odstać... a przyznam szczerze, ze to był błąd, ze musiała tyle czekać 🙈 historia petarda, bohaterowie nic dodać nic ująć.

Mariana Zapata to moje odkrycie ubiegłego roku i chodź nie przeczytałam wszystkich powieści uważam, że nie ma sobie równych w świecie slow burn.

Jednak powieść „Under Locke” trochę mnie zmęczyła. Początek był obiecujący, chociaż już wtedy miałam ciężko wgryźć się w fabułę, a później nie było lepiej.
Oczywiście nie oznacza to, że historia jest zła, a raczej różni się od innych. Mniej slow a bardziej hot jeśli rozumiecie co mam na myśli.
Widać, że fabuła jak i bohaterowie zostali dopracowanie na ostatni guzik, jednak coś mi po prostu nie grało w tej pozycji. Co jakiś czas ją odstawiałam, by wrócić do niej na chwile i tak w kółko.
Może właśnie fakt, że sięgając po książkę Zapaty liczyłam na ten słynny slow burn, jak zaskoczenie co do prędkości akcji jak i odważniejszych scen mnie tak wybijało.

„Under Locke” to powieść odważniejsza porównując poprzednie powieści autorki, więc miejcie to na uwadze przy wyborze lektury. Jednak jak to Zapata, stworzyła ciekawych bohaterów, mocną i dopracowana fabułę i jeśli chcecie poznać odważniejszą stronę autorki, to ta książka będzie dobrym wyborem.

WSPÓŁPRACA Z WYDAWNICTWEM

Mariana Zapata to moje odkrycie ubiegłego roku i chodź nie przeczytałam wszystkich powieści uważam, że nie ma sobie równych w świecie slow burn.

Jednak powieść „Under Locke” trochę mnie zmęczyła. Początek był obiecujący, chociaż już wtedy miałam ciężko wgryźć się w fabułę, a później nie było lepiej.
Oczywiście nie oznacza to, że historia jest zła, a raczej różni się od...

Wszystko tak dobrze zrobione, że aż trudno się oderwać! Styl, historia, postacie. Totalny sztos!!!. Pierwszy raz sięgnęłam po coś tej autorki i wow, kompletnie mnie zachwyciła. Cały dzień z tą książką? Ani sekundy nie żałuję 🙂 Ale jazda!

Wszystko tak dobrze zrobione, że aż trudno się oderwać! Styl, historia, postacie. Totalny sztos!!!. Pierwszy raz sięgnęłam po coś tej autorki i wow, kompletnie mnie zachwyciła. Cały dzień z tą książką? Ani sekundy nie żałuję 🙂 Ale jazda!