Profil użytkownika: hidrancebookland

„To chyba całe piękno odwagi. Nie ma dla niej znaczenia, jak wyglądamy ani jakie życie powinniśmy prowadzić. Liczy się tylko to, co trzeba zrobić.”

Isolde - święta płatna zabójczyni, Mark - niebezpieczny właściciel klubu kink oraz Tristan - uległy ochroniarz.

Poprzedni tom zostawił nas z pytaniem „co teraz?” Poznając perspektywę Marka i dalsze losy bohaterów jesteśmy świadkami ich bardziej mrocznej strony, ogromnej ilości powiązań, ale przede wszystkim odpowiedzi.

Mark od zawsze miał jeden cel - dokonać zemsty. Latami budował świat pełen tajemnic i manipulacji, a nawet pojawienie się Isolde i Tristana w jego życiu nie było przypadkowe. Cała trójka nie przewidziała tylko jednego - uczucia głębszego niż pożądanie, które pojawiło się między nimi.

Nawet jeśli Isolde i Tristan w teorii wybrali siebie, nie przestali kochać Marka. Ich zdrada im ciążyła, a ich ucieczka musiała się wreszcie skończyć, kiedy wszystkim grozi niebezpieczeństwo.

Mark dalej próbuje dokonać zemsty i jest coraz bliżej. W całą intrygę jest związanych o wiele więcej ludzi, jak święci czy księża. Wszystko po to, by obalić tego, który pozbawił Marka męża i doprowadzić całą organizację Ys do upadku.

Podobała mi się przebiegłość Marka i jego szeroki plan oraz jak towarzyszyliśmy mu na każdym kroku. Jego mózg jest niesamowity i planuje z wyprzedzeniem. Od początku wiedziałam, że jest wszystkiego świadomy i ustawiał innych jak pionki na szachownicy.

Poznajemy przeszłość Marka, jego prawdziwe powody, ból z powodu ochrony tych, których kocha, a jednak nienawidzi. Zostajemy wciągnięci w mroczne intrygi, niebezpieczne spiski, konsekwencje wojny i duchownych. To było niesamowicie skomplikowane i sięgało poza tereny naszej świadomości, a jednak idealnie łączyło się w cierpieniu i przytłumionej moralności naszej trójki bohaterów.

Mark, Isolde i Tristan znowu w tej niszczycielskiej miłości pokutują, zadają sobie ból, przekraczają granice i sprawiają, że jest gorąco. Ostatnie 150 stron jest najciekawsze i najbardziej dynamiczne, a niektóre informacje szokują i rozdzierają serce.

współpraca reklamowa @wydawnictwoniegrzeczneksiazki

ig: hidrancebookland

„To chyba całe piękno odwagi. Nie ma dla niej znaczenia, jak wyglądamy ani jakie życie powinniśmy prowadzić. Liczy się tylko to, co trzeba zrobić.”

Isolde - święta płatna zabójczyni, Mark - niebezpieczny właściciel klubu kink oraz Tristan - uległy ochroniarz.

Poprzedni tom zostawił nas z...

Rozwiń

Zwiń

„Nie trzeba być samemu, żeby czuć się samotnym”

Lucie - pragnąca magii mechaniczka oraz Aiden - prowadzący program radiowy z wielkim sercem.

Do programu radiowego Aidena o miłości dzwoni dziewczynka Maya z z prośbą o poradę w celu znalezienia partnera dla jej mamy. Audycja okazuje się być hitem, a Lucie zostaje współprowadzącą własnego segmentu.

Lucie kocha swoją córkę i jest dla niej w stanie zrobić wszystko. Czasami czuje jakby dryfowała z miejsca na miejsce i jest przez to samotna.

Aiden wypalił się i już nie kocha miłości. Ostatnio jest także rozdrażniony i wyczerpany, a zazwyczaj uwielbia rozmawiać z ludźmi i dzielić się z nimi historiami.

Ich pierwsza rozmowa była wyjątkowa i pociągnęła za sobą głębie istoty miłości. W te jedną noc Lucie zaczęła coś niesamowitego, mimo iż nie zamierzała, a Aiden to pociągnął. To było niewiarygodne, jak audycja odżyła, przede wszystkim on odżył i pojawiła się w nim nowa iskra. Całe miasto zaczęło kibicować Lucie w znalezieniu partnera, bo miłość nie powinna być trudna. Ale czasem jest wyzwaniem, którego warto się podjąć.

Aiden i Lucie byli do siebie bardziej podobni, niż zakładali, a ich zdanie na temat miłości, randek i całej egzystencji mocno się zazębiały. I czasem w tym wszystkim czuli się samotni. To było tak prawdziwe, melancholijne, że wielu z nas mogłoby się z ich uczuciami utożsamiać.

Lucie zawsze była tą, która uwielbiała naprawiać przedmioty, urządzenia i uczyć się, jak coś działa. Ale tym razem mogła zrobić coś dla kogoś będąc po prostu sobą. Jestem fanką jej relacji i poświęcenia dla córki.

Przy próbach randkowania Lucie i zwierzania się innym ze swoich problemów, między nią, a Aidenem zaczęło coś rozkwitać. Nawet słuchacze byli bardziej zainteresowani tą dwójką, ponieważ chemię między nimi wyczuwali w słuchawkach swoich telefonów i dźwiękach ich głosów w radiu. Program Aidena i Lucie tchnął w ludzkość miłość.

Aiden izolował bliskich od swoich uczuć i zamknął się na uczucia. Po tym, jaką walkę przeszła jego mama zawsze wmawiał jej i sobie, że u niego wszystko w porządku. Miał też problem z pojęciem miłości, ale pierwszy raz dzięki Lucie poczuł, co może ona nieść i co w nim wywołuje, ponieważ to ona była powodem rozrywającego w jego piersi uczucia. Aiden zbyt długo odmawiał sobie sięgnięcia po to, czego pragnie, a po Lucie ośmielił się sięgnąć i przestał uciekać.

Audycja z Lucie przyniosła Aidenowi przyjemność i same pozytywne odczucia, których od dawna nie kojarzył ze swoją pracą. Choć tego nie widział, przynosił on innym nadzieję i pokrzepienie. Lucie widziała w nim te troskę i życzliwość, a przede wszystkim czuła się w jego ramionach bezpieczna. Uwielbiam jego drobne gesty, a w szczególności ten na koniec.

To jedna z rodzaju tych ciepłych historii, która nie tylko porusza tematy istoty miłości, ale również nasze serca. Mamy tutaj idealną prostrotę i ukazanie, że jeśli na kimś ci zależy, wystarczy tej osoby słuchać, sprawiać jej radość drobnymi gestami i dbać o nią.

Lucie przestała godzić się na minimum i zaczęła walczyć o siebie. Cieszę się, że zdobyła się na szczerość, a dzięki Aidenowi poczuła się rozumiana i doceniana. Obydwoje przestali tłumić swoje uczucia.

Aiden i Lucie byli swoim szczęśliwym zakończeniem i wielokrotnie doprowadzili mnie do wzruszeń.

współpraca reklamowa @uniesienia.wydawnictwo

ig: hidrancebookland

„Nie trzeba być samemu, żeby czuć się samotnym”

Lucie - pragnąca magii mechaniczka oraz Aiden - prowadzący program radiowy z wielkim sercem.

Do programu radiowego Aidena o miłości dzwoni dziewczynka Maya z z prośbą o poradę w celu znalezienia partnera dla jej mamy. Audycja okazuje się by...

Rozwiń

Zwiń

„To tylko jeden z etapów naszej wspólnej podróży, a nie koniec drogi”

Katharine - szlachetna mama oraz Richard - rodzinny biznesmen branży reklamowej.

Życie Katharine i Richarda zarówno prywatnie, jak i zawodowo jest idealne. Są szczęśliwym małżeństwem z dwoma zdrowymi córkami, a w pracy odnoszą sukcesy. Jednak pewien wypadek wszystko zmienia.

Richard już nie jest tym zimnym i obojętnym mężczyzną z początku znajomości z Katy. Ma on ogromne pokłady cierpliwości i odkąd otworzył się na miłość jest bardzo czuły. Życie Katy także się odmieniło, a ona czuła się nie tylko szczęśliwa, ale i spełniona.

Ta książka pokazuje prawdziwe życie, problemy, codzienność i nie jest w żaden sposób przesłodzona. Jednego dnia możesz mieć wszystko, dostać awans, zostać mentorem, by innego to stracić. Wypadek Richarda okazał się bardzo poważny, a łzy w oczach Katy wywołały praktycznie i moje.

Cała droga bohaterów była trudna, a rekonwalescencja pełna bólu i cierpnia. Nie dziwił mnie stan psychiczny Richarda, który niestety wpłynął na najbliższe otoczenie. To była batalia i choć czasem chciałam nim potrząsnąć, sama nie wiem, czy miałabym tyle siły, ile on i Katy. Bo to ona i jego córki były powodem, dla którego pragnął walczyć, musiał to sobie tylko ponownie uświadomić.

Obydwoje toczyli wojnę pomiędzy jasnością, a mrokiem. To wspaniałe, jak mieli wokoło siebie lojalnych i kochających ich ludzi, którzy w każdej chwili służyli pomocą. Takich osób to tylko ze świecą szukać.

Bardzo podoba mi się, jak szczegółowo zostało to opisane i spory czas został poświęcony walce Katy, kiedy Richard był w śpiączce, pobycie w szpitalu i jego rehabilitacji o odzyskanie sprawności. Kocham te rodzinę i niesamowicie została poprowadzona ich droga i mam nadzieję, że jedyne czego doznają, to samego dobra. Cieszę się też, że dostaliśmy więcej rozdziałów z perspektywy Katy. A to wszystko dopełniały dwie słodkie córki. Paplanie Gracie było ujmujące, a istotą ich życia była rodzina.

Katharine i Richard w walce o siebie i rodzinę byli przepełnieni miłością.

współpraca reklamowa @editio.red

ig: hidrancebookland

„To tylko jeden z etapów naszej wspólnej podróży, a nie koniec drogi”

Katharine - szlachetna mama oraz Richard - rodzinny biznesmen branży reklamowej.

Życie Katharine i Richarda zarówno prywatnie, jak i zawodowo jest idealne. Są szczęśliwym małżeństwem z dwoma zdrowymi córkami, a w pracy...

Rozwiń

Zwiń

„Jedna noc. Daj się ponieść”

Jamie - zdeterminowana matchmakerka oraz Jackson - lojalny miliarder firmy inwestycyjnej.

Jackson odrzucił już 67 potencjalnych partnerek, więc Jamie postanawia sama sprawdzić, co jest nie tak z jej klientem i pod przykrywką idzie na randkę z samym zainteresowanym. Po katastrofalnym wieczorze i kąpieli w basenie pojawiło się światełko w tunelu, a Jamie została osobistym couchem Jacksona.

Jamie nienawidzi kłamać i zawsze stara się przypodobać innym. Kocha miłość i zawsze marzyła o tym oślepiającym szczęściu, jakie może dać druga połówka.

Jackson jest punktualny co do sekundy, a lojalność i kwestia zaufania to w jego życiu priorytet. Nie wierzy w miłość i wątpi, że kiedykolwiek ją odnajdzie.

Miesiąc wspólnego mieszkania zapowiadał się porażką, gdy już na wstępie Jackson ukazał swoją arogancką postawę i nic mu nie odpowiadało. Jamie planowała uprzykrzyć mu życie, tak, jak on to robił swoją lekceważącą postawą przez ostatnie osiem miesięcy.

Jacksona na początku naprawdę ciężko polubić. Umniejsza on pracy Jamie, próbuje ją przekupić, a ja tylko czekałam na moment, w którym ujrzymy, co kryje się pod tą jego niechęcią i sabotażem poprzednich randek. A to co Jamie i my zobaczyliśmy, bardzo mi się podobało.

Bliźniacze opiekunki Jacksona często mnie denerwowały, ale miały złote serce i uwielbiam, jak nakierowywały Jamie. To wszystko mogło się nie udać, jednak kiedy Jamie weszła to biblioteki, magia wybuchła przed jej oczami. Nie była gotowa na to, co tam zobaczyła i czego się dowiedziała.

Jackson uwielbiał, gdy Jamie była dla niego niemiła, bo to sprawiało, że wszystko było prawdziwe i niewymuszone, a ona zaczęła mieć „alergię” na te część duszy Jacksona, którą ukrywał przed innymi. Naprawdę nigdy nie potrzebował coucha.

Napięcie między nimi buzowało, a jeden zmysłowy pocałunek doprowadził do propozycji, która nieco mnie zdziwiła. Ale rozumiałam ją. Jego życie zostało sprowadzone do nonsensu, zmuszony do czegoś, czego nie chciał i porównywany do działań swojego ojca. Cholernie było mi go szkoda. Uwielbiałam spostrzegawczość Jamie i jak ujrzała w nim kogoś więcej i imponowała jej jego troska, opiekuńczość i nigdy nie chciała go wykorzystać.

Na początku było tylko pożądanie, ale choć granica została postawiona, czułość mimowolnie wkradła się do ich relacji. Zakochanie w Jacksonie było najłatwiejszą emocją, której Jamie doświadczyła, nawet jeśli on w to nie wierzył. Ale wierzył w nią i te uczucia rozsadzały mu pierś.

Ta książka jest rewelacyjna, popłakałam się na niej trzy razy i chcę więcej. Obydwoje byli piękni i tak idealni dla siebie.

Jamie i Jackson już zawsze okazywali sobie czułość.

współpraca reklamowa @wydawnictwoale

ig: hidrancebookland

„Jedna noc. Daj się ponieść”

Jamie - zdeterminowana matchmakerka oraz Jackson - lojalny miliarder firmy inwestycyjnej.

Jackson odrzucił już 67 potencjalnych partnerek, więc Jamie postanawia sama sprawdzić, co jest nie tak z jej klientem i pod przykrywką idzie na randkę z samym zaintereso...

Rozwiń

Zwiń

„W chaosie znajduje się wolność”

Silver - motylkowa pianistka oraz Cole - kapitan głodu drużyny piłkarskiej.

Bohaterowie znają się od dzieciństwa, jednak ich relacja staje się zakazana, kiedy ich rodzice mają się pobrać. Cole jednak ma zamiar złamać wszystkie zasady, ponieważ Silver od zawsze należała do niego.

SIlver uchodzi za wyniosłą i wredną, ale to wszystko sztuczna kreacja wizerunku, pod którym kryje się złamana dziewczynka. Jej największym marzeniem jest, aby jej rodzice się pogodzili i znów byli małżeństwem.

Cole jest cichy i tajemniczy z przebiegłym umysłem. Ma fotograficzną pamięć i uwielbia zanurzać się w chaosie, który daje mu spokój, a emocje przetwarza na swój sposób. Przez swojego ojca nauczył się milczeć i spiskować, żeby nie przysporzyć sobie kłopotów.

Na ten tom czekałam najbardziej i nie zawiodłam się, chociaż moje serce wielokrotnie zostało złamane. Historia Cole’a i Silver jest bardzo złożona i podszyta wieloma warstwami, a ich podróż po prostu piękna i bolesna.

Ich gierki trwają przez lata, a wiele z nich jest brutalnych i okrutnych. To, co zróbił Aiden w dniu jego zaręczyn z Silver było ciosem poniżej pasa. Wszyscy weszli w błędne koło wyzwań, zemsty oraz kłamstw.

Cole zawsze potrafił wykorzystać potrzebne mu informacje w celach, które mogły mu przynieść korzyści. Zawsze jest pięć kroków przed innymi, a dzięki swoim bezszelestnym krokom i cichej postawie widzi więcej, analizuje mocniej, by zaataktować w odpowiednim momencie. To dżentelmen w towarzystwie, a prywatnie potwór, ale taki, którego w całości pragnie Silver.

Silver zabiła w sobie wszystkie emocje i stała się idealną córką na pokaz. Kłamstwa goniły kolejne, aż w pewnym momencie kobieta odrzuciła wszystkich, których kochała w swoim życiu. Miała być damą bez emocji, a stała się pustą skorupą, której bycie wrednym stało się tarczą. To wszystko starał się doszczętnie złamać Cole, ponieważ tylko przy sobie byli prawdziwi.

Silver nigdy się nie poddaje. I chociaż przed innymi oraz w mediach ukazuje swoją idealną pozycje, tak swoje nieszczęście zostawia dla siebie i dla Cole’a. Tylko do niego wraca po więcej i tylko on zna jej przyzwyczajenia, mechanizmy i bezbronną postawę.

W pewnym momencie to Silver wzięła na siebie ciężar odpowiedzalności za rodziców i dbania o ich samopoczucie oraz bywania w ich kręgach politycznych. Gdyby nie Cole, nie miałaby nikogo, kto by się nią opiekował, bo wbrew pozorom robił to, nawet jeśli potem ją łamał. Silver nie potrafiła być aż tak bezduszna, ale wiedziała, gdzie uderzyć by zabolało. To było jednak cudowne jak dbała o tych, których odrzuciła, byleby nie poznali jej złamanej strony. Uwielbiam też ich zaborczość i odstraszanie innych kobiet i mężczyzn ze swojego życia.

Cole, jak i Silver uwielbiali wyzwania. W szczególności on potrzebował zanurzać się w nich i znajdować własne rozwiązania zagadek. Silver była ukojeniem Cole’a, jego pięknem i spokojem. Ona też rozumiała jego emocje i rozumowanie. Potrafiła odpowiednio interpretować jego myślenie i uczucia. Sprawiła, że już żadna ręka nie ciągnęła go w nicość i wyszarpała jego demony.

Chociaż decyzje Silver często mnie frustrowały, to to, czego doświadczyła i jak zamknęła w sobie emocje mocno mnie złamało. Szkoda, że wcześniej nie wyjawiała innym prawdy na temat przeróżnych problemów. Cieszę się, że Cole przypierał nią do muru, a ona odpuściła i przestała uciekać. Przez długi czas bała się, że jeśli przestanie wprowadzać chaos do życia Cole’a, on też ją zostawi, ale od kiedy stała się jego, nic więcej nie miało znaczenia. Ich miłość potrafiła być destrukcyjna, ale idealnie rozumieli swój chaos.

Dostajemy też rozdziały opisane z perspektywy lalkarza. To przerażające treści podszyte obsesją na punkcie Silver i to nie taką, którą lubimy od głównego bohatera. To postać sadystyczna i pełna zazdrości, a ostateczne starcie wywołało ciarki.

W każdym aspekcie Cole i Silver byli swoimi pierwszymi i jednocześnie ostatnimi. Kocham ich.

ig: hidrancebookland

„W chaosie znajduje się wolność”

Silver - motylkowa pianistka oraz Cole - kapitan głodu drużyny piłkarskiej.

Bohaterowie znają się od dzieciństwa, jednak ich relacja staje się zakazana, kiedy ich rodzice mają się pobrać. Cole jednak ma zamiar złamać wszystkie zasady, ponieważ Silver od z...

Rozwiń

Zwiń

„Ludzie są jak gąbki - wchłaniają tak dużo, aż nastaje czas, kiedy muszą wyrzucić te uczucia, żeby nie eksplodować”

Teal - zdeterminowana królewna śnieżka oraz Ronan - śmierć drużyny piłki nożnej.

Ronan zostaje po raz kolejny zmuszony do małżeństwa, a Teal dobrowolnie zgłasza swoją kandydaturę narzeczonej pod przykrywką pomocy swojemu ojcu. Ronan nie ma zamiaru się żenić, więc zrobi wszystko, aby Teal się z tego układu wycofała.

Teal pragnie ukraść życie tego, kto zrobił jej krzywdę w dzieciństwie. Nie jest dobra w relacjach międzyludzkich i często źle odczytuje emocje innych, a przez to nie wierzy w miłość.

Ronan jest znany ze swojego długiego języka i wyluzowanego trybu życia, który jest jego fasadą obronną i bronią. Wie, że aranżowane małżeństwa w jego arystokratycznej rodzinie to tradycja, jednak przez kolejne 15 lat nie chce się wiązać.

Bohaterowie rozpoczynają wojnę między sobą, wkraczając w swoją przestrzeń, odkrywając swoje tajemnice, wzajemnie się dręcząc oraz wywierając na sobie wpływ. Ich pocałunek prowadzi do szaleństwa, a Ronan od tej chwili pragnie złamać Teal.

Ciemna postać wisi nad Teal, a ona szuka normalności w miejscach, które zazwyczaj dla innych takie nie są. Została pozbawiona przeżywania intymnych chwil z odpowiednią osobą, gdyż mrok pokrywa jej duszę i rozpustę. Ale to właśnie przez to Ronan ujrzał jej inne odbicie i dostrzegł ją i jej urodę.

Dla Teal Ronan wydawał się być płytkim typem piękna, który nie kryje w sobie żadnej głębi. Myślała, że rozgryzła go, ale mocno się pomyliła, kiedy on zaczął ukazywać swoją surową postać i w jego oczach widzała pustkę, a w uśmiechu przebiegłość.

Ronan jest pierwszą osobą, dzięki której Teal coś poczuła. Nawet z jego ciemną stroną, nie wzbudzał on w niej strachu, ani nie wywołał ataku. Ronan też przeżył swoje chwile ciemności, które zamknął głęboko w sobie dla najważniejszej kobiety w swoim życiu - mamy, która jest jego światłem.

Uwielbiam ten moment, kiedy Teal stała się zaborcza wobec Ronana i pokazała innym dziewczynom ich miejsce. W pewnym momencie jej misja poszła na drugi plan, a ona chciała zanurzyć palce w tym mężczyźnie, którego zna tylko ona, który ją pochłania i jest jak potwór, który chce ją pożreć, dzięki czemu w sobie też odkryła mroczniejszą stronę.

Przez te wszystkie uśmiechy i fasadę, Ronan już zapomniał, kim tak naprawdę jest, ale w obecności Teal mógł okazywać każdą emocje, te zjadliwe, zdeprawowane, ale i bezbronne. Teal stała się słabością Ronana, chociaż się temu opierał. Zazwyczaj posiada on ludzi, ale w jej przypadku jego ciało i dusza reagują inaczej. Zbyt długo nienawidził siebie tak bardzo, że potrzebował innych do istnienia.

Spodziewałam się tego, kto stoi za demonami bohaterów, ale piekło to za niska kara dla tej osoby.

Teal i Ronan byli swoim nałogiem.

ig: hidrancebookland

„Ludzie są jak gąbki - wchłaniają tak dużo, aż nastaje czas, kiedy muszą wyrzucić te uczucia, żeby nie eksplodować”

Teal - zdeterminowana królewna śnieżka oraz Ronan - śmierć drużyny piłki nożnej.

Ronan zostaje po raz kolejny zmuszony do małżeństwa, a Teal dobrowolnie zgłasza swoją kandy...

Rozwiń

Zwiń

„To nie budynek sprawia, że czujemy się jak w domu, ale ludzie”

Kimberly - licealistka kochająca kolor zielony oraz Xander - wojowniczy as drużyny piłki nożnej.

W dzieciństwie bohaterowie byli najlepszymi przyjaciółmi. Xander był rycerzem Kimberly, ale stał się jej wrogiem i dręczycielem, gdy pewne wydarzenie przekreśliło ich znajomość na długie lata.

Kimberly czuje się niewystarczająca, jakby nikogo nie obchodziła, a z łóżka wstaje tylko dla swojego młodszego brata.

Xander z zewnątrz wydaje się, że ma wszystko, ale sam wie, że nie ma tak naprawdę nic poza walkami, w których daje upust swojej frustracji. Odczuwając samotność dba o swój wizerunek, by jak najszybciej uciec od ojca.

Choć 7 lat temu Xander złamał serce Kim, a ona go nienawidzi, to jego obecność wciąż nie jest dla niej czymś zwykłym. Mimo, iż stał się jej koszmarem i złamał jej serce, wciąż szuka w nim elementów tego chłopca, który płakał w jej ramionach. A teraz ma dość udawania ofiary i chce przerwać ten krąg drwin i siejącego spustoszenia.

Ta część jest jak dotąd najbardziej emocjonalna, a poza widmem przeszłości i tajemnic rodzinnych, Kimberly ma problemy z akceptacją, zabużeniani odżywiania i samookaleczaniem, a Xander zmaga się z nadużyciem alkoholowym. To poważne dolegliwości, tym bardziej w ich wieku. Ale obydwoje postanowili walczyć i zmierzyć się ze swoimi demonami oraz zakończyć wojnę. W końcu zdrowienie to proces.

Xander powtarzał, że to on jest tym, który najlepiej zna i rozumie Kim i przez lata nic się nie zmieniło, chociaż dopiero teraz był w stanie dowiedzieć się, jak eskalowały jej problemu. Gdy mieli 11 lat zmiażdżył jej serce po tym, jak ona wydobyła z niego największe lęki. Ale prawda, dlaczego Xander ją tak naprawdę odepchnął sięga o wiele głębiej.

Naprawdę podziwiam siłę Kimberly i to, z czym przez lata się zmagała. Taty prawie nie było, matka ją szantażowała, a ona bała się komukolwiek powiedzieć prawdę. Łamało mi serce, kiedy czuła, że powinna zniknąć i było jej źle, że istnieje. Matkę Kim naprawdę wyrzuciłabym przez okno, ale za to uwielbiam jej ojca.

Mimo wszystko Xander nigdy nie wymazał czasów spędzonych z Kimberly. Ale jego słowa za każdym razem coraz bardziej raniły ją, trafiały w te najczulsze miejsca i gdy tylko Xan robił coś, czego w teorii nie powinien, wyżywał się na Kim. Rozumiem powód, dla którego ją odrzucał, ale to nie ona powinna być adresatem tych obelg. Mógł też po prostu wszystko wyjawić i cieszę się, że wreszcie to zrobił. Dobrze, że ostateczna prawda i jedyna prawdziwa okazała się być zbawieniem dla Xandera i Kim. Cole miał racje - niemożliwe nie istnieje.

Xander i Kimberly byli swoim ulubionym smakiem.

ig: hidrancebookland

„To nie budynek sprawia, że czujemy się jak w domu, ale ludzie”

Kimberly - licealistka kochająca kolor zielony oraz Xander - wojowniczy as drużyny piłki nożnej.

W dzieciństwie bohaterowie byli najlepszymi przyjaciółmi. Xander był rycerzem Kimberly, ale stał się jej wrogiem i dręczycielem...

Rozwiń

Zwiń

„Nasze nierówne oddechy wypełniają powietrze jak dwie zdesperowane dusze zderzające się ze sobą tylko po to, by znaleźć w sobie schronienie”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

Poza kilkoma elementami znamy całą prawdę, a Elsa wyjeżdża. Choć ich miłość zaczęła się, gdy ona odnalazła Aidena, ich uczucia zostały wstrzymane na osiem lat i dopiero co wznowione głębokimi emocjami. Teraz muszą poradzić sobie z konsekwencjami.

Po raz kolejny Elsa wątpi w Aidena, a mnie to niemiłosiernie denerwuje. Po tym wszystkim, co zrobił dla niej i nie odwrócił się po piekle, które zgotowali mu jej rodzice, ona go zostawia. Rozumiem pierwsze wzburzenie na wieść o umowie z Silver, jednak jej zaślepienie niczego nie usprawiedliwia.

Po raz kolejny zadziwia mnie przebiegłość Aidena i jego długoterminowe planowanie. Gdyby nie jego obsesja, Elsa dalej żyłaby w swojej bańce, albo oszalałaby z niewiedzy. Czasem ludzie pojawiają się w naszym życiu z jakiegoś powodu. W dzieciństwie Elsa była jego aniołem, a teraz to Aiden jest jej antybohaterem.

Kolejne kawałki układanki wskakują na swoje miejce, a my odkrywamy prawdę dotyczącą matki Elsie, czy więzi zapoczątkowanej w pewnej piwnicy. Ale tych fragmentów jest o wiele więcej, a każdy bardziej szokujący od poprzedniego. A spór ojców naszych głównych bohaterów? Chory.

Pierwsza połowa książki mogłaby być wymazana, bo poza kilkoma ciekawymi sytuacjami jesteśmy świadkami dziecinnych zachowań Elsie i dalszych sekretów Aidena. Druga połowa to kolejne manipulacje, które intrygują, a człowiek chce wiedzieć, do czego doprowadzi i to jest najlepsza część całej trylogii.

Obydwoje zaakceptowali swoje mroczne strony i ducha przeszłości. Aidenowi odebrano empatię i odczuwanie uczuć, a Elsie dziesięć lat życia. Jednak starali się przegonić całe zło świata i zniszczyć ten ból raz na zawsze, gdyż byli zagubionymi duszami, które szukały w sobie schronienia.

Aiden i Elsa spełnili swoją obietnice z dzieciństwa.

ig: hidrancebookland

„Nasze nierówne oddechy wypełniają powietrze jak dwie zdesperowane dusze zderzające się ze sobą tylko po to, by znaleźć w sobie schronienie”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

Poza kilkoma elementami znamy całą prawdę, a Elsa wyjeżdża. Choć ich miłość zacz...

Rozwiń

Zwiń

„Potwory się rodzą. Gdy dorastają, albo temu zaprzeczają, albo w pełni to akceptują, ale to nie zmienia tego, kim są”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

Po emocjonującym zakończeniu poprzedniego tomu, Elsa trafia do szpitala i przypomina sobie utracone fragmenty sprzed pożaru. I choć zaważa to na jej relacji z Aidenem, ten nie zamierza się poddać.

Aiden nie jest święty, ale nie podoba mi się, że Elsa uważała, że mógłby ją skrzywdzić, czy wrzucić do basenu. Jest on złoczyńcą i zna całkowitą prawdę na temat ich przeszłości, a mimo to walczy dalej, bo gdzieś po drodze Elsie, jako postać ducha zamieniła się jego sercu w coś głębokiego. Mimo wszystko wypowiedzenie wojny przez Elsie nie ma sensu, skoro to Aiden cały czas się o nią stara.

Wiem, że Aiden chciał, by Elsa sama przypomniała sobie brakujące fragmenty puzzli, czy kim tak naprawdę jest i jak po raz kolejny ich rodzice mieli wpływ na to, kim bohaterowie są teraz i co okrutnego działo się w przeszłości. Mimo wszystko po pewnym czasie Aiden mógł jej cokolwiek zdradzić, a cała jego taktyka była dziwna. Kiedy już ma doprowadzić kobietę do prawdy, wszystko staje się kolejną grą i dniem zapłaty.

Uwielbiam, jak Aiden potrafił przejrzeć wszystkie gierki Elsy. Choć gotowało się w nim, potrafił opanować emocje i przybrać maskę stoicyzmu. Jednak ich walka była niekończącym się kołem i trochę to wszystko za długo się przeciągało.

Elsie potwarzała tylko, jak nienawidzi Aidena, ale jeśli mam być szczera, to ja bym na jego miejscu nienawidziła właśnie jej.

I właśnie najciekawszymi fragmentami były te koszmary Elsie, który zacierały prawdziwe wydarzenia i odkrywanie, co przydarzyło się Aidenowi w dzieciństwie. A to wszystko strasznie boli.

Jestem wielką fanką Cole’a - przyjaciela Aidena. Podoba mi się, jak wspierał naszą dwójkę bohaterów, a kiedy czuł, że powinien, mówił najbardziej okrutną i szczerą prawdę. Dzięki temu mimowolnie im pomagał. Nie mogę doczekać się jego popapranej historii z Silver.

Aiden był wychowany na stratega, ale nawet on nie przewidział niektórych spraw, gdyż zakończenie, choć lekko absurdalne, jest też szokujące. Nie mogę się doczekać ostatniego tomu o nich.

ig: hidrancebookland

„Potwory się rodzą. Gdy dorastają, albo temu zaprzeczają, albo w pełni to akceptują, ale to nie zmienia tego, kim są”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

Po emocjonującym zakończeniu poprzedniego tomu, Elsa trafia do szpitala i przypomina sobie utracone fra...

Rozwiń

Zwiń

„Bądź moja, a staniesz się królową na mojej szachownicy. Walcz, a pozostaniesz pionkiem”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

W prestiżowej szkole, Elsa chciała zacząć od nowa z czystą kartą. Jednak już pierwszego dnia napotyka spojrzeniem Aidena, a ten postanawia ją zniszczyć.

Elsa zawsze stawia oceny ponad chłopakami i dramami z nimi związanymi. Jej marzeniem są studia na Cambride, ale jej oczy wciąż podążają w kierunku Aidena.

Aiden jest nam znany jako ten wycofany, niewzruszony i bez wyrazu z czarną duszą. Zanim dokona jakiegoś czynu, przemyśli go dwa razy, przetworzy, by zaatakować w odpowiednim momencie.

Po dwóch latach Elsa ma dość piekła, które zgotował jej dekret Aidena. Przez ten czas trzymał się od niej z daleka, ale jego mała obsesja powraca, a dotyk pali ich obydwojga. Cały jej koszmar odbywał się bez jego udziału, ale Aiden nie ma zamiaru już się powstrzymywać.

Ból po stracie rodziców nigdy nie mija. W przypadku Elsy wywołuje też dodatkowo koszmary. Blizna na jej ciele reprezentuje brakujące części, jakby pozostała w niej tylko pustka. A Aiden wykorzystuje słabości Elsy, torturuje ją i sprawia, że czuje się jak mała dziewczynka. Ale on też ma swoje blizny, które stara się ukrywać.

Aiden wydobywał z Elsie jej mroczną, skrywaną część, którą trzymała w tajemnicy przed innymi. Ale tu zawsze chodziło o coś więcej. W Aidenie kryła się ta ciemność, którą tylko ona była w stanie zrozumieć. Bo każdy z nich ma swoje demony przeszłości.

Mamy tutaj przejew socjopatycznych ruchów, tajemnic, które pożerają od wewnątrz, luk w pamięci Elsie i trudnej przeszłości Aidena. Nie dziwi mnie jej miotanie się, bo rozpracować niebezpieczną, chorą stronę Aidena wcale nie jest łatwo.

Nie ma nic wadliwego w pragnieniu ciemności drugiej osoby, która jest tak intensywna jak w przypadku ich obojga. Elsa zbyt długo żyła życiem cioci i wujka, a Aiden stał się jej jedyną drogą wolności. Jednak to wszystko ma swoją cenę i staje się początkiem kolejnej wojny.

ig: hidrancebookland

„Bądź moja, a staniesz się królową na mojej szachownicy. Walcz, a pozostaniesz pionkiem”

Elsa - królowa lodu oraz Aiden - mroczny król drużyny piłkarskiej.

W prestiżowej szkole, Elsa chciała zacząć od nowa z czystą kartą. Jednak już pierwszego dnia napotyka spojrzeniem Aidena, a ten post...

Rozwiń

Zwiń