Dusza Krwi i Popiołu

Poppy zapada w stazę. Casteel, zaniepokojony skutkami tego stanu, pragnie im zapobiec, dlatego dzielnie trwa przy żonie, opowiadając jej o początkach ich znajomości ze swojej perspektywy, kiedy jako Hawke został jej strażnikiem i, wbrew zdrowemu rozsądkowi oraz realizowanym planom, zaczął się w niej zakochiwać.

Niestety muszę się zgodzić z wieloma moimi przedmówcami: nie wiem po co powstał ten tom. To znaczy wiem - dla pieniędzy, natomiast nie ma on żadnego fabularnego sensu. Poza faktem, że Poppy zapadła w sen charakterystyczny dla Pierwotnych, a także odnalazła ojca, nic się w tym tomie nie dzieje. Zaś z uwagi na to, że obie te rzeczy to dosłownie pierwsze kilkanaście stron książki, to cała reszta jest totalnie zbędna. Większość z tych wydarzeń, o których czytamy w "Duszy krwi i popiołu", czytaliśmy już w pierwszym tomie, a perspektywa Casteela naprawdę niewiele w tym wypadku zmienia, natomiast kilka dodatkowych scen nie rzuca żadnego nowego światła ani na historię, ani na postać głównego bohatera; są ewidentnie wciśnięte do książki na siłę, tylko po to, żeby nie wyszło na to, że książka jest całkowitym przepisaniem tomu pierwszego, tylko oczami męskiej głównej postaci. Całość można było spokojnie zmieścić jako kilka rozdziałów w pełnowartościowej książce, a nie pompować z tego coś, co ma służyć jedynie wydojeniu pieniędzy od fanów serii.

Poppy zapada w stazę. Casteel, zaniepokojony skutkami tego stanu, pragnie im zapobiec, dlatego dzielnie trwa przy żonie, opowiadając jej o początkach ich znajomości ze swojej perspektywy, kiedy jako Hawke został jej strażnikiem i, wbrew zdrowemu rozsądkowi oraz realizowanym planom, zaczął się w niej zakochiwać.

Niestety muszę się zgodzić z wieloma moimi przedmówcami: nie...

Zaskakująco przyjemna lektura, która przypomniała mi czemu tak naprawdę polubiłam tę serię - dynamiczne tempo, zwięzła narracja, umiejętnie budowane napięcie pomiędzy bohaterami. I tak, zdecydowanie zgadzam się, że historia początków znajomości opowiedziana z perspektywy Casa nie wnosi wiele nowego, a scen odwołujących się do chwili obecnej jest relatywnie niewiele. Mimo wszystko ta opowieść wciągnęła mnie o wiele bardziej niż tom 3 i 4, które dosyć mocno irytowały mnie rozwlekłe poprowadzoną narracją i różnymi mieliznami fabularnymi

Zaskakująco przyjemna lektura, która przypomniała mi czemu tak naprawdę polubiłam tę serię - dynamiczne tempo, zwięzła narracja, umiejętnie budowane napięcie pomiędzy bohaterami. I tak, zdecydowanie zgadzam się, że historia początków znajomości opowiedziana z perspektywy Casa nie wnosi wiele nowego, a scen odwołujących się do chwili obecnej jest relatywnie niewiele. Mimo...

Matko Boska ile ja się namęczyłam by przebrnąć przez tą książkę.... Ewidentnie najgorsza z pięciu dotychczasowych tomów. Z mojej perspektywy polecam przeczytać 100 stron a potem tylko rozdziały zatytułowane "chwila obecna". Czekam na 6 tom licząc, że zrekompensuje mi niedogodności tomu 5...

Matko Boska ile ja się namęczyłam by przebrnąć przez tą książkę.... Ewidentnie najgorsza z pięciu dotychczasowych tomów. Z mojej perspektywy polecam przeczytać 100 stron a potem tylko rozdziały zatytułowane "chwila obecna". Czekam na 6 tom licząc, że zrekompensuje mi niedogodności tomu 5...

Bardzo mi się podobało, a dlaczego? Ponieważ podobał mi się właśnie pierwszy tom, a jest to właśnie dokładnie to samo tylko z perspektywy Cassa, co było jeszcze lepsze. Po beznadziejnym 3 i 4 tomie, nie miałam ochoty sięgać po kolejny. Jednak to zrobiłam z sentymentu i dostępności tej pozycji i z ulgą przeczytałam po raz drugi tylko trochę w innej wersji pierwszą część, która miała w sobie ogień i była intrygująca.

Bardzo mi się podobało, a dlaczego? Ponieważ podobał mi się właśnie pierwszy tom, a jest to właśnie dokładnie to samo tylko z perspektywy Cassa, co było jeszcze lepsze. Po beznadziejnym 3 i 4 tomie, nie miałam ochoty sięgać po kolejny. Jednak to zrobiłam z sentymentu i dostępności tej pozycji i z ulgą przeczytałam po raz drugi tylko trochę w innej wersji pierwszą część,...

Nie jestem fanką perspektywy Casteela i tutaj też mnie nie kupiła. Ta książka to bardziej dodatek do historii, poza kilkoma krótkimi rozdziałami i samym zakończeniem, niż faktycznie kolejny tom.

Bo chociaż dobrze się to czytało, to jestem nieco rozczarowana, że historia prawie w ogóle nie poszła do przodu.

Nie jestem fanką perspektywy Casteela i tutaj też mnie nie kupiła. Ta książka to bardziej dodatek do historii, poza kilkoma krótkimi rozdziałami i samym zakończeniem, niż faktycznie kolejny tom.

Bo chociaż dobrze się to czytało, to jestem nieco rozczarowana, że historia prawie w ogóle nie poszła do przodu.

Kopia wszystkich poprzednich książek tylko z innej perspektywy, totalnie niepotrzebna część.

Kopia wszystkich poprzednich książek tylko z innej perspektywy, totalnie niepotrzebna część.

Szczerze mówiąc, ocena książki zapewne jest zawyżona, bo czytając opinie wiedziałam czego się spodziewać (czyli w zasadzie niczego). Książka jest wtórną historią opowiedzianą z innej perspektywy i nawet te krótkie fragmenty z tzw. Chwili Obecnej fabuły nic wielce ciekawego nie wnoszą wg mnie. Niemniej, wiedząc co mnie tu czeka nastawiłam się odpowiednia zanim usiadłam do lektury, a w związku z faktem, że to zdecydowanie najciekawsza część historii Poppy i Casteela i nawet całkiem przyjemnie mi się czytało (co nie zmienia faktu, że opowieść jest wtórna).
Zastanawiam się tylko cały czas już od kilku książek pani autorki, o co jej chodzi... czy kobieta nie ma weny, pomysłu, talentu (w sensie potrafi zacząć, ale poprowadzić i skończyć to nie bardzo),czy też tak bardzo ma w d*pie czytelników i po prostu chętnie na nich zarabia, czy może kombinacja powyższych. Wkurzam się trochę sama na siebie, że nie jestem czytelnikiem, który z łatwością porzuca czytane książki i serie, bo aktualnie miałabym chęć tak po prostu po złości wypiąć się na serię. Z tym, że niestety wiem, że ta ciekawska strona mojej czytelniczej natury na pewno zwycięży i do serii powrócę jak tylko na polskim rynku pojawią się kolejne części. A w tej chwili z wielką chęcią od pani autorki chwilowo odpocznę bo czuję się zawiedziona.

Szczerze mówiąc, ocena książki zapewne jest zawyżona, bo czytając opinie wiedziałam czego się spodziewać (czyli w zasadzie niczego). Książka jest wtórną historią opowiedzianą z innej perspektywy i nawet te krótkie fragmenty z tzw. Chwili Obecnej fabuły nic wielce ciekawego nie wnoszą wg mnie. Niemniej, wiedząc co mnie tu czeka nastawiłam się odpowiednia zanim usiadłam do...

Muszę przyznać, że ta książka czekała długo na swoją kolej, bo jakoś sam fakt, że to są prawie te same wydarzenia co w pierwszym tomie, ale z perspektywy Casteela totalnie mnie odpychało, ale. Teraz kiedy już ja przeczytałam stwierdzam, że było warto. W końcu wiemy jak wszystko zostało zaplanowane, jakie emocje targały Cas'em i jak to wyglądało z jego perspektywy nie tylko sama postać Panny, ale samo wrogie królestwo. I chociaż nowych informacji nie było dużo to jak zwykle ostatnie 10 stron zostawiło dużo nowych informacji i jeden wielki znak zapytania.

Muszę przyznać, że ta książka czekała długo na swoją kolej, bo jakoś sam fakt, że to są prawie te same wydarzenia co w pierwszym tomie, ale z perspektywy Casteela totalnie mnie odpychało, ale. Teraz kiedy już ja przeczytałam stwierdzam, że było warto. W końcu wiemy jak wszystko zostało zaplanowane, jakie emocje targały Cas'em i jak to wyglądało z jego perspektywy nie tylko...

Jakiś dramat... napisana tylko po to żeby zarobić. Historia z pierwszej czesci opowiedziana oczami Casa. Nie dowiadujemy się praktycznie nic... można cytac tylko rozdzialy chwila obecna i nic sie nie traci. Kompletna strata czasu

Jakiś dramat... napisana tylko po to żeby zarobić. Historia z pierwszej czesci opowiedziana oczami Casa. Nie dowiadujemy się praktycznie nic... można cytac tylko rozdzialy chwila obecna i nic sie nie traci. Kompletna strata czasu

Zupełnie niepotrzebna część. Większość książki to wydarzenie z wcześniejszych tomów ale opowiedziane przez Casa. Trochę szkoda czasu. Ja kartkowałam do rozdziałów z bieżącej akcji.

Zupełnie niepotrzebna część. Większość książki to wydarzenie z wcześniejszych tomów ale opowiedziane przez Casa. Trochę szkoda czasu. Ja kartkowałam do rozdziałów z bieżącej akcji.