Malownicza jesień w Olszowym Jarze

Dalej sielsko, bez większych emocji. Czyta się dobrze, jak taką baśń, w której wszystko się dobrze kończy. Dobry przerywnik między trudniejszymi pozycjami.

Dalej sielsko, bez większych emocji. Czyta się dobrze, jak taką baśń, w której wszystko się dobrze kończy. Dobry przerywnik między trudniejszymi pozycjami.

"Trzeba kochać życie, aby je przeżywać, i trzeba przeżywać życie, aby je kochać."(T.W.)

⬇️

"Malownicza jesień w Olszowym Jarze"
@joannatekieli
@wydawnictwofilia

Nie lubię żegnać się z bohaterami, do których zdążyłam się przywiązać. A jednak nadszedł koniec serii, którą pochłonęłam w zaledwie kilka dni. „Malownicza jesień w Olszowym Jarze” to domknięcie historii, która była dla mnie piękną, choć nie zawsze beztroską podróżą.

Rok spędzony w Olszowym Jarze był pełen emocji, były wzloty i upadki, radość i smutek, złość i łzy.

Jesienny klimat Olszowego Jaru został oddany w sposób plastyczny. Patrzyłam na białe kartki z czarnymi znakami, ale moje oczy widziały znacznie więcej. Ciepłe barwy liści szeleszczących pod stopami podczas spacerów, zapach grzybów znalezionych w leśnej ściółce, a nawet chrumkanie dzika gdzieś w tle. To było doświadczenie ciekawe, chwilami zabawne, a momentami wręcz niepokojące.

Śledziłam losy bohaterów,cieszyłam się z ich sukcesów, martwiłam, gdy coś szło nie tak, wzruszałam się ze szczęścia, ale i nie raz pozwoliłam łzom popłynąć, gdy emocje brały górę.
To historia zwykłych ludzi. Ludzi, którzy nie zatracili siebie w świecie pełnym pośpiechu i chaosu. Mają w sobie ogrom miłości i empatii, wspierają się, dzielą dobrem i próbują rozwiązywać problemy razem.

To nie jest kolorowa bajka, lecz próba pokazania, jak piękny mógłby być świat, gdyby zniknęły z niego,a może raczej z nas, strach, złość i zazdrość.

Złe emocje są częścią każdego człowieka, to naturalne. Jednak wybór tego, jak nimi żonglujemy, czy ładunek będzie dobry czy zły, zależy tylko od nas.

To kolejna seria, która skradła moje serce. Atmosfera, klimat i bohaterowie stworzyli miejsce, z którego nie chce się odchodzić. To piękna, mądra i lekka historia, taka, z której można wiele wynieść. Daje drobne wskazówki, małe gesty, niewielkie zmiany, które mogą choć odrobinę rozjaśnić to nasze szare życie.

Polecam!

"Trzeba kochać życie, aby je przeżywać, i trzeba przeżywać życie, aby je kochać."(T.W.)

⬇️

"Malownicza jesień w Olszowym Jarze"
@joannatekieli
@wydawnictwofilia

Nie lubię żegnać się z bohaterami, do których zdążyłam się przywiązać. A jednak nadszedł koniec serii, którą pochłonęłam w zaledwie kilka dni. „Malownicza jesień w Olszowym Jarze” to domknięcie historii, która...

Piękna opowieść o sile rodzinnych więzi.

Piękna opowieść o sile rodzinnych więzi.

Jesień objęła w swe panowanie Olszowy Jar. Malując literackim piórem pani Joanny świat na kolorowo. Piórem, który oddaje malowniczość tej pory roku w sposób piękny i niepowtarzalny. Autorka w wyjątkowo umiejętny sposób oddaje charakter tej pory roku. Wraz z głównymi bohaterami obserwujemy grzybobranie, obchody Dziadów, które mogą wywołać u Ciebie, drogi Gościu salwy śmiechu, a może przerażenia, obchody Święta Niepodległości czy w końcu Mikołajki i przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia.

Dla mnie ta część jest najpiękniejszą z pośród wszystkich. Ma w sobie niepowtarzalną jesienną aurę, a i w samej fabule tak dużo się dzieje.

Odnalazłam w tym tomie to czego zawsze poszukuję w powieściach Joanny Tekieli. Ten spokój, sielskość, wartość przyjaźni, rodziny, wsparcia drugiego człowieka. Już niejednokrotnie o tym wspominałam, że są to książki, po które sięgam, by odpocząć od literacko ciężkich tematów, by oderwać się od szarej codzienności.

I tak jak zawsze w takich przypadkach, żal tylko pozostaje, że to już ostatnie spotkanie z bohaterami Olszowego Jaru. Jest jedno tylko pocieszenie. Pora na spotkania z innymi bohaterami książek pani Joanny. Na nowe, literackie wrażenia, z którymi nie omieszkam się z Wami podzielić w Zaczytanym Zakątku Joasi.

Jesień objęła w swe panowanie Olszowy Jar. Malując literackim piórem pani Joanny świat na kolorowo. Piórem, który oddaje malowniczość tej pory roku w sposób piękny i niepowtarzalny. Autorka w wyjątkowo umiejętny sposób oddaje charakter tej pory roku. Wraz z głównymi bohaterami obserwujemy grzybobranie, obchody Dziadów, które mogą wywołać u Ciebie, drogi Gościu salwy...

Fajna, lekka, przyjemna. Kolejna część do której miło było wrócić. Krótkie rozdziały, dzięki czemu czytalo się bardzo szybko.

Fajna, lekka, przyjemna. Kolejna część do której miło było wrócić. Krótkie rozdziały, dzięki czemu czytalo się bardzo szybko.

7.5/10

7.5/10

kolejny rozdział miłej bajki

kolejny rozdział miłej bajki

Pełna ciepła i wiary w ludzi powieść. Polecam całą serię na poprawę nastroju.

Pełna ciepła i wiary w ludzi powieść. Polecam całą serię na poprawę nastroju.

Olszowy Jar skradł moje serce Żałuję,że jesień jest ostatnim tomem cyklu Z przyjemnością wracałam do bohaterów jak do dobrych znajomych Jesień jest tam tak piękna i klimatyczna,że aż chce się żeby trwała i trwała A i u bohaterów się dzieje.Powieść jak i pozostałe tomy cyklu otula ciepłem,daje garść humoru i trochę dobrych życiowych rad.Czyta się naprawdę przyjemnie ,a czytelnik czuje się jakby był częścią lektury Polecam

Olszowy Jar skradł moje serce Żałuję,że jesień jest ostatnim tomem cyklu Z przyjemnością wracałam do bohaterów jak do dobrych znajomych Jesień jest tam tak piękna i klimatyczna,że aż chce się żeby trwała i trwała A i u bohaterów się dzieje.Powieść jak i pozostałe tomy cyklu otula ciepłem,daje garść humoru i trochę dobrych życiowych rad.Czyta się naprawdę przyjemnie ,a...

Przyjemna, mądra, wciągająca - takie książki kocham czytać :)

Przyjemna, mądra, wciągająca - takie książki kocham czytać :)