Byle dalej od Wszeborowa

Kasia od urodzenia mieszka w małej wsi Wszeborowo, miejscowość otoczona starą puszczą. I choć kocha to miejsce, to ma dość wścibskich ludzi, ich wiecznych niepotrzebnych porad i oglądania tych samych twarzy. W spadku po wujku dostała pokaźny spadek, więc się spakowała i wyjechała nad morze z myślą, że tam kupi dom i znajdzie swoje miejsce. Ale pomimo tego, że zaprzyjaźniła się tam z ludźmi, to miejsce jej nie odpowiadało. Więc znowu wsiadła do swojego kolorowego trabanta i wyruszyła w dalszą drogę.
Historia w tej książce toczy się bardzo powoli, ale mimo to wciąga. Kasia zastanawia się też nad pochodzeniem tego wszystkiego co dostała w spadku i wspólnie ze znajomym próbują coś wyniuchać.
Mi się podobało, ciągle powtarzam, że książki tej autorki bardzo relaksują.

Kasia od urodzenia mieszka w małej wsi Wszeborowo, miejscowość otoczona starą puszczą. I choć kocha to miejsce, to ma dość wścibskich ludzi, ich wiecznych niepotrzebnych porad i oglądania tych samych twarzy. W spadku po wujku dostała pokaźny spadek, więc się spakowała i wyjechała nad morze z myślą, że tam kupi dom i znajdzie swoje miejsce. Ale pomimo tego, że zaprzyjaźniła...

Ciepła opowieść o szukaniu swojej drogi. Dobra, przyjemna lektura. Wciąga, zostawia po sobie pozytywne emocje. Polecam

Ciepła opowieść o szukaniu swojej drogi. Dobra, przyjemna lektura. Wciąga, zostawia po sobie pozytywne emocje. Polecam

Zadziwiają mnie tak wysokie oceny.Dla mnie książka nudna,przewidywalna, naiwna. Ubogi język. Opisy emocji bardzo toporne.
Moim zdaniem książka pani Tekieli jest w sam raz na intelektualny odpoczynek ,na " odmóżdżenie " głowy po ciężkim dniu pracy. W jakimś tam stopniu może być użyteczna. Może ofiarować chwilę wytchnienia ale pod jednym warunkiem.Jesli lubimy uspokajać myśli czymś prostym i tak naiwnym....Nie sięgnę już po książki tej autorki.

Zadziwiają mnie tak wysokie oceny.Dla mnie książka nudna,przewidywalna, naiwna. Ubogi język. Opisy emocji bardzo toporne.
Moim zdaniem książka pani Tekieli jest w sam raz na intelektualny odpoczynek ,na " odmóżdżenie " głowy po ciężkim dniu pracy. W jakimś tam stopniu może być użyteczna. Może ofiarować chwilę wytchnienia ale pod jednym warunkiem.Jesli lubimy uspokajać...

Książka drogi, o szukania swojego miejsca na świecie. Ciekawy zamysł. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że autorka inspirowała się Dziką drogą, Nasz nowy dom czy nawet Hrabia Monte Christo:) Momentami nieco oderwana od rzeczywistości, by móc przeżyć to co bohaterka. Powieść troszkę nierówną, ale suma sumarum podobała mi się

Książka drogi, o szukania swojego miejsca na świecie. Ciekawy zamysł. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że autorka inspirowała się Dziką drogą, Nasz nowy dom czy nawet Hrabia Monte Christo:) Momentami nieco oderwana od rzeczywistości, by móc przeżyć to co bohaterka. Powieść troszkę nierówną, ale suma sumarum podobała mi się

Byle dalej od Wszeborowa. Czyli jesteśmy i nie jesteśmy w Wszeborowie. Tym razem główną bohaterką zostaje Kasia którą można było poznać w pierwszym tomie. Marząca o tym by wyrwać się z małej wioski i ruszyć w świat i spełniać marzenia. Mieć dom nad morzem i być anonimową wśród tłumu. Dzięki tajemniczym środków pozostawionym w spadku po wuju nic nie stoi na przeszkodzie by realizować marzenia.

Tylko co tak naprawdę jest prawdziwym marzeniem Kasi? - jak się okaże sama bohaterka nie będzie wiedziała. Ta książką jest o poszukiwaniu swego miejsca. Kasia cały czas próbuje ale życie pisze jej inny scenariusz. Realizacja marzenia okazuje się nie tym czego szukała. Jest także o tym a by wreszcie zacząć robić to co się chce. Żyć na własnych a nie innych zasadach.

Praktycznie przez całą książkę bohaterka szuka swego miejsca z małymi przystankami na spełnianie dobrych uczynków. Miejscami ma się wrażenie że czyta się jedno i to samo. Bohaterka jedzie mija miasta i miasteczka...i wybrzydza bo coś zawsze jest nie tak.

Nie ma tutaj wątku miłosnego nadmiernego słodzenia jest przyziemnie z mała nutką szaleństwa którego dostarcza wyprawa w poszukiwaniu skarbu. I zakończenie które zaskakuje gdyż trafimy do miejsca które niektórym czytelnikom którzy czytali wcześniejsze książki autorki będzie doskonale znane.

Byle dalej od Wszeborowa. Czyli jesteśmy i nie jesteśmy w Wszeborowie. Tym razem główną bohaterką zostaje Kasia którą można było poznać w pierwszym tomie. Marząca o tym by wyrwać się z małej wioski i ruszyć w świat i spełniać marzenia. Mieć dom nad morzem i być anonimową wśród tłumu. Dzięki tajemniczym środków pozostawionym w spadku po wuju nic nie stoi na przeszkodzie by...

W POSZUKIWANIU DOMU

"Byle dalej od Wszeborowa" Joanny Tekieli to luźna kontynuacja powieści "Leśniczówka Wszebory". Jednak jeśli jeszcze nie poznaliście części pierwszej, to uspokajam, że obie książki bez problemu można potraktować jako odrębne opowieści.

Tym razem autorka przybliża nam historię farmaceutki Kasi, która poszukuje swojego miejsca na ziemi. Dziewczyna od urodzenia mieszka w małej, prowincjonalnej wiosce Wszeborowo w otoczeniu lasów i jedyne o czym marzy, to aby wyrwać się stąd i osiedlić gdzieś nad polskim morzem. Pokaźny spadek po wuju Romanie daje jej możliwość realizacji tego pragnienia. Katarzyna wsiada do swojego kolorowago trabanta i wyrusza w pełną wyzwań podróż na północ kraju. Bohaterka snuje pewne podejrzenia co do pochodzenia odziedziczonych drogocennych przedmiotów, ale rozwikłanie tej zagadki wymaga czasu i zaangażowania, a zdobyte informacje są dla dziewczyny sporym zaskoczeniem...

Autorka przenosi akcję powieści nad Bałtyk, ale w tle, a może raczej w duszy głównej bohaterki wciąż szumi puszcza Wszebory. Kasia jest dziewczyną, która ma dość małomiasteczkowej społeczności, gdzie wszyscy o sobie wszystko wiedzą, a plotki rozprzestrzeniają z prędkością światła. W głowie dziewczyny rodzi się plan zmian, wokół którego narasta mnóstwo rozterek i wątpliwości, ale determinacja pcha ją do realizacji tych zamierzeń. Poszukiwanie swojego miejsca wymaga od Kasi odwagi i gotowości do konfrontacji z własnymi lękami. Ucieczka od tego co znane, oswojone i oczywiste jest tutaj wstępem do zmian, początkiem nowego życia. I choć rzeczywistość nie maluje się tak różowo i sielankowo jak w wyobrażeniach bohaterki, to daje nadzieję i pozwala uświadomić sobie głęboko skrywane marzenia i pragnienia. Zachowanie Katarzyny momentami może irytować, ale kobieta kupiła mnie swoją empatią i chęcią pomocy innym. Przyjazne nastawienie do ludzi i wrodzona dobroć pomaga jej odnaleźć się w nowym miejscu.

"Byle dalej od Wszeborowa" to refleksyjna opowieść o dojrzewaniu do zmian, odnajdywaniu swojej drogi i życiu na własnych warunkach. Harmonia i spokój bijące z kart powieści pozwalają skupić się, zajrzeć w głąb duszy i odczytać również własne pragnienia. Bohaterowie to prawdziwi ludzie z krwi i kości. Mają swoje zalety, wady i słabości, ich zachowania czasem pełne są sprzeczności, ale każdy z nich posiada swoją niepowtarzalną historię. Postacie pozostają wiarygodne i świetnie wpisują się w opisywane wydarzenia.

Autorka nie stroni od rodzinnych dramatów, a mimo to akcja biegnie dość powoli i jednostajnie. Nie ma tu spektakularnych zwrotów akcji, chociaż pojawiają się elementy zaskoczenia. Niepowtarzalny klimat opowieści uzupełniają nastrojowe opisy przyrody. Dźwięki lasu, czy szum fal jest niemalże wyraźnie słyszalny. Narracja koncentruje się w znacznej mierze na przemyśleniach i przeżyciach głównej bohaterki.

W powieści Joanny Tekieli "Byle dalej od Wszeborowa" możecie odnaleźć inspirację do zmian, macie szansę odbyć podróż w głąb siebie albo po prostu delektować się pięknem przyrody. Ta książka ma wręcz terapeutyczną moc - wycisza i uspokaja po ciężkim dniu. Dlatego jeśli lubicie przepełnione emocjami powieści obyczajowe z uniwersalnym przesłaniem, to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Warto!

W POSZUKIWANIU DOMU

"Byle dalej od Wszeborowa" Joanny Tekieli to luźna kontynuacja powieści "Leśniczówka Wszebory". Jednak jeśli jeszcze nie poznaliście części pierwszej, to uspokajam, że obie książki bez problemu można potraktować jako odrębne opowieści.

Tym razem autorka przybliża nam historię farmaceutki Kasi, która poszukuje swojego miejsca na ziemi. Dziewczyna od...

W książce najbardziej podoba mi się okładka. Treść mocno przeciętna, nie wciągnęła mnie, nie wczułam się w przeżycia bohaterki. Irytowały mnie liczne powtórzenia słowa "kobieta", które spokojnie można by było wykreślić. Kasia natomiast irytowała mnie poszukiwaniem swojego miejsca nad morzem, którego tak strasznie się bała. Myślałam też, że ta część będzie poświęcona Oli z Leśniczówki Wszebory.
Podsumowując, bardzo lekkie czytadło, które odkładam bez żalu i biorę się za coś lepszego.

W książce najbardziej podoba mi się okładka. Treść mocno przeciętna, nie wciągnęła mnie, nie wczułam się w przeżycia bohaterki. Irytowały mnie liczne powtórzenia słowa "kobieta", które spokojnie można by było wykreślić. Kasia natomiast irytowała mnie poszukiwaniem swojego miejsca nad morzem, którego tak strasznie się bała. Myślałam też, że ta część będzie poświęcona Oli z...

Akcja toczy się powoli, dlatego niektórym będzie wydawać się nudna, a innym, tym poszukującym siebie może dać nadzieję, że warto zrezygnować z marazmu by odnaleźć szczęście.

O ile historia Kasi splata się w logiczną całość, o tyle zakończenie wątku Oli z pierwszej części Leśniczówki jest dla mnie bardzo rozczarowujące.

Akcja toczy się powoli, dlatego niektórym będzie wydawać się nudna, a innym, tym poszukującym siebie może dać nadzieję, że warto zrezygnować z marazmu by odnaleźć szczęście.

O ile historia Kasi splata się w logiczną całość, o tyle zakończenie wątku Oli z pierwszej części Leśniczówki jest dla mnie bardzo rozczarowujące.

Ciekawa kontynuacja pierwszej części, tym razem o losach Kasi. Zakończenie interesujące przeplecione z fabułą jednej z książek autorki. Bardzo przyjemna lektura.

Ciekawa kontynuacja pierwszej części, tym razem o losach Kasi. Zakończenie interesujące przeplecione z fabułą jednej z książek autorki. Bardzo przyjemna lektura.

początek nudny, Kasia naiwna i nieciekawa, potem trochę się rozkręca

początek nudny, Kasia naiwna i nieciekawa, potem trochę się rozkręca