Profil użytkownika: meggibooks

"Przeszłość jest po to, żeby się z niej uczyć, a nie po to, by nią żyć."(a.n.)

⬇️

"Pożółkłe kartki"
@maria.jozefacka_pisarka
@wydawnictworeplika

[Współpraca reklamowa]

Autorka z niezwykłą lekkością ponownie wciągnęła mnie w historię, która w mgnieniu oka znalazła swoje miejsce zarówno w mojej głowie, jak i w sercu. Byłam ogromnie ciekawa dalszych losów bohaterów. To właśnie oni są najmocniejszym punktem tej opowieści. Życiowi, nieidealni, pełni wątpliwości i lęków. Naturalni, prawdziwi, tacy, z którymi łatwo się utożsamić i zżyć niemal jak z kimś bliskim.

Ta część jest przede wszystkim przestrzenią Agaty. To właśnie na niej skupia się historia. Na jej wewnętrznej przemianie, rozterkach, problemach i uczuciach. Choć nie zabraknie też fragmentów z perspektywy innych bohaterów, które pozwalają jeszcze lepiej zrozumieć całą historię.

Przyznam szczerze, że trochę obawiałam się tej części. Myślałam, że dopadnie ją tak zwana „klątwa kolejnych tomów” i że autorka nie będzie już w stanie mnie zaskoczyć. Myliłam się. Tutaj jest życie. Zwykłe, codzienne, prawdziwe. Takie, które nigdy nie jest proste, łatwe i przyjemne. To plątanina dróg, na których czasem się gubimy, potykamy i szukamy właściwego kierunku.

Wiele wątków wymagało domknięcia i wyjaśnienia. Ale żeby móc postawić kropkę, trzeba było najpierw otworzyć stare rany i usunąć kolec, który zatrzymywał proces gojenia. I właśnie tego oczekiwałam od tej części.

Tytuł „Pożółkłe kartki” ma w tej historii szczególne znaczenie. To symbol wspomnień z przeszłości, które pokazują, jak wydarzenia sprzed lat potrafią wpływać na nasze dzisiejsze decyzje i wybory.
To powieść o uczuciach, rodzinie, relacjach i życiowych zawirowaniach. O bohaterach, którzy choć obciążeni balastem przeszłości, idą uparcie do przodu.

Historia skłania do refleksji nie tylko nad przeszłością, ale też nad tym, jak ważne jest przebaczenie. Sobie i innym. Pokazuje również, jak istotne jest odnalezienie siebie i zrozumienie własnych potrzeb.

To prawdziwe, nieprzekoloryzowane życie zamknięte w emocjonalnej i wartościowej historii.

Z niecierpliwością będę wypatrywać ostatniego tomu.
Ogromnie polecam.

"Przeszłość jest po to, żeby się z niej uczyć, a nie po to, by nią żyć."(a.n.)

⬇️

"Pożółkłe kartki"
@maria.jozefacka_pisarka
@wydawnictworeplika

[Współpraca reklamowa]

Autorka z niezwykłą lekkością ponownie wciągnęła mnie w historię, która w mgnieniu oka znalazła ...

Rozwiń

Zwiń

"Trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej." (M.C.)

⬇️

"Siedmiu mężczyzn I siedem filiżanek Ludwiki Mayer"
@sylwiamarkiewicz.autorka
@wydawnictwo_pascal

[Współpraca reklamowa]

Po książki autorki sięgam z przyjemnością, bo wiem, że znajdę w nich coś więcej niż tylko zwykłą historię.

„Siedmiu mężczyzn i siedem filiżanek Ludwiki Mayer” to opowieść, w której poznajemy losy tytułowej bohaterki. Zamożnej, eleganckiej kobiety kierującej się w życiu emocjami i uczuciami. U schyłku życia Ludwika wraca wspomnieniami do najważniejszych momentów swojej przeszłości i do siedmiu mężczyzn, którzy odegrali w niej ważną rolę.

Ciekawym i bardzo oryginalnym elementem historii są filiżanki. Każda z nich symbolizuje jedną relację i jeden etap życia bohaterki. Dzięki temu z zainteresowaniem poznajemy jej miłości, rozczarowania, nadzieje i zmiany, jakie przynosiły kolejne doświadczenia.

Jednak ta historia to coś znacznie więcej niż opowieść o relacjach. Między wspomnieniami pojawia się wiele trudnych i ważnych tematów.
W tej książce szczęście przeplata się z bólem, a radość z poczuciem straty. Autorka pokazuje również, jak ślepa potrafi być miłość oraz że na kłamstwie i oszustwie nie da się zbudować prawdziwej relacji.

Bogate życie Ludwiki to nie tylko luksus i blask. To także cierpienie, trudne doświadczenia i życiowa mądrość. Jej wspomnienia są momentami bardzo sentymentalne, ale potrafią też zasiać w czytelniku ziarnko niepokoju. W pewnych momentach pojawia się wręcz klimat tajemnicy, niemal kryminalnej zagadki, który sprawia, że czytelnik zaczyna sam szukać odpowiedzi i snuć własne przypuszczenia.

To refleksyjna historia o miłości, pamięci i o tym, jak spotkani ludzie potrafią kształtować nasze życie.

A zakończenie? Przyznam szczerze, byłam w szoku..
Polecam!
meggi.books

"Trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej." (M.C.)

⬇️

"Siedmiu mężczyzn I siedem filiżanek Ludwiki Mayer"
@sylwiamarkiewicz.autorka
@wydawnictwo_pascal

[Współpraca reklamowa]

Po książki autorki sięgam z przyjemnością, bo wiem, że znajdę w nich coś więcej...

Rozwiń

Zwiń

"Serce się nigdy nie starzeje,ma tylko coraz więcej blizn."(J.W.G.)

⬇️

"Tam, gdzie serce Twoje"
@krystyna.mirek.pisarka
@hardewydawnictwo

[Współpraca reklamowa]

Autorka po raz kolejny zauroczyła mnie swoją historią. To opowieść pełna wrażliwości i refleksji, która skłania do zatrzymania się na chwilę i wsłuchania w emocje bohaterów.

"Tam gdzie serce twoje" to piękna powieść obyczajowa, pokazująca jak bardzo skomplikowane potrafią być relacje, uczucia i samo życie. Czasem naprawdę niewiele potrzeba, by świat nagle wywrócił się do góry nogami.

Fabuła prowadzona jest z perspektywy kilku bohaterów, dzięki czemu możemy lepiej zrozumieć ich emocje i decyzje. Taki sposób narracji pozwala zobaczyć więcej i mocniej wczuć się w ich sytuację. Bohaterowie są niezwykle naturalni i prawdziwi. Nieidealni, zagubieni, popełniający błędy i mierzący się z konsekwencjami własnych wyborów.

Ogromnie podobała mi się siła, która w nich tkwi. Ich miłość, przyjaźń i wzajemne wsparcie. To, że potrafią wyciągnąć pomocną dłoń nawet w najtrudniejszych momentach,czasem nawet do zupełnie obcej osoby. Wszystko to sprawia, że historia wywołuje wiele emocji, które czytelnik bardzo łatwo odczuwa.

Ta książka jest podróżą. Podróżą w głąb siebie i w zmiany, jakie zachodzą w człowieku. To rozterki, żal, tęsknota i trudne wybory. Choć okładka sugeruje romantyczną historię, w jej wnętrzu kryje się coś znacznie więcej l. Walka z uczuciami i walka o samego siebie.

Bursztyny. Zazwyczaj kojarzone z ochroną, szczęściem i pięknem życia, tutaj zyskują także inne znaczenie. Symbolizują cierpienie i stratę, nadając historii jeszcze głębszy wymiar.

To lekka i przyjemna w odbiorze powieść obyczajowa z romantycznym zabarwieniem, która potrafi poruszyć i wycisnąć łzy. Opowiada o nowych początkach, sile relacji i uczuć. Przypomina, jak ważne jest, by czasem się zatrzymać, posłuchać swojego serca i odważyć się na zmiany.

Ta historia zostawia po sobie ciepło i skłania do refleksji nad tym, co w życiu jest naprawdę najważniejsze. Polecam!

meggi.books

"Serce się nigdy nie starzeje,ma tylko coraz więcej blizn."(J.W.G.)

⬇️

"Tam, gdzie serce Twoje"
@krystyna.mirek.pisarka
@hardewydawnictwo

[Współpraca reklamowa]

Autorka po raz kolejny zauroczyła mnie swoją historią. To opowieść pełna wrażliwości i refleksji, która...

Rozwiń

Zwiń

"Odwaga jest początkiem działania, szczęście jest jego końcem."(D.)

⬇️

"Nienapisane"
@anna.bichalska.autorka
@harpercollinspolska

[Współpraca reklamowa]

Autorka podarowała czytelnikom historię zwykłą, uniwersalną, a jednocześnie bardzo intymną. I od razu zaznaczę. Nie jest to romans. Nie jest też książką prostą. To zbiór wydarzeń, przypadków, ludzi i emocji, które nie są podane czytelnikowi od razu na tacy. Autorka dawkuje je powoli, kawałek po kawałku, aż w końcu zaczynają układać się w spójną całość. Tak jak w życiu.
Bo to właśnie życie jest tu najważniejsze. Życie ludzi zmagających się z traumami, lękiem, samotnością, własną słabością i błędami.

Bohaterowie wydają się jakby wyjęci z naszego otoczenia. Są naturalni, wiarygodni, prawdziwi. Autorka pozwala nam zajrzeć do ich głów, poznać ich myśli, obawy i strach. Świetnie pokazuje wewnętrzne dialogi i przemiany, dzięki czemu łatwo się z nimi utożsamić. Nie sposób ich nie polubić, ale równie trudno im nie współczuć.

Ta historia porusza wiele trudnych tematów. Pamięć, żal, miłość, wspomnienia. To tylko część wątków, które skłaniają do refleksji. Najważniejsze jest jednak to, co pozostaje niewypowiedziane. Wspomnienia, listy i przemyślenia tworzą bardzo prywatny, osobisty klimat. Poznajemy rzeczy, które bohaterki starannie skrywają przed światem. Widzimy, ile znaczeń kryje się między słowami i jak trudno czasem znaleźć te właściwe, by wyrazić to, co najważniejsze.

Poznajemy dwie kobiety, które dzieli wiele, a jednak łączy coś zupełnie nieoczekiwanego. Między nimi rodzi się więź, cicha, ale niezwykle silna. Więź, która w pewnym sensie ratuje je obie.

„Nienapisane” to opowieść o mierzeniu się z przeszłością i tęsknotą. O walce z lękiem i brakiem wiary w siebie. O sile przyjaźni, o stracie, o sekretach skrywanych przed światem i o szczęściu, które często bywa tłumione przez strach. To także obraz codzienności zamkniętej w czterech ścianach domu.

To historia pokazująca, że niektóre rzeczy choć niewypowiedziane i nienapisane mają ogromną moc i znaczenie. To opowieść o relacjach i tajemnicach, które potrafią ranić, ale też leczyć.

To powieść, przy której naprawdę warto się na chwilę zatrzymać.

Meggi.books

"Odwaga jest początkiem działania, szczęście jest jego końcem."(D.)

⬇️

"Nienapisane"
@anna.bichalska.autorka
@harpercollinspolska

[Współpraca reklamowa]

Autorka podarowała czytelnikom historię zwykłą, uniwersalną, a jednocześnie bardzo intymną. I od razu zaznaczę. N...

Rozwiń

Zwiń

"Nie można zmienić przeszłości, ale można kreować przyszłość."(a.n.)

⬇️

"Tamtego dnia zgasło niebo"
@stykalamagdalena
@wydawnictworeplika

[Współpraca reklamowa]

Historia jaką odkryłam we wnętrzu tej klimatycznej okładki, zapowiadała się na zwykłą obyczajówkę z elementami historycznymi. Jednak kryje się tu o wiele więcej. To niesamowita podróż między przeszłością a teraźniejszością, która pozwala odkryć tajemnice, jakie w końcu muszą ujrzeć światło dzienne.

Fabuła została rozpisana w dwóch strefach czasowych, a to właśnie rozdziały rozgrywające się tuż przed oraz w trakcie trudnej, okrutnej wojennej rzeczywistości poruszyły mnie najbardziej. Bo ta historia nie jest tylko powieścią o miłości, tej pięknej, silnej i niezłomnej. Wojenny mrok i okrucieństwo nie są tu głównym fundamentem, lecz jednym z filarów opowieści. Najważniejszym wątkiem pozostaje odkrywana relacja.Historia dwojga ludzi, których połączyło czyste, zakazane uczucie.

Autorka tak cudownie poprowadziła tę opowieść, że można było ją wręcz zobaczyć. Lekkim piórem namalowała film, wprowadzając nas w świat romantycznego, choć zabronionego uczucia. To nie jest historia, która błyskawicznie ucieka przez palce. Choć czytelnik płynie zdaniami od strony do strony, jest to powieść, którą się analizuje, taka, która zmusza do zatrzymania się i zastanowienia.

Tu każdy element ma znaczenie. Choć sama fabuła momentami mogłaby wydawać się przewidywalna, autorka potrafi zaskoczyć, a z każdym odkrywanym fragmentem zagadki dostawałam gęsiej skórki. Emocje buzowały i nie pozwalały odłożyć książki na bok. Byłam jak bohaterka, żądna natychmiastowych odpowiedzi.

„Tamtego dnia zgasło niebo” to nieprzypadkowy tytuł. Ma ogromne znaczenie, ale nie zdradzę jakie. Powiem tylko, że to historia sięgająca bardzo głęboko. O ludziach, kulturze, poglądach, wspomnieniach i tajemnicach. O walce o uczucie w zmieniającym się świecie. O tęsknocie, miłości i rodzinie.

To opowieść poruszająca do łez i ściskająca za serce. Rozliczenie się z przeszłością, które przynosi ulgę i spokój ducha.
Z całego serca polecam.

"Nie można zmienić przeszłości, ale można kreować przyszłość."(a.n.)

⬇️

"Tamtego dnia zgasło niebo"
@stykalamagdalena
@wydawnictworeplika

[Współpraca reklamowa]

Historia jaką odkryłam we wnętrzu tej klimatycznej okładki, zapowiadała się na zwykłą obyczajówkę z ele...

Rozwiń

Zwiń