Osobliwy cyrk

Zupełnie inna od pierwszej części i moim zdaniem lepsza. Motyw cyrku, mitologia nordycka i ten klimat - no złoto.

Zupełnie inna od pierwszej części i moim zdaniem lepsza. Motyw cyrku, mitologia nordycka i ten klimat - no złoto.

Kontynuacja dorównuje pierwszej części. Bohaterka na plus, sam pomysł w porządku - choć nie wiem czy bez bogów nie byłoby ciekawiej. Koniec na plus - szczególnie przemyślenia na temat chłopaka- szczególnie wśród książek dalej gloryfikujących toksyczne relacje.

Kontynuacja dorównuje pierwszej części. Bohaterka na plus, sam pomysł w porządku - choć nie wiem czy bez bogów nie byłoby ciekawiej. Koniec na plus - szczególnie przemyślenia na temat chłopaka- szczególnie wśród książek dalej gloryfikujących toksyczne relacje.

Dziwne trochę

Dziwne trochę

Jezus Maria, jakie to było dobre. Czytając to czułam się dosłownie jak w jakimś filmie akcji. Serio. To było tak ciekawe i wciągające. Mimo tego, że zawsze byłam team mitologia grecka to ta książka zaciekawiła mnie również mitologia nordycka. Ten bardzo poboczny wątek Marty i Stiga był tak samo cudowny jak cała ta książka. Kocham wątek mitologi w każdej książce natomiast tutaj on był opisany cudownie.

Jezus Maria, jakie to było dobre. Czytając to czułam się dosłownie jak w jakimś filmie akcji. Serio. To było tak ciekawe i wciągające. Mimo tego, że zawsze byłam team mitologia grecka to ta książka zaciekawiła mnie również mitologia nordycka. Ten bardzo poboczny wątek Marty i Stiga był tak samo cudowny jak cała ta książka. Kocham wątek mitologi w każdej książce natomiast...

Spontanicznie wzięta z biblioteki książka ta okazała się być miłym zaskoczeniem. Bardzo podobał mi się w niej motyw cyrku i mitologia nordycka, o której zbyt wiele nie wiem. Najbardziej jednak zaciekawiła mnie moc głównej bohaterki - odczytywanie emocji i wspomnień z ubrań, nie spotkałam się z tym w żadnej innej książce ani filmie. Opowieść ta momentami potrafiła przyprawić o gęsią skórkę, czego kompletnie się nie spodziewałam! :D Polecam!

Spontanicznie wzięta z biblioteki książka ta okazała się być miłym zaskoczeniem. Bardzo podobał mi się w niej motyw cyrku i mitologia nordycka, o której zbyt wiele nie wiem. Najbardziej jednak zaciekawiła mnie moc głównej bohaterki - odczytywanie emocji i wspomnień z ubrań, nie spotkałam się z tym w żadnej innej książce ani filmie. Opowieść ta momentami potrafiła przyprawić...

Jakie mityczne stworzenie chciał*byś spotkać? Ja sama nie wiem. Może gryfa, może pegaza. Kiedyś myślałam o elfach, ale nie wiem czy nie czułabym się przytłoczona ich mądrością i urodą. Natomiast wiem, że ze względu na ich kłótliwość i waleczność nie miałabym ochoty na spotkanie z nordyckimi bogami. Rachel Burge tylko mnie w tym upewniła swoją książką "Osobliwy cyrk" wydaną u nas przez @books4ya ....

I absolutnie nie chodzi o to, że to była zła książka, bo nie była! Była świetna, ale dobrze ukazuje naturę nordyckich bóstw z pewnym sławnym krętaczem na czele 😉.

Marta ma dar czytania ludzkich emocji i wspomnień poprzez dotykanie noszonych przez nich ubrań. Czasem też widzi umarłych. I to właśnie martwa eks dziewczyna jej chłopaka zmusza ją do wyruszenia do cyrku, w którym straciła życie. Nie jest to jednak zwykły cyrk - zamiast tradycyjnych występów są tam przedstawiane sceny z nordyckiej mitologii, a aktorzy są tak dobrze ucharakteryzowani, że Marta czasem ma wrażenie, że ma do czynienia z istotami nie z tego świata. Gdy do tego dochodzą istoty, które najwyraźniej widzi tylko ona i okazuje się, że życie naprawdę wielu ludzi zależy od wygranej w zakładzie pomiędzy dwoma bogami akcja zaczyna nabierać tempa. Czy Marta ocali aktorów i widzów? Czy nie porwie jej chorda umarłych? Czy Loki dotrzyma słowa tym razem?

Mitologia nordycka bardzo mnie fascynuje i naprawdę lubię o niej czytać, a autorka pisze o niej świetnie. Nie rozpisuje się o każdym z bóstw, ale subtelnie podkreśla jego istotę i charakter, co naprawdę mi się podobało. Dobrze oddaje emocje swoich bohaterów, dzięki czemu łatwo się z nimi zaprzyjaźnić w trakcie lektury. To, co trochę mi przeszkadzało to fakt, że to drugi tom, o czym nie ma informacji na froncie ani grzbiecie okładki, tylko w blurbie. Książkę da się przeczytać oddzielnie, ale jest trochę nawiązań do wydarzeń z pierwszej części i gdybym ją znała mój odbiór lektury byłby na pewno jeszcze lepszy. Jednak tak dobrze mi się ją czytało, że kupię i pierwszy tom i wtedy wszystko gładko powskakuje na swoje miejsce w trakcie oczekiwania na kolejną porcję przygód Marty

Jakie mityczne stworzenie chciał*byś spotkać? Ja sama nie wiem. Może gryfa, może pegaza. Kiedyś myślałam o elfach, ale nie wiem czy nie czułabym się przytłoczona ich mądrością i urodą. Natomiast wiem, że ze względu na ich kłótliwość i waleczność nie miałabym ochoty na spotkanie z nordyckimi bogami. Rachel Burge tylko mnie w tym upewniła swoją książką "Osobliwy...

„Na początku widzę tylko jodły, a potem pojawia się cyrk: opatulony śniegiem i lśniący w półmroku, dziwny i piękny jak nowo narodzona baśń.”

Witaj w cyrku osobliwości o niezwykłej mocy przyciągania, który najpierw otuli Cię płachtą hipnotyzującego przedstawienia, aby po chwili porwać w wir występu nasączonego pradawną magią, którego finalna sztuczka może się jednak okazać… śmiertelnie niebezpieczna. Czy jesteś gotowy, aby wziąć udział w najbardziej niesamowitym spektaklu, jaki widziałeś w życiu? Najpierw jednak uwierz. W ducha. W prastarych bogów. W świat mitów i legend. Za chwilę doświadczysz go na własnej skórze.

„- Gra się rozpoczęła.
- Co masz na myśli, mówiąc: gra?
- Nie każdy jest tym, kim się wydaje.”

Nigdy nie byłaś kimś zwyczajnym. Każda kobieta z Twojej rodziny posiadała wyjątkowy, niepowtarzalny dar, pochodzący od samego… Odyna. To właśnie tak powstała zresztą ta niezwykła gałąź – dzięki zmieszaniu boskiej krwi z ludzką wiele, wiele pokoleń temu. To w Waszych rękach spoczywał obowiązek podlewania norweskiego życia, które dla większości śmiertelników jest tylko bytem z mitów. Ty wiesz jednak, że Yggdrasil istnieje naprawdę i chroni dusze żywych i umarłych. W zamian za opiekę nad drzewem posiadasz umiejętność… czytania ubrań. Dzięki temu poznajesz ludzkie emocje i uczucia, ale również widzisz popełnione przez innych uczynki czy wydarzenia, które działy się ich udziałem. I być może ten dar byłby Ci nawet w życiu pomocny i czynił Cię kimś więcej, aniżeli jedynie zwykłą śmiertelniczką, gdyby nie to, że ma on też swoje negatywne strony.

„Jest tak, jakbyśmy utknęli w szarej kuli ze śniegiem – drobiny niczego w oczach spoglądających na nas bogów, którzy mogą potrząsnąć zabawką, kiedy tylko zechcą.”

Pewnego dnia Twoje drogi nakładają się na ścieżki Stiga – chłopaka ściganego przez demony z przeszłości, przed którymi ten postanowił schronić się w opuszczonym domku Twojej babci. Nie masz sumienia go stamtąd wyrzucić, a poza tym… czym więcej z nim rozmawiasz, tym bardziej się do siebie zbliżacie. Po jakimś czasie chłopak jednak znika, a Ty pozostajesz… z nawiedzającym Cię duchem jego byłej dziewczyny, która przeraża Twoją mamę i zdecydowanie nie chce dać Ci spokoju. Czego się od Ciebie domaga? Tylko i aż prawdy. Szybko udaje Ci się odkryć, że Nina pracowała jako akrobatka w magicznym cyrku – a niedawno w niejasnych okolicznościach straciła życie podczas jednego z występów. Choć była utalentowaną artystką, spadła z trapezu podczas przedstawienia – takiego samego jak milion poprzednich, w trakcie którego teoretycznie nic nie mogło pójść nie tak. Aby wyjaśnić zagadkę jej śmierci i zyskać spokój ducha we własnym domu, postanawiasz udać się do cyrku i dowiedzieć się, co tak naprawdę się wówczas wydarzyło. Choć naznaczona przez mitycznych nordyckich bogów, z pewnością nie jesteś gotowa na wszystko, co Cię tam spotka…

„Nie potrafię tego wyjaśnić, ale czuję się, jakbym patrzyła na istotę z innego świata, a nie na człowieka w kostiumie, jakby artysta i maska stanowili jedno albo jakby to maska nosiła człowieka, a nie odwrotnie.”

Ogromne pole, pokryte połaciami malowniczego śniegu. Pośrodku niego gargantuiczny namiot cyrkowy, jakiego nie widziałaś nigdy wcześniej. Złoto, czerń, niepokojąco prawdziwe maski i aktorzy, dla których odgrywane na co dzień role stają się życiem. Blichtr zmieszany z czającym się w zakamarkach mrokiem. Kaskady wielobarwnych świateł, przemieszane ze śmiertelnie niebezpieczną czernią nocy. I przede wszystkim spektakle… Żadne typowe przedstawienia, mające na celu rozśmieszyć publiczność i wywołać u niej podziw. W tym osobliwym cyrku aktorzy odtwarzają wydarzenia z nordyckich mitów – z namaszczeniem i… naznaczoną grozą miłością. W dodatku właśnie przygotowują się do największego z nich – święta Ragnarok, które odtwarzane, sprowadzi na ich cyrk bynajmniej nie iluzyjne zagrożenie. Bogowie istnieją bowiem naprawdę… a część z nich jest bardzo, bardzo rozzłoszczona.

„Dzisiejszej nocy radość może obrócić się w tragedię dla wszystkich, którzy się tutaj zebrali.”

Aby odkryć prawdę o tym, co przydarzyło się Ninie, decydujesz się na przyjęcie tymczasowego angażu w cyrku – i odegranie swojej własnej roli w upiornym przedstawieniu. Z hordą umarłych w tle, przerażającymi duchami, maskami naznaczonymi czarną magią, mitologicznym gniewem, który jednak przybrał jak najbardziej prawdziwą postać. Już wkrótce okaże się, że jedna prosząca Cię o pomoc zagubiona dusza to Twoje najmniejsze zmartwienie. Wikłając się w zaczarowany boski konflikt, bardzo łatwo możesz stać się bowiem marionetką w rękach najprawdziwszego zła – i utknąć na stałe w labiryncie ukazujących krzywe oblicze luster czy magicznej sztuczce, w której coś poszło nie tak. Panie i Panowie, Ciebie jednak wybrali nordyccy bogowie, zatem nic nie może pójść źle, prawda?

Niech orkiestra zagra swoją mroczną melodię, cyrkowa kurtyna zostanie uniesiona, a na arenie rozpocznie się przedstawienie, które potrwa, dopóki na widowni nie pozostanie ani jeden widz… żywy lub martwy.

„Lubisz, kiedy wszystko da się łatwo zrozumieć. Kiedy sens wszystkiego jest taki mały i uporządkowany, że mieści Ci się w dłoni. Zwycięstwo lub przegrana, dobro lub zło… wszystko czarno-białe. Ale sprawy nigdy nie są takie proste.”

Przyznam szczerze, że „Osobliwy cyrk” przyciągnął mnie przede wszystkim piękną okładką, której złocenia mnie oczarowały, a grafiki przywiodły na myśl obrazujący upiorny cyrk teledysk jednego z moich ulubionych zespołów, czyli Poets of the Fall, stworzony do piosenki „Carnival of Rust”. Klauny o wykrzywionych w grymasie przerażenia twarzach, poruszające się bez ingerencji maszyn upiornie piękne karuzele i nawiedzone wesołe miasteczka to coś, co od zawsze napawało mnie fascynacją. Rachel Burge wykreowała historię niezwykle barwną historię, do której samego epicentrum może przenieść się czytelnik za sprawą fantazyjnego i finezyjnego wykreowania rzeczywistości. W której nic nie jest takie, jakim na początku się wydawało. Świat tyleż piękny, co upiorny. Przyzywający, co odpychający. Magiczny i ułudnie prawdziwy. Wspaniały i straszny. Jednak przede wszystkim na wskroś magiczny, nietypowy i niepowtarzalny. Choć jako dziecko odwiedziłam niezliczoną ilość cyrków, bynajmniej nie przesadzę, jeśli zdradzę, że „Osobliwy cyrk” był najlepszym spektaklem, w którym uczestniczyłam. Niezależnie od tego, czy widz preferuje przedstawienia thrillerowe, fantastyczne czy te z pogranicza jawy i snu… jeśli lubi, kiedy są dobre – będzie nim równie zachwycony. 9/10
instagram.com/thrillerly

„Na początku widzę tylko jodły, a potem pojawia się cyrk: opatulony śniegiem i lśniący w półmroku, dziwny i piękny jak nowo narodzona baśń.”

Witaj w cyrku osobliwości o niezwykłej mocy przyciągania, który najpierw otuli Cię płachtą hipnotyzującego przedstawienia, aby po chwili porwać w wir występu nasączonego pradawną magią, którego finalna sztuczka może się jednak okazać…...

Jako fanka Thora oraz Lokiego, nie mogłam przejść obok tego tytułu obojętnie. Autorka bowiem w bardzo fajny sposób czerpie z mitologii nordyckiej i płynnie wplata ją w swoją powieść, tworząc dzięki temu świat w którym elementy fantastyczne przenikają do świata realnego.

Na plus sposób prowadzenia śledztwa przez główną bohaterkę. Był bardzo prawdziwy, naznaczony wieloma błędnymi tropami i zwrotami akcji. Marta, mimo strachu, który serwuje jej duch zmarłej dziewczyny, wytrwale dąży do odkrycia prawdy, nie raz ładując się przez to w kłopoty.

Strzałem w dziesiątkę było osadzenie akcji w cyrku, który oddawał magiczny, a momentami niepokojący klimat wierzeń i zbrodni. Nic w nim nie było takie jak wydawało się na początku, każdy miał swoją historię, tajemnicze postacie okazywały się bogami, a maski ożywały.

Mimo ciekawej fabuły i nieźle poprowadzonych wątków, jednak czegoś mi w tej powieści zabrakło. Może lepiej rozwiniętych relacji lub rozbudowanych postaci. Momentami miałam po prostu wrażenie, że bohaterowie próbują być prawdziwi, a nie faktycznie tacy są.

Muszę przyznać, że Osobliwy Cyrk jest bardzo klimatyczną i magiczną powieścią, przy której bawiłam się całkiem nieźle. Zdecydowanie przypadnie do gustu fanom mitologii nordyckiej oraz każdemu kto lubi wątki kryminalne z fantastyczną otoczką.

[ współpraca barterowa z @books4ya ]

Jako fanka Thora oraz Lokiego, nie mogłam przejść obok tego tytułu obojętnie. Autorka bowiem w bardzo fajny sposób czerpie z mitologii nordyckiej i płynnie wplata ją w swoją powieść, tworząc dzięki temu świat w którym elementy fantastyczne przenikają do świata realnego.

Na plus sposób prowadzenia śledztwa przez główną bohaterkę. Był bardzo prawdziwy, naznaczony wieloma...

Pierwsza część niestety mnie nie porwała, ale jednak spróbowałam z drugą, a ta pozytywnie mnie zaskoczyła.

Świeżo po lekturze pierwszej części mogę powiedzieć, że widać tu znaczną poprawę w warsztacie pisarskim Autorki — czy to w zakresie narracji, czy budowania fabuły, jak i bohaterów. Pewne wątki zostają prawidłowo pogłębione, dobrze wyjaśnione. Rozwijają się również portrety głównych postaci. Akcja nabiera tempa.
Wszystko jest tutaj zdecydowanie bardziej stabilne niż w poprzednim tomie, gdzie — mam wrażenie — sama Burge się plątała (najwyraźniej tytuł „Splątana opowieść” zobowiązuje).

W „Splątanej…” wszystko działo się w chatce Mormor, Babci Marty, na wyspie Skjebne. Szczerze — ulżyło mi, że w tej części opuściliśmy na trochę te rejony. Atmosfera ta była dla mnie zbyt duszna, zbyt gęsta i przytłaczająca. I chyba to właśnie utrudniało mi wciągnąć się w historię.
W „Osobliwym cyrku” nie miałam tego problemu. Ulokowanie całego centrum akcji w cyrku wnosi odmienny, świeży wydźwięk do serii i na tym opiera się dynamika powieści.

Marta, główna bohaterka, posiada nietypowy dar — potrafi czytać z ubrań myśli, emocje, wspomnienia. Jej umiejętności z pewnością są intrygującym elementem tej historii i pozwalają fabule podążać w przyciągającym uwagę kierunku.

Uwielbiam nawiązania mitologiczne w książkach, dlatego też bardzo podoba mi się oparcie cyklu „Splątanej opowieści” na mitologii nordyckiej. W „Osobliwym cyrku” jest tego nawet jeszcze więcej! Pojawia się Loki, a wraz z nim wiele dziwnych — osobliwych — wydarzeń, a Marta te zagadki próbuje rozwiązać.

Jest to seria, ale jednak każdy tom ma swój własny nastrój. Burge udało się w każdym z nich pokazać coś innego.

Pierwsza część niestety mnie nie porwała, ale jednak spróbowałam z drugą, a ta pozytywnie mnie zaskoczyła.

Świeżo po lekturze pierwszej części mogę powiedzieć, że widać tu znaczną poprawę w warsztacie pisarskim Autorki — czy to w zakresie narracji, czy budowania fabuły, jak i bohaterów. Pewne wątki zostają prawidłowo pogłębione, dobrze wyjaśnione. Rozwijają się również...

Dużo zwrotów akcji, fantastyki i mitologii. Bardzo dobre dla chwilowego oderwania się od powieści realistycznych.

Dużo zwrotów akcji, fantastyki i mitologii. Bardzo dobre dla chwilowego oderwania się od powieści realistycznych.