Rozmówca

Nieco słabsza niż poprzednie, ale wciąż na bardzo dobrym poziomie 👍🏽.

Nieco słabsza niż poprzednie, ale wciąż na bardzo dobrym poziomie 👍🏽.

To już piątka książka tego autora, którą wysłuchałam. Co prawda ostatnia powieść lekko mnie rozczarowała, ale ta była bardzo dobra. Cenię sobie tego autora, gdyż dla mnie jest wiarygodny. Chris Carter studiował psychologię i zaburzenia kryminalne, później pracował, jako psycholog kryminalny w Biurze Prokuratora. Dzięki temu miał styczność z największymi amerykańskimi zbrodniarzami, poznawał ich motywy i w jaki sposób działali. Dzięki temu potrafi w swoich powieściach stworzyć wiarygodne zbrodnie i wiarygodnych zbrodniarzy. Oprócz tego akcja jego powieści skupia się na śledztwie, bez wątków pobocznych, co mnie bardzo odpowiada.
Carter rozpoczyna swoją powieść, jak Hitchcock swoje filmy, od trzęsienia ziemi, a później napięcie narasta. Do młodej kobiety dzwoni jej przyjaciółka, ale nie są to kolejne ploteczki. Na ekranie pojawia się przerażona i skrępowana przyjaciółka i dziwny głos, że ma odpowiedzieć na parę pytań, aby uratować jej życie. Pierwsze pytanie jest proste, ale na następne już nie zna odpowiedzi. Musi obserwować, jak sprawca ją torturuje, gdyż inaczej spotka ją ten sam los. Sprawca pojawia się na ekranie w masce diabła. Dopiero gdy przyjaciółka umiera, sprawca się rozłącza się i młoda kobieta może zawiadomić policję. Oczywiście śledztwo w tak makabrycznej zbrodni, przydzielone zostaje Hunterowi i Garcii. Gdy przybywają na miejsce zbrodni, nie ma żadnych śladów i wygląda, jakby ofiara wpuściła sprawcę. Odkrywają, że ofiara miała wcześniej stalkera, a pytania wziął z mediów społecznościowych. Niestety zbrodnie zaczynają się powtarzać. Ofiara za każdym razem jest torturowana i umiera w inny sposób. Jednak wszystkie wcześniej miały stalkera i każda umiera na oczach osoby najbliższej. W ten sposób nie tylko znęca się fizycznie nad ofiarą, ale też psychicznie nad jej najbliższymi. Najbliższych zostawia z poczuciem winy, że mogli uratować ofiary. Każde morderstwo jest perfekcyjnie zaplanowane i przeprowadzone, dawkuje poziom grozy, zwodzi i daje pozorną nadzieję i sprawca staje się coraz bardziej bezczelny. Rozpoczyna się drobiazgowe śledztwo, pełne oczywiście nagłych zwrotów, gdzie ważną rolę odgrywają media społecznościowe. Dlaczego w morzu różnych wpisów w mediach społecznościowych morderca zwraca uwagę na te, a nie na inne wpisy. Starają się ustalić, jak morderca dobiera swoje ofiary. Rozwiązanie tej zagadki nie tylko zaskakuje czytelników, ale też samego Huntera.
Kolejny świetnie napisany thriller kryminalny, który do ostatnich stron trzyma czytelnika w niepewności. Jednak, jak w poprzednich tomach trzeba być przygotowanym na bardzo brutalne i wręcz naturalistyczne sceny zbrodni i oględziny zmasakrowanych zwłok. Tak jak w poprzednich tomach świetnie wykreowane postacie, nawet drugoplanowi, każda ma swoją osobowość i historię. W tym tomie zwraca uwagę na rolę mediów społecznościowych w naszym życiu. Często dzielimy się szczegółami z naszego życia, nie zakładając, ze ktoś może te informacje wykorzystać przeciw nam.

To już piątka książka tego autora, którą wysłuchałam. Co prawda ostatnia powieść lekko mnie rozczarowała, ale ta była bardzo dobra. Cenię sobie tego autora, gdyż dla mnie jest wiarygodny. Chris Carter studiował psychologię i zaburzenia kryminalne, później pracował, jako psycholog kryminalny w Biurze Prokuratora. Dzięki temu miał styczność z największymi amerykańskimi...

To moja pierwsza książka Cartera - piszących thrillery jest wielu, a ten autor ma niezłe punktowanie. Na początku odniosłem wrażenie,że pisarz mruga do czytelnika "patrz,ale ci psychola wymyśliłem !" i to wrażenie towarzyszyło mi do końca. Akcja raz jest bardzo ciekawa, raz taka sobie, postacie detektywów raczej nijakie. Pisarz jest dość sprawny, jednak nie przekracza średniego poziomu.

To moja pierwsza książka Cartera - piszących thrillery jest wielu, a ten autor ma niezłe punktowanie. Na początku odniosłem wrażenie,że pisarz mruga do czytelnika "patrz,ale ci psychola wymyśliłem !" i to wrażenie towarzyszyło mi do końca. Akcja raz jest bardzo ciekawa, raz taka sobie, postacie detektywów raczej nijakie. Pisarz jest dość sprawny, jednak nie przekracza...

Trzyma w napięciu do samego końca.

Trzyma w napięciu do samego końca.

„Rozmówca” to mroczny thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala czytelnikowi czuć się bezpiecznie ani przez chwilę. Historia skupia się na serii brutalnych zbrodni oraz tajemniczych rozmowach, które stają się kluczem do zrozumienia umysłu sprawcy. Detektyw Hunter znowu musi wykazać się swoim logicznym myśleniem i łączeniem faktów. Carter po mistrzowsku buduje napięcie, stopniowo odkrywając kolejne warstwy psychologicznej gry między bohaterami. Szczególnie mocno wybrzmiewa motyw manipulacji i kontroli, który sprawia, że zaczynamy kwestionować intencje niemal każdej postaci. Autor pokazuje, jak cienka jest granica między ofiarą a katem i jak łatwo można zagubić się w cudzych kłamstwach. Atmosfera jest ciężka, duszna i pełna niepokoju, co idealnie pasuje do tematyki książki. To lektura, która bardziej niepokoi niż bawi, ale właśnie w tym tkwi jej największa siła. Dla fanów mrocznej literatury i thrillerów psychologicznych to pozycja absolutnie obowiązkowa.

„Rozmówca” to mroczny thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron i nie pozwala czytelnikowi czuć się bezpiecznie ani przez chwilę. Historia skupia się na serii brutalnych zbrodni oraz tajemniczych rozmowach, które stają się kluczem do zrozumienia umysłu sprawcy. Detektyw Hunter znowu musi wykazać się swoim logicznym myśleniem i łączeniem faktów. Carter po...

W trakcie czytania tej książki zapytałam swoje przyjaciółki czy znają mój numer telefonu 😂

W trakcie czytania tej książki zapytałam swoje przyjaciółki czy znają mój numer telefonu 😂

@rewi.books

Lubisz serię z Robertem Hunterem? Ja uwielbiam, dlatego twórczość Chrisa Cartera dawkuję sobie bardzo ostrożnie. Każda kolejna część to dla mnie gwarancja mocnych wrażeń, mroku i historii, od których trudno się oderwać.

Tym razem Robert Hunter staje przed wyjątkowo brutalnym wyzwaniem. Musi schwytać mordercę, który zabija swoje ofiary w ich własnych domach , miejscach, które powinny być dla nich bezpieczną przystanią. Jakby tego było mało, sprawca dodatkowo podkręca napięcie, dzwoniąc przez kamerkę do bliskiej osoby ofiary i wciągając ją w makabryczną grę. Jednocześnie nagrywa to, co robi, zmuszając rozmówcę do biernego uczestnictwa w koszmarze.
Morderca zadaje tylko dwa pytania. Na pierwszy rzut oka wydają się one banalnie proste, jednak w rzeczywistości okazują trudne. Każda pomyłka kończy się tragedią. Ofiary giną w przerażający sposób, a ich bliscy są zmuszeni patrzeć na wszystko w czasie rzeczywistym, co nadaje historii jeszcze bardziej wstrząsający wymiar.

Jak zwykle była to bardzo dobra, dynamiczna i wciągająca opowieść. Autor w ciekawy sposób pokazuje, jak wiele informacji nieświadomie zostawiamy po sobie w mediach społecznościowych i jak łatwo można je wykorzystać przeciwko nam. Czasem wystarczy uważnie przejrzeć czyjś profil, aby dowiedzieć się o nim znacznie więcej, niż byśmy chcieli , dokładnie z tego korzysta morderca.
Oczywiście sprawca ma swoje motywy, a ich poznanie zostaje pozostawione na sam koniec powieści. To rozwiązanie jest nie tylko zaskakujące, ale i intrygujące, zmuszające do refleksji. Jak zawsze u Cartera, jest krwawo, mrocznie i bez kompromisów. Historia trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.
Świetna, mocna i niepokojąca lektura.

@rewi.books

Lubisz serię z Robertem Hunterem? Ja uwielbiam, dlatego twórczość Chrisa Cartera dawkuję sobie bardzo ostrożnie. Każda kolejna część to dla mnie gwarancja mocnych wrażeń, mroku i historii, od których trudno się oderwać.

Tym razem Robert Hunter staje przed wyjątkowo brutalnym wyzwaniem. Musi schwytać mordercę, który zabija swoje ofiary w ich własnych domach ,...

4,5⭐️

4,5⭐️

Książkę standardowo czytało się z dreszczykiem emocji! Kolejne łapanie zabójcy w pojedynkę przez detektywa Huntera mnie już jednak denerwuje. Ogólnie polecam.

Książkę standardowo czytało się z dreszczykiem emocji! Kolejne łapanie zabójcy w pojedynkę przez detektywa Huntera mnie już jednak denerwuje. Ogólnie polecam.