Wysłuchaj mnie

Trochę mniej dynamiczna niż poprzednie, ale mimo jest naprawdę solidny kryminał

Trochę mniej dynamiczna niż poprzednie, ale mimo jest naprawdę solidny kryminał

Bardzo dobry thriller napisany wielowątkowo. Akcja zaczyna się już od pierwszej strony a czytając dalej nie można sie oderwać. Autorka skupia sie na relacjach rodzinnych. Szczególnie matek z córkami.

Bardzo dobry thriller napisany wielowątkowo. Akcja zaczyna się już od pierwszej strony a czytając dalej nie można sie oderwać. Autorka skupia sie na relacjach rodzinnych. Szczególnie matek z córkami.

Tess udowadnia po raz kolejny że jest stworzona do tworzenia serii o Jane i Maurze. Świetny thriller, czyta się ciekawie, końcówka zaskakuje.
Na plus: historia zabójstwa, wątek Angelii i jej sąsiadów, zakończenie na plus.
Na minus: podzielam zdanie, że za mało było Maury Isles.
Jestem mile zaskoczony że po tylu książkach, Tess ma to "coś" co przyciąga uwagę czytelników.

Tess udowadnia po raz kolejny że jest stworzona do tworzenia serii o Jane i Maurze. Świetny thriller, czyta się ciekawie, końcówka zaskakuje.
Na plus: historia zabójstwa, wątek Angelii i jej sąsiadów, zakończenie na plus.
Na minus: podzielam zdanie, że za mało było Maury Isles.
Jestem mile zaskoczony że po tylu książkach, Tess ma to "coś" co przyciąga uwagę...

Trochę mniej thrillera w tej części, a więcej obyczajówki. Ze względu na to, że przeczytałem wszystkie części to zżyłem się z bohaterami, dlatego też nie przeszkadzał mi taki podział. Wątek Angeli mnie rozwalał. Natomiast rozczarowany jestem, że było tak mało Maury w tej części. Mam nadzieję że Tess wróci jeszcze do tej serii i kiedyś ukaże się kolejna 14 część.

Trochę mniej thrillera w tej części, a więcej obyczajówki. Ze względu na to, że przeczytałem wszystkie części to zżyłem się z bohaterami, dlatego też nie przeszkadzał mi taki podział. Wątek Angeli mnie rozwalał. Natomiast rozczarowany jestem, że było tak mało Maury w tej części. Mam nadzieję że Tess wróci jeszcze do tej serii i kiedyś ukaże się kolejna 14 część.

Długo czekałam na kolejną część serii z bohaterkami Jane Rizzoli i Maurą Isles. Tym razem duża część powieści to wątek z Angelą, matką Jane, całkiem sympatyczną kobietą. Historia kryminalna z zaskakującym zakończeniem, czegoś tam jednak po drodze można było zacząć się domyślać.
Niezmiennie jest to moja ulubiona seria, książka, którą czytałam z zaciekawieniem od pierwszej strony, a przy ostatniej byłam rozczarowana, że to już koniec. Polecam.

Długo czekałam na kolejną część serii z bohaterkami Jane Rizzoli i Maurą Isles. Tym razem duża część powieści to wątek z Angelą, matką Jane, całkiem sympatyczną kobietą. Historia kryminalna z zaskakującym zakończeniem, czegoś tam jednak po drodze można było zacząć się domyślać.
Niezmiennie jest to moja ulubiona seria, książka, którą czytałam z zaciekawieniem od pierwszej...

7/10
52/2022
Challenge complete:))

7/10
52/2022
Challenge complete:))

Moim zdaniem jedna z gorszych pozycji tej autorki, ale nadal potrafi zainteresować i zaskoczyć czytelnika.

Moim zdaniem jedna z gorszych pozycji tej autorki, ale nadal potrafi zainteresować i zaskoczyć czytelnika.

Minęło już sporo czasu, odkąd sięgnąłem po pełnoprawny tom przygód Rizzoli i Isles, nie licząc dwóch krótkich opowiadań będących interquelami. Dlatego z dużym zainteresowaniem sięgnąłem po „Wysłuchaj mnie”, ostatnią powieść Tess Gerritsen. Muszę przyznać, że to dość poprawna książka, z ciekawie poprowadzoną fabułą i kilkoma zwrotami akcji, które choć nie zaskakują w sposób spektakularny, to potrafią skutecznie utrzymać uwagę czytelnika. Główna intryga kryminalna trzyma poziom i angażuje, a powrót dobrze znanych postaci daje poczucie swoistej literackiej „domowości”.

W tle autorka wprowadza drugą, równoległą fabułę kryminalną – śledztwo prowadzone przez Angelę Rizzoli, matkę Jane – która stopniowo zaczyna stawać się czymś dużo poważniejszym niż może się to wydawać na pierwszy rzut oka. Taki zabieg można uznać za duży zbieg okoliczności, bo w realnym życiu rzadko dochodzi do aż takiego zbiegu spraw w obrębie jednej rodziny. Jednak książkom można w tej kwestii pozwolić na więcej – literatura rządzi się własnymi prawami, a kilka przeplatających się historii może skutecznie przyciągać uwagę czytelnika i podnosić napięcie. Sama Angela to postać wyrazista: z jednej strony irytująca w swojej wścibskości, z drugiej – niepozbawiona uroku. Jej sąsiedzkie „śledztwo” może się wydawać fabularnym dodatkiem, ale przecież kto z nas nie zna takiej kobiety ze swojego otoczenia? W polskich realiach takie zaangażowane seniorki, które z okna albo zza firanki śledzą każdy ruch na ulicy, to wręcz codzienność. Dlatego choć Angela może drażnić, trudno odmówić jej autentyczności.

Jeśli miałbym jednak porównać aktualną formę Tess Gerritsen z tym, co prezentuje obecnie chociażby Nele Neuhaus, to trzeba uczciwie przyznać, że Niemka wypada solidniej. Jej książki są bardziej rozbudowane, dopracowane, pełne detali i przemyślanych warstw narracyjnych. „Wysłuchaj mnie” to powieść dobra, może nawet bardzo dobra, ale nie należy do najmocniejszych pozycji w dorobku autorki. To po prostu poprawna, porządnie skonstruowana lektura, którą warto przeczytać, ale której nie będę wspominał z wypiekami na twarzy. Gerritsen nadal potrafi pisać, ale tym razem zabrakło tego błysku, który towarzyszył jej najlepszym tytułom.

Minęło już sporo czasu, odkąd sięgnąłem po pełnoprawny tom przygód Rizzoli i Isles, nie licząc dwóch krótkich opowiadań będących interquelami. Dlatego z dużym zainteresowaniem sięgnąłem po „Wysłuchaj mnie”, ostatnią powieść Tess Gerritsen. Muszę przyznać, że to dość poprawna książka, z ciekawie poprowadzoną fabułą i kilkoma zwrotami akcji, które choć nie zaskakują w sposób...

Niestety się zawiodłem. Trzynasta część serii o Rizzoli i Isles nie do końca jest o nich. Mnogość wątków, które z kryminałem nie miały wspólnego przewyższała tą książkę a same akcje kryminalne były mocno spłycone.
Tęskniłem za tym duetem i niestety dosyć mocno się zawiodłem. Na plus prosty język oraz nawiązania do poprzednich części. Sama końcówka nie podobała mi się wcale. Jako wielki fan Gerritsen jestem lekko zawiedziony

Niestety się zawiodłem. Trzynasta część serii o Rizzoli i Isles nie do końca jest o nich. Mnogość wątków, które z kryminałem nie miały wspólnego przewyższała tą książkę a same akcje kryminalne były mocno spłycone.
Tęskniłem za tym duetem i niestety dosyć mocno się zawiodłem. Na plus prosty język oraz nawiązania do poprzednich części. Sama końcówka nie podobała mi się wcale....

Uroczy powrót pary Isles/Rizzoli, dużo zwrotów akcji i ponadczasowe przesłanie: Mamusi słuchać należy, nawet jak jest nieznośna, a może zwłaszcza wtedy.

Uroczy powrót pary Isles/Rizzoli, dużo zwrotów akcji i ponadczasowe przesłanie: Mamusi słuchać należy, nawet jak jest nieznośna, a może zwłaszcza wtedy.