Koci Zaułek. Marzenie Oli

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Szybko się czyta. Polecam

Ciekawa historia, wciągająca i nienatarczywie pouczająca opowieść dla młodszych nastolatek.
Dość słabo jednak napisana, momentami niespójnie i bez polotu. Kiepskie dialogi, nieco wymuszone, czy nawet drętwe. Szkoda trochę.

Ciekawa historia, wciągająca i nienatarczywie pouczająca opowieść dla młodszych nastolatek.
Dość słabo jednak napisana, momentami niespójnie i bez polotu. Kiepskie dialogi, nieco wymuszone, czy nawet drętwe. Szkoda trochę.

Dziś książka idealna dla miłośników kotów, czyli w zasadzie dla mnie :) Mimo iż jest to trzeci tom serii można go spokojnie czytać bez znajomości poprzednich, bez problemu odnalazłam się w tej historii.

Kiedy pęka rura i kociarnia zostaje zalana, właściciele fundacji mogą liczyć na wsparcie przyjaciół. Młode wolontariuszki – Julka, Ola, Lena i Zuzia – wraz z rodzinami pomagają im uporać się ze skutkami tej małej powodzi. Dzięki temu Koci Zaułek wciąż może działać i gościć nowe, potrzebujące opieki koty.

Przyjemna i lekka książka z uroczymi ilustracjami. Główne bohaterki od początku dają się polubić, są sympatyczne i uwielbiają koty.

Bardzo lubię książki, które niosą pozytywne przesłanie. Tak też jest w przypadku tej powieści, bo to ciepła książka o przyjaźni i zaangażowaniu w pomoc innym. Autorka przybliża małemu czytelnikowi temat szacunku i empatii co w dzisiejszych czasach jest bardzo ważne. Nie znajduje ani jednego minusa dlatego z czystym sumieniem polecam Wam tą książkę.

Dziś książka idealna dla miłośników kotów, czyli w zasadzie dla mnie :) Mimo iż jest to trzeci tom serii można go spokojnie czytać bez znajomości poprzednich, bez problemu odnalazłam się w tej historii.

Kiedy pęka rura i kociarnia zostaje zalana, właściciele fundacji mogą liczyć na wsparcie przyjaciół. Młode wolontariuszki – Julka, Ola, Lena i Zuzia – wraz z rodzinami...

Przyjemna i lekka książka idealna dla młodszych czytelników. Bardzo polubiłam główne bohaterki oraz ich zainteresowanie kotami. Ilustracje w tej książce są przesłodkie. Jeśli chodzi o fabułę była interesująca. Polecam bardzo fajna i lekka książka idealna dla fanów kotów.

Przyjemna i lekka książka idealna dla młodszych czytelników. Bardzo polubiłam główne bohaterki oraz ich zainteresowanie kotami. Ilustracje w tej książce są przesłodkie. Jeśli chodzi o fabułę była interesująca. Polecam bardzo fajna i lekka książka idealna dla fanów kotów.

W trzecim tomie wydarzenia skupiają się na Oli, jednej z czterech przyjaciółek z grupy No Name, zakochanej w tańcu. Autorka porusza tematykę marzeń i dążenia do ich zrealizowania małymi krokami. Na przykładzie Oli pokazuje niełatwą drogę, jaką trzeba przejść, by je spełnić, choć bywa i tak, że nie zawsze się to uda. Na pewne zawirowania nie mamy wpływu. Jednak gdy się spełni marzenie, to warto mieć kolejne. Warto mieć cel w życiu.
Jedną z pasji i miłości przyjaciółek są koty. Wolontariat dziewczynek w fundacji zajmującej się zapobieganiem bezdomności kotów to świetny przepis na aktywne i pożyteczne spędzanie wolnego czasu dla nastolatków po południu. Ukazane zostały różne aktywności wolontariuszek, sposoby gromadzenia funduszy, szukanie domów kotom poprzez social media. Jednak nie wszystkie bezdomne zwierzaki nadają się do adopcji i o tym też jest mowa w powieści. W jedną z kocich akcji zaangażował się urząd miasta, co jest dobrym przykładem do przeniesienia go do świata realnego.
Akcja częściowo dzieje się w szkole. Zmiana wychowawczyni i polonistki w jednym trochę namąciła w życiu piątoklasistów. Nowy nauczyciel to nowe propozycje działań i możliwości rozwoju pasji i talentów. Realia szkolne oraz relacje na linii nauczyciel-uczeń zostały wiarygodnie przedstawione. Mogą zainspirować lub wskazać kierunek działań w pracy wychowawczej. Gościłam także w domu Oli, obserwowałam jej relacje z matką. Samotne rodzicielstwo nie jest łatwe, dotrzymywanie złożonych obietnic również. Chętnie gościłam w Ulubionej Cukierni, ostatnio ze względu na obecność Pana Kota. Przybłęda i zguba w jednym lubi ludzi, lecz szuka swego prawowitego właściciela.
Beata Sarnowska potrafi wejść w psychikę dziecka, zajrzeć do głowy pełnej poplątanych myśli i buzujących uczuć. Całość ubrać w słowa i przelać na papier. Przyjaźń, pomoc, wsparcie przyjaciółek i matki w trudnych chwilach, pretensje, animozje, pogodzenie się to samo życie. W dodatku autorka okrasza to slangiem młodzieżowym. W fabule umiejętnie splata różne sfery życia młodszych nastolatek – szkołę, dom, zajęcia pozaszkolne, wolontariat, a przy tym nie unika poważnych tematów i problemów. W tym tomie przede wszystkim stawia na marzenia! Na koty też. A te wyłaniają się niemalże z każdej strony. Czarno-białe mruczki pędzla Joanny Rusinek umilają czytanie. Szkoda, że naprawdę nie mruczą, bo książkę czytałoby się jeszcze przyjemniej.
„Marzenia Oli” to mądra, życiowa powieść, poruszająca wiele autentycznych tematów, skierowana do dzieci w wieku 9-11 lat. Uważam, że dorośli także powinni po nią sięgnąć, by zaangażować się w wolontariat, poznać świat swoich dzieci, ich problemy, pomóc w dążeniu do realizowania marzeń i, być może, odświeżyć i spełnić swoje marzenia.

W trzecim tomie wydarzenia skupiają się na Oli, jednej z czterech przyjaciółek z grupy No Name, zakochanej w tańcu. Autorka porusza tematykę marzeń i dążenia do ich zrealizowania małymi krokami. Na przykładzie Oli pokazuje niełatwą drogę, jaką trzeba przejść, by je spełnić, choć bywa i tak, że nie zawsze się to uda. Na pewne zawirowania nie mamy wpływu. Jednak gdy się...

Trzeci tom serii o przyjaciółkach, wolontariuszkach kociej fundacji to książka ociekająca wręcz przyjaźnią.

Taką, która istnieje pomimo różnic charakterów, a jej główną dewizą jest wzajemne wsparcie. Dziewczyny, niczym muszkieterki stoją za sobą murem i pomagają sobie na każdym kroku. Akceptując przy tym wzajemne potrzeby, odmienności i oczekiwania.

W tej historii skupimy się przede wszystkim na Oli i jej tanecznej pasji. Będziemy śledzić wytężoną pracę, która ma pomóc w spełnieniu marzenia. Podpatrzymy nieco przygotowania dziewczyny i zwrócimy uwagę na postawę jej mamy, której doping okaże się bardzo pomocny.

Oprócz tego będziemy uczestniczyć w akcji ratunkowej w kociarni, gdzie z powodu zalania, potrzebne będą siły i ręce do pracy.
Zaangażujemy się również w akcję fundacji, mającą na celu łapanie i sterylizację bezpańskich kotów w okolicy.

Innymi słowy: oj będzie się działo.

Dla miłośników kotów to niewątpliwie gratka 😁

Trzeci tom serii o przyjaciółkach, wolontariuszkach kociej fundacji to książka ociekająca wręcz przyjaźnią.

Taką, która istnieje pomimo różnic charakterów, a jej główną dewizą jest wzajemne wsparcie. Dziewczyny, niczym muszkieterki stoją za sobą murem i pomagają sobie na każdym kroku. Akceptując przy tym wzajemne potrzeby, odmienności i oczekiwania.

W tej historii skupimy...

W Kocim Zaułku zawsze dużo się dzieje! Julka, Lena, Ola i Zuzia mają ręce pełne roboty i... puchatych kociaków. Wolontariuszki kochają je nad życie.

Każda jednak ma też swoje sprawy, obowiązki i marzenia. Największą pasją Oli jest taniec. Trenuje go od lat i robi wspaniałe postępy. W tym roku dziewczynka planuje wziąć udział w konkursie, w którym do zdobycia jest miejsce na wyjątkowych warsztatach tanecznych.

Praca nad konkursowym układem jednak nie idzie jej prosto, a w dodatku okazuje się, że mama nie może pojechać z nią na przesłuchanie, bo ma wtedy ważny egzamin, od którego zależą losy jej dalszej pracy.

Nieszczęście dotyka także Koci Zaułek. Pęka rura i kociarnię zalewa powódź. Trzeba wziąć się do roboty, posprzątać i zrobić nieplanowany remont.

Czy nasi ulubieni bohaterowie poradzą sobie z tymi wszystkimi zadaniami? Czy Ola spełni swoje marzenie i dostanie się na upragnione warsztaty?

"Koci Zaułek. Marzenie Oli" to trzeci tom serii bardzo przyjemnych książek dla dzieci i młodzieży. Czyta się je lekko i z radością a przytaczane historie są ciekawe, wciągające i niosą za sobą zawsze ważne życiowe lekcje.

To idealna lektura na wakacje ❤️

W Kocim Zaułku zawsze dużo się dzieje! Julka, Lena, Ola i Zuzia mają ręce pełne roboty i... puchatych kociaków. Wolontariuszki kochają je nad życie.

Każda jednak ma też swoje sprawy, obowiązki i marzenia. Największą pasją Oli jest taniec. Trenuje go od lat i robi wspaniałe postępy. W tym roku dziewczynka planuje wziąć udział w konkursie, w którym do zdobycia jest miejsce...

Trzeci tom serii Koci Zaułek ogromnie się nam spodobał. Co prawda gdzieś nam umknął tom drugi, ale na szczęście każdy z nich można czytać niezależnie. Dzieje się tak, gdyż główną bohaterką każdego tomu jest za każdym razem inna dziewczyna z grupy czterech przyjaciółek 😊
Tym razem tom skupia się na Oli, która uwielbia taniec, niekiedy jednak ma problemy z tremą. Mimo to bardzo chce się dostać na warsztaty taneczne, by spełnić swoje marzenia 😊

W tym samym czasie w fundacji zajmującej się adopcją kotów pęka rura i przyjaciółki pomagają zaopiekować się przebywającymi tam kotami.

Historia ta, choć krótka, opowiada nie tylko o adopcji kotów, ale przede wszystkim o przyjaźni czterech dziewczyn, które pomimo różnic, potrafią się dogadać i wspierać wzajemnie.
To dobrze napisana powieść dla młodych nastolatek. Sądzę, że przygody tej czwórki spodobają się niejednej dorastającej dziewczynie ☺️ zwłaszcza, że książka jest wypełniona cudownymi ilustracjami kotów 🐱

Wraz z córką polecamy tę książkę

Trzeci tom serii Koci Zaułek ogromnie się nam spodobał. Co prawda gdzieś nam umknął tom drugi, ale na szczęście każdy z nich można czytać niezależnie. Dzieje się tak, gdyż główną bohaterką każdego tomu jest za każdym razem inna dziewczyna z grupy czterech przyjaciółek 😊
Tym razem tom skupia się na Oli, która uwielbia taniec, niekiedy jednak ma problemy z tremą. Mimo to...

Cieszę się, za sięgnęłam po nią, ze względu na to, ze sama mam kota. Prawda jest taka, że kota nigdy nie planowałam mieć, bo od zawsze mojemu sercu było bliżej do psa, to jednak pod moich dachem zamieszkała kotka, która uwielbia punkt piąta rano (!) skakać po mnie, gdy jeszcze śpię.

Książka porusza temat kotów, a raczej bezdomności tych czworonogów. Jak wiemy, nie brakuje nam bezdomnych kotów. W historii kociego zaułka poznajmy cztery bohaterki, które bardzo angażują się w pomoc tych zwierząt. Lecz to nie jedyne co wynosimy z tej historii. Przedstawione zostają nam również problemy głównych bohaterów i sposoby jak można sobie z tym radzić, polegając na sobie lub na bliskich nam osobach.
Książka pokazuje, ze z każdym problemem możemy sobie poradzić. Uwierzyć w siebie i stawić mu czoła.

Cieszę się, za sięgnęłam po nią, ze względu na to, ze sama mam kota. Prawda jest taka, że kota nigdy nie planowałam mieć, bo od zawsze mojemu sercu było bliżej do psa, to jednak pod moich dachem zamieszkała kotka, która uwielbia punkt piąta rano (!) skakać po mnie, gdy jeszcze śpię.

Książka porusza temat kotów, a raczej bezdomności tych czworonogów. Jak wiemy, nie brakuje...

Trzeci tom serii o Kocim Zaułku. I mimo, że nie czytałam poprzednich części to absolutnie nie miałam problemu by się odnaleźć w tej historii.

No Name czyli cztery przyjaciółki, które nie tylko bardzo chodzą do jednej klasy, ale też są wolontariuszkami w kociej fundacji. W fundacji, w której akurat pęka rura i musi się odbyć remont. Dziewczęta i tym razem nie zostawiają swojego ukochanego miejsca bez pomocy.

Każda z nich jest inna. Mają różne marzenia. Ola np bardzo marzy o tym by dostać się na obóz taneczny. Musi tylko stworzyć swoją własną choreografię i zatańczyć. Jednak pojawia się niemały problem gdyż casting odbywa się w dniu, w którym wraz z mamą nie będą mogły na niego dotrzeć.

Ale od czego są przyjaciółki? Od czego jest mama, która zrobi dla swojej córki wszystko?

Książka o prawdziwej przyjaźni, o zaangażowaniu w pomoc potrzebującym. Ucząca empatii i szacunku. Idealna lektura dla troszkę starszych dzieci potrafiących czytać, gdyż duża czcionka im to tylko ułatwi.

Serdecznie polecam.

Trzeci tom serii o Kocim Zaułku. I mimo, że nie czytałam poprzednich części to absolutnie nie miałam problemu by się odnaleźć w tej historii.

No Name czyli cztery przyjaciółki, które nie tylko bardzo chodzą do jednej klasy, ale też są wolontariuszkami w kociej fundacji. W fundacji, w której akurat pęka rura i musi się odbyć remont. Dziewczęta i tym razem nie zostawiają...