Nikt Ci nie uwierzy

Historia oparta na faktach. Idealnie przedstawia traktowanie kobiet w dawnych czasach. Gdzie były, ale nie miały prawa głosu, prawa do własnego zdania, gdzie powinny być posłuszne mężczyźnie, bo tak żyło się w tamtych czasach.

Historia oparta na faktach. Idealnie przedstawia traktowanie kobiet w dawnych czasach. Gdzie były, ale nie miały prawa głosu, prawa do własnego zdania, gdzie powinny być posłuszne mężczyźnie, bo tak żyło się w tamtych czasach.

Jest to powieść napisana na faktach.
Historia wydarzyła się ponad sto lat temu. Ukazuje czasy, w których kobieta nie może przeciwstawić się mężczyźnie. Ma wyznaczone z góry role: ma zajmować się domem, rodzić dzieci i zadowalać męża.

W tym świecie przyszło żyć Dorothei Rohrbeck. Jej usłane różami życie, kończy się wraz ze śmiercią jej ojca. Zostaje dziedziczką ogromnej fortuny i pałacu, jednak dopóki nie osiągnie pełnoletności, to zarządca majątku decyduje o wypłatach dla niej. Ojciec w testamencie zabezpieczył nawet nauczycielkę Doroty, pannę Berthe. Jednak w świecie, w którym rządzą mężczyźni to w końcu nie wystarczyło.
Ursel jest młodszą kuzynką Dorothei. Jej matka ponownie wychodzi za mąż. Czarujący wszystkich dookoła Grupen szybko okazuje się koszmarem dwunastoletniej Urszuli.
Ciężko jest tak w skrócie opisać fabułę. Utrudnia to fakt jej prawdziwości. Bo jak wybrać bardziej i mniej ważne wydarzenia, podczas gdy każda z dziewczynek przeżywała swój koszmar?
Grupen był typowo toksycznym facetem. Czarujący za zamkniętymi drzwiami. Potrafił sobie omotać wokół palca każdego, aby spełnić swoje żądze. Dorota, wychowywana na silną kobietę, nie poddała się jemu, co sprawiło jej ogrom problemów. Mężczyźni w koło próbowali ją złamać i upodlić.
Zanim zaczęłam czytać książkę, przeczytałam artykuły dotyczące tej sprawy. Mocno chwytające za serce.

Jest to powieść napisana na faktach.
Historia wydarzyła się ponad sto lat temu. Ukazuje czasy, w których kobieta nie może przeciwstawić się mężczyźnie. Ma wyznaczone z góry role: ma zajmować się domem, rodzić dzieci i zadowalać męża.

W tym świecie przyszło żyć Dorothei Rohrbeck. Jej usłane różami życie, kończy się wraz ze śmiercią jej ojca. Zostaje dziedziczką ogromnej...

Dla mnie za trudny temat ale takie książki są potrzebne.

Dla mnie za trudny temat ale takie książki są potrzebne.

Jejku ależ to była smutna ale jednocześnie pięknie napisana książka! Historia zawarta w niej wydarzyła się naprawdę, przed stu laty i ta myśl sprawia,że łzy same napływają mi do oczu.
Narratorkami są dwie kobiety, a książka napisana jest w formie, która przypomina ich listy pisane do siebie nawzajem. Piszę,że przypomina ponieważ nie jest to jasno pokazane ale odnosimy takie wrażenie. Można tez porównać to do spowiedzi. Dziewczyny spowiadają się sobie nawzajem i w końcu są ze sobą szczere, chociaż teraz już to nic nie zmieni.... już jest za późno, czas minął....
Te dwie kobiety są kuzynkami. Jedna to szesnatoletnia Dörte, dziedziczka pałacu, której ojciec zmarł zostawiając ją pod opieką przyjaciółki i guwernantki. Dopóki jednak nie osiągnie pełnoletności musi się prosić o każdy grosz mężczyzn, którzy trzymają pieczę nad jej majątkiem i oczywiście wiedzą lepiej....
Druga to dwunastoletnia Ursula, która przez swoje krótkie życie doznała cierpień,których nie powinna była doznać i to z rąk osoby,która teoretycznie powinna ją wziąć pod opiekę...
Polecam wam tą książkę,bo naprawdę warto ją poznać! Zresztą jest to kolejna książka, która przypomina nam,że jeszcze całkiem niedawno kobieta nie była pełnowartościowym człowiekiem i nie mogła nic, nawet decydować o sobie...
Daje 7/10
Zaczytanego książkoholicy 📖❤️

Jejku ależ to była smutna ale jednocześnie pięknie napisana książka! Historia zawarta w niej wydarzyła się naprawdę, przed stu laty i ta myśl sprawia,że łzy same napływają mi do oczu.
Narratorkami są dwie kobiety, a książka napisana jest w formie, która przypomina ich listy pisane do siebie nawzajem. Piszę,że przypomina ponieważ nie jest to jasno pokazane ale odnosimy...

Rewelacyjna,wstrząsająca i poruszająca. Polecam.

Rewelacyjna,wstrząsająca i poruszająca. Polecam.

Świetnie napisana historia na faktach. Inna ale proszę się nie zniechęcać początkiem, bo jak się wciągnie, nie można przerwać czytać.
Bardzo trudny temat i wciąż aktualny, co jest smutne i straszne.
Warto, oj warto przeczytać.
Polecam.

Świetnie napisana historia na faktach. Inna ale proszę się nie zniechęcać początkiem, bo jak się wciągnie, nie można przerwać czytać.
Bardzo trudny temat i wciąż aktualny, co jest smutne i straszne.
Warto, oj warto przeczytać.
Polecam.

Magda Knedler wstrząsająco opowiada o tragedii dwóch kuzynek, szesnastoletniej Dörte Rohrbeck i dwunastoletniej Ursel Schade, żyjących w Niemczech (na Dolnym Śląsku) na początku XX wieku.

Ich życie zamienia się w koszmar, gdy w rodzinie pojawia się nowy mąż matki Ursel – Peter Grupen, weteran wojenny, który okazuje się cynicznym manipulatorem i tyranem. Wykorzystuje on swoją pozycję do molestowania dziewcząt i przemocy ekonomicznej.

Powieść, oparta na faktach, jest prowadzona w formie monologów/listów Ursel i Dörte, którym nikt nie wierzy. Książka demaskuje opresyjny system i stereotypy, które stawiały mężczyzn ponad kobietami i dziećmi, co ostatecznie prowadzi do tragicznego finału: śmierci obu dziewcząt w 1921 roku. Jest to historia o bezradności, strachu i samotności ofiar.

Magda Knedler wstrząsająco opowiada o tragedii dwóch kuzynek, szesnastoletniej Dörte Rohrbeck i dwunastoletniej Ursel Schade, żyjących w Niemczech (na Dolnym Śląsku) na początku XX wieku.

Ich życie zamienia się w koszmar, gdy w rodzinie pojawia się nowy mąż matki Ursel – Peter Grupen, weteran wojenny, który okazuje się cynicznym manipulatorem i tyranem. Wykorzystuje on...

Mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Przerażające jest to, ile tak młode dziewczęta musiały cierpieć i jak okrutny spotkał je los.

Mam bardzo mieszane uczucia po przeczytaniu tej książki. Przerażające jest to, ile tak młode dziewczęta musiały cierpieć i jak okrutny spotkał je los.

Książka oparta na faktach, przez co jej treść poraża jeszcze bardziej.

Od samego początku czytelnik ma świadomość tego, do jakiej tragedii dojdzie. Jego zadaniem jest wraz z młodymi kobietami przejść przez tę okrutną drogę.

Narracja jest pierwszoosobowa, przez co jeszcze bardziej możemy odczuć emocje tych młodych dziewczyn, które nie mogły decydować same za siebie. Sprawia to, że książka jeszcze bardziej frustruje, bo wręcz czuć bezsilność kuzynek, którym dzieje się okropna krzywda, jednak nie mogą liczyć na żadną pomoc.

Kolejny raz przekonałam się, że Magda Knedler tworzy bardzo dobre książki i w znakomity sposób opowiada historie.

Książka oparta na faktach, przez co jej treść poraża jeszcze bardziej.

Od samego początku czytelnik ma świadomość tego, do jakiej tragedii dojdzie. Jego zadaniem jest wraz z młodymi kobietami przejść przez tę okrutną drogę.

Narracja jest pierwszoosobowa, przez co jeszcze bardziej możemy odczuć emocje tych młodych dziewczyn, które nie mogły decydować same za siebie....

Całość treści zawartej oceniam na 6 ale daje 2 plusy więcej za przekaz i zrozumiały styl. Bardzo dobra narracja każdej z bohaterek pisanej w pierwszej osobie, przez co nie można się pogubić w kwestiach.
No cóż jeśli chodzi o fabule autorka pisze swoją interpretacjie, gdzieś już wcześniej opisanej histori na faktach. Jej interpretacja traumatycznej opowieści w przekazie nie jest tak straszna jak by się mogło wydawać. Historia młodych dziewcząt dorastających w czasach wojny. Dziewcząt, które tracą swoich ojców zbyt młodo, które przez to nie mogą same za siebie decydować. Los syła im niby ,,bohatera", osobę która ma ich wybawić i być podpora w dorastaniu. Ale jak się okazuje to nie anioł tylko diabeł w ludzkiej postaci.
I to cała historia młodych osób, które mają swoje marzenia o lepszym jutrze, które w ich przypadku nigdy nie nadejdzie. Bo w ich historii te marzenia kończą się wraz z pojawieniem się "zmory".
Smutna opowieść ze smutnym zakończenie, ale nie jest to jeden i ostatni taki przypadek. Historia napisała już ich wiele i myślę że teraźniejszość oraz przyszłość będzie miała ich więcej.

Całość treści zawartej oceniam na 6 ale daje 2 plusy więcej za przekaz i zrozumiały styl. Bardzo dobra narracja każdej z bohaterek pisanej w pierwszej osobie, przez co nie można się pogubić w kwestiach.
No cóż jeśli chodzi o fabule autorka pisze swoją interpretacjie, gdzieś już wcześniej opisanej histori na faktach. Jej interpretacja traumatycznej opowieści w przekazie nie...