Śmierć w światłach rampy

Uważam że to jedna z lepszych części które dotychczas przeczytałam z tej serii. Zakończenie było nieprzewidywalne, przez całą książka nie domyśliłam się zakończenia ale nie było ono naciągane.

Uważam że to jedna z lepszych części które dotychczas przeczytałam z tej serii. Zakończenie było nieprzewidywalne, przez całą książka nie domyśliłam się zakończenia ale nie było ono naciągane.

Ta część była dla mnie troszkę nudna, ale dlatego, że uwielbiam postać Hazel i Daisy, nie mogę dać niżej niż 5 gwiazdek ;) Tym bardziej, że przez większość czytania książki, nie mogłam oderwać wzroku.

Ta część była dla mnie troszkę nudna, ale dlatego, że uwielbiam postać Hazel i Daisy, nie mogę dać niżej niż 5 gwiazdek ;) Tym bardziej, że przez większość czytania książki, nie mogłam oderwać wzroku.

''A to znaczy, że chociaż znamy tło wydarzeń dużo lepiej niż policjanci wezwani na miejsce zbrodni, musimy polegać na zeznaniach naszych podejrzanych. A nasi podejrzani to osoby, które zarabiają na życie, kłamiąc.''

''Śmierć w światłach rampy'' Robin Stevens to 8 tom serii ''Zbrodni niezbyt eleganckiej''. Daisy i Hazel po przygodzie w Hongkongu udają się do Rue Theatre w Londynie, gdzie mają wziąć udział w przedstawieniu ''Romeo i Julia''. Wydawało się, że tym razem żadna zbrodnia nie wydarzy się. Jednak zazdrość i pogróżki prędko dopuszczają do nowego morderstwa. Towarzystwo Detektywistyczne musi rozwiązać nową sprawę.

W tej serii kocham to, że każdy tom ma swój nieskazitelny klimat. W tym nasze bohaterki trafiają do teatru. Ja osobiście jestem ogromną fanką teatru i bardzo przyjemnie czytało mi się jego opis, próby do sztuki i jego ogólne funkcjonowanie. W szczególności podobało mi się jak sztuka była wystawiana a dziewczyny na bieżąco analizowały sprawę. Sama zbrodnia mnie ogromnie zaskoczyła i kompletnie nie byłam w stanie przewidzieć co się stanie. Jestem totalnie pod wrażeniem tej sprawy kryminalnej.

Postacie jak zawsze są fantastyczne. Z głównych bohaterek ja osobiście bardziej wolę Hazel, ale oczywiście Daisy też bardzo lubię. Bardzo się cieszę z powrotu George'a oraz Aleksandra. I w tym tomie szczególnie podobała mi się kreacja postaci biorącej udział przy sztuce. Również podobał mi się pewien zabieg, który wprowadziła autorka do pewnej postaci (ci co czytali, na pewno już się domyślają o co mi chodzi).

Podsumowując uważam, że jest to jeden z lepszych tomów i zdecydowanie trafi do mojego top 3. Daje 10/10

''A to znaczy, że chociaż znamy tło wydarzeń dużo lepiej niż policjanci wezwani na miejsce zbrodni, musimy polegać na zeznaniach naszych podejrzanych. A nasi podejrzani to osoby, które zarabiają na życie, kłamiąc.''

''Śmierć w światłach rampy'' Robin Stevens to 8 tom serii ''Zbrodni niezbyt eleganckiej''. Daisy i Hazel po przygodzie w Hongkongu udają się do Rue Theatre w...

Cóż powiedzieć- jak zwykle mi się podobało. Bohaterki są coraz starsze i poważniejsze, ich życie wewnętrzne robi się coraz bogatsze, a zagadki rozwiązują z coraz większym rozmachem! Świetna seria.

Cóż powiedzieć- jak zwykle mi się podobało. Bohaterki są coraz starsze i poważniejsze, ich życie wewnętrzne robi się coraz bogatsze, a zagadki rozwiązują z coraz większym rozmachem! Świetna seria.

Ochrzciłam tę książkę najlepszą z całej serii [jest to bardzo trudne, ponieważ każda mi się podobała (jeszcze zostały trzy książki z tej {nie chce znów powtarzać} serii, ale myślę, że ta będzie moją ulubioną] i zamierzam brnąć dalej razem z Hazel i Daisy w ich perypetie.
Spodobał mi się wątek LGBT (kocham to tym czytać) piszczałam z radości, gdy dowiedziałam się o Daisy.
Super zbrodnia, a Rose? Co za baba jak ona to wymyśliła! (Autorka ma bujną wyobraźnię można sobie tylko pozazdrościć). Dziękuję ci Aleksandrze za to że przekonujesz się do Hazel.
Na koniec chcę zaznaczyć że jest to najlepsza część. Z całego serca polecam.😘

Ochrzciłam tę książkę najlepszą z całej serii [jest to bardzo trudne, ponieważ każda mi się podobała (jeszcze zostały trzy książki z tej {nie chce znów powtarzać} serii, ale myślę, że ta będzie moją ulubioną] i zamierzam brnąć dalej razem z Hazel i Daisy w ich perypetie.
Spodobał mi się wątek LGBT (kocham to tym czytać) piszczałam z radości, gdy dowiedziałam się o Daisy....

To jest oficjalnie moja ulubiona książka z tego cyklu. Miała wiele elementów zaskoczenia, romansu i nawet się trochę przy niej popłakałam. Na pewno namówię moją koleżankę żeby to przeczytała.

To jest oficjalnie moja ulubiona książka z tego cyklu. Miała wiele elementów zaskoczenia, romansu i nawet się trochę przy niej popłakałam. Na pewno namówię moją koleżankę żeby to przeczytała.

Moja ulubiona część serii "Zbrodnia niezbyt elegancka". Najciekawsza fabuła i chyba najtrudniejsza do rozwiązania zagadka! Polecam wszystkim lubiącym kryminały ;)

Moja ulubiona część serii "Zbrodnia niezbyt elegancka". Najciekawsza fabuła i chyba najtrudniejsza do rozwiązania zagadka! Polecam wszystkim lubiącym kryminały ;)

Śmierć w światłach rampy" Robin Stevens
Czyli 8 tom z serii Zbrodni niezbyt eleganckiej
🕵🏼‍♀️⚰️
Jak widzicie, doszłam aż do 8 tomu serii a to znak, jak sądze dość oczywisty, że uwielbiam tę serię. Jak tu nie kochać powieści detektywistycznej gdzie głównymi postaciami są mądre a zarazem odważne dziewczęta?
Nie będę wam wiele zdradzać o fabule lecz... Zbrodnia w teatrze Rue udowodniła im dobitnie, że muszą bardzo uważać na swoje bezpieczenstwo gdyż ( ku ogromnemu zdziwieniu Hazel ) były one traktowane na równi z resztą personelu teatru, a więc i większe niebezpieczeństwo im grozi, w szczegolnosci że w gre wchodzi morderstwo.
🕵🏽‍♀️📝
Po wydarzeniach z poprzednich części wszyscy zgodnie stwierdzili, że dziewczęta muszą sobie odpocząć jednak biedne, działają jak magnesy na zbrodnie! W końcu są Detektywami, czyż nie sa od rozwiązywania takich zagadek? Z czego wujek Felix zupełnie nie jest zadowolony, nie dziwi to nikogo poza Daisy. Ale to sami zauwazycie i też się dowiecie czemu, czytając tą cudowną serię...
Teraz wam powiem, że uwielbiam te bohaterki, ich dziwną aczkolwiek wspaniała i piekna relacje, równie poplątaną jak zagadki ktore rozwiązują!Uwielbiam obserwowac jak dorastają i się zmieniają na przestrzeni książek.W porównaniu z pierwszymi częściami dostrzegam wielka zmianę w bohaterkach, dziewczęta dorastają.
🕵🏼‍♀️⚰️
Książka jest lekka l, łatwa i szynka w czytaniu, odrazu nas wciąga w wir wydarzeń. Nie zatrzymuje sie ani na chwile, ciągle dostajemy nowe wiadomości, coś się dzieje. A jednak jest taka spokojna. Piękne słownictwo a jednak proste. Muszę pochwalić autorkę za to jak świetnie pisze o relacjiach miedzy ludzkich! Lektura idealna nawet dla młodszych odbiorców, ponieważ jest to kryminał dziecięcy. Same bohaterki mają naście lat gdzie się akcja rozgrywa, o ile dobrze pamiętam po jakieś 12 lat.
Lektura nader wciągająca, idzie zapomnieć o Bożym świecie w momencie kiedy się przeniesiemy do świata naszego Towarzystwa Detektywistycznego Daisy Wells i Hazel wong.
Co mój znajomy zauważył książka sprawia mi wiele radości, gdy tylko o niej zaczynam opowiadać nie mogę skoczyć!
🕵🏽‍♀️📝
Musicie być czujni gdyż to teatr i każdy tu gra a to świetni aktorzy!!! I nigdy nie można być pewnym czy ktoś mówi prawdę!
Ja niemoge się doczekać aż kupię kolejne części tej serii by je w końcu przeczytać!!! Uwielbiam tą serię, także gorąco zachęcam do spróbowania swoich sił w tej zagadce jak i poprzednich, myslicie ze rozwiążecie ta sprawę przed dziewczętami? Pamiejcie bądźcie czujni...
Ocenka⭐️ 5/5 ⭐️🕵🏼‍♀️⚰️

Śmierć w światłach rampy" Robin Stevens
Czyli 8 tom z serii Zbrodni niezbyt eleganckiej
🕵🏼‍♀️⚰️
Jak widzicie, doszłam aż do 8 tomu serii a to znak, jak sądze dość oczywisty, że uwielbiam tę serię. Jak tu nie kochać powieści detektywistycznej gdzie głównymi postaciami są mądre a zarazem odważne dziewczęta?
Nie będę wam wiele zdradzać o fabule lecz... Zbrodnia w teatrze Rue...

W tym tomie Daisy i Hazel z powodu wydarzeń w poprzednim tomie i tego , że przegapiły cały semestr zostają wysłane do wujka Feliksa i Jego żony. I mężczyzna , który chcę ich trzymać z dala od śledztw wraz ze swoją żoną wpada na pomysł by dziewczyny pod ich nieobecność dołączyły do grupy teatralnej , która właśnie przygotowuję sztukę na podstawie „Romeo i Juli” i Daisy jest podekscytowana i już sobie wyobraża , że zostanie gwiazdą. Sama Hazel nie jest aż tak chętna , ale nie mówi tego na głos , a żona Feliksa Ją pociesza mówiąc , że przybywając tak często z Daisy na pewno stała się dobrą aktorką. I bohaterki dołączają do grupy i poznają innych członków grupy i od razu zauważają , że inni aktorzy nie przepadają za odtwórczynią roli Juli(Rose) i po jakimś czasie ktoś zaczyna grozić Rose , a potem Daisy i Hazel znajdują ciało Rose i na miejsce zostaję wezwana policja , a konkretnie inspektor , który jest im znany i mężczyzna mówi bohaterkom , że oficjalnie nie mogą dołączyć do śledztwa i mu pomagać , ale nie będzie ich powstrzymywał jeśli będą chcieli przeprowadzić własne śledztwo. I te oczywiście rozpoczynają kolejne dochodzenie i tworzą listę podejrzanych : Panna Crompton(właścicielka teatru) Simon(aktor)Annie(Garderobianka) Lizander(aktor) Jim(Portier) Inigo(reżyser) i Martita(aktorka i dublerka Rose) I po utworzeniu listy Daisy od razu zaczyna bronić Martity i jest wściekła na inspektora , że ten Ją podejrzewa i dziewczyna w końcu wyznaję Hazel , że Martita Jej się podoba i do Hazel w końcu dociera , że Daisy lubi dziewczyny i po tym wyznaniu Daisy boi się , że Hazel nie będzie już Jej lubić i odejdzie z ich Towarzystwa , ale Hazel od razu Ją przytula i mówi , że nic takiego się nie wydarzy i Daisy pierwszy raz w życiu mówi Jej , że nie zasługuję na Nią , ale oczywiście nie byłaby sobą , gdyby nie dodała , że więcej tego nie powtórzy:D I bohaterki dalej prowadzą śledztwo , ale niespodziewanie do teatru przybywa wujek Feliks i jest wściekły , że znów wciągnęły się w śledztwo i od razu zabiera Je do domu , a następnego dnia dziewczyny dostają wiadomość od inspektora i okazuję się , że odnaleziono ciało Annie w rzece i są podejrzenia , że popełniła samobójstwo. A z kolei do Hazel przychodzi list od Aleksandra i ten zapowiada , że On i George niedługo Je odwiedzą , a zaraz po tym liście okazuję się , że Daisy złapała przeziębienie i właśnie wtedy przybywają Aleksander i George i dzięki Hazel udaję im się opuścić mieszkanie i , gdy Daisy uziemiona zostaję w domu pozostała trójka sprawdza mieszkanie Annie , a następnie most skąd miała skoczyć i w pewnym momencie Hazel i Aleksander mają swoją „chwilę” Jednak w końcu trójka detektywów zostają znaleziona przez opiekunkę i inspektora i każdy jest na nich wściekły , a inspektor zakazuję im śledztwa i po wszystkim chłopcy zostają odesłani , a Hazel i Daisy podczas rozmowy o śledztwie zaczynają podejrzewać , że Annie i Rose znały się w dzieciństwie i , że rodzice Rose zostali zamordowani , a Annie i Rose coś o tym wiedziały i dlatego teraz zginęły i niespodziewanie dzięki wsparciu żony wujka Feliksa(przekonała męża) ten zgadza się by dziewczynki wróciły do teatru na premierę i odkryły prawdę i bohaterki są szczęśliwe i w dniu premiery podsumowują swoje śledztwo i odkrywają , że od początku się pomyliły , bo dociera do nich , że to są aktorzy więc każdy mógł się przebrać za każdego i podczas premiery na której są również : wujek z żoną i Aleksander z George’m nagle Lizander wypija zatruty napój , a pewna kobieta zaczyna uciekać i Daisy krzyczy , że to morderczyni i inspektor Ją łapię i wtedy okazuję się , że to Rose i podczas konfrontacji wychodzi na jaw , że Rose zabiła prawdziwą Annie i podszyła się pod Nią tylko po to by później udawać , że ta się zabiła i Daisy wraz z Hazel wyjaśniają , że zrobiła to , bo Annie odkryła , że to Rose zabiła swoich rodziców , a sam Lizander zaczął coś podejrzewać. I wściekła Rose postanowiła zabić też Jego , a następnie wyjechać i wrócić po jakimś czasie pod zmienionym nazwiskiem i znów zostać gwiazdą i to tak naprawdę Ona wysyłała do siebie te groźby i wściekła Rose przyznaję się do winy i rzuca się na Hazel , ale Daisy , Aleksander i inspektor Ją chronią i sprawczyni zostaję aresztowana , a inspektor gratuluję bohaterkom , a na koniec wujek Feliks jest z nich dumny , a Jego żona daję im wskazówki na przyszłość. Pojawia się również ekipa z teatru , która im dziękuję , a Hazel mówi Martitcie , że Daisy od początku w Nią wierzyła i kobieta dziękuję Daisy i całują Ją w dłoń , a Daisy jest w siódmym niebie:D Wychodzi również na jaw , że Lizander przeżył. A do bohaterek dzwonią również koleżanki ze szkoły i mówią , że za Nimi tęsknią i nie mogą się doczekać ich powrotu , a w ostatniej scenie Daisy i Hazel wybierają się na lody z Aleksandrem i George’m i Aleksander i Hazel idą razem. I tak się kończy kolejny tom. I wciąż nie zawodzi. A rozwiązanie zagadki naprawdę świetne. I chyba najbardziej zaskakujące ze wszystkich jak na razie. No i mamy też potwierdzenie , że Daisy lubi dziewczyny(Domyślałem się) , ale i tak scena na plus. No i podobało mi się , że Daisy bała się , że przez to starci Hazel. Jednak jak wiadomo ta Jej nie odtrąciła. W ciekawą stronę też idzie relacja Hazel i Aleksandra. Czyżby chłopak jednak się w Niej zakochał lub zakocha. Mam nadzieję. Świetne też było jak Martita pocałowała w dłoń Daisy , a ta od razu opadła z sił ze szczęścia:) Ciekawi mnie też czy wątek z Daisy , która lubi dziewczyny zostanie jeszcze poruszony w następnych tomach. Może spotka inną dziewczynę , która też lubi dziewczyny i się zakochają. No zobaczymy , zobaczymy. Zaraz biorę się za kolejny tom

W tym tomie Daisy i Hazel z powodu wydarzeń w poprzednim tomie i tego , że przegapiły cały semestr zostają wysłane do wujka Feliksa i Jego żony. I mężczyzna , który chcę ich trzymać z dala od śledztw wraz ze swoją żoną wpada na pomysł by dziewczyny pod ich nieobecność dołączyły do grupy teatralnej , która właśnie przygotowuję sztukę na podstawie „Romeo i Juli” i Daisy jest...

Tym razem autorka wymyśliła wyjątkowo niemądre zakończenie. Nie napiszę kto jest mordercą , ale przedstawię mechanizm jaki w fatalny sposób zastosowała , więc jeśli ktoś chce się dać zaskoczyć książce to proszę dalej nie czytać.
Otóż pewna osoba przebiera się za inną i udaje tą drugą osobę stając twarzą w twarz z ludźmi ,którzy od pewnego czasu znali obie te osoby , rozmawiali z nimi , wspólnie pracowali. Przebieraniec oszukuje tak bystre obserwatorki jak Daisy i Hazel. Możliwość takiego oszustwa jest całkowicie wykluczona. Jeśli ktoś oglądał program "Twoja twarz brzmi znajomo" , to wie że można zmienić nie do poznania swój wygląd , z daleka można być podobnym do kogoś , ale już z bliska ani razu nie można było pomylić uczestnika programu z pierwowzorem.
Autorka uważa się za uczennicę Agathy Christie - ona rzeczywiście stosowała podobne zabiegi , ale przebrana postać pokazywała się z daleka , albo rozmawiała z osobami , które nie znały pierwowzoru - to było logiczne. Pani Stevens nie odrobiła lekcji ze zrozumieniem .
Inne błędy:
- na zawołanie pojawia się potrzebny trup
- wątek LGTB . Bohaterka , o której wiemy jakie cechy charakteru i umysłu ceni sobie najbardziej , nagle zakochuje się w kimś kto zupełnie nie ma takich cech. Przez to ten wątek wydaje się wciśnięty na siłę .
Ta seria to ciąg wzlotów i upadków . Mimo ciekawego opisu życia teatru , interesującej służącej wujka Felixa itp. ten tom niestety jest nienajlepszy.

Tym razem autorka wymyśliła wyjątkowo niemądre zakończenie. Nie napiszę kto jest mordercą , ale przedstawię mechanizm jaki w fatalny sposób zastosowała , więc jeśli ktoś chce się dać zaskoczyć książce to proszę dalej nie czytać.
Otóż pewna osoba przebiera się za inną i udaje tą drugą osobę stając twarzą w twarz z ludźmi ,którzy od pewnego czasu znali obie te osoby ,...