Zbrodnia w zaułku

Moim zdaniem lepsza niż pierwsza część, zachęcam

Moim zdaniem lepsza niż pierwsza część, zachęcam

Dostałam na urodziny i nie żałuję!

Dostałam na urodziny i nie żałuję!

Początkowo książka zapowiadała się na podobną do poprzedniego tomu, jednak była zupełnie inna oraz lepsza.
Główni bohaterowie wydają się swoim zachowaniem być mniej irytujący dla czytelnika, można lepiej ich zrozumieć, a sprzeczki May i Nuali nie są tak intensywne.
W tle mamy również postaci z poprzedniej serii autorki (Daisy, Hazel, ale też inni...)
Cieszę się, że Eric dostał w tym tomie lekko większy rozwój postaci, ale nadal rzuca się w oczy to, że nie jest na tyle samo pełnoprawnym bohaterem, co May i Nuala - mam nadzieję, że zmieni się to w następnym tomie.
Co ważne jeszcze w tym tomie - emocje i cały ton - początkowo zauważyłem, że nie jest on aż tak infantylny, jak pierwszy z tej serii i się ucieszyłem, bo czekałem aż seria zrówna ton z tym, który występował w Zbrodnii Niezbyt Eleganckiej. Mam wrażenie, że ten ton nie tyle, co został zrównany, a był nawet poważniejszy. W zagadkach Daisy i Hazel mieliśmy po prostu różne tajemnice. Tutaj natomiast dochodzi jeszcze wojna. Wojna, która odgrywa znaczącą rolę.
Cała tajemnica była dość prosta, ale rozbudowana - miałem w pewnym momencie książki wrażenie, że była przeciągana na siłę.
Poza tym rozwiązanie sprawy - tamten moment prszeszył mnie takim smutkiem, chyba jeden z najlepszych rozdziałów w tej książce.
No i zakończenie, które dodało nowej nadziei...

Początkowo książka zapowiadała się na podobną do poprzedniego tomu, jednak była zupełnie inna oraz lepsza.
Główni bohaterowie wydają się swoim zachowaniem być mniej irytujący dla czytelnika, można lepiej ich zrozumieć, a sprzeczki May i Nuali nie są tak intensywne.
W tle mamy również postaci z poprzedniej serii autorki (Daisy, Hazel, ale też inni...)
Cieszę się, że Eric...

Przedstawiam Wam dziś drugi tom cyklu "Ministerstwo Nie dla Dam" 📚 Robin Stevens. "Zbrơdnia w zaułku", bo taki podtytuł nosi książka, to znakomita kontynuacja serii, łączącej elementy powieści szpiɛgowskiej i detektywistycznej 🔎 z historycznym kontekstem. Autorka proponuje młodym czytelnikom literaturę, która dostarcza rozrywki, 🤩 ale równocześnie edukuje, 👍 pokazując wojnę z perspektywy ich rówieśników.

Fabuła toczy się w Londynie w czasach II wojny światowej. W tych trudnych realiach ponownie spotykamy trio młodych detektywów 🕵‍♀️- May, Nualę i Erica, należących do Ministerstwa Nie dla Dam - tajnej organizacji rządowej szkolącej dzieci na szpiɛgów. 🤫 W obliczu narastających problemów, gdy kolejni agenci nie wracają ze swoich misji, trójka bohaterów zostaje wysłana na niebezpieczną akcję. 😯 Dzielne dzieciaki muszą wykorzystać swoje umiejętności detektywistyczne, by rozwikłać mroczną zagadkę "zbrơdni w zaułku". Czy ich misja zakończy się powodzeniem❓️

Kolejny tom "Ministerstwa Nie dla Dam" to znakomita kontynuacja serii, w której Robin Stevens idealnie wykorzystuje niepokojący, wojenny krajobraz, by stworzyć wielowarstwową opowieść kryminalno-detektywistyczną. 👌 Autorka stopniowo buduje napięcie, coraz bardziej komplikując toczące się sprawy oraz stawiając przed bohaterami nowe wyzwania i zagadki. 🤩 Z zapartym tchem, razem z młodymi szpiɛgami, kluczymy przez labirynt poszlak i fałszywych tropów, a wojenna rzeczywistość wcale nie ułatwia zadania rozwiązania zbrơdni (prawie) doskonałej. 🙅‍♀️ Bardzo mocną stroną książki jest jej klimat i znakomicie oddana atmosfera Londynu II wojny światowej. 👍 Odważni i zdeterminowani w swoich działaniach bohaterowie również są tu dużym plusem. Ich zaangażowanie sprawia, że mimowolnie stajemy się ich sojusznikami w poszukiwaniu prawdy. 🧐

"Zbrơdnia w zaułku" to prawdziwa uczta dla młodych miłośników gatunku kryminalnego, chociaż jestem pewna, że starsi odbiorcy będą równie zachwyceni tą lekturą. ❤️ Dynamiczna, trzymająca w napięciu fabuła, zaskakujące zwroty akcji, inteligentne zagadki i wyraziści bohaterowie - od tej książki trudno jest się oderwać. Gorąco polecam❗️☺️

Przedstawiam Wam dziś drugi tom cyklu "Ministerstwo Nie dla Dam" 📚 Robin Stevens. "Zbrơdnia w zaułku", bo taki podtytuł nosi książka, to znakomita kontynuacja serii, łączącej elementy powieści szpiɛgowskiej i detektywistycznej 🔎 z historycznym kontekstem. Autorka proponuje młodym czytelnikom literaturę, która dostarcza rozrywki, 🤩 ale równocześnie edukuje, 👍 pokazując wojnę...

Dla May, Nuali i Erica nie ma rzeczy niemożliwych. Ich poprzednia sprawa rozbudziła w nich zew przygody i gdy tylko zostali wezwani na szkolenie do Ministerstwa gotowi byli porzucić wszystko, by dołączyć do elitarnego grona szpiegów. Młodzi bohaterowie trafiają do Zaułka Hogart, gdzie w tajemnicy przed mieszkańcami pobierają nauki, by z czasem stać się w pełni przeszkolonymi szpiegami i zacząć uczestniczyć w misjach, które na chwilę obecną są poza ich zasięgiem.

Jednak tutaj gdzie są też nie mogą narzekać na nudę. Dookoła toczy się wojna napawając wszystkich strachem, a odkryte przez przypadek zwłoki stają się ich prywatną misją i sprawą, którą za wszelką cenę chcą rozwiązać. Badając ślady, przepytując mieszkańców i przeszukując domy muszą wykazać się maksimum sprytu, by znaleźć mordercę i nie zdradzić swojej tożsamości. Z chwili na chwilę przybywa im dowodów, ale i potencjalnych sprawców, więc prowadzone przez nich skrupulatnie notatki pomagają poukładać wszystkie wątki i spostrzeżenia. Z czasem jednak przekonają się, że ta sprawa ma podwójne dno i nic nie jest czarno białe...

Szpiegowsko detektywistyczny opowieść z narracja w formie pamiętnika, która została osadzona w samym centrum wojny. Huk nadlatujących samolotów, budzący lęk dźwięk syren ostrzegających przed zbliżającym się zagrożeniem, nieustannie podkręcają klimat. To młodzieżowy kryminał, w którym towarzyszymy bohaterom na każdym etapie śledztwa, próbując łączyć fakty i wszystkie wątki w całość, by razem z nimi rozwiązać sprawę "Zbrodni w Zaułku".

Pokaźne tomiszcze będzie prawdziwą gratką dla fanów gatunku. Świetna kontynuacja serii, chociaż można spokojnie przeczytać dla samego wątku kryminalnego.

Dla May, Nuali i Erica nie ma rzeczy niemożliwych. Ich poprzednia sprawa rozbudziła w nich zew przygody i gdy tylko zostali wezwani na szkolenie do Ministerstwa gotowi byli porzucić wszystko, by dołączyć do elitarnego grona szpiegów. Młodzi bohaterowie trafiają do Zaułka Hogart, gdzie w tajemnicy przed mieszkańcami pobierają nauki, by z czasem stać się w pełni...

No i mamy powrót May , Nuali i Erica. I akcja zaczyna się , gdy May i Nuala przebywają w szkolę , ale nagle dzwonią do nich z Ministerstwa i każą natychmiast stawić się w siedzibie na szkolenie dla szpiegów. I po przyjeździe do Londynu od razu spotykają Hazel , która przyszła ich odebrać ,a towarzyszy Jej Aleksander , który dostał przepustkę z wojska. I May od razu dokucza siostrze , że ta wyjdzie za Aleksandra , a także wypytuję o ojca i okazuję się , że wciąż jest na Niego zła za to , że zostawił Ją w szkolę i w trakcie drogi Hazel wyjawia , że Daisy jest w delegacji(Tajnej misji) I po jakimś czasie docierają na miejsce i tam już czeka Eric oraz George(Kolega Aleksandra) , który będzie jednym z ich nauczycieli , bo stracił nogę na wojnie i już nie może walczyć i cała trójka bohaterów zostaję umieszczona w jednym z wielu domów w zaułku Londynu i mają mnóstwo sąsiadów i dlatego też muszą być bardzo ostrożni by nikt nie odkrył kim naprawdę są(A ich dom prowadzi pewna kobieta – Zosia , która również jest agentką) i po zakwaterowaniu udają się do Ministerstwa , a tam rozpoczyna się szkolenie i jak się okazuję bohaterowie zostali zaakceptowani , ponieważ wiele agentów zniknęło i są braki. I mimo , że Nuala i Eric cieszą się ze szkolenia to jednak May często narzeka , bo wolałaby jakieś misje , a nie łamanie szyfrów. A w pewnym momencie wychodzi na jaw , że w szkolę Nuala często olewa May , bo udaję kogoś innego by przyjaźnić się również z innymi dziewczynkami i dlatego też May jest na Nią trochę zła , a samej Nuali jest głupio. A pewnego dnia przez przypadek Nuala w opuszczonym domu(Chciała pomóc psu , który tam wpadł) odnajduję zwłoki kobiety i May od razu chcę się tym zająć , ale Eric i Nuala nie są zbyt chętni jednak i tak zaczynają zadawać pytania i dociera do nich , że ofiarą może być zaginiona agentka Ministerstwa(Anna) , bo ofiara miała w ręku Jej naszyjnik , a sama May jest tego wręcz pewna , ale Eric dość wściekły tłumaczy Jej , że nic nie mogą zakładać z góry i muszą się upewnić. I w międzyczasie bohaterowie dowiadują się przypadkiem , że w dzień który zniknęła Anna zniknęła również inna kobieta , a konkretnie mieszkanka zaułka(Panna Figg) , której nikt nie lubił i która wszystkim się interesowała. I mimo , że wszyscy twierdzą , że wyjechała po tym jak zbombardowano Jej dom to Erickowi i Nuali coś tu nie gra i podejrzewają , że są to właśnie zwłoki Panny Figg(Choć May wciąż wierzy , że to zwłoki Anny) Jednak sprawdzając akta w Ministerstwie okrywają , że Anna faktycznie wyjechała na misję i nadal nie wróciła , a Daisy ruszyła Ją odnaleźć. I wtedy nawet do May dociera , że są to zwłoki Panny Figg i teraz wiedząc o tożsamości ofiary zaczynają oficjalne śledztwo i po jakimś czasie na miejscu zbrodni pojawia się inspektor i jak się okazuję jest to ten sam , który wielokrotnie miał do czynienia z Hazel i Daisy i widząc May od razu myśli , że to Hazel , ale po chwili dociera do niego , że Hazel jest już starsza. A następnie bohaterowie dowiadują się , że przyszła wiadomość od Daisy , ale jest jakaś dziwna i Daisy mówi tam o jakieś ewakuacji za trzy dni i zaniepokojona Hazel postanawia Ją odnaleźć. I w końcu trójka bohaterów robi listę podejrzanych i są to : Pan Abiola(Od początku mówił , że Panna Figg wyjechała i po Jej zniknięciu objął Jej stanowisko) Panna Charney(Nie przepadała za ofiarą i miała dziwną rozmowę z Panną Wimpress o ofierze) Panna Wimpress(Niby martwi się o zamordowaną , ale coś tu jest nie tak) Colette Mortensen , Pani Mortensen , Zosia(Nie przepadały za ofiarą) rodzice Anny(Motyw nieznany) Cecil – brat Anny(Ogólnie zachowuję się podejrzanie) i sama Anna(Jako jedyna była miła dla Panny Figg , ale ofiara miała w ręku Jej naszyjnik) I bardzo szybko bohaterowie zaczynają podejrzewać , że w okolicy ludzie kupują jedzenie na czarnym rynku , a sprzedaję Je właśnie Cecil i dlatego tak podejrzanie się zachowuję. A po jakimś czasie trójka detektywów podsłuchuję inspektora i Jego ludzi i odkrywają , że ofiara była najpierw dwukrotnie otruta , a na koniec dźgnięta nożem. I w pewnym momencie bohaterowie znajdują dowód na to , że Cecil przemyca jedzenie. A następnie ktoś wysadza dom inspektora i ten ranny trafia do szpitala , a bohaterowie stopniowo wykluczają podejrzanych i niespodziewanie drogą dedukcji odkrywają , że Anna i Zosia zamieniły się miejscami na misjach i teraz Anna jest tam gdzie powinna być Zosia. A później bohaterowie urządzają rekonstrukcję zbrodni i nagle w Jej trakcie May znów wścieka się na Nualę za to , że ta Ją olewa w szkolę i mówi , że miała nadzieję , że będę najlepszymi przyjaciółkami i Nuala Ją przeprasza i obiecuję , że od nowego semestru będzie w szkolę prawdziwą Nualą i będą już na zawsze przyjaciółkami i niespodziewanie obie się przytulają. A po jakimś czasie , gdy Zosia chcę pogadać z Hazel na osobności May niespodziewanie się na Nią rzuca i mówi o swoich podejrzeniach i Zosia zostaję zatrzymana i przyznaję się do tego , że Ona i Anna zamieniły się miejscami , bo wykonywały samodzielną misję , ale przyrzeka , że nie zdradziły Ministerstwa i Anna naprawdę ma kłopoty i Zosia przyznaję się także do wysadzenia domu inspektora , ale przyrzeka , że nie chciała go zabić. Jedynie chciała zniszczyć ten dom. I daję słowo , że nie zabiła Panny Figg. Choć przyznaję , że Figg odkryła co robią i Je szantażowała i dlatego miała łańcuszek Anny. I Hazel Jej wierzy , a trójka bohaterów po jakimś czasie odkrywa , że mieszkańcy zaułka(Poza Cecilem) sprowadzają z Francji ludzi , którzy są zagrożeni i Panna Figg to odkryła i dlatego ktoś Ją zabił i bohaterowie biegną do Hazel i wszystko Jej mówią i dziewczyna im wierzy , a następnie Ona wraz z trójką bohaterów i George’m idą do Zosi i ta potwierdza , że faktycznie ludzie przemycają innych ludzi by ich uratować i wiedząc o tym Hazel wyrusza by odnaleźć Annę i Daisy , które mają kłopoty. A May z przyjaciółmi i George’m idą do schronu , gdzie ukryli się mieszkańcy , bo trwa nalot i bohaterowie mówią , że wiedzą o przemycie ludzi , a także ujawniają , że Panna Figg to odkryła i dlatego też rodzice Anny postanowili Ją zabić(Truli Ją , ale trucizna nie zadziałała) I mimo , że małżeństwo zaprzecza prawda i tak wychodzi na jaw. Jednak wychodzi też na jaw, że ostatecznym mordercą była Panna Charney(Dźgnęła Ją nożem) , a zrobiła to , bo była zazdrosna o relacje Panny Figg z Panną Wimpress i kobieta przyznaję się do winy , ale wściekła rzuca się na bohaterów. Jednak Panna Wimpress ich ratuję , a George oznajmia , że wszyscy(Nawet Ci co pomagali przemycać ludzi) pójdą do więzienia i słysząc to bohaterowie są wściekli , bo wierzą , że tamci ludzie nie zrobili nic złego. A po jakimś czasie do Ministerstwa wracają Hazel , Daisy i Anna i bohaterowie niespodziewanie oznajmiają im , że już nie chcą być szpiegami , bo ta cała wojna niszczy ludzi , którzy chcą pomagać , a sama Daisy prosi by opowiedzieli Jej całą historię i , gdy Ci to robią Daisy zgadza się z Nimi i mówi , że coś wymyśli. A następnego dnia , gdy wszyscy się spotykają w domu Daisy na posiłek ta niespodziewanie oznajmia , że będą dalej przemycać ludzi z Francji i będą im pomagać ludzie z zaułka , bo czasem trzeba nagiąć przepisy i tylko Panna Charney zostanie aresztowana , bo zabiła z innego powodu niż przemyt ludzi. I Nuala , May i Eric są szczęśliwi i niespodziewanie w mieszkaniu zjawia się Amina i zaczyna całować Daisy ciesząc się , że nic Jej nie jest. A w ostatniej scenie przychodzi kilka listów np: od mamy Nuali , ale także Hazel dostaję list i okazuję się , że dostała przydział do innego miejsca. I tak się kończy 2 tom. I ogólnie kontynuacja jest lepsza od pierwszego tomu , ale zakończenie już podobało mi się mniej. Nie wiem , ale odniosłem wrażenie , że zabrakło tu jakiegoś mocnego twistu związanego z mordercą na koniec. Za to na plus świetny wątek May i Nuali i ta złość May , że Nuala olewa Ją w szkolę. Po zakończeniu poprzedniego tomu myślałem , że to May będzie Jej unikać , ale tu było odwrotnie i May naprawdę chcę się z Nią przyjaźnić. Na minus też tak mało Daisy , ale może było to celowe , bo w poprzednim tomie to Hazel było mniej. Bardzo mi było też szkoda George’a , gdy okazało się , że na wojnie stracił nogę. Za to na plus epizod Fasolki , którą bohaterowie spotykają w szpitalu , gdy odwiedzają inspektora oraz pojawienie się inspektora i Aminy. I już się nie mogę doczekać kolejnego tomu. Jednak bardzo bym chciał by tym razem akcja działa się w szkolę. Naprawdę brakuję mi tych szkolnych klimatów

No i mamy powrót May , Nuali i Erica. I akcja zaczyna się , gdy May i Nuala przebywają w szkolę , ale nagle dzwonią do nich z Ministerstwa i każą natychmiast stawić się w siedzibie na szkolenie dla szpiegów. I po przyjeździe do Londynu od razu spotykają Hazel , która przyszła ich odebrać ,a towarzyszy Jej Aleksander , który dostał przepustkę z wojska. I May od razu dokucza...

Zbrodnia w zaułku to drugi tom serii „Ministerstwo Nie Dla Dam”, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron, nie tylko wartką akcją, ale też niezwykłą atmosferą Londynu w czasie II wojny światowej. Robin Stevens po raz kolejny udowadnia, że potrafi połączyć młodzieżową przygodę z tematami znacznie poważniejszymi, nie tracąc przy tym lekkości narracji i autentycznego uroku.

Bohaterowie – May, Eric i Nuala – zyskują tu jeszcze więcej charakteru, dojrzewają na oczach czytelnika i podejmują coraz trudniejsze decyzje. Autorka doskonale oddaje dynamikę między nimi – jest miejsce na współpracę, zaufanie, ale i spięcia czy wątpliwości. To nie są dzieci wpatrzone w dorosłych jak w obrazek – to młodzi ludzie, którzy mają misję, determinację i swoje zdanie.

Stevens z ogromnym wyczuciem pokazuje realia życia w wojennym Londynie – szare ulice, gruzowiska, dźwięki alarmów, ale też ducha codzienności i walki o normalność w nienormalnych czasach. Przemycona historia, mimo że uproszczona dla młodszego odbiorcy, pozostaje wiarygodna i poruszająca – czytelnik czuje, że stawka jest wysoka, że wojna wpływa na każdy aspekt życia.

Wątek kryminalny jest prowadzony zgrabnie, bez przerysowań, za to z inteligentnym myleniem tropów i solidnym finałem. Podoba mi się, że dzieci traktowane są w tej książce poważnie – jako bohaterowie zdolni do działania, analizy i odwagi. To nie tylko przygoda, to opowieść o lojalności, przyjaźni i o tym, że czasem dorosłość przychodzi zbyt szybko.

Autorka świetnie łączy przygodę z edukacyjnym potencjałem, nie popadając w moralizatorstwo. W dodatku lekki humor i dystans sprawiają, że książka czyta się z ogromną przyjemnością. Styl Stevens jest przystępny, dialogi żywe, a narracja prowadzona z wyczuciem rytmu.

Zbrodnia w zaułku to idealna lektura dla młodych czytelników lubiących historie z tajemnicą i tłem historycznym. To również książka, którą dorośli z przyjemnością przeczytają razem z dziećmi – bo mądra rozrywka to coś, co nigdy nie wychodzi z mody.

Zbrodnia w zaułku to drugi tom serii „Ministerstwo Nie Dla Dam”, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron, nie tylko wartką akcją, ale też niezwykłą atmosferą Londynu w czasie II wojny światowej. Robin Stevens po raz kolejny udowadnia, że potrafi połączyć młodzieżową przygodę z tematami znacznie poważniejszymi, nie tracąc przy tym lekkości narracji i autentycznego...

Młodzieżowy kryminał z akcją rozgrywającą się w Anglii owładniętej wojną? Here we are. 😉

Wyobraź sobie życie w Londynie w 1941 roku. W owym czasie miasto było bombardowane przez niemieckie samoloty niemal każdej nocy. Nikt nie był pewien swojego losu a mieszkańcy całymi godzinami tkwili w dusznych, ciasnych schronach oraz piwnicach budynków. Jedzenie a nawet woda były racjonowane. Wszędzie kręciły się patrole obrony cywilnej sprawdzające, czy zarządzenia władz są w pełni respektowane - zwłaszcza odnośnie zaciemnienia mieszkań w godzinach nocnych. Za nieposłuszeństwo groziły surowe kary, z aresztem włącznie. Prawie każda ulica straszyła kikutami zrujnowanych budynków a kostnice pełne były ofiar lotników Hitlera. Wszyscy z utęsknieniem czekali na wiadomości z frontów, które wlałyby w serca choć trochę utęsknionej nadziei. Niestety te nie były dobre. Niemcy zwyciężali na wszystkich frontach i właśnie gotowali się do ataku na Jugosławię oraz Grecję a następnie na Związek Radziecki. Wylądowali też w Afryce, usiłując z włoskimi sojusznikami opanować Egipt, co zadałoby Imperium Brytyjskiemu potężny cios. Co gorsza, „wilcze stada” ich stalowych podwodnych drapieżników szalały na Atlantyku, zatapiając coraz więcej okrętów; szczególnie jednostek handlowych zaopatrujących Wielką Brytanię w rzeczy i produkty niezbędne do życia. Pomimo tego wszystkiego Londyńczycy radzili sobie nadspodziewanie dobrze, z typową angielską flegmą i stoickim spokojem podchodząc do otaczającej ich rzeczywistości. Część jednak opuszczała miasto, aby zaszyć na spokojniejszej wsi, gdzie nie docierały z taką intensywnością odgłosy okropnej wojny. Każdy radził sobie, jak mógł, oczekując aż w końcu odwrócą się losy zmagań - że to nastąpi, nikt nie miał wątpliwości. Jak pokazał czas, okazało się to prawdą.

„Oto mój raport na temat pewnej zaginionej agentki i zbrodni w zaułku Hogarth. Eric, May i ja znaleźliśmy zwłoki, a także wyjaśniliśmy wiele tajemnic i prawie... Zresztą zaraz sami się przekonacie. Nie chcę już na początku wyjawić wszystkich faktów.”

Gdy skończyłaś pisać te słowa 23 kwietnia 1941 roku, zamknęłaś na chwilę oczy i pozwoliłaś wspomnieniom powrócić z całą siłą. Wszystko zaczęło się całkiem niewinnie. Kiedy w marcu 1941 roku przybyłaś do Londynu, miałaś zajmować się tylko udoskonalaniem swoich szpiegowskich umiejętności. Bo tak, pomimo wieku - jesteś rasowym tajnym wywiadowcą. Masz wprawdzie dopiero jedenaście lat, jednak aby rząd Wielkiej Brytanii mógł wygrać wojnę, potrzebuje każdych rąk, jakie mogą mu pomóc osiągnąć ten cel. Razem z May oraz Erikiem tworzycie paczkę przyjaciół, która została przyjęta do Ministerstwa Nie Dla Dam – ściśle tajnej jednostki, zajmującej się organizowaniem i przeprowadzaniem aktów dywersji na terenach Europy, okupowanych przez Niemców, jak również wyłapywaniem szpiegów wroga działających w Anglii. Znacie się od dłuższego czasu. Jak do tego doszło? Pewnego dnia przyjechali do Twojego domu w Elysium Hall i udawali dzieci ewakuowane z Londynu. Razem wykryliście naz*istowskiego agenta i zarazem mordercę Twojego wujka Sidney’a. Gdy Elysium zostało zarekwirowane przez wojsko, wraz z całą rodziną oraz May przeniosłaś się do małego domku na wsi, do jakiego po pewnym czasie jej starsza siostra Hazel przysłała list. Powiadomiła w nim, że Ministerstwo pilnie potrzebuje Was w Londynie. Gdy 22 marca wysiadasz z pociągu, od razu uderza Cię wojenna atmosfera panująca w całym mieście.

„Wszędzie kręcą się znużeni, ale zdeterminowani ludzie w mundurach, a wszystko pokrywa gruba warstwa ceglanego pyłu, więc efekt wydaje się zupełnie nieprawdziwy. Choć oczywiście teraz życie generalnie wydaje się nieprawdziwe.”

Myślałaś, że zatrzymacie się u Hazel i Daisy w Bloomsbury, ale byłaś w błędzie. Okazało się, iż ta ostatnia jest w „delegacji”, co oznacza wykonywanie tajnej misji. Wyruszyła do Francji z zadaniem odnalezienia zaginionej agentki - Anny Goodchild. Waszym kwaterunkiem będzie pokój Zosi również współpracującej z rządem. Mieści się w zaułku Hogarth, zabudowanym szeregiem piętrowych domów i znajdującym się niedaleko Muzeum Brytyjskiego. Gdy nim przechodzicie, w oczy rzuca Ci się puste miejsce po pierwszym budynku z lewej strony.

„Wygląda to całkiem tak, jakby ktoś przyszedł i wyciął kawałek ciasta. Zostało raptem parę okruchów ścian, poza tym popękały też mury sąsiedniego budynku. Chyba nie nadaje się do mieszkania.”

Dowiadujesz się, że dom w zeszłym roku został zbombardowany. Na szczęście nikt nie zginął, gdyż mieszkająca w nim rodzina przeniosła się na wieś. Szybko rozgaszczacie się w lokum i zmierzacie do Ministerstwa, by dowiedzieć się, w jakiej sprawie Was wezwano. Ku swojemu zdumieniu słyszycie, że zaraz rozpoczniecie szkolenia, które uczynią z Was pełnowartościowych szpiegów. Mieliście świadomość, że taki moment kiedyś nadejdzie, jednak byliście pewni, iż stanie się to dopiero za parę lat, gdy już dorośniecie.

„(...) w Ministerstwie źle się działo. Wojna stała się jeszcze bardziej niebezpieczna i coraz więcej agentek nie wracało z terenu. (…) Właśnie dlatego pani Mounyfitchet kazała natychmiast przeszkolić wszystkie już zwerbowane osoby. I te osoby to właśnie my. To dlatego tu jesteśmy.”

Zajęcia bojowe odbywają się w podziemiach budynku Muzeum Brytyjskiego. Obejmują naukę strzelania z pistoletu, posługiwania się nożem oraz zasad sabotażu. Dowiadujesz się na nich wszystkiego o materiałach wybuchowych oraz truciznach. Uczysz się także układania szyfrów, ich łamania oraz alfabetu Morse’a. Świetnie się bawicie, bo nieraz pokazują Wam śmieszne rzeczy.

„(...) pokazała nam wybuchającą tabliczkę czekolady, również wybuchające ciastko (…) i nawet wybuchającego pluszowego misia.”

Kursy są bardzo intensywne, więc czujecie się mocno zmęczeni. Pomimo tego, z radością przyjmujecie zaproszenie na podwieczorek od pani Goodchild. Tym bardziej, że obiecuje Wam biszkopt, a to w wojennych warunkach bardzo rzadka i cenna rzecz. Mama, tata oraz brat agentki Anny – Cecil to bardzo mili ludzie; no może ten ostatni trochę mniej. Prawdę mówiąc, nie bardzo go polubiliście, gdyż wygląda na mruka i tak właśnie się zachowuje. Po posiłku Waszą uwagę zwraca szczekający głośno pies sąsiadki. Prosicie o możliwość wyprowadzenia go na spacer i dostajecie na to zgodę. Gdy przechodzicie obok zbombardowanego domu, wpadacie na pomysł spenetrowania ruin. A nuż zostały w nim jakieś ciekawe rzeczy... To mało prawdopodobne, gdyż został już przeszukany przez funkcjonariuszy Obrony Cywilnej, którzy nawet pozostawili po sobie tabliczkę z wielkim napisem: „nie wchodzić'. Kiedy wraz z May oraz Erikiem dostajecie się na zakazany teren, nagle pod psem zapada się podłoże i ten znika w głębi piwnicy. Gdy do niej schodzisz, uderza Cię straszny widok. Stoisz twarzą w twarz z martwym człowiekiem.

„Był oparty o ścianę piwnicy, lekko przykurczony. (…) nie miałam wątpliwości, że nie żyje od dłuższego czasu. Prawie stał się szkieletem.”

Na szyi połyskuje mu złoty wisiorek. Bierzesz go do ręki, aby lepiej mu się przyjrzeć. Nagle słyszysz za plecami podniesione głosy – pojawia się patrol Obrony Cywilnej a jego dowódca nakazuje Wam natychmiastowe opuszczenie tego miejsca. Tego samego wieczora postanawiacie wszcząć własne śledztwo, które mogłoby wyjaśnić, czyje ciało odnaleźliście w ruinach. Szybko ustalacie, że naszyjnik należał do Anny Goodchild, ale przecież dziewczyna została wysłana do Francji, gdzie zaginęła. Macie więc jakiś trop, ale brak pojęcia, dokąd może zaprowadzić. Być może natknęliście się na najtrudniejszą zagadkę kryminalną, z jaką dotychczas mieliście do czynienia...

„Wiedzieliśmy, że mamy do czynienia z morderstwem. Wiedzieliśmy, kiedy do niego doszło. A poza tym znaliśmy wszystkie osoby mieszkające wtedy w domu. Tym razem nie wiedzieliśmy zupełnie nic.”

Któż w dzieciństwie nie zastanawiał się, jak właściwie zostać kimś takim jak Inspektor Gadżet? Szalony wynalazca i zmyślny detektyw, rozwiązujący skomplikowane zagadki w kilka chwil. Teraz nastoletni czytelnicy mają szansę zajrzeć za kulisy pracy podobnych sylwetek - chociażby dzięki “Zbrodni w zaułku” Robin Stevens, będącej skrzyżowaniem młodzieżowego kryminału z powieścią szpiegowską i drugą częścią serii o fantazyjnej nazwie “Ministerstwo Nie Dla Dam”. Podana z przymrużeniem oka fabuła porwie zarówno potencjalnych młodych fanów kryminologii, jak i starszych czytelników - wszystko to za sprawą przedstawienia świata dorosłych w odpowiednio krzywym zwierciadle. Niewątpliwie ciekawym zabiegiem jest połączenie narracji z formą pamiętnika głównej bohaterki, dzięki czemu odbiorca ma dostęp do skrywanych najgłębiej myśli oraz pragnień i może namacalnie uczestniczyć we wszystkich przygodach. W tej propozycji literackiej widzę jeden minus - tło historyczne nie zostało odmalowane zbyt rzetelnie, zapewne z uwagi na tak zwaną poprawność polityczną. Cóż - z tą modą definitywnie nie zamierzam się pogodzić. Sama zagadka zbrodni natomiast jest całkiem nieoczywista. Pisarka zręcznie myli tropy, przez co nad jej rozwiązaniem trzeba się nieco nagłowić. In plus! Język powieści jest przystosowany do wrażliwości odbiorcy w wieku 12+. Do niewątpliwych zalet zaliczam estetyczny projekt twardej oprawy, stylizowanej na wydanie retro. Uwielbiam takie! Tę niebanalną wariację zbrodniczej opowieści pozostawiam z oceną 7/10 - i polecam koneserom tematyki oraz... młodocianym “kryminalistom”. 😉
instagram.com/thrillerly

Młodzieżowy kryminał z akcją rozgrywającą się w Anglii owładniętej wojną? Here we are. 😉

Wyobraź sobie życie w Londynie w 1941 roku. W owym czasie miasto było bombardowane przez niemieckie samoloty niemal każdej nocy. Nikt nie był pewien swojego losu a mieszkańcy całymi godzinami tkwili w dusznych, ciasnych schronach oraz piwnicach budynków. Jedzenie a nawet woda były...

🕵🏼‍♂️👣

,,Zbrodnia w zaułku" to drugi tom serii o Ministerstwie Nie Dla Dam - tajnej agencji rządowej, szkolącej szpiegów. Nuala, May i Eric, pomimo młodego wieku zawsze chętni do prowadzenia śledztw, po raz kolejny znajdują się w centrum tajemniczych wydarzeń. Wspólnymi siłami próbują rozwiązać zagadkę morderstwa i zaginięcia w pewnym zaułku.

🗺️🧭

Ministerstwo Nie Dla Dam to seria, która przenosi czytelników w realia II wojny światowej. Tym razem akcja toczy się w Londynie, przy niebezpiecznym akompaniamencie bombardowań i w atmosferze gęstej od tajemnic.

Główni bohaterowie - May, Nuala i Eric - są świetnie nakreśleni. To bystre, rezolutne, dobre dzieci, którym będzie kibicował chyba każdy czytelnik. Autorka wykreowała też mnóstwo ciekawych postaci drugoplanowych. Mieszkańcy zaułka stanowią barwną mieszankę charakterów, dzięki czemu odkrywanie zagadki morderstwa i zaginięcia jest jeszcze bardziej angażujące.

Rozwiązanie sprawy okazało się nie lada wyzwaniem. Przyznam, że przy rozkładaniu na czynniki pierwsze wszystkich możliwych scenariuszy mój mózg miał co robić. Podobnie jak w przypadku pierwszego tomu, autorce ostatecznie udało się mnie zaskoczyć i jestem usatysfakcjonowana zakończeniem.

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom serii o Ministerstwie!

🏡🏚️

[współpraca reklamowa z @wydawnictwo_dwukropek]

🕵🏼‍♂️👣

,,Zbrodnia w zaułku" to drugi tom serii o Ministerstwie Nie Dla Dam - tajnej agencji rządowej, szkolącej szpiegów. Nuala, May i Eric, pomimo młodego wieku zawsze chętni do prowadzenia śledztw, po raz kolejny znajdują się w centrum tajemniczych wydarzeń. Wspólnymi siłami próbują rozwiązać zagadkę morderstwa i zaginięcia w pewnym zaułku.

🗺️🧭

Ministerstwo Nie Dla...

„Zbrodnia w zaułku” autorstwa Robin Stevens to drugi tom serii „Ministerstwo Nie dla Dam”. Książka ta jest kryminałem dla dzieci i młodzieży, który przenosi czytelników w realia II wojny światowej. Przykro mi, ale nie da się uniknąć drobnych spojlerów. Książka jest tak fantastyczna, że tylko lekkie zdradzenie tego, co czeka czytelnika, odda hołd autorce i uszanuje każdego odbiorcę.
Już po tytule wiadomo, czego się spodziewać, ale kiedy poznacie mieszkańców Zaułka, wszystko okaże się zupełnie inne. Ich życie stanie się Waszym życiem. Każdy rozdział to tak silne emocje, że nie polecam czytać przed snem. Gwarantuję, że Wasza pociecha nie zaśnie, dopóki nie pozna zakończenia danego wątku, na który wpadła nasza energiczna trójka bohaterów.
Jak wspomniałam, akcja toczy się w bombardowanym Londynie podczas II wojny światowej, co nadaje książce mroczny i pełen napięcia klimat. Fabuła jest misternie skonstruowana, z licznymi zagadkami i zwrotami akcji, które trzymają czytelnika w napięciu. Młody czytelnik z łatwością utożsami się z dziecięcymi bohaterami, bo kto z was chciał chociaż raz być super szpiegiem? Kto chciał rozwiązywać zagadki? Kto chciał udowodnić dorosłym, że też coś potrafi? albo że może być lepszy? Do ostatniej strony czytelnik nie jest świadomy tego, co się dzieje, kto jest mordercą itp. Sama musiałam w połowie książki podczytywać, żeby jak najszybciej dotrzeć do końca. Teraz moja Hela nadrabia zaległości (oczywiście nic jej nie zdradzam). Ogromnie się cieszę, że kolejna pozycja Dwukropka przypadła jej do gustu.
Główni bohaterowie, o których wspomniałam, czyli May, Nuala i Eric, to młodzi detektywi, którzy wykazują się odwagą, inteligencją i determinacją w rozwiązywaniu zagadek. Są w wieku mojej Helenki, co sprawiło, że jako mama mocno im kibicowałam, ale też martwiłam się, żeby nic złego im się nie przytrafiło. Każda postać jest dobrze nakreślona i łatwo się z nią utożsamić, co sprawia, że czytelnik angażuje się w ich przygody. Książka jest nie tylko rozrywką, ale także cennym źródłem wiedzy o historii i realiach II wojny światowej, dlatego jest godna polecenia dla osób w każdym wieku.
Polecam zaopatrzyć się w oba tomy, bo na jednym na pewno się nie skończy. Jestem dumna, że mogłam poczuć atmosferę, która dotknęła naszych dziadków. Polecam z całego serca.

„Zbrodnia w zaułku” autorstwa Robin Stevens to drugi tom serii „Ministerstwo Nie dla Dam”. Książka ta jest kryminałem dla dzieci i młodzieży, który przenosi czytelników w realia II wojny światowej. Przykro mi, ale nie da się uniknąć drobnych spojlerów. Książka jest tak fantastyczna, że tylko lekkie zdradzenie tego, co czeka czytelnika, odda hołd autorce i uszanuje każdego...