Klara and the Sun

Ciekawe ujęcie znanego w sf tematu. Spojrzenie na naturę człowieczeństwa, poprowadzone dzięki (przez 3/4 książki) dobrze poprowadzonej fabule, wspartej na trochę sztywnych i nie do końca naturalnych dialogach. Dobór dialogów był dobry, ich wykonanie średnie. Moja ocena wynosiła 7, dopóki nie przeczytałem końcówki, która trochę mnie rozczarowała. Zastanawiałem się dokąd prowadzi wątek Słońca, a okazało się, że w sumie do niczego. Scena (chyba) kulminacyjna, gdy Klara błaga Słońca o pomoc była dla mnie niezrozumiała - ten cały miks jej wspomnień, dzielenie obrazu na segmenty, widzenie rzeczy z przeszłości, jakby były w stodole... Nie wiem. Napięcie związane z chorobą Josie powoli wzrastało i nagle po prostu znikło bez żadnego rozwiązania. Może o to właśnie chodziło, że to Klara zwyciężyła dzięki swojej nadziei i determinacji, którą stracili ludzie z krwi i kości, ale jeśli tak, to trochę to dla miałkie. Jednak rozterki Matki, Ricka, czy Ojca były ciekawe i emocje, które z tego wynikały zachęcały do dalszego czytania.

Ciekawe ujęcie znanego w sf tematu. Spojrzenie na naturę człowieczeństwa, poprowadzone dzięki (przez 3/4 książki) dobrze poprowadzonej fabule, wspartej na trochę sztywnych i nie do końca naturalnych dialogach. Dobór dialogów był dobry, ich wykonanie średnie. Moja ocena wynosiła 7, dopóki nie przeczytałem końcówki, która trochę mnie rozczarowała. Zastanawiałem się dokąd...

Ciężko się to czyta (słucha). Narracja męcząca. Chociaż historia ciekawa.

Ciężko się to czyta (słucha). Narracja męcząca. Chociaż historia ciekawa.

Przyjemnie się czytało. Ciekawy pomysł na fabułę! Polecam.

Przyjemnie się czytało. Ciekawy pomysł na fabułę! Polecam.

Pochłonęła mnie ta książka, bo lubię sci-fi, szczególnie o androidach czy jak teraz się ich nazywa techno-sapiensach. Historia opowiadana z perspektywy robota od momentu witryny sklepowej. Daje do myślenia nad człowieczeństwem, coraz bardziej obawiam się, że roboty będą bardziej ludzkie niż ludzie, lub określenie ludzkie będzie się wiązało z niestabilnym, okrutnym, kruchym. Dużo skojarzeń z filmem Sztuczna Inteligencja Spielberga. Refleksja po lekturze czy jeśli ktoś kupi sobie partnera życiowego - techno-sapiens, a później zakocha w homo sapiens czy będą o siebie zazdrośni? Czy zbudowany z krzemu bezwarunkowo kochający kochanek zostanie odstawiony na rzecz węglowego? Podobne dylematy w filmach Łowcy androidów czy Young.

Pochłonęła mnie ta książka, bo lubię sci-fi, szczególnie o androidach czy jak teraz się ich nazywa techno-sapiensach. Historia opowiadana z perspektywy robota od momentu witryny sklepowej. Daje do myślenia nad człowieczeństwem, coraz bardziej obawiam się, że roboty będą bardziej ludzkie niż ludzie, lub określenie ludzkie będzie się wiązało z niestabilnym, okrutnym, kruchym....

Bardzo piękna powieść napisana minimalistycznym językiem o byciu człowiekiem. Tytułowa Klara to robot, ale jest w niej więcej nadziei, wiary i miłości niż w otaczających ja ludziach.

Bardzo piękna powieść napisana minimalistycznym językiem o byciu człowiekiem. Tytułowa Klara to robot, ale jest w niej więcej nadziei, wiary i miłości niż w otaczających ja ludziach.

Jeden gość recenzujący książki w mediach społecznościowych określił tę powiesc jako najlepszą jaką czytał. Osobiście byłam zdziwiona jego zachwytem, gdyz na mnie ta książka nie wywarła takiego wrażenia jak ma nim. Powiem szczerze, że trochę mnie zmęczyła. Ale niewątpliwie to całkiem dobra literatura współczesna, z drugim dnem, jednakże dla mnie niewyjątkowa. I tu mamy dowód na to, że ktoś może piać z zachwytu nad książką, ktora dla innej osoby nie jest niczym szczególnym.

Jeden gość recenzujący książki w mediach społecznościowych określił tę powiesc jako najlepszą jaką czytał. Osobiście byłam zdziwiona jego zachwytem, gdyz na mnie ta książka nie wywarła takiego wrażenia jak ma nim. Powiem szczerze, że trochę mnie zmęczyła. Ale niewątpliwie to całkiem dobra literatura współczesna, z drugim dnem, jednakże dla mnie niewyjątkowa. I tu mamy dowód...

O tym, czymże jest człowiek.
Klara jest Sztucznym Przyjacielem - inteligentnym, człekopodobnym robotem zasilanym energią słoneczną. Pewnego dnia trafia do domu nastolatki cierpiącej na bliżej niesprecyzowaną chorobę i postanawia jej pomóc w wyzdrowieniu.
Mam wrażenie, że autor zupełnie nie wykorzystuje potencjału tego pomysłu. Nie jest to opowieść o przyjaźni człowieka z robotem (ten wątek praktycznie w ogóle nie jest tu poruszany),nie jest to też książka o zwiększającej się roli sztucznej inteligencji. Jest tu trochę rozważań o tym, co tworzy prawdziwe człowieczeństwo i czy roboty mogą zastąpić ludzi, ale jest to temat raczej muśnięty niż podejmowany na poważnie. Świat, w którym dzieje się akcja jest alternatywny do naszego, ale praktycznie wcale go nie poznajemy, dostajemy jedynie jakieś strzępy informacji. Charakterystyczny dla tej książki jest całkowity brak ekspozycji - wszystko poznajemy z punktu widzenia Klary, a skoro ona nie do końca orientuje się w tym jak działa otaczający ją świat, to my też pozostaniemy w niewiedzy. Czytanie tej książki bywa przez to frustrująco dezorientujące. Najwięcej miejsca poświęcono "misji" Klary i jej tajemnym konszachtom ze słońcem, co w ogóle nie jest interesujące, bo od początku wiemy, że nie ma to żadnego sensu. Wiele wątków po prostu w pewnym momencie się urywa bez żadnej konkluzji.
Mogło z tego wyjść coś zdecydowanie lepszego.

O tym, czymże jest człowiek.
Klara jest Sztucznym Przyjacielem - inteligentnym, człekopodobnym robotem zasilanym energią słoneczną. Pewnego dnia trafia do domu nastolatki cierpiącej na bliżej niesprecyzowaną chorobę i postanawia jej pomóc w wyzdrowieniu.
Mam wrażenie, że autor zupełnie nie wykorzystuje potencjału tego pomysłu. Nie jest to opowieść o przyjaźni człowieka z...

Świetny pomysł na fabułę, ale wykonanie trochę mdłe. Dziwne, że ta powieść nie została zekranizowana, widzę jednak, że była inspiracją dla kilku produkcji.

Świetny pomysł na fabułę, ale wykonanie trochę mdłe. Dziwne, że ta powieść nie została zekranizowana, widzę jednak, że była inspiracją dla kilku produkcji.

Książka o przyjaciółce-robocie to dla mnie znacznie więcej niż opowieść napisana oczami Klary. To historia przedstawiona z perspektywy niezwykłej wrażliwej istoty, która przedstawia życie nastoletniej dziewczynki, jej problemy, relacje oraz problemy rodzinne. To opowieść o przyjaźni, bezgranicznym poświęceniu i ogromnej nadzieji. Książka skłania do refleksji nad tym, co naprawdę czyni nas ludźmi.

Książka o przyjaciółce-robocie to dla mnie znacznie więcej niż opowieść napisana oczami Klary. To historia przedstawiona z perspektywy niezwykłej wrażliwej istoty, która przedstawia życie nastoletniej dziewczynki, jej problemy, relacje oraz problemy rodzinne. To opowieść o przyjaźni, bezgranicznym poświęceniu i ogromnej nadzieji. Książka skłania do refleksji nad tym, co...

Tęskna i melancholijna to książka.
Jakaś taka na wskroś „ludzka”.
I choć nie chciałabym dożyć czasów, kiedy przyjaciela kupuje się sobie w sklepie a dzieci poddaje się korekcie genetycznej, to jednak najwięcej „ludzkich” uczuć kieruję do maszyny właśnie.

Tęskna i melancholijna to książka.
Jakaś taka na wskroś „ludzka”.
I choć nie chciałabym dożyć czasów, kiedy przyjaciela kupuje się sobie w sklepie a dzieci poddaje się korekcie genetycznej, to jednak najwięcej „ludzkich” uczuć kieruję do maszyny właśnie.