David Diop

Alfa Ndiaye i Mademba Diop to senegalczycy walczący we francuskiej armii podczas pierwszej wojny światowej. Są sobie bliżsi niż bracia i łączy ich pokrewieństwo żartów. Pewnego pechowego dnia, wskutek niecnego ataku, Mademba zostaje śmiertelnie raniony. Alfa nie chce dobić przyjaciela, chociaż ten prosi go o to trzy razy. W efekcie chłopak umiera w okrutnych męczarniach. Ta śmierć zmienia Alfę. Przy zwłokach zrozumiał, że nie powinien zostawiać Mademby samego z cierpieniem. Od tego momentu senegalczyk zaczyna kolekcjonować odcięte dłonie wrogich żołnierzy. "Bratnia dusza" to nie tylko powieść o okrucieństwie wojny, ale przede wszystkim historia brutalnie zakończonej przyjaźni. Diop, frazą bardzo podobną do twardochowej, zagłębia się w umysł chłopaka, który musi walczyć, aby przeżyć. Autor nie szczędzi makabrycznych szczegółów dotyczących wojny, a także - poprzez liczne powtórzenia - utrwala w naszych umysłach obraz walk i okrucieństwa. Możemy tylko podejrzewać, że jest to sposób Alfy na radzenie sobie z krwawą rzeczywistością. I próba zmierzenia się (i zrozumienia) z bezsensowną śmiercią przyjaciela. Wspaniała lektura, szczera i surowa.