Pomylony narzeczony

Pomylony narzeczony

„ – Moim zdaniem to czary – po raz tysięczny orzekł tata,
oglądając tęczowy wiatraczek, ustawiony na lodówce.”

Książki z cyklu „Czarownica piętro niżej” mają pewną przyjemną, a jednocześnie zgubną właściwość, a mianowicie po przeczytaniu pierwszego rozdziału natychmiast czyta się rozdział drugi, a czasem i trzeci. Dlatego też lektura każdej części zajmuje mi mniej więcej
od dwóch do trzech dni.

Inną przyjemną właściwością owego cyklu jest to, że choć zazwyczaj nie przepadam za długimi (zawierającymi więcej niż pięć części) seriami, co to się ciągną, ciągną i skończyć nie mogą (zwyczajnie nie mam cierpliwości, więc zazwyczaj odpadam po mniej więcej czterech częściach, jak w przypadku cyklu „Feliks, Net i Nika),to „Czarownica piętro niżej” wciąż utrzymuje moją uwagę, wciąż mnie nie
nudzi.

Jest to też historia niezwykle zabawna. Zwłaszcza w tej, piątej części, w której pojawiają się skrycie makabryczne wierszyki, idealne do uczenia się ich na pamięć i recytowania ze specjalną intonacją. Żal, że autor umieścił w książce jedynie trzy takie rymowanki.

Nie będę sobą, jeśli nie wspomnę o pewnym bagiennym stworze o imieniu Ćmuch, który jest moim ulubionym bohaterem. Czyż samo imię nie brzmi pociesznie?

Kwestia zapętleń czasowych jest wielce zawiła, zapętlona (ha, ha, ha) i przyprawiająca o ból głowy. Czuję potrzebę, by raz jeszcze przeczytać dotyczące jej fragmenty.

Cóż mogę więcej powiedzieć? Jedynie to, że darzę sympatią tę historię, tych bohaterów, zabawnych i ekscentrycznych, momentami irytujących. Są to książki idealne na odstresowanie, do przeczytania w dwa dni. Przede mną dwie części do końca, mam nadzieję, że niewyjaśnione kwestie się wyjaśnią, i że autor czymś mnie jeszcze zaskoczy.

Pomylony narzeczony

„ – Moim zdaniem to czary – po raz tysięczny orzekł tata,
oglądając tęczowy wiatraczek, ustawiony na lodówce.”

Książki z cyklu „Czarownica piętro niżej” mają pewną przyjemną, a jednocześnie zgubną właściwość, a mianowicie po przeczytaniu pierwszego rozdziału natychmiast czyta się rozdział drugi, a czasem i trzeci. Dlatego też lektura każdej części...

Cudowne, polecam gorąco przeczytać pozostałe tomy! Szczygielski spisał się świetnie 👍

Cudowne, polecam gorąco przeczytać pozostałe tomy! Szczygielski spisał się świetnie 👍

Gorąc. Zar leje się z nieba. Można się objadać lodami. Czas spędzać na wachlowaniu się... nie to jednak zbyt męczące. Lepiej włączyć wiatrak. Pogoda istnie wakacyjna. Szkoda, że to akurat grudzień! Maja podejrzewa, że ma to wszystko związek z magią. A właściwie jej brakiem. Bo nagle dziewczynka nie może czarować, magiczny podręcznik stał się zwykłą książką z wierszykami.
Jak tu rozwiązać nową tajemniczą zmianę aury zza oknem? Odpowiedź przychodzi sama - wyjazd do ciabci. A na miejscu...? Cóż tu też nie wszystko idzie po maśle. Dębomił idzie ich śladem, giną piętra domu, kot skociał, a Dzidzilejla chyba oszalała.
Brzmi jeszcze bardziej zagadkowo? i dobrze! sięgnij po książkę, a odkryjesz kolejne magiczne przygody.

Publikacja jest piątym tomem cyklu Czarownica piętro niżej. Czy ja już mówiłam, że nie cierpię serii? Nie lubię tego dłuuużącego się oczekiwania na kolejny tom. A tu są i tomy, i czekanie... a ja potulnie wypatruję kolejnej premiery.
Akcja wartka, zagadka goni zagadkę. Tajemnicze postacie przybliżają nam wierzenia słowiańskie. A wszystkiego dopełniają oryginalne ilustracje wykonane przez Magdę Wosik.

Gorąc. Zar leje się z nieba. Można się objadać lodami. Czas spędzać na wachlowaniu się... nie to jednak zbyt męczące. Lepiej włączyć wiatrak. Pogoda istnie wakacyjna. Szkoda, że to akurat grudzień! Maja podejrzewa, że ma to wszystko związek z magią. A właściwie jej brakiem. Bo nagle dziewczynka nie może czarować, magiczny podręcznik stał się zwykłą książką z wierszykami....

Książka ta na tle swoich poprzedniczek dłużej potrafi zaciekawić i trzymać w napięciu. Aż do połowy czytało się świetnie. Tak że można by ją pochłonąć niemal na raz. Gdyby tylko dalsza część była równie interesująca... W momencie w którym autor zaczyna tworzyć nowych bohaterów opierając się na mitologii słowiańskiej fabuła staje się mozolna i mało interesująca. Wlecze się przez kolejne kilkadziesiąt stron (razem z bohaterką przez las i bagna),bez większego sensu jak się okazuje - by po powrocie pokazać dobrze nam znanych bohaterów i historię, której rzeczywiście jesteśmy ciekawi.

Brakuje w tej serii takich zwykłych niewymyślnych stworzeń i narracji, żebyśmy lepiej mogli zrozumieć naszych bohaterów - ich motywy i działania.
Tak jak rozwinięcia już rozpoczętych wątków: Maja dostała książkę zaklęć już jakiś czas temu - i nic - seria książek o małej czarodziejce, która w żadnym tomie nie dostanie nawet zaklęcia, eliksiru nie uważy, ani nie rzuci klątwy. Nie pierwszy raz autor marnuje swój potencjał, a mogło być to czymś znacznie większym i zdecydowanie ciekawszym.
Coś na co czekałam od pierwszego tomu: NINA - jest nadal bardzo słabo nakreśloną postacią. Pomimo tak wielkiego zapowiadania jej w tej serii wyszła ona nieciekawa - niemal całkiem pozbawiona fabuły, jakby nie była jedną z najważniejszych części tej opowieści, a jedynie postacią w tle - nic nie znaczącą dla całości. To ona miała być tą, która przenosiła by góry, okiełznała by morze, wpływała by na pogodę, wpływała na wolną wolę, przywracała do życia. Patrząc jak ją zapowiadano - miała być ona kimś potężnym. Jedyne co z tego wszystkiego zostało to jej osobowość - dziewczyna, ktora siostrom działa na nerwy, nic poza tym.

Autor lubi ewidentnie pozostawiać czytelnika z pytaniem "i co teraz będzie" na koniec każdego tomu, a potem i tak jest to rozwiązane tak prosto, że cała ekscytacja znika w trakcie czytania. Mam nadzieję, że w ostatnim tomie pozamyka on wszystkie zagadki i da nam do nich zaskakujące rozwiązania. (Oraz trochę rozbuduje naszych głównych bohaterów)

Książka ta na tle swoich poprzedniczek dłużej potrafi zaciekawić i trzymać w napięciu. Aż do połowy czytało się świetnie. Tak że można by ją pochłonąć niemal na raz. Gdyby tylko dalsza część była równie interesująca... W momencie w którym autor zaczyna tworzyć nowych bohaterów opierając się na mitologii słowiańskiej fabuła staje się mozolna i mało interesująca. Wlecze się...

moja ulubiona seria!

moja ulubiona seria!

Powrót do wspólnych lektur z panną O., która może nie potrzebuje już ojcowskiej zdolności czytania, skoro i sama ją posiadła, ale wciąż do czytania potrzebuje zachęt… Poza tym dość to wciąż fajne, gdy przeczytasz większość rozdziału, pozostawiając O. ze dwie jego ostatnie strony, a sam już nieco odlatujesz w niebyt (po ciężkim dniu) słuchając jej głosu…
Co do samej książki, to spodobała nam się. Dobrze, że królestwa motyli zostały przez autora porzucone chyba nieodwołalnie (tamta opowieść z cyklu jakoś mi najmniej przypadła do gustu) na rzecz zagłębiania się w elementy fantastyczne rodem ze słowiańskich i słowiańskopodobnych kręgów. Takież też postaci pojawiają się w tej opowieści. Może nie stricte i ortodoksyjnie słowiańskie (ileż my tak naprawdę o tych naszych wykarczowanych korzeniach wiemy?),ale przynajmniej mogące stanowić zachętę do własnych już późniejszych mitologicznych eksploracji.
Czytamy tą książkę po dość już dawnej lekturze tomów poprzednich i jedna myśl mi się nasuwa. Coraz mniej kolejne tomy nadają się do poznawaniu od poprzednich opisujących przygody Majki i jej bliskich. Niby każdy z tomów zamyka jakąś historię, ale jest też i wątek główny, snujący się poprzez wszystkie części i wciąż w kolejnych wzbogacany. To tej historii “kontynuowanej” często odsyłają nas przypisy odautorskie. I choć należy zauważyć jakiś własny i niepowtarzalny rys każdej z części sagi, to zrozumiałbym, jeśli dla kogoś próbującego zacząć opowieść od tej części wyda się cały ów zabieg irytujący. Jeśli więc nie zaczęliście, a macie taki zamiar, to czytajcie jak leci - PO KOLEI! Zwłaszcza, że dziś już nie ma potrzeby poznawać kolejnej części historii co rok-dwa (jak my - czytający tuż po ich pojawianiu się na rynku i uzależnieni od cyklu pisarsko-wydawniczego); cała seria dostępna jest od ręki, a jej tom finalny i ostatni już w kwietniu…
Podsumowując, polecamy (z panną O.) cały cykl przygód młodocianej o-mało-co czarownicy, w tym również i ten tom. Wyobraźnia autora wciąż robi wrażenie i wciąż ma sporo szacunku do wyobraźni młodego czytelnika (i czytelnika “starego piernika” też).

Powrót do wspólnych lektur z panną O., która może nie potrzebuje już ojcowskiej zdolności czytania, skoro i sama ją posiadła, ale wciąż do czytania potrzebuje zachęt… Poza tym dość to wciąż fajne, gdy przeczytasz większość rozdziału, pozostawiając O. ze dwie jego ostatnie strony, a sam już nieco odlatujesz w niebyt (po ciężkim dniu) słuchając jej głosu…
Co do samej książki,...

Super! Najlepsza część. Bez przerwy akcja, pełno Słowiańskich bóstw, dużo humoru.
Polecam!!

Super! Najlepsza część. Bez przerwy akcja, pełno Słowiańskich bóstw, dużo humoru.
Polecam!!

Kolejna z serii zChwycajaca ksiazeczka dla corki. Garsc s.iechy ciut strachu no i intryga.

Kolejna z serii zChwycajaca ksiazeczka dla corki. Garsc s.iechy ciut strachu no i intryga.

Co za grudzień. Upał niesamowity, klimatyzacja w domu wysiadła, zwykłe wiatraczki za wielkie pieniądze, Maja straciła moc czarowania. Piąta część przygód Mai, Ciabci, Mónterowej. Cudowna jak poprzednie. Niesamowita wyobraźnia autora. A czemu pomylony narzeczony? Przeczytajcie

Co za grudzień. Upał niesamowity, klimatyzacja w domu wysiadła, zwykłe wiatraczki za wielkie pieniądze, Maja straciła moc czarowania. Piąta część przygód Mai, Ciabci, Mónterowej. Cudowna jak poprzednie. Niesamowita wyobraźnia autora. A czemu pomylony narzeczony? Przeczytajcie

Ubiegły rok zakończyłam książką dla dzieciaków. Zgadnijcie jaką lekturą rozpoczęłam rok 2021? Tak! Książką dla dzieciaków i to w dodatku autorstwa mojego ulubieńca Marcina Szczygielskiego! Nie mogę sobie wyobrazić lepszego początku czytelniczego roku 😊

„Pomylony narzeczony” to piąta część cyklu „Czarownica piętro niżej” i kolejne spotkanie z moimi ulubieńcami: Mają, Ciabcią, Monterową, Niną i kocurem, który jest niezwykle mądry i umie mówić.

Upał w środku grudnia? Taki, że myśleć się nie daje, taki, że wiatraki są w cenie złota, a klimatyzacja w mieszkaniu to szczyt marzeń? To się właśnie dzieje i z całą pewnością ma tą związek z magią, tylko kto za tym stoi? Na domiar złego Maja i jej maleńka siostrzyczka Alicja straciły magiczne moce, a książka z zaklęciami zmieniła się w książkę ze strasznymi wierszykami. Książka się zepsuła! Uff, jak gorąco! Puff, jak gorąco!
Trzeba koniecznie skontaktować się z Ciabcią, tylko jak to zrobić, kiedy ta nie używa smartfonu, internetu i innych współczesnych wynalazków? List? Ech, jakiż to wysiłek, ale dla większego dobra Maja jest zdecydowana podjąć ten wysiłek 😊

Przed Mają kolejne wyzwanie, trzeba ratować świat i dowiedzieć się, kto jest najpotężniejszą czarownicą na świecie. Przed nią mnóstwo przygód, nowych przyjaźni i wiele niespodzianek. Ale kim jest pomylony narzeczony? Jeśli chcecie się tego dowiedzieć, koniecznie przeczytajcie tę część. Kto jeszcze nie zna przygód Mai, niech koniecznie sięgnie i czyta od początku.

Wszystkie książki z serii są wydane bardzo starannie, piękne twarde okładki i świetne rysunki Magdy Wosik umilają lekturę. Marcin Szczygielski to mój lek na całe zło, chciałabym bardzo, żeby Was też zdołał urzec.
Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Bajka.

Ubiegły rok zakończyłam książką dla dzieciaków. Zgadnijcie jaką lekturą rozpoczęłam rok 2021? Tak! Książką dla dzieciaków i to w dodatku autorstwa mojego ulubieńca Marcina Szczygielskiego! Nie mogę sobie wyobrazić lepszego początku czytelniczego roku 😊

„Pomylony narzeczony” to piąta część cyklu „Czarownica piętro niżej” i kolejne spotkanie z moimi ulubieńcami: Mają,...