Błękitny Zamek

Bardzo klimatyczna. Fani klasyki i kwiecistego języka na pewno docenią jej styl. Choć ma swoje wady to pozostaje bardzo relaksującą książką, która momentami nakłania do refleksji.

Bardzo klimatyczna. Fani klasyki i kwiecistego języka na pewno docenią jej styl. Choć ma swoje wady to pozostaje bardzo relaksującą książką, która momentami nakłania do refleksji.

Książka o tym, że nie warto być nieśmiałym i nie warto wciąż się bać. Piękna, dająca nadzieję historia. Myślę, że jest to moja ulubiona historia.

Książka o tym, że nie warto być nieśmiałym i nie warto wciąż się bać. Piękna, dająca nadzieję historia. Myślę, że jest to moja ulubiona historia.

Cudo!! <3 piękna nauka o tym że warto żyć.

Cudo!! <3 piękna nauka o tym że warto żyć.

Ma swoje wady, ale też zalety. Zacznę od tych ostatnich. Pokazuje, jak łatwo w rodzinnych relacjach przekraczać granice, jak trudno dostrzec, że codzienna krytyka, umniejszanie, wyśmiewanie czy narzucanie oczekiwań to nic innego jak przemoc emocjonalna. Choć powieść powstała sto lat temu, mechanizmy gaslightingu, które stosują wobec Valancy jej matka i krewni, są do bólu współczesne. Wciąż wiele osób doświadcza podobnych schematów w swoich domach. I wciąż potrzeba odwagi, by się temu sprzeciwić. Powieść zachęca kobiety do poszukiwania własnej drogi, odwagi do życia w zgodzie ze sobą i sprzeciwu wobec toksycznych relacji. Do stawiania czoła lękom i budowania poczucia własnej wartości. W świecie, który wciąż bywa pełen ocen, presji i oczekiwań, przesłanie tej powieści jest zaskakująco współczesne.
A co się zdezaktualizowało? Przede wszystkim obraz kobiety szczęśliwej dopiero wtedy, gdy u boku pojawia się mężczyzna. Choć Montgomery daje Valancy niezależność, jej pełnia szczęścia i spełnienie są nadal wpisane w ramy romansu. Pewien schematyczny podział na „złe” kobiety (zimne, surowe matki i ciotki) i „dobrych” mężczyzn-ratowników bywa uproszczony. Dziś oczekujemy bardziej złożonych portretów psychologicznych, większej sprawczości bohaterek niezależnie od relacji romantycznych. Również niektóre archaiczne wyobrażenia o płci, staropanieństwie czy „właściwym” życiu kobiety nie przystają do XXI wieku.
Czyta się z przyjemnością, a refleksje nad toksycznością rodzinnych więzi oraz potrzebą wyzwolenia od ich wpływu pozostają nadal ważne.

Ma swoje wady, ale też zalety. Zacznę od tych ostatnich. Pokazuje, jak łatwo w rodzinnych relacjach przekraczać granice, jak trudno dostrzec, że codzienna krytyka, umniejszanie, wyśmiewanie czy narzucanie oczekiwań to nic innego jak przemoc emocjonalna. Choć powieść powstała sto lat temu, mechanizmy gaslightingu, które stosują wobec Valancy jej matka i krewni, są do bólu...

Chociaż pierwszy rozdział (rozbudowaną składnią i kwiecistym stylem w opisie głównej bohaterki, jej sytuacji życiowej) może lekko zniechęcać, to jednak jest to książka niewątpliwie pełna uroku. Joanna (zwana przez rodzinę Bubą) grzeczna i ułożona (w istocie całkowicie podporządkowana) dowiaduje się, że jej dolegliwość przyczyni się do jej szybkiej śmierci i postanawia całkowicie zmienić swoje życie. "Całe życie - stwierdziła Joanna - usiłowałam zadowolić innych, to mi się nie udawało. Teraz będę zadowolać TYLKO SIEBIE. Już nigdy nie będę udawać . Całe życie oddychałam atmosferą kłamstwa, obłudy i fałszywych pozorów. Co to za rozkosz będzie mówić to, co się naprawdę myśli. (...) Nadzieja czyni nas niewolnikami, rozpacz - wolnym człowiekiem". Od tej pory Joanna podąża za tym, co ceni, łamie konwenansy, powoli zmienia sposób zachowania, ubierania się ... zaczyna się śmiać i realizować swoje marzenia (Każdy zasługuje bowiem na swój Błekitny Zamek). I być może fabuła zdaje się być przewidywalna, to jednak wspaniale oddane jest tu zgorszenie otoczenia, smutek Ryczącego Abla i delikatność Cesi ... Ciekawa jest również zmiana sposobu patrzenia na "nieszczęśną Bubę" w sytuacji, gdy los się do niej uśmiecha ;)

Strony warte odświeżenia i przeczytania na nowo okiem współczesnego czytelnika :) Czy świat w istocie tak bardzo się zmienił? Czyżby zniknęły plotki, osądy, nadmierne oczekiwania?

... choć z pewnością (naszczęście) łatwiej jest już żyć na własnych zasadach...

Chociaż pierwszy rozdział (rozbudowaną składnią i kwiecistym stylem w opisie głównej bohaterki, jej sytuacji życiowej) może lekko zniechęcać, to jednak jest to książka niewątpliwie pełna uroku. Joanna (zwana przez rodzinę Bubą) grzeczna i ułożona (w istocie całkowicie podporządkowana) dowiaduje się, że jej dolegliwość przyczyni się do jej szybkiej śmierci i postanawia...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

WoW! Dlaczego ja też późno dowiedziałam się o tej książce?! Może po to, by tę przyjemność przeżyć właśnie teraz?
Piękna, cudowna powieść o odwadze, o wielkiej przemianie, odczarowaniu swojego życia. Lekka, ironiczna, zabawna, ale o pełnej treści. Cudownie napisana.
Ta książka zostanie ze mną na bardzo długo.

WoW! Dlaczego ja też późno dowiedziałam się o tej książce?! Może po to, by tę przyjemność przeżyć właśnie teraz?
Piękna, cudowna powieść o odwadze, o wielkiej przemianie, odczarowaniu swojego życia. Lekka, ironiczna, zabawna, ale o pełnej treści. Cudownie napisana.
Ta książka zostanie ze mną na bardzo długo.

Kategoria: guilty pleasure.
Uwielbiam te ksiazke. Pierwszy raz przeczytana we wczesnej mlodosci, o rany, zakochalam sie, historia mnie urzekla. Istny Kopciuszek dla wiekszych dziewczynek, do dzis pamietam, ze przez dlugi czas byla moja ksiazka nr 1 .
Drugi raz przeczytalam w wieku srednim, w wersji oryginalnej i o dear, o dear, pomimo tego, ze to romansidlo, to i tak nadal mi sie podobala. Moze przez to, ze to romasidlo z klasa, napisane przez Mistrzynie :)
Specyficzne poczucie humoru Autorki i jej nieco cyniczne podejscie do swiata ma swoj urok, a sama historia jest czarujaca.
Jesli ktos lubi lekkie opowiesci w stylu Jane Austin na pewno sie nie zawiedzie.

Kategoria: guilty pleasure.
Uwielbiam te ksiazke. Pierwszy raz przeczytana we wczesnej mlodosci, o rany, zakochalam sie, historia mnie urzekla. Istny Kopciuszek dla wiekszych dziewczynek, do dzis pamietam, ze przez dlugi czas byla moja ksiazka nr 1 .
Drugi raz przeczytalam w wieku srednim, w wersji oryginalnej i o dear, o dear, pomimo tego, ze to romansidlo, to i tak...

Zapowiadało się na głęboki, poruszający dramat. Tymczasem wyszła z tego komedia pomyłek z twistem rodem z oper mydlanych. Szkoda!

Zapowiadało się na głęboki, poruszający dramat. Tymczasem wyszła z tego komedia pomyłek z twistem rodem z oper mydlanych. Szkoda!

To mój powrót do klasyki po długiej przerwie i... Ta książka przypomniała mi, dlaczego tak bardzo lubię sięgać po klasykę!

To mój powrót do klasyki po długiej przerwie i... Ta książka przypomniała mi, dlaczego tak bardzo lubię sięgać po klasykę!