Mgły Tangeru

Już dawno żadna książka mnie tak nie rozczarowała jak ta. Pamiętam jaki czytałam "Ogród Wiecznej Wiosny" tej autorki, o mądrych, silnych kobietach, pamiętam tą odrobinę magii w książce, która nadawała klimatu i atmosfery. Bardzo się ucieszyłam, kiedy znalazłam inną powieść autorki. Jak ogromne było moje rozczarowanie, niech zobrazuje cytat z książki: "" Kochanieńka, bardziej niż kryminał przypomina mi to telenowelę. Zdrady, wspólni kochankowie, niepoprawny kobieciarz, dzieci... Nie mówiąc już o tej Babie-Jadze porywającej niegrzecznych mężczyzn...". Książka sięgnęła dna, kiedy główna bohaterka, uzbrojona w łopatę, idzie rozkopać grób: "...to jest poważna sprawa, odkopałaś nieboszczyka", na co nasza rezolutna bohaterka odpowiada "tylko goleń...". Litości. Szukam dobrej powieści, a dostałam tanie romansidło i choć książka ma potencjał, to został on niewykorzystany. Powieść ma strukturę szkatułkową, to książka w książce, fabuła prowadzona jest dwutorowo, dziś, kiedy główna bohaterka leci do Tangeru odnaleźć swojego kochanka i 50 lat wcześniej, gdzie znajdujemy (skądinąd ciekawą) historię życia młodej Żydówki. Ten zabieg został użyty fenomenalnie w innych książkach, choćby w "Szmaragdowej Tablicy" Montero. Akcja dzieje się w egzotycznym Maroku, ale zupełnie nie czuć tego klimatu w ksiażce, autorka nie wykorzystała potencjału tak wspaniałych okoliczności, akcja tej powieści równie dobrze mogłaby się toczyć w Pcimiu Dolnym. Historia Żydówki przypominała mi historie z książek Khaleda Hosseiniego ("Chłopiec z Latawcem" czy "Tysiąc Wspaniałych Słońc"),tyle tylko, że Hosseini pisał przepiękne, wzruszające opowieści, a Lopez Barrio zrobiła zaledwie szkic, plan ramowy, jakby pisała książkę na odczepnego, na kolanie. Gdyby tą powieść rozbudować, dać jej więcej przestrzeni, dodać opisy przyrody, zmniejszyć o 50% liczbę wątków, o 70% nadprzyrodzonych wydarzeń, o 90% przygód głównej, przygłupiej bohaterki, to byłoby dobrze. Tutaj się nie udało. Ta książka to zwykłe czytadło, nie chwytające niczym za serce, nie angażujące i niczego nie wnoszące. Żałuję, bo od tej autorki oczekiwałam więcej. Tak jak czasami w świecie muzyki - są autorzy jednej piosenki, tak Lopez Bario jest autorka jednej powieści i nie są to "Mgły Tangeru".  

Już dawno żadna książka mnie tak nie rozczarowała jak ta. Pamiętam jaki czytałam "Ogród Wiecznej Wiosny" tej autorki, o mądrych, silnych kobietach, pamiętam tą odrobinę magii w książce, która nadawała klimatu i atmosfery. Bardzo się ucieszyłam, kiedy znalazłam inną powieść autorki. Jak ogromne było moje rozczarowanie, niech zobrazuje cytat z książki: ""...

Cudowna i zaskakujaca opowieść!

Cudowna i zaskakujaca opowieść!

"Mgły Tangeru" to przepiękna i nostalgiczna powieść typu "książka w książce". Z jednej strony poznajemy współczesną historię Flory Gascón, mieszkającej w Madrycie tłumaczki i niespełnionej pisarki, która znudzona swym małżeństwem decyduje się na jednonocną przygodę z przypadkowo poznanym Paulem Dingle. Z drugiej strony poznajemy historię Paula Dingle, zaginionego bez śladu ponad 60 lat temu w porcie w Tangerze. Historia Paula sprzed ponad 60 lat opisana jest w książce "Mgły Tangeru" którą Flora znajduje w hotelowym pokoju "współczesnego" Paula. Wówczas zaczyna ona podejrzewać, że jej kochanek i opisany w powieści to ta sama osoba. Dlatego też postanawia wybrać się do Tangeru w poszukiwaniu śladów Paula, a także aby spotkać się tam z Bellą Nur, tajemniczą autorką powieści "Mgły Tangeru".
Rozdziały związane z poszukiwaniem Paula przez Florę przeplatają się z fragmentami powieści Belli Nur, które stopniowo odkrywają przed nami kolejne zagadki i tajemnice.
Książka ta jest według mnie naprawdę wyjątkowa i nieszablonowa. Szczególnie urzekający jest w niej marokański Tanger, jego niesamowita atmosfera, architektura, wielokulturowość, zapachy, kolory, gwar ulicy. Jest on niesamowitym tłem dla przedstawionych na kartach książki historii. A sama książka jest dość refleksyjna. Opowiada o marzeniach, namiętnościach, intrygach, tajemnicach. Czyta się ją świetnie i szybko. I choć jej zakończenie jest dość banalne, to uważam że jest to lektura naprawdę godna uwagi.

"Mgły Tangeru" to przepiękna i nostalgiczna powieść typu "książka w książce". Z jednej strony poznajemy współczesną historię Flory Gascón, mieszkającej w Madrycie tłumaczki i niespełnionej pisarki, która znudzona swym małżeństwem decyduje się na jednonocną przygodę z przypadkowo poznanym Paulem Dingle. Z drugiej strony poznajemy historię Paula Dingle, zaginionego bez śladu...

Lekka, bardzo klimatyczna powieść szkatułkowa. Tajemnica, szczypta romansu, przeszłość łącząca się w z teraźniejszością oraz historia o tym, że w życiu musi się coś dziać :)

Lekka, bardzo klimatyczna powieść szkatułkowa. Tajemnica, szczypta romansu, przeszłość łącząca się w z teraźniejszością oraz historia o tym, że w życiu musi się coś dziać :)

Klimat lekkich powieści określanych mianem kobiecych. Romans, ucieczka w poszukiwaniu miłości, tajemnica, wiara w magię, zagadka i problemy emocjonalne głównej bohaterki. Troszkę nudy, ale na plażowanie w wakacje ujdzie.

Klimat lekkich powieści określanych mianem kobiecych. Romans, ucieczka w poszukiwaniu miłości, tajemnica, wiara w magię, zagadka i problemy emocjonalne głównej bohaterki. Troszkę nudy, ale na plażowanie w wakacje ujdzie.

Gdy już udało mi się przebrnąć przez 2/3 tej powieści, to fabuła zaczęła wydawać się nawet interesująca...

Gdy już udało mi się przebrnąć przez 2/3 tej powieści, to fabuła zaczęła wydawać się nawet interesująca...

Gdyby powieść Cristiny López Barrio była jedynie gorącym romansem z bohaterką, która nie wie, czego chce od życia, to pewnie zupełnie bym się w nim nie odnalazła. Na szczęście autorka idzie o krok dalej, pokazując czytelnikowi klimatyczny Tanger i pozwalając mu zastanawiać się ile prawdy jest w pewnej powieści, której akcja dzieje się kilkadziesiąt lat wcześniej. Żałuję tylko, że „Mgły Tangeru” nie wciągnęły mnie od początku, a los Flory jakoś mocno mi na sercu nie leżał, bo przez to jej kolejne kroki i decyzje obserwowałam bez wielkich emocji. Podobała mi się konstrukcja - stworzenie takiej tajemniczej powieściowej matrioszki, a w głowie na dłużej pewnie zostanie mi aura Tangeru, ale nie czuję jednocześnie, że koniecznie muszę sięgnąć po inne książki Cristiny López Barrio.

Pełna opinia na K-czyta.pl: http://www.k-czyta.pl/2019/10/cristina-lopez-barrio-mgy-tangeru.html

Gdyby powieść Cristiny López Barrio była jedynie gorącym romansem z bohaterką, która nie wie, czego chce od życia, to pewnie zupełnie bym się w nim nie odnalazła. Na szczęście autorka idzie o krok dalej, pokazując czytelnikowi klimatyczny Tanger i pozwalając mu zastanawiać się ile prawdy jest w pewnej powieści, której akcja dzieje się kilkadziesiąt lat wcześniej. Żałuję...

Flora Gascón prowadzi całkowicie przeciętne życie. Żyje z mężem, który nie wyróżnia się absolutnie niczym spośród innych mężczyzn. Jej praca polega na tłumaczeniu instrukcji obsługi sprzętów AGD. Jej największym problemem jest to, że mimo usilnych starań wciąż jeszcze nie zaszła w ciążę. Nawet te starania ostatnio nie są zbyt intenstywne z racji tego, że mąż woli zostawać dłużej w pracy, a po powrocie czas wolny spędzać przed telewizorem. Bliska załamania tym, że nie spełnia społecznych oczekiwań i prześladowana przez hordy ciężarnych pocieszenia szuka u swojej terapeutki na odległość. Pewnego wieczoru jednak pozwala sobie na odrobinę szaleństwa: podczas nudnego spotkania z przyjaciółkami poznaje Paula, tajemniczego nieznajomego i spędza z nim namiętną noc w hotelowym pokoju. Na pamiątkę zabiera ze sobą niezwykły wisiorek, który wypadł z portfela mężczyzny. Zapamiętuje również tytuł książki, która leżała w pokoju: „Mgły Tangeru”. Kiedy jej jednonocny kochanek nie pojawia się na kolejnym spotkaniu, posiadająca od zawsze zbyt wybujałą wyobraźnię Flora postanawia przeprowadzić śledztwo na własną rękę.

Całość recenzji pod adresem: http://zapach-ksiazek.pl/cristina-lopez-barrio-mgly-tangeru-magia-slowa-pisanego/

Flora Gascón prowadzi całkowicie przeciętne życie. Żyje z mężem, który nie wyróżnia się absolutnie niczym spośród innych mężczyzn. Jej praca polega na tłumaczeniu instrukcji obsługi sprzętów AGD. Jej największym problemem jest to, że mimo usilnych starań wciąż jeszcze nie zaszła w ciążę. Nawet te starania ostatnio nie są zbyt intenstywne z racji tego, że mąż woli zostawać...

Kurtyna, dalej nie czytam. Nie dam rady znieść infantylności i naiwności Flory Gascon aka Linardi. Nazwijcie mnie cynikiem bez uczuć, ale pogoń za jednonocnym kochankiem nie utożsamiam z odnajdywania samej siebie. Ponad to, okropna forma trzecioosobowej narracji w czasie teraźniejszym. Miałam wrażenie, że autorka napisała instrukcję do zabawy podstarzałą lalką Barbie. Historia Mariny, mimo, że brzmi dobrze i kusi barwnymi opisami wielokulturowego Tangeru, jakoś mnie nie urzekła.
Zawsze możecie sprawdzić sami, może odkryjecie tą obiecaną Magię Tangeru. Ja podziękuję ;)

Kurtyna, dalej nie czytam. Nie dam rady znieść infantylności i naiwności Flory Gascon aka Linardi. Nazwijcie mnie cynikiem bez uczuć, ale pogoń za jednonocnym kochankiem nie utożsamiam z odnajdywania samej siebie. Ponad to, okropna forma trzecioosobowej narracji w czasie teraźniejszym. Miałam wrażenie, że autorka napisała instrukcję do zabawy podstarzałą lalką Barbie....

Tak mało o tej książce w sieci, jest tak przepiękna i tak bardzo nieoczywista! Historia, która łapie za serce i którą się miło i przyjemnie czyta.

Opowieść o nieszczęśliwej kobiecie, która pewnej nocy postanawia zaufać swojej intuicji i noc spędza z tajemniczym mężczyzną. To własnie w jego portfelu znajduje przepiękny medalion, który postanawia wziąć ze sobą i wysłużoną książkę "Mgły Tangeru". Potem wraca do domu, do małżeństwa, a mężczyzna po prostu się rozpływa. Nie może go znaleźć, dodzwonić się do niego i dowiedzieć się kim on w ogóle jest! Postanawia kupić książkę i udać się to Tangeru! To właśnie tam wszystko się zaczyna, dowie się jaką tajemnicę skrywa za sobą starodawny medalion i jak urocze i przepiękne jest to miasteczko! Wszystko tajemnicze i subtelne! Rozdziały z obecnych czasów przeplatane są tymi z książki, którą czyta autorka i to w tej książce urzekło mnie najbardziej! Koniec, myślę, że nieoczywisty, a przynajmniej mnie on bardzo zaskoczył! Taka leciutka obyczajówka z malutkim śledztwem w tle.

Tak mało o tej książce w sieci, jest tak przepiękna i tak bardzo nieoczywista! Historia, która łapie za serce i którą się miło i przyjemnie czyta.

Opowieść o nieszczęśliwej kobiecie, która pewnej nocy postanawia zaufać swojej intuicji i noc spędza z tajemniczym mężczyzną. To własnie w jego portfelu znajduje przepiękny medalion, który postanawia wziąć ze sobą i wysłużoną...