Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie

Książka jest wciągająca. Czyta się ją szybko. Styl jest reporterski, momentami sensacyjny. Martel prowadzi narrację przez dziesiątki nazwisk. I tu pojawia się problem — większości nie da się zapamiętać ani przyporządkować do konkretnych twarzy czy funkcji. Wyjątkiem są postacie najbardziej rozpoznawalne, jak Jan Paweł II, Benedykt XVI czy Stanisław Dziwisz, które przewijają się przez całą opowieść.

Największa wątpliwość nie dotyczy jednak stylu, lecz wiarygodności. Czytelnik zostaje zasypany relacjami, sugestiami, „źródłami”. Problem w tym, że nie ma jak tego zweryfikować. Trudno oddzielić twarde fakty od domysłów, interpretacji czy narracyjnego podkręcania.

Czytając tę książkę z perspektywy osoby należącej do innej wspólnoty chrześcijańskiej, która również bywa oskarżana i upraszczana w debacie publicznej, pojawia się naturalny dystans. Łatwo zauważyć, jak często krytycy potrafią wyolbrzymiać, przeinaczać albo budować obraz całości na podstawie pojedynczych patologii. A patologie istnieją wszędzie — w każdej religii i w każdej dużej organizacji. To fakt. Pytanie brzmi: czy jednostkowe przypadki mogą być podstawą do osądu całej instytucji?

Martel kreśli obraz systemowej hipokryzji. Mocny, momentami bezlitosny. Ale im dalej w lekturę, tym mocniej pojawia się pytanie: ile w tym rzetelnego śledztwa, a ile narracyjnej konstrukcji pod tezę?

To książka, która prowokuje. Zmusza do myślenia. Ale też budzi sceptycyzm. I chyba właśnie z tym sceptycyzmem warto ją czytać.

Książka jest wciągająca. Czyta się ją szybko. Styl jest reporterski, momentami sensacyjny. Martel prowadzi narrację przez dziesiątki nazwisk. I tu pojawia się problem — większości nie da się zapamiętać ani przyporządkować do konkretnych twarzy czy funkcji. Wyjątkiem są postacie najbardziej rozpoznawalne, jak Jan Paweł II, Benedykt XVI czy Stanisław Dziwisz, które przewijają...

Książka porusza ważne tematy i merytorycznie nie można jej nic zarzucić (wielki plus za ogrom pracy włożony w jej powstanie). Bardzo męczący okazał się natomiast styl i przerost formy nad treścią - gdyby oczyścić ją z rozdmuchanych nawiązań do literatury i sztuki to spokojnie można byłoby zamknąć ją w 300 stronach. Autor sprawia wrażenie raczej niespełnionego artysty a nie dziennikarza i reportażysty. Dochodzą do tego nic nie wnoszące detale jak choćby nazwy restauracji gdzie przeprowadzał wywiady. Gdybym miał jednym słowem określić styl pisarski autora to powiedziałbym, że to solidny barok ;)

Książka porusza ważne tematy i merytorycznie nie można jej nic zarzucić (wielki plus za ogrom pracy włożony w jej powstanie). Bardzo męczący okazał się natomiast styl i przerost formy nad treścią - gdyby oczyścić ją z rozdmuchanych nawiązań do literatury i sztuki to spokojnie można byłoby zamknąć ją w 300 stronach. Autor sprawia wrażenie raczej niespełnionego artysty a nie...

Otwiera oczy na liczne, przemilczane (szczególnie w Polsce) problemy Kościoła. Niestety jest za długa, bo na każdy taki przełomowy moment w tekście traktujący o poważnym problemie/przestępcy, przypada tona nazwisk i sytuacji dla laika nieistotnych. Ponadto autor dorzuca swoje opinie o wyglądzie „bohaterów” i okolicznościach spotkań, więc czasem wychodzi z tego gawęda.

Otwiera oczy na liczne, przemilczane (szczególnie w Polsce) problemy Kościoła. Niestety jest za długa, bo na każdy taki przełomowy moment w tekście traktujący o poważnym problemie/przestępcy, przypada tona nazwisk i sytuacji dla laika nieistotnych. Ponadto autor dorzuca swoje opinie o wyglądzie „bohaterów” i okolicznościach spotkań, więc czasem wychodzi z tego gawęda.

Najciekawszy rozdział to ten o działających wokół Watykanu dzielnicach gejowskich i saunach. Jednakże cała reszta może być bardzo nieczytelna dla kogoś kto nie jest watykanistą. Za duzo tu opisów układów z nazwiskami, które zwykłemu człowiekowi nic nie mówią.

Najciekawszy rozdział to ten o działających wokół Watykanu dzielnicach gejowskich i saunach. Jednakże cała reszta może być bardzo nieczytelna dla kogoś kto nie jest watykanistą. Za duzo tu opisów układów z nazwiskami, które zwykłemu człowiekowi nic nie mówią.

Reportaż wiarygodny i profesjonalny. Temat, o którym każdy wie ale nic nie mówi, bo "księża to przecież też tylko ludzie". 700 stron o homoseksualnosci wśród duchownych kościoła katolickiego. Obłuda i hipokryzja. Żal mi tych młodych chłopaków, którzy nie pogodzeni ze swoją seksualnością (m.in przez nauczanie kościoła i społeczny hejt) idą do seminarium szukać ratunku w Bogu, a wypadają w sidła diabła. Stanowisko mam identyczne jak autor.

Reportaż wiarygodny i profesjonalny. Temat, o którym każdy wie ale nic nie mówi, bo "księża to przecież też tylko ludzie". 700 stron o homoseksualnosci wśród duchownych kościoła katolickiego. Obłuda i hipokryzja. Żal mi tych młodych chłopaków, którzy nie pogodzeni ze swoją seksualnością (m.in przez nauczanie kościoła i społeczny hejt) idą do seminarium szukać ratunku w...

Pełna insynuacji.

Pełna insynuacji.

https://www.instagram.com/p/DQEuytAiJ8X/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==
‎📚 Autor przedstawia swoje długoletnie śledztwo obejmujące ponad 30 krajów, gdzie zbierał materiały o hipokryzji Kościoła Katolickiego. Liczne nadużycia, podwójne życie czy korupcja to dopiero początek góry lodowej - wiele spraw do tej pory nie ujrzało światła dziennego, przetrzymywane za murami Watykanu.Okrywanie orientacji to nie jedyne konsekwencje, z którymi mierzą się liczni księża - każde otworzenie drzwi do tego świata pociąga za sobą efekt domina, ujawniając coraz mniej moralne wystąpienia.
‎
‎⭐ Dałam książce 4/5. Jest to bardzo dobrze napisany reportaż. Bez uprzedzeń, podchodzący do tematu z czystą kartą. Ukazuje zarówno lewą jak prawą stronę najmniejszego kraju na świecie, a dodatkowo punkt widzenia każdej z nich, nie szczędząc na pokazaniu wad obu z nich. Temat na tyle ciężki, że musiałam wiele razy odkładać książkę w trakcie czytania. Mimo, że wcześniej już miałam pewne poglądy na ten temat, ta pozycja jeszcze bardziej zmieniła moje myślenie - a sam tytuł nie da sięga do spraw związanych z korupcją, co w rzeczywistości dodatkowo komplikuje sprawę stolicy apostolskiej. Bardzo doceniam tak duże zaangażowanie autora, widać wkład włożonej w to pracy i researchu. W przyszłości bardzo chce sięgnąć po nowe pozycje od F. Martela i ta pozycja zdecydowanie podnosi mój próg dla reportaży!

https://www.instagram.com/p/DQEuytAiJ8X/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==
‎📚 Autor przedstawia swoje długoletnie śledztwo obejmujące ponad 30 krajów, gdzie zbierał materiały o hipokryzji Kościoła Katolickiego. Liczne nadużycia, podwójne życie czy korupcja to dopiero początek góry lodowej - wiele spraw do tej pory nie ujrzało światła dziennego,...

Ciekawe ile w tej książce prawdy. Pewnie niewiele.

Ciekawe ile w tej książce prawdy. Pewnie niewiele.

💒 bardzo duża książka, w wydaniu audiobookowym trudna do ogarnięcia, przez ogrom detali. mimo to świetnie się słucha i daje do myślenia: 5/6

💒 bardzo duża książka, w wydaniu audiobookowym trudna do ogarnięcia, przez ogrom detali. mimo to świetnie się słucha i daje do myślenia: 5/6

Skala reporterskiego śledztwa w książce "Sodoma" oraz ogrom przedstawionych przykładów jest oszałamiająca. Choć wielu z nas miało świadomość, co może dziać się wewnątrz tej organizacji, to skala problemu i jego poziom pozostają poza wyobrażeniami większości ludzi.

Jednocześnie nie jest to książka stricte antyklerykalna. Widzimy w niej zagubionych ludzi, którzy momentami mogą nawet wzbudzić naszą sympatię. To, czego jednak nie da się przełknąć, to szczyt hipokryzji, na jakim funkcjonuje ta grupa.

Skala reporterskiego śledztwa w książce "Sodoma" oraz ogrom przedstawionych przykładów jest oszałamiająca. Choć wielu z nas miało świadomość, co może dziać się wewnątrz tej organizacji, to skala problemu i jego poziom pozostają poza wyobrażeniami większości ludzi.

Jednocześnie nie jest to książka stricte antyklerykalna. Widzimy w niej zagubionych ludzi, którzy momentami...