Fedon
- Kategoria:
- filozofia, etyka
- Format:
- papier
- Seria:
- Biblioteka klasyczna
- Data wydania:
- 2018-01-01
- Data 1. wyd. pol.:
- 1995-01-01
- Liczba stron:
- 446
- Czas czytania
- 7 godz. 26 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788362884612
- Tłumacz:
- Ryszard Legutko
Dwujęzyczne wydanie w nowym tłumaczeniu prof. Ryszarda Legutki
„Fedon” należy do najbardziej znanych dialogów Platona. Jest to zarazem jeden z najważniejszych tekstów, jakie w dziejach kultury europejskiej poświęcono zagadnieniu nieśmiertelności duszy. Tytułowy bohater relacjonuje w nim rozmowę, którą Sokrates odbył ze swoimi przyjaciółmi przed wypiciem cykuty. Dialog kończy się sceną śmierci Sokratesa, często uznawaną za wyjątkowy dowód kunsztu literackiego Platona.
Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że choć to właśnie od wydania w 1995 roku „Fedona” prof. Ryszard Legutko rozpoczął publikowanie swoich tłumaczeń dialogów Platona, książka ta jest w znacznej mierze nowym dziełem. Sam tłumacz pisze o tym następująco:
„Fedon” był pierwszym z dialogów Platońskich, jaki przełożyłem i opatrzyłem obszernym komentarzem. Książkę opublikowało Wydawnictwo Znak w roku 1995, a więc dwadzieścia dwa lata temu. Od tego czasu sporo zmieniło się w moim postrzeganiu filozofii Platona, a także w interpretacji samego dialogu. Postanowiłem więc wydać tłumaczenie „Fedona” ponownie, tym razem z translatorskimi poprawkami i w innym układzie. Pozostawał problem komentarza. Z pewnymi wnioskami sformułowanymi przed dwudziestu laty mogłem się zgodzić, niektóre jednak wymagały mniejszej lub większej modyfikacji, a znaczna część już w żadnym razie nie była do zaakceptowania. Zaistniała zatem potrzeba wprowadzenia zasadniczych zmian. Komentarz niniejszy zawiera tylko nieliczne fragmenty pierwotnego wydania. Większość analiz napisałem od nowa. Jest to więc w istocie nowa książka.
O „Fedonie” powiedziano między innymi:
Sokrates z ostatniej sceny nie jest żadnym odcieleśniającym się rozumem, ani też filozofem takim, o jakim mówiono w „rozmowie filozofów”. Jest po prostu Sokratesem-mędrcem, człowiekiem cnotliwym, otoczonym przyjaciółmi, filozofującym z nimi, dochodzącym do mądrości przez obcowanie z innymi ludźmi, w większości niebędącymi filozofami. Jego sylwetka doskonale zgadza się z tym, co dowiadujemy się o nim w „Obronie”, „Eutyfronie”, „Kritonie” i innych wczesnych dialogach. Jeśli już nazwać go filozofem, to w takim znaczeniu, w jakim mówił o sobie we fragmencie 69d, kiedy wiązał cnoty z wiedzą i oświadczał, że tak starał się czynić (prof. Ryszard Legutko).
Warszawska tradycja nawiedzania grobów Pańskich ma wszelkie cechy filozoficznego ćwiczenia duchowego – obok Zaduszek to bodaj najważniejszy filozoficzny obrzęd stolicy. Szarżuję? Nic podobnego. Jeśli – jak powiada Platon w „Fedonie” – filozofia to nic innego niż „przygotowanie do śmierci” i „ćwiczenie się w umieraniu”, to czym jak nie filozoficznym ćwiczeniem jest pobożny spacer od dźwigającego krzyż Zbawiciela, przez barok Wizytek, kościół seminaryjny, złotą Annę, św. Marcina i Katedrę, wymownych jezuitów, gwarnych dominikanów, aż po ciche sakramentki i Najświętszą Marię Pannę (łacińskiego Benona nie pomijając). Czy nie idziemy, żeby jak Sokrates na Bendidejach „pomodlić się” i „zobaczyć”, przyjąć przedstawioną w obrazach naukę o umarłym Bogu, i przed zakrytą monstrancją pomyśleć o śmierci, zajrzeć w pustkę, przerazić się, jeszcze raz spróbować zrozumieć sens danego nam czasu, zapałać nadzieją? (dr Dariusz Karłowicz).
Książkę wydano przy wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Kup Fedon w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Polecane przez redakcję
Oceny książki Fedon
Poznaj innych czytelników
671 użytkowników ma tytuł Fedon na półkach głównych- Przeczytane 488
- Chcę przeczytać 183
- Posiadam 59
- Filozofia 23
- Ulubione 6
- 2013 4
- Literatura grecka 4
- Klasyka 4
- Antyk 4
- 2020 3
Czytelnicy tej książki przeczytali również
Cytaty z książki Fedon
(...) trzeba robić wszystko, co można, żeby zdobyć w życiu dzielność i rozum. Bo nagroda piękna, a nadzieja wielka.
Bo skoro z pokarmów do mięsa przybędzie mięsa a kościom przybędzie kości i tak samo tym innym przybędzie każdemu tego, co mu pokrewne, wtedy...
Rozwiń
OPINIE i DYSKUSJE o książce Fedon
Bardzo dobre tłumaczenie i niezwykle bogaty komentarz, którego akurat całego nie czytałem ale jeśli ktoś chce zagłębić się w Fedona do cna, to z pewnością warto. Niezwykle wzruszające zakończenie.
Bardzo dobre tłumaczenie i niezwykle bogaty komentarz, którego akurat całego nie czytałem ale jeśli ktoś chce zagłębić się w Fedona do cna, to z pewnością warto. Niezwykle wzruszające zakończenie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDzieło Platona będące chronologiczną kontynuacją jego utwórczości, po Obronie i Kritonie. Autor przedstawia w niej ostatnie chwile życia swojego nauczyciela Sokratesa przed jego wymuszonym samobójstwem przez wypicie soku z cykuty. Sokates przebywający w więzieniu przed egzekucją w swojej de facto mowie pożegnalnej ze swoimi uczniami, którzy go odwiedzili, poruszał swoje poglądy na śmierć (jako rozdzielenie duszy od ciała) i samobójstwo (twierdzi, że człowiek będący ,,własnością" bogów nie może popełniać samobójstwa, chyba że bogowie zsyłają taką konieczność),a ponadto przedstawiał swoje dowody (z przeciwieństw, z anamnezy i z prostoty) przemawiające za nieśmiertelnością duszy, których echo można znaleźć m.in. w teologii chrześcijańskiej.
Dzieło Platona będące chronologiczną kontynuacją jego utwórczości, po Obronie i Kritonie. Autor przedstawia w niej ostatnie chwile życia swojego nauczyciela Sokratesa przed jego wymuszonym samobójstwem przez wypicie soku z cykuty. Sokates przebywający w więzieniu przed egzekucją w swojej de facto mowie pożegnalnej ze swoimi uczniami, którzy go odwiedzili, poruszał swoje...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tośmierć Sokratesa, odejście męża najmędrszego i najsprawiedliwszego... nim jeszcze zdążył oddał cześć nieśmiertelności a ludziom dodać otuchy...
śmierć Sokratesa, odejście męża najmędrszego i najsprawiedliwszego... nim jeszcze zdążył oddał cześć nieśmiertelności a ludziom dodać otuchy...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKrótko po przeczytaniu dałem tylko 8/10 prawdopodobnie ze względu na poczucie błądzenia mistrza na wielu stronach dialogu. Ale dzisiaj wróciłem do kilku ostatnich stron, które wtedy już wywarły na mnie ogromne duchowe wrażenie.... I cóż rzec, arcydzieło.
Krótko po przeczytaniu dałem tylko 8/10 prawdopodobnie ze względu na poczucie błądzenia mistrza na wielu stronach dialogu. Ale dzisiaj wróciłem do kilku ostatnich stron, które wtedy już wywarły na mnie ogromne duchowe wrażenie.... I cóż rzec, arcydzieło.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to10/10, jednak nie da się inaczej; miało być 9/10 - wobec 8 za "Państwo", na początku: za lepsze (bo bardzo współczesne i bardzo precyzyjne) tłumaczenie, plus za świetny i długi wstęp, który bardzo wiele rzeczy naświetla i prezentuje w skondensowanej, uregulowanej postaci; przed "10" powstrzymywał mnie nadmiar szczegółów, w tym translatorskich, które momentami (nawet mnie) przytłaczały. Ale jednak na koniec bardzo to doceniłem: dokładność, rzetelność, elokwencję. Oczywiście, zakończenie - opis śmierci Sokratesa - miało pewien wpływ na ocenę. A niech tam - przecież lepszego przekładu Platona pewnie już nie przeczytam, choć bardzo liczę na Legutkę i kolejne tomy.
10/10, jednak nie da się inaczej; miało być 9/10 - wobec 8 za "Państwo", na początku: za lepsze (bo bardzo współczesne i bardzo precyzyjne) tłumaczenie, plus za świetny i długi wstęp, który bardzo wiele rzeczy naświetla i prezentuje w skondensowanej, uregulowanej postaci; przed "10" powstrzymywał mnie nadmiar szczegółów, w tym translatorskich, które momentami (nawet mnie)...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie męczy - i najważniejsze. Szkoda tylko, że dzieło tak przystępne i w sumie ciekawie, jest równocześnie prawdopodobnie jednym z najbardziej szkodliwych w historii literatury, z powodu zdominowania swoimi opisami wizji zaświatów w pojmowaniu ludzkim, odsuwając na dalszy plan przedstawienie biblijne.
Nie męczy - i najważniejsze. Szkoda tylko, że dzieło tak przystępne i w sumie ciekawie, jest równocześnie prawdopodobnie jednym z najbardziej szkodliwych w historii literatury, z powodu zdominowania swoimi opisami wizji zaświatów w pojmowaniu ludzkim, odsuwając na dalszy plan przedstawienie biblijne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajmniej literacki z dialogów, które do tej pory przeczytałem. Zbyt mocno czuć tę nienaturalność, gdzie przy wypowiedzi każdego bohatera centralnym tematem są jego poglądy filozoficzne.
Najmniej literacki z dialogów, które do tej pory przeczytałem. Zbyt mocno czuć tę nienaturalność, gdzie przy wypowiedzi każdego bohatera centralnym tematem są jego poglądy filozoficzne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Fedon” to dialog Platona zaliczany do tzw. dialogów średnich, czyli tych, które napisał będąc w kwiecie wieku, niedługo po założeniu Akademii. Można określić go jako swoisty epilog trylogii platońskiej dotyczącej procesu Sokratesa (Eutyfron, Obrona Sokratesa, Kriton). Główną postacią jest (a jakżeby inaczej) Sokrates znajdujący się w ostatnich godzinach swojego życia, oczekujący w więzieniu na wykonanie wyroku śmierci.
Otoczony przyjaciółmi, Sokrates poświęca ostatnie chwile życia na rozmowę o tym, co wydaje się oczywiście wynikać z jego położenia – a mianowicie o życiu i śmierci. Niejako dokonując rozliczenia z życiem, Sokrates przedstawia swoje poglądy dotyczące natury duszy w człowieku i przedstawia trzy (a właściwie łącznie cztery) argumenty na rzecz twierdzenia o nieśmiertelności duszy. W rozmowę na ten temat wdają się szczególnie Kebes i Simiasz, którzy przedstawiają swoje stanowiska, jak i wątpliwości, co staje się silnikiem napędowym konwersacji. Dialog kończy się wypiciem cykuty przez pogodzonego ze śmiercią Sokratesa.
Jest to jeden ze sztandarowych dialogów platońskich. Przedstawia on tutaj, posługując się postacią Sokratesa, swoje poglądy antropologiczne (dualizm ciała i duszy),a przede wszystkim eschatologiczne – nieśmiertelność i wieczność duszy. Przebieg dialogu jest (o czym trzeba pamiętać) niemal na pewno fikcyjny, a treści wyrażane przez Sokratesa są stanowiskami Platona, które ten wkłada swojemu mistrzowi w usta. W przeciwieństwie do dialogów wczesnych, „Fedon” nie ma już charakteru negacyjnego (potyczki słownej),lecz konstruktywny (budowanie elementów światopoglądu).
„Fedon” to dialog Platona zaliczany do tzw. dialogów średnich, czyli tych, które napisał będąc w kwiecie wieku, niedługo po założeniu Akademii. Można określić go jako swoisty epilog trylogii platońskiej dotyczącej procesu Sokratesa (Eutyfron, Obrona Sokratesa, Kriton). Główną postacią jest (a jakżeby inaczej) Sokrates znajdujący się w ostatnich godzinach swojego życia,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to(po ang.)
(po ang.)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJako samo dzieło Platona, a książka zawiera jeszcze komentarz, dialog ten jest jednym z najwybitniejszych dzieł literatury światowej w dziedzinie zagadnienia nieśmiertelności duszy. Jest podstawą, od której należy wyjść rozważając zagadnienie własnego istnienia po dokonaniu życia. Co do samego komentarza; rozbudowany, wymagający, dokładny i dociekliwy, ale dzięki temu staje się wartościowy, bo wymaga głębszej uwagi i zaangażowania czytelnika. Polecam zarówno początkującemu filozofowi, ale też i każdemu, kto szuka odpowiedzi na pytanie o swoją duszę i jej dalsze losy.
Jako samo dzieło Platona, a książka zawiera jeszcze komentarz, dialog ten jest jednym z najwybitniejszych dzieł literatury światowej w dziedzinie zagadnienia nieśmiertelności duszy. Jest podstawą, od której należy wyjść rozważając zagadnienie własnego istnienia po dokonaniu życia. Co do samego komentarza; rozbudowany, wymagający, dokładny i dociekliwy, ale dzięki temu staje...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to