Druga księga dżungli

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Niestety, ale moim zdaniem "Druga księga dżungli" jest słabsza od "pierwszej". Opowieści o Mowglim przeplatają inne bez jego udziału – występują naprzemiennie. Zaznacza się tutaj porywczość Mowgliego. Oprócz zwierząt główne role przypadają również ludziom. Jest mocno zaakcentowana zemsta, której towarzyszy brutalność. Akcja rozgrywa się przeważnie na terenie Indii. Jest również historia pochodząca ze środowiska Eskimosów z dalekiej i dzikiej północy Ameryki. Czas jest zawarty w XIX wieku.

Niestety, ale moim zdaniem "Druga księga dżungli" jest słabsza od "pierwszej". Opowieści o Mowglim przeplatają inne bez jego udziału – występują naprzemiennie. Zaznacza się tutaj porywczość Mowgliego. Oprócz zwierząt główne role przypadają również ludziom. Jest mocno zaakcentowana zemsta, której towarzyszy brutalność. Akcja rozgrywa się przeważnie na terenie Indii. Jest...

Może to kwestia wydania oraz przetłumaczenia lektury przez wydawnictwo, niemniej, Druga Księga Dżungli okazała się bardziej interesująca od swojej poprzedniczki! 
Na pewno Czytelnik wiele więcej spotkał się z samym Mowglim oraz jego współtowarzyszami z dzikiej dżungli. Sama treść ogólnie była przedstawiona prostym i jasnym językiem. Te przygody były opisane w ciekawy sposób, momentami dość zabawny, ale również zawierały swój aspekt surowości w kontekście prawdziwego życia dzikich i prawowitych mieszkańców dzikiego raju.

Tak, owa książka jest o wiele ciekawsza od pierwszej części, przynajmniej moim zdaniem! Każda historia w jakiś sposób nawiązywała do głównego bohatera, dzikiego chłopca, który łączy w sobie naturę człowieka oraz zwierzęcia.

Może to kwestia wydania oraz przetłumaczenia lektury przez wydawnictwo, niemniej, Druga Księga Dżungli okazała się bardziej interesująca od swojej poprzedniczki! 
Na pewno Czytelnik wiele więcej spotkał się z samym Mowglim oraz jego współtowarzyszami z dzikiej dżungli. Sama treść ogólnie była przedstawiona prostym i jasnym językiem. Te przygody były opisane w ciekawy...

Szanujcie wiek podeszły ! Pheel ! Cała ta książka jest jak najazd dżungli. Do ludzi wraca człowiek !

Szanujcie wiek podeszły ! Pheel ! Cała ta książka jest jak najazd dżungli. Do ludzi wraca człowiek !

Dalsza część księgi dżungli, raczej nieudana sprawa...

No i dorwałem się do biblioteczki domowej gdzie mamy tysiące książek...
Moja rodzicielka wysłała mi fotki książeczek które tam są i zacząłem spisywał do Lubimyczytać te które czytałem w latach 2000-2020...

Dalsza część księgi dżungli, raczej nieudana sprawa...

No i dorwałem się do biblioteczki domowej gdzie mamy tysiące książek...
Moja rodzicielka wysłała mi fotki książeczek które tam są i zacząłem spisywał do Lubimyczytać te które czytałem w latach 2000-2020...

Ciąg dalszy przygód Mowgliego. Warto przeczytać!

Ciąg dalszy przygód Mowgliego. Warto przeczytać!

Dłuższy opis przy pierwszym tomie - ogólnie: magia; baśnie jedyne w swoim rodzaju, które pasjonują, zostawiając w człowieku szacunek dla zwierzą i pragnienie przygody.

Dłuższy opis przy pierwszym tomie - ogólnie: magia; baśnie jedyne w swoim rodzaju, które pasjonują, zostawiając w człowieku szacunek dla zwierzą i pragnienie przygody.

Druga księga dżungli, to kolejna garść historii traktujących głównie o Mowglim i jego życiu w dziczy, ale nie tylko. Podobnie jak w przypadku jedynki, autor dorzuca teksty z zupełnie oderwanymi od małego chłopca historiami. Cieszę się, że miałam okazję się zapoznać z pomysłami Kiplinga, bo wypadają dosyć oryginalnie. Niemniej jednak, pomimo klimatycznej treści, w której mnóstwo zwierzęcych motywów przeplata się z mądrościami rodem z dzikiej puszczy mam trochę problem z tymi opowieściami - dla dorosłego czytelnika mogą wydawać się chwilami zbyt błahe, prostolinijne i nawet przede wszystkim skierowane do dzieci. Wszystko byłoby ok, gdyby nie fakt, że pojawia się w nich całkiem sporo brutalności. Bywały chwile, w których sama rozważałam odłożenie lektury, bo na pewne okrucieństwa jestem słabo uodporniona i tyczy się to szczególnie losów zwierząt.
To chyba mój największy zarzut pod kątem obu Ksiąg.
Kipling w swych opowieściach przemyca kilka refleksji, może i w pozbawiony subtelności sposób, ale jednak. I tak poczytać możemy o prawach rządzących dżunglą, o bezwzględności zwierząt wobec siebie nawzajem i odnaleźć w opowiadaniach pewne przesłania.
Jeżeli chodzi o bohaterów, to w przypadku tych czworonożnych nie mam żadnych zastrzeżeń, ale nie do końca przypadła mi do gustu kreacja Mowgliego. Chłopak jest zaradny, również koncepcja dzieciaka dziko żyjącego wśród zwierząt ma swój urok i Kipling nie porzucił również konieczności nakreślenia pewnych konsekwencji z tym związanych, a jednak głównemu bohaterowi przytrafiało się kilka momentów budzących we mnie antypatię i niechęć.
Jako klasyka, którą warto znać Księga dżungli, zarówno pierwsza i druga są godne polecenia, ale pozostaje w gestii czytelnika ocenienie rozwiązań zastosowanych przez autora.

Druga księga dżungli, to kolejna garść historii traktujących głównie o Mowglim i jego życiu w dziczy, ale nie tylko. Podobnie jak w przypadku jedynki, autor dorzuca teksty z zupełnie oderwanymi od małego chłopca historiami. Cieszę się, że miałam okazję się zapoznać z pomysłami Kiplinga, bo wypadają dosyć oryginalnie. Niemniej jednak, pomimo klimatycznej treści, w której...

Naprawdę nie rozumiem za co ten Nobel...

Naprawdę nie rozumiem za co ten Nobel...

Przeczytałam wiele lat po pierwszej i nie zrobiła na mnie już takiego wrażenia jak pierwsza księga dżungli. Mimo dodatkowych opowieści snutych przy obozowym ognisku (samych w sobie niezłych),to losy dojrzałego Mowgliego są już za ludzkie. Brak mi tu twardych wręcz bezwzględnych ale sprawiedliwych praw dżungli. Za dużo w Mowglim człowieka, jego zemsta jest bardzo ludzka, a na.....odchodzi do ludzi. Za dużo tu odcieni szarości. Bardziej podobała mi się pierwsza księga z utopijnym czarno - białym obrazem dżunglowego społeczeństwa.

Przeczytałam wiele lat po pierwszej i nie zrobiła na mnie już takiego wrażenia jak pierwsza księga dżungli. Mimo dodatkowych opowieści snutych przy obozowym ognisku (samych w sobie niezłych),to losy dojrzałego Mowgliego są już za ludzkie. Brak mi tu twardych wręcz bezwzględnych ale sprawiedliwych praw dżungli. Za dużo w Mowglim człowieka, jego zemsta jest bardzo ludzka, a...