Piotr Pawłowicz Jerszow

Jotkape „Za ilustracje dałabym 10 gwiazdek ale sama bajka już gorzej...” Hm... niedźwiadek Pi „"Konik Garbusek" to nie byle jaka bajka... a sam Garbusek jest tak uroczy, tak cudowny, tak dobry i pomocny, że nie trzeba kochać konie, aby zapragnąć takiego dla siebie. POLECAM” Jagrys „Niezrównany przekład Igora Sikiryckiego, równie piękne ilustracje Jana Szancera kradną serce i karmią umysł.” Nic ująć. Poznałam Garbuska wieki temu, w tym przekładzie, z okładką https://jarmila09.wordpress.com/2013/03/10/konik-garbusek-1834-r/ Spodobał mi się przede wszystkim z uwagi na piękne obrazki Szancera. Wydanie z 2010 ma te same obrazki, przekład inny, dużo słabszy, prozą jak piszą tu https://bonito.pl/k-90131190-konik-garbusek Zasadnicza treść uleciała z pamięci, pozostały tylko poszczególne rymy, jak: „A że jestem wdzięczny szczerze, Będziesz moim masztalerzem!” (mówi do Iwana stary i durny car) czy Garbusek do Iwana: „Jutro rankiem, prosto z brzegu Do namiotu złocistego Znowu wejdzie Cud-Dziewczyna, By wychylić kielich wina” a wreszcie „Popatrz, tyś już stary dziad, A ja mam piętnaście lat” to Cud-Dziewczyna do cara, umizgującego się do niej. A także samo zakończenie, gdy car na jej żądanie poddał się „kuracji odmładzającej”, co źle się dla niego skończyło. Brutalne, ale mi się spodobało. Nadal mi się podoba :D Ciekawi mnie, czy Jerszow zapożyczył to z zakończenia wyprawy Argonautów, gdy wredny stryj Jazona Pelias też tak został „wykurowany” przez Medeę. Choć pewno wątek to stary jak świat i spotykany powszechnie. A jako że zapomniałam, skąd Iwan miał konika i czemu musiał dokonywać tych wyczynów Odświeżyłam to ostatnio Ubawiwszy się dostatnio Rzekłam sobie Daję słowo Warto przeczytać na nowo Bardzo z tego jestem rada I oryginał znać wypada. Odnoszę wrażenie, iż chwilami przekład lepszy od oryginału. Na przykład w dwuwierszu: Перва сказка о бобре А вторая о царе rym wypadł tak sobie. Sikirycki zrymował to dużo zgrabniej: Pierwsza bajka jest o bobrze Tę o carze też znam dobrze