Dziewczyna we mgle

Genialnie napisana książka, wciąga od pierwszych stron. Nie mogłam się od niej oderwać.

Genialnie napisana książka, wciąga od pierwszych stron. Nie mogłam się od niej oderwać.

Autor miał jakiś tam pomysł na tę powieść, pewną tezę, ale całościowo jest to rzecz niedorobiona.
Wątek kryminalny jest tak mizernie przeprowadzony, że jest to raczej zjawisko nieprzypadkowe, zamierzeniem autora nie był kryminał, a pewnego rodzaju sensacja/thriller wykorzystujący sztafaż kryminalny. Niech będzie, śledztwa jako takiego tutaj nie ma, ba, cała służba kryminalna w powieści (policja, agenci śledczy, prokuratura) sprawia wrażenie, że robi wszystko, tylko nie szuka zaginionej.
Gorzej, że teza autora (rola mediów w głośnych sprawach kryminalnych, kreująca rzeczywistość) raz, że nie najświeższa, dwa została podana w wyjątkowo kiepski i nieciekawy sposób, do tego spartolony logicznie. Sytuacji nie ratują bohaterowie, zaledwie naszkicowani, ich działania pozbawione są podstawowej logiki i synergii ludzkich zachowań, a już motywacja antagonisty to jest fantasmagoria krystalicznie czystej wody.
To, zaiste jest słaba powieść, nie zachęca do sięgnięcia po inne pozycje tego pisarza, nic tutaj nie działa, świat przedstawiony, intryga, akcja (w której w zasadzie całkowicie brak),kiepskie postaci, aż szkoda świetnych aktorów na adaptację filmową takiego dziełka.

Autor miał jakiś tam pomysł na tę powieść, pewną tezę, ale całościowo jest to rzecz niedorobiona.
Wątek kryminalny jest tak mizernie przeprowadzony, że jest to raczej zjawisko nieprzypadkowe, zamierzeniem autora nie był kryminał, a pewnego rodzaju sensacja/thriller wykorzystujący sztafaż kryminalny. Niech będzie, śledztwa jako takiego tutaj nie ma, ba, cała służba...

Dawno nie czytałem czegoś tak dobrego.

Dawno nie czytałem czegoś tak dobrego.

To nie jest typowy kryminał, w którym śledzimy policjanta szukającego mordercy. To gra umysłów, mediów i emocji. I chyba właśnie dlatego działa bo nie mówi o potworach, tylko o nas wszystkich.

To nie jest typowy kryminał, w którym śledzimy policjanta szukającego mordercy. To gra umysłów, mediów i emocji. I chyba właśnie dlatego działa bo nie mówi o potworach, tylko o nas wszystkich.

Oj Donato, Donato. Ty nigdy nie zwodzisz.

Oj Donato, Donato. Ty nigdy nie zwodzisz.

Akcja „Dziewczyny we mgle” rozpoczyna się od zaginięcia 16-letniej Anna Lou Castelli w małej, górskiej miejscowości we Włoszech. Anna Lou znika bez śladu, a miejscowy śledczy, komisarz Vogel, zostaje wezwany do rozwiązania sprawy. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że mamy do czynienia z klasycznym przypadkiem porwania lub morderstwa, ale sprawa szybko nabiera bardziej skomplikowanego charakteru.

Vogel to postać wyjątkowo złożona – twardy, inteligentny i pozornie bezwzględny w swojej pracy, jednak w miarę jak ściga prawdę o zaginięciu Anny Lou, ujawniają się jego własne słabości i nieczyste intencje. Vogel nie tylko tropi przestępców, ale także staje się częścią medialnego spektaklu, który zaczyna rządzić śledztwem.

Z czasem okazuje się, że zniknięcie dziewczyny może być tylko częścią większej układanki, a nie wszystko, co widzimy, jest prawdą. Istotnym elementem powieści jest także wpływ mediów na prowadzone śledztwo i kształtowanie opinii publicznej, co prowadzi do pytania, czy rzeczywiście jesteśmy w stanie poznać pełną prawdę, czy raczej zostajemy manipulowani przez to, co nam pokazano.

Akcja „Dziewczyny we mgle” rozpoczyna się od zaginięcia 16-letniej Anna Lou Castelli w małej, górskiej miejscowości we Włoszech. Anna Lou znika bez śladu, a miejscowy śledczy, komisarz Vogel, zostaje wezwany do rozwiązania sprawy. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że mamy do czynienia z klasycznym przypadkiem porwania lub morderstwa, ale sprawa szybko nabiera bardziej...

Dla mnie rewelacja, akcja niby troszkę monotonna ale rozkręca się z każdym rozdziałem a zakończenie rewelacja. To moje pierwsze spotkanie z autorem i od razu szukam jego kolejnej książki

Dla mnie rewelacja, akcja niby troszkę monotonna ale rozkręca się z każdym rozdziałem a zakończenie rewelacja. To moje pierwsze spotkanie z autorem i od razu szukam jego kolejnej książki

Książka skończona, a autorka nieznana mi wcześniej. Wczoraj kiedy ją skończyłem oceniłem ją n 6. Dziś kiedy piszę te parę słów stwierdziłem, że jednak wczoraj zaszalałem i postanowiłem zmienić ocenę na 5. Całość opowieści można skomentować: szukali i szukali i szukali i nie znaleźli, a na koniec autorka się zlitowała i podała rozwiązanie na tacy a nawet dwa. No... nie porwało mnie.

Książka skończona, a autorka nieznana mi wcześniej. Wczoraj kiedy ją skończyłem oceniłem ją n 6. Dziś kiedy piszę te parę słów stwierdziłem, że jednak wczoraj zaszalałem i postanowiłem zmienić ocenę na 5. Całość opowieści można skomentować: szukali i szukali i szukali i nie znaleźli, a na koniec autorka się zlitowała i podała rozwiązanie na tacy a nawet dwa. No... nie...

Początek trochę mnie rozczarował. Muszę jednak przyznać , że to chyba celowy zabieg autora. Akcja się napędza, a kolejne strony odsłaniają krok po kroku finezję twórczości Carrisiego. Finał zaskakujący.

Początek trochę mnie rozczarował. Muszę jednak przyznać , że to chyba celowy zabieg autora. Akcja się napędza, a kolejne strony odsłaniają krok po kroku finezję twórczości Carrisiego. Finał zaskakujący.

Fabuła trzyma w napięciu, a bohaterowie są ciekawie skonstruowani. Może nie wszystko mnie zachwyciło, ale całość zrobiła bardzo dobre wrażenie. 8/10 i chętnie sięgnę po więcej.

Fabuła trzyma w napięciu, a bohaterowie są ciekawie skonstruowani. Może nie wszystko mnie zachwyciło, ale całość zrobiła bardzo dobre wrażenie. 8/10 i chętnie sięgnę po więcej.