Hipoteza zła

Ależ historia! Coś w sam raz dla mnie. Dreszczyk emocji, niedowierzanie. Jakoś pominęłam Zaklinacza, część I, ale sięgnę po nią w najbliższym czasie. Polecam!

Ależ historia! Coś w sam raz dla mnie. Dreszczyk emocji, niedowierzanie. Jakoś pominęłam Zaklinacza, część I, ale sięgnę po nią w najbliższym czasie. Polecam!

Kontynuacja Zaklinacza nie zawodzi. Czytało się bardzo dobrze.

Kontynuacja Zaklinacza nie zawodzi. Czytało się bardzo dobrze.

Dla mnie audiobook z tych do sprzątania. Pomysł ciekawy, ale pełen niedorzeczności. Zdecydowanie za długi. Nie zostanie w mojej pamięci zbyt długo.

Dla mnie audiobook z tych do sprzątania. Pomysł ciekawy, ale pełen niedorzeczności. Zdecydowanie za długi. Nie zostanie w mojej pamięci zbyt długo.

Słaba, bardzo słaba biorąc pod uwagę Zaklinacza i Dom Świateł, czy tak jakoś:)
Carissi wysoko podniósł sobie poprzeczkę Zaklinaczem i w przypadku Hipotezy Zła jej nie sprostał.
Historia jest w jakiś sposób wciągająca, ale nie na tyle żeby nie móc się od niej oderwać. Niektóre z działań bohaterów pozbawione są logiki albo jakiegoś ciągu przyczynowo-skutkowego, ktoś już wcześniej zwrócił na to uwagę. Próbuję skończyć tą książkę i mimo, że lubię kryminały, to jest to dla mnie bardzo długa i rozlazła droga.

Słaba, bardzo słaba biorąc pod uwagę Zaklinacza i Dom Świateł, czy tak jakoś:)
Carissi wysoko podniósł sobie poprzeczkę Zaklinaczem i w przypadku Hipotezy Zła jej nie sprostał.
Historia jest w jakiś sposób wciągająca, ale nie na tyle żeby nie móc się od niej oderwać. Niektóre z działań bohaterów pozbawione są logiki albo jakiegoś ciągu przyczynowo-skutkowego, ktoś już...

Druga część serii o nietuzinkowej policjantce Mili Vasquez jest dużo bardziej interesująca i porywająca od "Zaklinacza" Jednak "na dzień dobry" rzuca się w oczy pewna poważna, jak dla mnie, niekonsekwencja, ale być może dotyczy tylko polskiego przekładu: przez całą książkę przewija się wspomnienie sprawy Zaklinacza, jednak w poprzednim tonie śledczy nazywali podejrzanego, na własny użytek, imieniem Albert! Od tego czasu minęło prawie siedem lat. Mila Vasquez pracuje w Przedpieklu, małym wydziale zajmującym się poszukiwaniem zaginionych osób, kiedy ni stąd, ni zowąd zaginieni przed kilku i kilkunastu laty sami zaczynają się pojawiać, dokonując okrutnych zbrodni. Czy są to akty spóźnionej zemsty? Czy też przypadkowe ofiary tajemniczej, zbrodniczej organizacji? Tym razem Mila Vasquez nie zagłębia się w mrok samotnie, gdyż nieoczekiwanie znajduje sprzymierzeńca w postaci napiętnowanego przez kolegów policjanta, Simona Berisha. Ten wyrzutek i odludek, będący jednocześnie genialnym ekspertem od przesłuchań i antropologii, mający za jedynego przyjaciela wiernego psa Hitcha, wtajemnicza Milę we własne śledztwo sprzed dwudziestu lat, które pozostało jego obsesją i już razem odkrywają kolejne elementy zaskakującej układanki. Układanki która jest, niestety, do przewidzenia, a samo zakończenie okazuje się rozczarowujące. Wszystko jest powiązane z Zaklinaczem, który i w tej intrydze macza swoje paluchy. Rozumiem, że oprócz Mili Vasquez i innych bohaterów spina on swoją tajemniczą, aczkolwiek parszywą postacią całą serię ale i bez jego udziału byłoby ciekawie. No cóż... Licentia poetica, czyż nie?

Druga część serii o nietuzinkowej policjantce Mili Vasquez jest dużo bardziej interesująca i porywająca od "Zaklinacza" Jednak "na dzień dobry" rzuca się w oczy pewna poważna, jak dla mnie, niekonsekwencja, ale być może dotyczy tylko polskiego przekładu: przez całą książkę przewija się wspomnienie sprawy Zaklinacza, jednak w poprzednim tonie śledczy nazywali podejrzanego,...

Zachęcona wysokimi ocenami, sięgnęłam po tę książkę. Niestety w ogóle mnie nie wciągnęła przez co poddałam się ok. setnej strony. Nudziłam się strasznie, mimo, że jestem zakochana w serii "Pietro Gerbe" tego samego autora.

Zachęcona wysokimi ocenami, sięgnęłam po tę książkę. Niestety w ogóle mnie nie wciągnęła przez co poddałam się ok. setnej strony. Nudziłam się strasznie, mimo, że jestem zakochana w serii "Pietro Gerbe" tego samego autora.

Kolejna świetna pozycja Donato Carrisi. Ciekawa fabuła, dopracowane postacie. Polecam.

Kolejna świetna pozycja Donato Carrisi. Ciekawa fabuła, dopracowane postacie. Polecam.

„Hipoteza Zła” Donatana Carrisiego to druga część znakomitego cyklu „Zaklinacza”. Jest to thriller psychologiczny napisany na najwyższym poziomie, którego czyta się z zapartym tchem od samego początku do końca, gdzie nie można oderwać się nawet na moment. Autor jest mistrzem jedynym w swoim rodzaju

„Hipoteza Zła” Donatana Carrisiego to druga część znakomitego cyklu „Zaklinacza”. Jest to thriller psychologiczny napisany na najwyższym poziomie, którego czyta się z zapartym tchem od samego początku do końca, gdzie nie można oderwać się nawet na moment. Autor jest mistrzem jedynym w swoim rodzaju

Hipoteza zła Donato Carrisiego to znakomity thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać aż do finału. Autor po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem budowania napięcia oraz kreowania atmosfery pełnej niepewności i grozy.

Fabuła powieści jest inteligentnie skonstruowana – tajemnicze zniknięcia, nieoczywiste tropy i zagadki prowadzą czytelnika w coraz mroczniejsze rejony ludzkiej psychiki. Carrisi nie podaje prostych odpowiedzi, lecz każe nam zastanawiać się nad naturą zła i nad tym, jak cienka jest granica między ofiarą a oprawcą.

Hipoteza zła Donato Carrisiego to znakomity thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać aż do finału. Autor po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem budowania napięcia oraz kreowania atmosfery pełnej niepewności i grozy.

Fabuła powieści jest inteligentnie skonstruowana – tajemnicze zniknięcia, nieoczywiste tropy i zagadki prowadzą...

Druga rewelacyjna książka Donatiego Carrisi . Kontynuacja Zaklinacza dorównuje poziomem swej poprzedniczki . Jak przystało na dobry thriller trzyma w napięciu do samego końca, a czyta się rewelacyjnie. Dawno nie trafił mi się autor, który tak dobrze czuje się w tym gatunku .

Druga rewelacyjna książka Donatiego Carrisi . Kontynuacja Zaklinacza dorównuje poziomem swej poprzedniczki . Jak przystało na dobry thriller trzyma w napięciu do samego końca, a czyta się rewelacyjnie. Dawno nie trafił mi się autor, który tak dobrze czuje się w tym gatunku .