
Perfekcyjna dziewczyna

- Kategoria:
- kryminał, sensacja, thriller
- Format:
- papier
- Tytuł oryginału:
- The Perfect Girl
- Data wydania:
- 2017-10-25
- Data 1. wyd. pol.:
- 2017-10-25
- Data 1. wydania:
- 2016-03-06
- Liczba stron:
- 400
- Czas czytania
- 6 godz. 40 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788380315570
- Tłumacz:
- Tomasz Wyżyński
Autorka bestsellera New York Timesa!
Każdy, kto zna Zoe Maisey – cudowne dziecko, talent muzyczny uważa ją za ideał. A jednak przed kilku laty Zoe spowodowała śmierć trzech nastolatków. Poniosła karę i jest wolna. "Perfekcyjna dziewczyna" to wnikliwa analiza psychiki nastolatki dźwigającej brzemię talentu oraz przeszłości, od której nie można się uwolnić.
Kup Perfekcyjna dziewczyna w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oficjalne recenzje książki Perfekcyjna dziewczyna
(Nie) perfekcja w każdym calu
Wydaje się, że od czasu wielkiego sukcesu znanej już chyba wszystkim (choćby tylko ze słyszenia) „Dziewczyny z pociągu”, thrillery psychologiczne zaczęły się cieszyć znacznie większą popularnością niż przed paroma laty. Ten konkretny podgatunek literackiego dreszczowca charakteryzuje się sporą dozą suspensu i emocjonalnego brudu skrytego za pozornie idyllicznym życiem, w którym tak naprawdę pełno jest podłości i rodzinnych dramatów, których na co dzień nie da się dostrzec. Ich bohaterami są w głównej mierze osoby obciążone różnego rodzaju traumami i dysfunkcjami, walczące z różnym skutkiem ze swoimi demonami.
Stwierdzenie, że powieść rozpoczyna się nieciekawie, to wielkie niedopowiedzenie. Pierwszy rozdział jest niesamowity i porażająco działa na zmysły, przez co ma się naprawdę spore oczekiwania. Niestety początkowo można się sporo rozczarować. Jak na mój gust Gilly Macmillan zbyt rozwlekle opisuje życie swoich bohaterów, ich wygląd, relacje… zwłaszcza, że wielokrotnie podawane przez nich informacje się powtarzają. Nie sądzę jednak, żeby miało to na celu zwiększenie objętości książki, ale raczej autorka chciała ukazać te same osoby i wydarzenia z różnej perspektywy, co powinno ułatwić czytelnikowi zrozumienie różnych aspektów danej sytuacji. Na szczęście wraz z rozwojem fabuły robi się bardziej interesująco, a dzięki temu, że autorka pisze o znanym sobie środowisku i o sytuacjach mogących dotyczyć dosłownie każdego, powieść zyskuje na wiarygodności. W wielu udzielonych wywiadach Macmillan przyznaje, że stara się jak najgłębiej wczuć w postaci, o których pisze. Na jej korzyść działa również fakt, że osadziła swoją powieść w bardzo wąskich ramach czasowych – opisane wydarzenia rozgrywają na przełomie niecałych dwóch dni, nieustannie ma się wrażenie aktywnego w nich uczestnictwa.
Postaci są dość dobrze zarysowane, ale nie podoba mi się, że autorka zbyt szybko ujawnia niektóre dotyczące ich informacje, pozbawiając tym samym czytelnika stopniowego ich odkrywania i możliwości własnej interpretacji. Początkowo wydawało mi się, że najbardziej dojrzałą emocjonalnie postacią jest Zoe Maisey, która jest również główną protagonistką, ale stosunkowo szybko okazuje się, że pomimo przypiętej łatki cudownego dziecka ma skomplikowaną przeszłość i skrywa niejeden brzydki sekret. Potrafi być małostkowa i egoistyczna, lubi również manipulować ludźmi i grać na ich uczuciach. Jest jednak wspaniałą starszą siostrą i oddaną matce córką, a zważywszy na miejsce, w którym przebywała prawie półtora roku, to jest zdecydowanie bardziej dojrzała niż można by się spodziewać po wychowanej pod kloszem pannicy. Zoe i jej przyrodni brat Lucas są doskonałym przykładem tego, że talent i pasja to jedno, a wygórowane ambicje opiekunów i ich ingerencja to coś zupełnie odmiennego. Presja ze strony otoczenia potrafi działać wyjątkowo destrukcyjnie na jeszcze nie w pełni ukształtowanego emocjonalnie człowieka. I niestety obydwoje z nastolatków wykazują pewne alarmujące cechy (np. nadmierna samokontrola Lucasa, manipulowanie otoczeniem przez Zoe),co sprawia, że mam pewne obawy co do ich przyszłości. Mimo że każda z postaci wydaje się inna, to jednak wszystkich łączy rozpoczęcie na pewnym etapie zupełnie nowego życia. Niestety nie każda drastyczna zmiana jest samodzielnie zaindukowana, a jeśli nawet – to niekoniecznie jest zamierzona i przeważnie niesie głębokie konsekwencje. A jeśli pragnie się pozostawić swoje poprzednie życie daleko za sobą, może się okazać, że przeszłość się o nas upomni szybciej niż byśmy tego pragnęli, bowiem dopada ona ludzi wszędzie, bez względu na ich majątek czy pozycję społeczną.
Warto jeszcze wspomnieć, że w materiale dodatkowym autorka otwarcie zachęca czytelnika do głębszej analizy opisanej historii, stawiając konkretne pytania, na które można udzielić wielu odpowiedzi. Śmiało można stwierdzić, że ciężko będzie znaleźć dwoje czytelników o identycznych opiniach, dlatego „Perfekcyjna dziewczyna” to idealny materiał do przeanalizowania w czasie spotkań klubów dyskusyjnych.
Sukces „Perfekcyjnej dziewczyny” umocnił jeszcze już i tak silną pozycję Gilly Macmillan wśród współczesnych autorów suspensu, a w Wielkiej Brytanii piszą, że niebawem prześcignie Paulę Hawkins. Wydaje się to nieco dziwne, zważywszy na to, że obie autorki nie mają na swoim koncie nawet pięciu powieści, ale ich czysto zawodowa rywalizacja może dostarczyć sporo wrażeń rzeszom czytelników. Najważniejsze jednak, że Macmillan nie spoczęła na laurach i intensywnie pracuje. W chwili gdy na polskim rynku wydawniczym swoją premierę miała „Perfekcyjna dziewczyna”, na Zachodzie ukazała się już jej trzecia pozycja – „Odd Child Out”, a czwarta jest w przygotowaniu.
Natalia Neisser
Oceny książki Perfekcyjna dziewczyna
Poznaj innych czytelników
1008 użytkowników ma tytuł Perfekcyjna dziewczyna na półkach głównych- Chcę przeczytać 537
- Przeczytane 463
- Teraz czytam 8
- Posiadam 122
- 2018 22
- 2020 9
- Ulubione 9
- 2021 7
- Chcę w prezencie 7
- 2019 7
Tagi i tematy do książki Perfekcyjna dziewczyna
Czytelnicy tej książki przeczytali również
Cytaty z książki Perfekcyjna dziewczyna
Poczucie winy to dobry sposób manipulowania ludźmi.
Czarny humor to czasami narzędzie pozwalające radzić sobie z własnymi emocjami.


































OPINIE i DYSKUSJE o książce Perfekcyjna dziewczyna
Fajna książka. Tak zwyczajnie dobrze się czytało. Podobał mi się motyw z muzyką, to, że dla dwojga różnych nastolatków może mieć tak odmienne znaczenie. Interesująca była też mama Zoe i jej relacje z otaczającymi ją ludźmi. Nie mogłam jej też do końca rozgryźć. Nie wiedziałam, przed kim gra, a dla kogo jest sobą. Czy w ogóle kiedykolwiek bywa sobą. Jak dla mnie jest ciekawsza nawet niż Zoe, która skądinąd też mnie na koniec zaskoczyła. Spodziewałam się zaskakującego zwrotu akcji w zakończeniu i się nie zawiodłam.
Fajna książka. Tak zwyczajnie dobrze się czytało. Podobał mi się motyw z muzyką, to, że dla dwojga różnych nastolatków może mieć tak odmienne znaczenie. Interesująca była też mama Zoe i jej relacje z otaczającymi ją ludźmi. Nie mogłam jej też do końca rozgryźć. Nie wiedziałam, przed kim gra, a dla kogo jest sobą. Czy w ogóle kiedykolwiek bywa sobą. Jak dla mnie jest...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem. Zaczęłam ją w sobotę rano – i przepadłam.
Kocham dobre thrillery psychologiczne – za to, że potrafią mnie wyłączyć z rzeczywistości..
Książka napisana lekko, a jednocześnie trafnie i bez banału. Nie musiałam się przedzierać przez ciężkie opisy czy zbędne filozofowanie..
Miałabym nawet ochotę jeszcze bardziej poznać Zoe, przeczytać jak potoczyło się dalej jej życie, ale to w końcu kryminał. Książka miała się skupiać na śmierci jej znajomych i śmierci jej matki, tak też musiała się zakończyć na rozwiązaniu sprawy.
To jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem. Zaczęłam ją w sobotę rano – i przepadłam.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKocham dobre thrillery psychologiczne – za to, że potrafią mnie wyłączyć z rzeczywistości..
Książka napisana lekko, a jednocześnie trafnie i bez banału. Nie musiałam się przedzierać przez ciężkie opisy czy zbędne filozofowanie..
Miałabym nawet ochotę jeszcze bardziej poznać...
Od tej książki zaczęłam interesować się kryminałami. Jest naprawdę świetnie napisana przez co jest wciągająca .
Od tej książki zaczęłam interesować się kryminałami. Jest naprawdę świetnie napisana przez co jest wciągająca .
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Perfekcyjna dziewczyna" Gilly Macmillan to książka wielowymiarowa. 🙂 Niby opisana jest jako kryminał psychologiczny, ale nie do końca zgadzam się z tą "łatką". Psychologicznych, wywołujących "mind blowing"🤯 i dających do myślenia wątków rzeczywiście jest tu sporo, ale kryminalnych nieco mniej... Ale doskonale pokazuje wielowymiarowość bohaterów - każdy z nich po trochu jest narratorem (historia opisywana jest z punktu widzenia poszczególnych osób) i każdy z mich zmaga się z własnymi "demonami". Co jeszcze jest ciekawym zabiegiem to fakt, że nic w książce nie jest do końca czarne ani białe. Nikt nie jest stuprocentowo negatywną postacią, a nawet "ci dobrzy" pokazani są targani różnymi emocjami i walczący ze swoimi słabościami. Powieść porusza różne struny duszy czytelnika i zmusza do analizy własnego sumienia - po czyjej stronie tak naprawdę leży wina zaistniałej sytuacji i czy kara poniesiona za tą winę jest adekwatna i sprawiedliwa zważywszy na okoliczności...
Zoe 👱♀️ jest "genialnym dzieckiem" - piękną, mądrą i niesamowicie utalentowaną pianistką. Córką idealną. Jednak do momentu, gdy wydarza się nieszczęście i Zoe 👱♀️ doprowadza do wypadku odbierając życie trójce młodych ludzi. W takiej sytuacji utrzymanie statusu "idealnej rodziny" staje się niemożliwe, jej rodzice rozwodzą się, a bajkowe życie pryska jak bańka mydlana. Po odbyciu kary, Zoe 👱♀️ wraca zrehabilitowana do społeczeństwa i próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Jednak z łatką "morderczyni" nie jest to łatwe. Matka dziewczynki z kolei próbuje poskładać ich życie od nowa - nowy mąż, nowe dziecko, nowa rodzina. Jednak czy to wystarczy? Czy życie budowane na kłamstwach i niedomówieniach ma szanse powodzenia? Czy można "zamknąć" przeszłość i życ dalej udając że nic się nie stało? No i czy takie doświadczenia z jakimi musiała się zmierzyć Zoe 👱♀️ w młodym wieku i przeżyta trauma nie odcisnęły na trwałe śladu w psychice dziewczyny...?
"Perfekcyjna dziewczyna" Gilly Macmillan to książka wielowymiarowa. 🙂 Niby opisana jest jako kryminał psychologiczny, ale nie do końca zgadzam się z tą "łatką". Psychologicznych, wywołujących "mind blowing"🤯 i dających do myślenia wątków rzeczywiście jest tu sporo, ale kryminalnych nieco mniej... Ale doskonale pokazuje wielowymiarowość bohaterów - każdy z nich po trochu...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDoskonała lektura!!
Nie wiem jak, skąd, dlaczego, ale zamówiłam tę książkę w bibliotece i teraz jestem wdzięczna sobie za to, a autorce - że zaistniała na liście cenionych przeze mnie pisarek.
Świetne studium psychologiczne postaci. Wielowymiarowi bohaterowie, którym autorka oddaje głos, dzięki czemu książkę trudno odłożyć przed zakończeniem.
Bardzo w klimacie książek Liane Moriarty i Tany French.
Polecam!
Doskonała lektura!!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie wiem jak, skąd, dlaczego, ale zamówiłam tę książkę w bibliotece i teraz jestem wdzięczna sobie za to, a autorce - że zaistniała na liście cenionych przeze mnie pisarek.
Świetne studium psychologiczne postaci. Wielowymiarowi bohaterowie, którym autorka oddaje głos, dzięki czemu książkę trudno odłożyć przed zakończeniem.
Bardzo w klimacie książek...
Dla pensjonarek
Dla pensjonarek
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobrze obstawiałam sprawcę. Zadowalające zakończenie.
Dobrze obstawiałam sprawcę. Zadowalające zakończenie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobra historia, lecz brakuje jej rozwinięcia akcji. Przemyślane portrety psychologiczne bohaterów, jednak końcówka mnie trochę rozczarowała z uwagi na naiwność wątku. Zdecydowanie bardziej jest to powieść obyczajowa niż thriller trzymający w napięciu.
Dobra historia, lecz brakuje jej rozwinięcia akcji. Przemyślane portrety psychologiczne bohaterów, jednak końcówka mnie trochę rozczarowała z uwagi na naiwność wątku. Zdecydowanie bardziej jest to powieść obyczajowa niż thriller trzymający w napięciu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajwiększą chyba zaletą tej książki są dylematy moralne i nieoczywiste wybory, których muszą dokonać bohaterowie. Kolejny raz kwestia sprawiedliwości, winy i zasłużonej kary stają się tematem, nad którym trzeba się pochylić i przemyśleć, tym bardziej, że dotyczą osób, które obdarzamy sympatią i oceniamy jako wartościowe i dobre. A skoro przestępstwo popełnia młoda dziewczyna o twarzy anioła, genialna pianistka i wrażliwa osoba, czytelnik staje przed interesującą konfrontacją z własnym sumieniem.
Największą chyba zaletą tej książki są dylematy moralne i nieoczywiste wybory, których muszą dokonać bohaterowie. Kolejny raz kwestia sprawiedliwości, winy i zasłużonej kary stają się tematem, nad którym trzeba się pochylić i przemyśleć, tym bardziej, że dotyczą osób, które obdarzamy sympatią i oceniamy jako wartościowe i dobre. A skoro przestępstwo popełnia młoda...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPerfekcyjna dziewczyna", to książka psychologiczno-obyczajowa, z dramatem kilku rodzin. Kryminału w niej tyle co kot napłakał, ale to dobra historia.
Co prawda nie powala, narody nie klękają, a jednak zaskakująco dobrze się ją czyta. Bardzo ciekawy pomysł na fabułę, który moim zdaniem mógłby być lepiej wykorzystany.
Zoe jako czternastoletnie dziewczę spowodowała wypadek samochodowy, w którym zginęły trzy osoby. Ponieważ była pod wpływem alkoholu i do tego nieletnia wyrokiem sądu trafia do poprawczaka.
W tym czasie małżeństwo jej rodziców się rozpada i każde z nich po swojemu dźwiga brzemię tego co się stało.
Mijają trzy lata od tych wydarzeń. Zoe wciąż próbuje na nowo odnaleźć się w życiu, w innym miejscu, wśród innych ludzi, ukrywając swoją przeszłość. Jest utalentowana muzycznie, uwielbia grę na fortepianie.
Wspierana i nieustannie motywowana przez matkę, ćwiczy grę, a muzyka staje się dla niej lekiem. Może nawet Marii bardziej zależy na rozwijaniu talentu córki, niż jej samej.
Zoe mieszka w nowy domu z nowym mężem matki, z nową rodziną. Malutką siostrzyczką i nastoletnim bratem który trafił jej się w wyniku zamążpójścia rodzicielki.
W dniu, w którym miał się odbyć jej koncert fortepianowy i który miał być nowym początkiem dochodzi do przykrego incydentu.
Na jaw wychodzą sekrety skrywane przez Zoe i matkę. W wyniku tego porywcza natura partnera Marii dochodzi do głosu. Przyrodni brat próbuje jej za wszelką cenę coś przekazać, a w domu dzieje się dziwnie.
Niestety jeszcze tej samej nocy Maria umiera... A wokół coraz więcej sekretów.
Narracja jest przedstawiona z perspektywy kilku osób. I to jest dużym plusem, ponieważ nadaje fabule ciekawszy odbiór. Trochę zawiodło mnie zakończenie, bo o ile całość snuła się spokojnie, czasami zbyt wolno, o tyle po szybkim wyjawieniu prawdy, nastąpiło jeszcze szybsze rozwiązanie sprawy, które nie przyniosło ze sobą żadnych emocji. Miałam wrażenie, że akcja została ucięta, a przecież mogłoby się tam jeszcze dziać.... kto czytał ten wie.
A -żyli długo i spokojnie jakoś do mnie nie przemawia .
Ja bym tam jeszcze nawywijała ;)
Perfekcyjna dziewczyna", to książka psychologiczno-obyczajowa, z dramatem kilku rodzin. Kryminału w niej tyle co kot napłakał, ale to dobra historia.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCo prawda nie powala, narody nie klękają, a jednak zaskakująco dobrze się ją czyta. Bardzo ciekawy pomysł na fabułę, który moim zdaniem mógłby być lepiej wykorzystany.
Zoe jako czternastoletnie dziewczę spowodowała wypadek...