Trzy dni i jedno życie

Ani mi ona grzeje ani ziębi. Nie była jakaś zła, ciekawie przedstawione przemyślenia 12 latka o tym co zrobił, ciekawe zakończenie. Trochę to jak skończyły się poszukiwania według mnie jest grubymi nićmi szyte jednak największe zarzuty to bardzo dziwne 2 fragmenty.
1. Autor pisze zdanie o tym, że 12 latek rok wcześniej odkrył masturbacje i od tego czasu robi to w lesie. Po co? Dlaczego? Czemu mi potrzebna jest informacja o tym że 12 LATEK się masturbuje?
2. Autor pisze cały akapit, że do pokoju Antoina wchodzi chyba nastolatka, siostra Remiego, a Antoine się nią podnieca i próbuje ukryć że stanął mu. CZEMU? Ja nie wiem to już zakrawa o jakieś pdfowe nie wiadomo co. To na prawdę nie ma żadnego znaczenia dla fabuły. Nie rozumiem po co autor pisał takie zdania o dziecku
Przez te 2 aspekty nie wiem totalnie co myśleć o tej książce i raczej mam zamiar unikać autora

Ani mi ona grzeje ani ziębi. Nie była jakaś zła, ciekawie przedstawione przemyślenia 12 latka o tym co zrobił, ciekawe zakończenie. Trochę to jak skończyły się poszukiwania według mnie jest grubymi nićmi szyte jednak największe zarzuty to bardzo dziwne 2 fragmenty.
1. Autor pisze zdanie o tym, że 12 latek rok wcześniej odkrył masturbacje i od tego czasu robi to w lesie. Po...

Trochę kryminał, trochę psychologiczna....
Wiele rozważań o psychice dwunastolatka, który w niesprzyjających okolicznościach stał się mordercą dziecka. Najciekawsze, jak poradzi sobie z takim piętnem. I tylko to mobilizowało mnie do przeczytania.

Trochę kryminał, trochę psychologiczna....
Wiele rozważań o psychice dwunastolatka, który w niesprzyjających okolicznościach stał się mordercą dziecka. Najciekawsze, jak poradzi sobie z takim piętnem. I tylko to mobilizowało mnie do przeczytania.

Jak dla mnie zbyt rozwleczona i nudna ta książka. Powtarzające się sytuacje potrafią zanudzić, nie jest to thriller ani kryminał.

Jak dla mnie zbyt rozwleczona i nudna ta książka. Powtarzające się sytuacje potrafią zanudzić, nie jest to thriller ani kryminał.

Trochę rozwleczona, ale świetnie ukazująca poczucie kary. Piętno winy, w którą człowiek wpędza się sam.

Trochę rozwleczona, ale świetnie ukazująca poczucie kary. Piętno winy, w którą człowiek wpędza się sam.

❓Czy wystarczy jeden błąd, by przekreślić własne życie?

Robak – konkretnie ksiądz, bohater naszej narodowej epopei, powiedział, że cios zadany szablą można w ostatnim momencie uchylić, lecz wystrzelonej z rusznicy kuli już nic nie zawróci. Okazuje się, że kij to nie szabla, jak już się człowiek zamachnie, to cios sięgnie celu. Ale od początku... Był sobie chłopiec, i był sobie pies. Pies ulega wypadkowi i z miejsca ląduje w worku, bo krewki właściciel nie zamierza czekać na przybycie weterynarza. A zatem... był chłopiec, ale nie było już psa. Ktoś, kto bardzo kochał tego psa, swoją złość wyładowuje na chłopcu – i nie było już ani chłopca, ani psa.

Perspektywa – autor zastosował bardzo ciekawy zabieg pokazujący zmagania zabójcy z niepokojem tuż po popełnieniu zbrodni, jak i wiele lat później. Wraz z nim dźwigamy na naszych barkach ciężar ciała kolegi, którego ręce zwisają bezwładnie i kołyszą się w rytm kroków... Umysł kreśli najczarniejsze scenariusze, sprawa na pewno szybko się wyda, ucieczka to jedyne rozwiązanie. Szepty, spojrzenia, oskarżenia, niby absurdalne, ale jednak... chwila, gdzie się podział zegarek?

Włos – jak bardzo potrafi być kłopotliwy wie każdy, kto czyścił odpływ w łazience. Ten konkretny jest jednak szczególnie kłopotliwy, bo może zaważyć o losie człowieka. Stwierdzenie „o mały włos” nabiera zupełnie nowego znaczenia. Ale skąd on się w ogóle wziął? Otóż najpierw była burza, potem pada pomysł, by wybudować park rozrywki, chwilę później pojawia się ciało, a z nim włos. Włos, który koniec końców i tak przeważa szalę. Co leżało na drugiej? Zapraszam do lektury.

„Trzy dni i jedno życie” to opowieść o tym, że nie każdy morderca ma wielkie bicki, mroczne tatuaże i usta pełne przekleństw. Jest to także historia o poczuciu winy, które nie odpuszcza ani na moment i że sprawiedliwość bywa przewrotna, a w tej przewrotności bardzo bezwzględna. Książka jest krótka, ale bez wątpienia wciągająca i emocjonalnie angażująca.

❓Czy wystarczy jeden błąd, by przekreślić własne życie?

Robak – konkretnie ksiądz, bohater naszej narodowej epopei, powiedział, że cios zadany szablą można w ostatnim momencie uchylić, lecz wystrzelonej z rusznicy kuli już nic nie zawróci. Okazuje się, że kij to nie szabla, jak już się człowiek zamachnie, to cios sięgnie celu. Ale od początku... Był sobie chłopiec, i był...

Współczesna i do pewnego momentu dziecięca "Zbrodnia i kara", więc raczej dramat psychologiczny niż kryminał. W połowie lektury staje się nieco męcząca i nazbyt rozwlekła, aby jednak finalnie, gdy niby wszystko już wiemy, zaserwować nam niespodziewane i niepokojące zakończenie.

Współczesna i do pewnego momentu dziecięca "Zbrodnia i kara", więc raczej dramat psychologiczny niż kryminał. W połowie lektury staje się nieco męcząca i nazbyt rozwlekła, aby jednak finalnie, gdy niby wszystko już wiemy, zaserwować nam niespodziewane i niepokojące zakończenie.

Dziwna to książka. W LC widnieje jako thriller, kryminał, natomiast jej styl zakrawa mi bardziej na literaturę obyczajową, żeby nie powiedzieć piękną, z wątkiem kryminalnym.
Początkowo raził mnie klimat pozbawiony wielkich emocji czy nieustającego napięcia. I tu można by zarzucić Autorowi nudę, monotonię. I w pewnym sensie tak właśnie jest, bo rzecz dzieje się w sposób nader spokojny, wręcz leniwy.
Francuskie miasteczko, jest zbrodnia, ale nie ma kary jako takiej.
Małoletni morderca w pewien sposób wymierza ją sobie sam.
Udaje mu się zachować popełnioną zbrodnię w tajemnicy, co rodzi jednak dramatyczne dla niego konsekwencje.
Życie w ciągłym strachu i wyrzuty sumienia doprowadzają głównego bohatera do granic obłędu.
Czy polecam?
To zależy od Waszych oczekiwań. Dla mnie książka do przeczytania z uwagi na swoją odmienność.

Dziwna to książka. W LC widnieje jako thriller, kryminał, natomiast jej styl zakrawa mi bardziej na literaturę obyczajową, żeby nie powiedzieć piękną, z wątkiem kryminalnym.
Początkowo raził mnie klimat pozbawiony wielkich emocji czy nieustającego napięcia. I tu można by zarzucić Autorowi nudę, monotonię. I w pewnym sensie tak właśnie jest, bo rzecz dzieje się w sposób...

Bardzo rozczarowałam się tą książką Lemaitre'a. Akcja toczyła się wolno, a całość była niemiłosiernie przewidywalna. Zero suspensu, zero zaskoczenia, bardzo to wszystko było mdłe i nieciekawe. Choć był potencjał to został całkowicie niewykorzystany, szkoda. Zbrodnia i kara ale w marnym wykonaniu.

Bardzo rozczarowałam się tą książką Lemaitre'a. Akcja toczyła się wolno, a całość była niemiłosiernie przewidywalna. Zero suspensu, zero zaskoczenia, bardzo to wszystko było mdłe i nieciekawe. Choć był potencjał to został całkowicie niewykorzystany, szkoda. Zbrodnia i kara ale w marnym wykonaniu.

Zbrodnia i kara.
Pokuta, która trwa całe życie.

O kochani co ta książka ze mną zrobiła... Te niespełna 300 stron jest tak naszpikowane emocjami że aż brak tchu.
📖
To było moje pierwsze spotkanie z autorem i na pewno nie ostatnie.
📖
Małe francuskie miasteczko, końcówka lat dziewięćdziesiątych. Tajemnicze zaginięcie sześcioletniego Remiego wstrząsa społecznością a rodziców chłopca pozostawia w poczuciu niepewności i nadziei na długie lata.
Jednak chyba największą ofiarą tej tragedii jest morderca. Dwunastoletni Antoine, którego każdy dzień naznaczony będzie piętnem zbrodni i lękiem, że ktoś w końcu odkryje jego tajemnicę. Walką z samym sobą by nie przyznać się do winy. W końcu ogromnym pragnieniem spokoju i choć namiastki normalnego życia.
📖
Nie chcę pisać nic więcej. Całym sercem polecam Wam tę książkę. Ostrzegam jednak książka ta złamie Wam serce, dotknie najgłębszych zakamarków duszy, wywoła łzy a zakończenie pozostawi w osłupieniu.

Zbrodnia i kara.
Pokuta, która trwa całe życie.

O kochani co ta książka ze mną zrobiła... Te niespełna 300 stron jest tak naszpikowane emocjami że aż brak tchu.
📖
To było moje pierwsze spotkanie z autorem i na pewno nie ostatnie.
📖
Małe francuskie miasteczko, końcówka lat dziewięćdziesiątych. Tajemnicze zaginięcie sześcioletniego Remiego wstrząsa społecznością a rodziców...

Czy thriller, w którym już na samym początku wiemy wszystko, kto zabił, gdzie ukrył zwłoki i dlaczego to zrobił, może jeszcze nas czymś zaskoczyć?

***
Antoine, nastoletni morderca, taszczy przez las bezwładne ciało Remiego, młodszego kolegi, z którym często spędzał czas po szkole. Jak doszło do tej zbrodni? Czy, gdyby Antoine nie trzymał w ręku kija, to nie zaatakowałby Remiego i nie zadałby mu śmiertelnego ciosu w głowę, a teraz, zamiast zastanawiać się, jak zatuszować zbrodnię, cieszyłby się razem z innymi dzieciakami ze zbliżających się świąt Bożego Narodzenia? Co spowodowało, że narastająca w chłopcu złość zakończyła się tą tragedią? Czy powodem był fakt, że Antoine, odrzucony przez grupę rówieśników czuł się samotny, a może miał na to wpływ pierwszy zawód miłosny, albo wypadek samochodowy ukochanego psa Ulissesa, na którym sąsiad, pan Desmedet, ojciec Remiego dokonał egzekucji, zabijając go strzałem w brzuch, a później spakował szczątki psa w worek i wyrzucił go na stertę śmieci? W tym momencie żaden z tych powodów dla Antoine nie ma już znaczenia. Liczy się tylko to, czy uda mu się ukryć ciało i uniknąć kary za zamordowanie kolegi.

***
Akcja thrillera "Trzy dni i jedno życie" rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych, w pierwszych trzech dniach od tragicznego zdarzenia i później po dwunastu latach, kiedy Antoine jest już dorosłym człowiekiem. W powieści Pierra Lemaitre ofiarą nie jest jedynie ów mały chłopiec, którego początkowo szuka cała wioska, a później akta z jego sprawą trafiają do puli spraw niewyjaśnionych, ale również jego morderca, który przez cały czas analizuje, kłamie i nie potrafi funkcjonować, bez ciągłego oglądania się za siebie. Skoro dokonała się zbrodnia, to musi zostać wymierzona kara. Antoine, choć nie trafia do więzienia, to przez cały czas musi żyć z piętnem mordercy. Dokonana zbrodnia zmusza go do nieustannej ucieczki, najpierw z rodzinnego miasteczka do szkoły z internatem, później jako lekarz planuje opuścić kraj, wyjeżdżając na misję humanitarną. Choć Antoine stara się przez cały czas trzymać jak najdalej od miejsca zbrodni, to pamięć o małym Renie towarzyszy mu o każdej porze dnia i nocy. Autor, opisując stan psychiczny swojego bohatera przed śmiertelnym zdarzeniem, jak i po tak rozkłada akcenty, że czytając tę historię, z jednej strony jest nam żal ofiary i jego rodziny, ale równocześnie kibicujemy także Antoine, którego w pewnym stopniu jesteśmy w stanie rozgrzeszyć i uważamy, że to, jak potoczyło się jego późniejsze życie, stanowi zadośćuczynienie za zbrodnię, której się dopuścił. Czytając ten thriller przez cały czas towarzyszy nam niepewność, czy kolejne wydarzenia doprowadzą do wykrycia sprawcy. Udziela nam się lęk, który na co dzień towarzyszy mordercy.
Autor ciekawie opisał również reakcje lokalnej społeczności na wieść o zaginięciu Remiego. Mieszkańcy małego Beauval, początkowo współczują rodzinie chłopca i aktywnie włączają się w jego poszukiwania, jednocześnie snując alternatywne, często krzywdzące dla części osób hipotezy związane z jego zniknięciem. Z biegiem czasu sprawa traci na swojej atrakcyjności, wszyscy przyzwyczają się do tego, że chłopca nie udało się odnaleźć i wracają do swoich codziennych problemów, a współczucie dla rodziny Desmedet znika równie szybko, jak się pojawiło.
Akcja tego thrillera rozgrywa się na zaledwie 287 stronach i choć fabuła wciąga, to po przeczytaniu książki czuje się pewien niedosyt i zaskoczenie, że to już koniec. Szkoda, że autor nieco po macoszemu potraktował osoby, które na przestrzeni lat pojawiają się wokół bohatera, robiąc z nich jedynie mgliste tło, a przecież, gdyby ich wątki został bardziej rozbudowane, można byłoby również dzięki nim podkreślić dramat sytuacji, w jakiej znalazł się bohater.
I odpowiadając na pytanie, które postawiłam na początku, tak, thriller, który w pierwszych rozdziałach zdradza wszystkie szczegóły zbrodni, może wciągnąć nas w wir następujących po sobie zdarzeń, bo nie sama zbrodnia wysuwa się tu na plan pierwszy, a życie człowieka, który, od nastoletnich lat musi zmagać się ze świadomością, że pozbawił życia drugą osobę, kolegę.
Moja ocena 7/10

Czy thriller, w którym już na samym początku wiemy wszystko, kto zabił, gdzie ukrył zwłoki i dlaczego to zrobił, może jeszcze nas czymś zaskoczyć?

***
Antoine, nastoletni morderca, taszczy przez las bezwładne ciało Remiego, młodszego kolegi, z którym często spędzał czas po szkole. Jak doszło do tej zbrodni? Czy, gdyby Antoine nie trzymał w ręku kija, to nie zaatakowałby...